Шоирон бенаво хонанд шеър бо наво

شاعران بینوا خوانند شعرِ با نوا

Ваз навой шеърашон афзӯн намегардад наво

وز نوای شعرشان، افزون نمی گردد نوا

Тӯтӣона гуфт ва натавонанд ҷуз омӯхта

طوطیانه گفت و نتوانند جز آموخته

Андалебами ман ки ҳар соъат дигар созами наво

عندلیبم من که هر ساعت دگر سازم نوا

Андарони маънӣ ки гуяд бидиҳам инсофи сухан

اندر آن معنی که گوید بِدهَمِ انصاف سخن

Подшоҳам бар сухан ҷоиз набошад подшо

پادشاهم بر سخن، جایز نباشد پادشا

Ботилигар ҳақ кунам олам маро гардад мақар

باطلی گر حق کنم، عالم مرا گردد مقر

Вари ҳақӣ ботил кунам мункир нагардад каси маро

ور حقی باطل کنم، منکر نگردد کس مرا

Гавҳари ардри зери по орм кунам санги сиёҳ

گوهر ار در زیر پا آرم، کنم سنگ سیاه

Хок агар дар дасти гирами созам аз ваии кимиё

خاک اگر در دست گیرم، سازم از وی کیمیا

Гар ҳиҷо гӯям Ромад аз пеши ман деви сипед

گر هجا گویم، رمد از پیش من دیو سپید

Вар ғазал хонам маро мнқод гардад аждаҳо

ور غزل خوانم، مرا منقاد گردد اژدها

Кас маро нашносад ва бегона рӯем назд халқ

کس مرا نشناسد و بیگانه‌رویم نزد خلق

Зонкаҳ дар гетии з беҷинсӣ надорам ошно

زآنکه در گیتی ز بی جنسی ندارم آشنا