Он шаб ки дигар рӯзи марои азми сафар буд

آن شب که دگر روز مرا عزم سفر بود

Ногоҳ зи атрофи насим саҳар омад

ناگاه ز اطراف نسیم سحر آمد

Буии таббатии машку гули сурх ҳаме зад

بوی تبتی مشک و گل سرخ همی زد

Вони тарки ман аз ҳуҷра чу хуршеди баромад

وآن ترک من از حجره چو خورشید برآمد

Зони дида чун наргис чун дидаи наргис

زآن دیده چون نرگس چون دیده نرگس

Дар дидаи торик ба вақт саҳар омад

در دیده تاریک به وقت سحر آمد