Хӯни ҳамеи боРом аз ду дидаи сард

خون همی بارم از دو دیده سرد

Бар вафоти Муҳамади харош

بر وفات محمد خراش

Розҳо доштами ниҳон чун ҷон

رازها داشتم نهان چون جان

Ки хирад гуфта буд дар дил бош

که خرد گفته بود در دل باش

Чун марои хӯни дида ҷӯш гирифт

چون مرا خون دیده جوش گرفت

Кард рози наҳуфтаро ҳамаи фош

کرد راز نهفته را همه فاش

Аз латофати баҳори ъушрат буд

از لطافت بهار عشرت بود

Зин қабл бештар набӯд бақоаш

زین قبل بیشتر نبود بقاش