Чун ба бунафшаи ситон каз шаби диҷўри зод

چون به بنفشه ستان کز شب دیجور زاد

Тозаи саманҳо шкФт ар нафаси бомдод

تازه سمن ها شکفت ار نفس بامداد

Гӯйӣ ҳар зару сим ки дошт дар мағзи дил

گویی هر زر و سیم که داشت در مغز دل

Хок ба рухи брФшонди санг ба дил дар ниҳод

خاک به رخ برفشاند سنگ به دل در نهاد