Дар кӯҳи пеш Кебекон хондам санои ту

در کوه پیش کبکان خواندم ثنای تو

Кебекон шуданд баста ба доми балои ту

کبکان شدند بسته به دام بلای تو

Бар чашм серума карда давиданд то ҳама

بر چشم سرمه کرده دویدند تا همه

Равшан кунанд дида ба ъзи лақои ту

روشن کنند دیده به عز لقای تو