Бҳрўзбни Аҳмад ки вазир алўзро шуд

بهروزبن احمد که وزیر الوزرا شد

Бушковати вазорат ки сазои ҷуфт сазо шуд

بشکفت وزارت که سزا جفت سزا شد

То рой чу хуршедаш бар малик ва малик тофт

تا رای چو خورشیدش بر ملک و ملک تافت

Ҳар рой ки бар рӯй замин буд ҳбо шуд

هر رای که بر روی زمین بود هبا شد

То чун фалаки олӣ бар саҳни ҷаҳони гашт

تا چون فلک عالی بر صحن جهان گشت

Офоқи ҷалолати ҳамаи пари нур ва зё шуд

آفاق جلالت همه پر نور و ضیا شد

Бо ртбт ӯ пояи афлоки замини гашт

با رتبت او پایه افلاک زمین گشت

Бо ҳиммат ӯ чашмаи хуршед сҳо шуд

با همت او چشمه خورشید سها شد

Иқболу саодатро он маҷлис ва он даст

اقبال و سعادت را آن مجلس و آن دست

Рўиндаҳ замин омаду боранда само шуд

روینده زمین آمد و بارنده سما شد

Аз қофилаи зоири он даргаи сомяш

از قافله زایر آن درگه سامیش

Каъбаи сет ки мأўои муноҷот ва дуо шуд

کعبه ست که مأوای مناجات و دعا شد

То гашти харидори ҳунари рои баландаш

تا گشت خریدار هنر رای بلندش

Бозори ҳунармандони якбора раво шуд

بازار هنرمندان یکباره روا شد

Фитнаи раҳи тақдиру қазо ҳаргиз насупурд

فتنه ره تقدیر و قضا هرگز نسپرد

То фикрат ӯ пардаи тақдир ва қазо шуд

تا فکرت او پرده تقدیر و قضا شد

Чун банда шудаш давлату иқрор ҳаме кард

چون بنده شدش دولت و اقرار همی کرد

Охири хиради равшан ва бишунид ва гўо шуд

آخر خرد روشن و بشنید و گوا شد

Душманаш ки бигурехт зи чанголи наҳифаш

دشمنش که بگریخت ز چنگال نهیبش

Сад шукр ҳаме кард ки дар дом бало шуд

صد شکر همی کرد که در دام بلا شد

эй онкӣ ба иқболи ту дар боғи вазорат

ای آنکه به اقبال تو در باغ وزارت

Ҳар шох ки сари барзад бо нашав ва намо шуд

هر شاخ که سر برزد با نشو و نما شد

То раҳмату инсофи ту дар давлати пайваст

تا رحمت و انصاف تو در دولت پیوست

Гетии ҳама аз соъиқаи зулм ҷудо шуд

گیتی همه از صاعقه ظلم جدا شد

Айёми ту дар шоҳии таърихи ҳунари гашт

ایام تو در شاهی تاریخ هنر گشت

Осори ту дар дониши феҳрист дуо шуд

آثار تو در دانش فهرست دعا شد

Баси оҷизу дармондау баси кӯфта чун ман

بس عاجز و درمانده و بس کوفته چون من

Каз чанги балои зуд ба фари ту раҳо шуд

کز چنگ بلا زود به فر تو رها شد

Донанд ки дар хизмати султони ҷаҳондор

دانند که در خدمت سلطان جهاندار

То гашти забонам ба санои вақф сано шуд

تا گشت زبانم به ثنا وقف ثنا شد

Зонҷоӣ ки аз он тохта будем ба таъҷил

زانجای که از آن تاخته بودیم به تعجیل

Зеро ки ҳамаи ҳоҷиби зини ҷой раво шуд

زیرا که همه حاجب زین جای روا شد

Заннӣ ки биёроста будем табаи гашт

ظنی که بیاراسته بودیم تبه گشت

Тирӣ ки биндохтаҳ будем хато шуд

تیری که بینداخته بودیم خطا شد

Гар дидаи ман ҷусти ҳамеи тобиши хуршед

گر دیده من جست همی تابش خورشید

Рӯзам чу шаби тории торик чаро шуд

روزم چو شب تاری تاریک چرا شد

Гирам ки гунаҳ кардам валлоҳ ки накардам

گیرم که گنه کردم والله که نکردم

Афвӣ ки худовандон карданд куҷо шуд

عفوی که خداوندان کردند کجا شد

Дорам ба ту умед ва вафо гардадам охир

دارم به تو امید و وفا گرددم آخر

Комед ҳамаи халқи ҷаҳон аз ту раво шуд

کامید همه خلق جهان از تو روا شد

Гар рост равад тири умедам на шигифт аст

گر راست رود تیر امیدم نه شگفت است

Зеро чу камони қоматам аз ранҷи ду то шуд

زیرا چو کمان قامتم از رنج دو تا شد

Мадҳӣ чу шукуфа на шкФтаст зи табъам

مدحی چو شکوفه نه شکفت است ز طبعم

Акнӯн ки тан аз хории ҳамҷинс гё шуд

اکنون که تن از خواری همجنس گیا شد