Аҷаб омад марои зи одаме

عجب آمد مرا ز آدمیی

Ки туро бинад ва нигаҳ накунад

که تو را بیند و نگه نکند

Офтобӣ агар замонаи ту ро

آفتابی اگر زمانه تو را

Ногаҳон аз ҳасад сияҳ накунад

ناگهان از حسد سیه نکند