Ҳиҷрони ту эй шуҳраи санам бод хазонаст

هجران تو ای شهره صنم باد خزانست

Кин рӯй ман аз ҳиҷри ту чун барги рзонст

کاین روی من از هجر تو چون برگ رزانست

Дар табъи нишотами тамаъ васл чунонаст

در طبع نشاطم طمع وصل چنانست

Дар боғи дилами боди фироқ ту ҳамонаст

در باغ دلم باد فراق تو همانست

Ҳиҷрони ту бар ҷони ман аз ранҷ ҳашар кард

هجران تو بر جان من از رنج حشر کرد

Хӯни ҷигарами бози зи ду дида бадар кард

خون جگرم باز ز دو دیده بدر کرد

Аз дида бурун рафту зи рухсор гузар кард

از دیده برون رفت و ز رخسار گذر کرد

Гуфтам ки магар ба кунад ин кор бтар кард

گفتم که مگر به کند این کار بتر کرد

То ту зи ман эй лаъибати Фархори ҷудоӣ

تا تو ز من ای لعبت فرخار جدایی

Рафт аз дили ман хастаи ҳамаи коми равое

رفت از دل من خسته همه کام روایی

Ҳар рӯз мароанда ҳиҷрон чаҳ намое

هر روز مرا انده هجران چه نمایی

Ҳар рӯз ба ман брғми ишқат чаҳ физойӣ

هر روز به من برغم عشقت چه فزایی

эй моҳи дурахшони ту бар сарви сеӣ бар

ای ماه درخشان تو بر سرو سهی بر

Бардаи рух чун моҳи туро рӯй раҳе бар

برده رخ چون ماه تو را روی رهی بر

МФзоӣ дигар ранҷи барин ранҷи раҳе бар

مفزای دگر رنج برین رنج رهی بر

МФзои нигорои тбҳӣ бар тбҳӣ бар

مفزای نگارا تبهی بر تبهی بر

Мавлои туу бандаи он рӯзӣ чу моҳам

مولای تو و بنده آن روزی چو ماهم

Чун шефтагони бастаи он зулфи сиёҳам

چون شیفتگان بسته آن زلف سیاهم

Ҳар чанд ман аз ишқи ту дар нолау оҳам

هر چند من از عشق تو در ناله و آهم

Ҳар чанд ман аз ишқи ту аз гоҳ ба чоҳам

هر چند من از عشق تو از گاه به چاهم

Он чист ба оби андари ин сарви смнбр

آن چیست به آب اندر این سرو سمنبر

Берунаш кабӯдасту сифедӣ ба миён бар

بیرونش کبودست و سفیدی به میان بر

Монандаи рӯй туу рухсораи чокар

ماننده روی تو و رخساره چاکر

. . .

. . .

Дар ҳавз нигаҳ кун ба миён дар на канора

در حوض نگه کن به میان در نه کناره

Гӯйӣ ки спҳрист дигар пари зи ситора

گویی که سپهریست دگر پر ز ستاره

Тобон чу маи заррин бар фарқи минора

تابان چو مه زرین بر فرق مناره

Нилӯфару рӯе чу гули боғи ҳазора

نیلوفر و رویی چو گل باغ هزاره

Он шох чаҳ шохаст ба зулфин ту монад

آن شاخ چه شاخ است به زلفین تو ماند

Ҷузи маҷлиси аҳрори ҷаҳон ҷой надонад

جز مجلس احرار جهان جای نداند

Хоҳад чу сари зулфаки ту машк фишонд

خواهد چو سر زلفک تو مشک فشاند

Хоҳад ки маро бо ту ба як ҷои нишонд

خواهد که مرا با تو به یک جای نشاند

эй ман раҳеи он рухи бустони афрӯз

ای من رهی آن رخ بستان افروز

Гар нест гулу лола ба ҷойаст имрӯз

گر نیست گل و لاله به جایست امروز

Ҳиҷрони ту чун оташи сӯзону дилами кўз

هجران تو چون آتش سوزان و دلم کوز

Кам сӯзи дили хастаи ин ошиқи дилсӯз

کم سوز دل خسته این عاشق دلسوز

Гар бод хазон кард ба мо брҳили оре

گر باد خزان کرد به ما برحیل آری

Вази лашкар наврӯз баровард даморӣ

وز لشکر نوروز برآورد دماری

Ман шукр кунам аз малики алърш ки борӣ

من شکر کنم از ملک العرش که باری

Дорам чу ту бут рӯйу длороми нигорӣ

دارم چو تو بت روی و دلارام نگاری

Тобандатар аз Зуҳра ва аз муштарӣ он чист

تابنده تر از زهره و از مشتری آن چیست

Чизе ки дар ин олам бе ӯ натавон зист

چیزی که در این عالم بی او نتوان زیست

Кони тарабу хуррамӣу хӯбӣ ва хушӣаст

کان طرب و خرمی و خوبی و خوشیست

Шояд ки азуи брбхўрии булбулаи бист

شاید که ازو بربخوری بلبله بیست

Пеши ор казу гавҳар тан гардад пайдо

پیش آر کزو گوهر تن گردد پیدا

Ҳар кас ки азу хӯрд шавад хурраму шайдо

هر کس که ازو خورد شود خرم و شیدا

Мардум накунад ёд бадванда фардо

مردم نکند یاد بدو انده فردا

Пас ин ҳама аз қӯт ӯ гирад боло

پس این همه از قوت او گیرد بالا

Хуршеди ҷаҳони бўолФрҷи он Форси олам

خورشید جهان بوالفرج آن فارس عالم

Насри онкии бадв фахр кунад гавҳари одам

نصر آنکه بدو فخر کند گوهر آدم

Дар ҳашар ба фирдавс бадв нозад рустам

در حشر به فردوس بدو نازد رستم

Зеро ки чу ӯ нест худованди макрам

زیرا که چو او نیست خداوند مکرم

То ӯ ба ҳамаи малик шаҳаншоҳ амидаст

تا او به همه ملک شهنشاه عمیدست

Дар малики варо ҳар ки амидаст убайдаст

در ملک ورا هر که عمیدست عبیدست

Дидори ҳумоюнаши фархунда чу идаст

دیدار همایونش فرخنده چو عیدست

Бо ҷӯад қариб омад ва аз бухл баъӣдаст

با جود قریب آمد و از بخل بعیدست

Ҳамвора сӯии хизмат маддоҳ гароед

همواره سوی خدمت مداح گراید

Мадҳӣ ки ҷуз ӯро буд он мадҳ нишоед

مدحی که جز او را بود آن مدح نشاید

Бар бора чу биншинад ва аз роҳи даройад

بر باره چو بنشیند و از راه درآید

Гӯйӣ ки ҳамеи бораи гардунро сояд

گویی که همی باره گردون را ساید

Фарзонагӣу ҳурӣ азу нозад ҳар рӯз

فرزانگی و حری ازو نازد هر روز

То ҳосиди вай дар ғами бгдозд ҳар рӯз

تا حاسد وی در غم بگدازد هر روز

Озодагӣу маҷлис нав созад ҳар рӯз

آزادگی و مجلس نو سازد هر روز

Бар ҷони бидонадяши ту ғам тозад ҳар рӯз

بر جان بداندیش تو غم تازد هر روز

Дорад хираду илму саховат ба сари андар

دارد خرد و علم و سخاوت به سر اندر

Дорад ҳунару фазлу кифоят ба бар андар

دارد هنر و فضل و کفایت به بر اندر

Ҳасташ бсрштаҳи зафари андари ҳунари андар

هستش بسرشته ظفر اندر هنر اندر

Маддоҳонро гирад доим ба зари андар

مداحان را گیرد دایم به زر اندر

эй хоҷаи амиди змну фахри замона

ای خواجه عمید زَمَن و فخر زمانه

эй соҳиби озодау зебоу ягона

ای صاحب آزاده و زیبا و یگانه

Мари фазли туро нест падедори карона

مر فضل تو را نیست پدیدار کرانه

Ту зиндау фазли ту дар офоқи фасона

تو زنده و فضل تو در آفاق فسانه

Эзади ҳамаи ҷӯаду ҳунари андари ту ниҳодаи сет

ایزد همه جود و هنر اندر تو نهاده ست

Каз модар ҳамчун ту ҳунарманд назода сет

کز مادر همچون تو هنرمند نزاده ست

Табъи ҳамаи зуввори зи дасти ту кушодаи сет

طبع همه زوار ز دست تو گشاده ست

Пеши ту ҷаҳони рост чу маддоҳи ситодаи сет

پیش تو جهان راست چو مداح ستاده ست

Таъӣд фалак дод ту озода бидода сет

تأیید فلک داد تو آزاده بداده ست

Мари давлатро табъи з рӯй ту кушодаи сет

مر دولت را طبع ز روی تو گشاده ست

Гетии ҳамаи сари пеши ту бар хоки ниҳодаи сет

گیتی همه سر پیش تو بر خاک نهاده ست

Пеши ту савори сухани имрӯзи пиёдаи сет

پیش تو سوار سخن امروز پیاده ست

Нозад ба ту ҳамвора ҷавонмардӣу родӣ

نازد به تو همواره جوانمردی و رادی

Зеро ки ҳамаи солаи ту озодаи ҷаводӣ

زیرا که همه ساله تو آزاده جوادی

Шодаст шаҳаншоҳ ва ту аз султони шодӣ

شادست شهنشاه و تو از سلطان شادی

Бо сирати покиза ва бо давлат додӣ

با سیرت پاکیزه و با دولت دادی

Ончӣ ту бидон калак кунӣ рӯзи ҳидоят

آنچه تو بدان کلک کنی روز هدایت

Соҳиб ба ҳама умр накардӣ ба кифоят

صاحب به همه عمر نکردی به کفایت

эй зоҳидӣ аз рои Садиди ту бдоит

ای زاهدی از رای سدید تو بدایت

Вонро кунад аз ҳиммати ту бар ту аноят

وآن را کند از همت تو بر تو عنایت

Гар ҳотами тоӣ на биҷойаст ту баҷое

گر حاتم طایی نه بجایست تو بجایی

Бар ҷои чунон роди сахои пешаи сазое

بر جای چنان راد سخا پیشه سزایی

Хоҳам ки шабу рӯзи ҳамаи ҷӯади намое

خواهم که شب و روز همه جود نمایی

Хоҳам ки ҳамаи солаи ту дар садри биёе

خواهم که همه ساله تو در صدر بیایی

эй он ки туро давлат чун бахт ҷавонаст

ای آن که تو را دولت چون بخت جوانست

Бозори ман имрӯз ба назд ту равонаст

بازار من امروز به نزد تو روانست

Табъам чу тану мадҳ ва дар табъ чу ҷонаст

طبعم چو تن و مدح و در طبع چو جانست

Ин гуфта масъӯд бидон вазн ва баёнаст

این گفته مسعود بدان وزن و بیانست