Ба ҷумлаи мо ки асирони қалъаи ноиим

به جمله ما که اسیران قلعه ناییم

Нишастаем ва зиён карда бар бизоъатҳо

نشسته ایم و زیان کرده بر بضاعتها

На молҳоеи конгоаҳ буд фоида дошт

نه مالهایی کآنگاه بود فایده داشت

На суд дорад акнӯн ҳамеи броътҳо

نه سود دارد اکنون همی براعتها

Ҳамон кафаст ва нахезад азуи сахоу карам

همان کفست و نخیزد ازو سخا و کرم

Ҳамон диласт наҷунбад дарави шуҷоат ҳо

همان دلست نجنبد درو شجاعت ها

Ба рӯз то бар мо андар ояд аз равзан

به روز تا بر ما اندر آید از روزن

Кунем равшанӣу бодро шафоат ҳо

کنیم روشنی و باد را شفاعت ها

з баҳр ҳастӣ ҳо нест кардамӣ лекин

ز بهر هستی ها نیست کردمی لیکن

Ба нестӣ ҳо кардам басии қаноат ҳо

به نیستی ها کردم بسی قناعت ها

Дароз умрӣ дорам ки андарин зиндон

دراز عمری دارم که اندرین زندان

Бар ман аз ғами дили солҳости соъатҳо

بر من از غم دل سالهاست ساعتها

Чаҳ нозҳо кунам имрӯзи ман ба бурное

چه نازها کنم امروز من به برنایی

Кунам зи перии фардои басии хлоът ҳо

کنم ز پیری فردا بسی خلاعت ها

Ба кирдигор ки дар роҳатами зи танҳоӣ

به کردگار که در راحتم ز تنهایی

Ки сайри гашти дили ман аз он ҷамоат ҳо

که سیر گشت دل من از آن جماعت ها

Ман ар накардам базла масӯн зем чунон

من ار نکردم بذله مصون زیم چونان

Чу назми моро уфтад ҳамеи ашоът ҳо

چو نظم ما را افتد همی اشاعت ها

Агар ҷаҳонро чунин надонамӣ маҷбур

اگر جهان را چونین ندانمی مجبور

Ба шеърҳо знмӣ бар ҷаҳони шноът ҳо

به شعرها زنمی بر جهان شناعت ها