Пурситораи сет аз шукуфа боғ бархез эй чу ҳур
پُر ستارهست از شکوفه باغ برخیز ای چو حور
Бода чун шамс кун дар ҷомҳои чун булӯр
باده چون شمس کن در جامهای چون بلور
Зон ситораи раҳи тавон бурдани сӯии лаҳву сарвар
زآن ستاره ره توان بردن سوی لهو و سرور
Зонка май тобади ситораи вор аз наздику давр
زآنکه میتابد ستارهوار از نزدیک و دور
Ҳеҷ ҷое аз ситораи рӯз равшан нест нур
هیچ جایی از ستاره روز روشن نیست نور
Зини ситораи рӯзро чндонкаҳи хоҳӣ нур ҳаст
زین ستاره روز را چندانکه خواهی نور هست
Наслро бишки зи кофур ар зиён ояд ҳаме
نسل را بی شک ز کافور ار زیان آید همی
Чун ки насли шохро аз ваии биафзояди ҳаме
چون که نسل شاخ را از وی بیفزاید همی
Ҳар шаб аз шохи самани кофуртар зоиди ҳаме
هر شب از شاخ سمن کافورِ تر زاید همی
Сӯй ӯ зон табъи гарми лолаи бгроиди ҳаме
سوی او زآن طبع گرم لاله بگراید همی
Гар шавад кофургар боди ҳаво шояд ҳаме
گر شود کافور گر باد هوا شاید همی
Каз самани чндонкаҳ бояд бар чаман кофур ҳаст
کز سمن چندانکه باید بر چمن کافور هست
Лола бар наргис чу меҳру дӯстӣ оғоз кард
لاله بر نرگس چو مهر و دوستی آغاز کرد
Абри хуррами маҷлисӣ аз баҳри эшон соз кард
ابر خرم مجلسی از بهر ایشان ساز کرد
Абр чун мехӯрд ҳар як масти гашт ва ноз кард
ابر چون می خورد هریک مست گشت و ناز کرد
Чун ҳазор овози қасди нғмт ва парвоз кард
چون هزار آواز قصد نغمت و پرواز کرد
Наргиси махмури чашм аз хоби нӯшин боз кард
نرگس مخمور چشم از خواب نوشین باز کرد
То бибинад лоларо кӯи ҳамчу ӯ махмур ҳаст
تا ببیند لاله را کو همچو او مخمور هست
Барги зард ар ҳур шуд чун ёфт андари шохи гул
برگ زرد ار حور شد چون یافت اندر شاخ گل
Аз гули сӯрӣ ҷудо шуд пари зи гавҳари шохи гул
از گل سوری جدا شد پر ز گوهر شاخ گل
То ҳаме бинад ба дасти лолаи соғари шохи гул
تا همی بیند به دست لاله ساغر شاخ گل
Рост чун мисатон гарон дорад ҳамеи сари шохи гул
راست چون مستان گران دارد همی سر شاخ گل
Фохта гуяд ҳамеи вақти саҳар бар шохи гул
فاخته گوید همی وقت سحر بر شاخ گل
Ҳеҷ кас чун ман зи ёри хештан маҳҷӯр ҳаст ?
هیچ کس چون من ز یار خویشتن مهجور هست؟
Ҷом ҳамчун кавкабаст аз баҳри он тобад ба шаб
جام همچون کوکبست از بهر آن تابد به شب
Лола ҳамранг майаст аз баҳр он дорад тараб
لاله همرنگ مِی است از بهر آن دارد طرب
Ҷом мехӯрдаст бе ҳади з оташ хандидаст лаб
جام می خوردهست بی حد ز آتش خندیدهست لب
Аз табиат дар бадан хӯнаст қӯтро сабаб
از طبیعت در بدن خونست قوت را سبب
Гар нишоти дил қавӣ гардад ҳаме набӯд аҷаб
گر نشاط دل قوی گردد همی نبود عجب
Зонка моро хӯни руз аз дида ангур ҳаст
زانکه ما را خون رز از دیده انگور هست
эй рафиқон дар баҳор аз боғ ва бустон магзаред
ای رفیقان در بهار از باغ و بستان مگذرید
Бар навоу нағмаи қамарӣ ва булбул ме хуред
بر نوا و نغمه قمری و بلبل مِی خورید
Гули ҳама гул шуд ба зери пай ба ҷузи гули мсприд
گل همه گل شد به زیر پی بجز گل مسپرید
Бода чун ҷони гашти ҷонҳоро ба бода парваред
باده چون جان گشت جانها را به باده پرورید
Чашм бигушоӣеду андар рӯй бустон бингаред
چشم بگشایید و اندر روی بستان بنگرید
То чамани ҷузи хулду гулбуни андрўи ҷуз ҳур ҳаст ?
تا چمن جز خلد و گلبن اندرو جز حور هست
Рӯзгорам дар сару кори бутӣ дилгир шуд
روزگارم در سر و کار بتی دلگیر شد
Кӯдакам чун бахт бурно бӯда ман пер шуд
کودکم چون بخت برنا بوده من پیر شد
Рӯзам аз баси зулмати андӯҳу ғам чун қӣр шуд
روزم از بس ظلمت اندوه و غم چون قیر شد
Шер рӯем қӣри гашт ва қӣр мӯем шер шуд
شیر رویم قیر گشت و قیر مویم شیر شد
Ин тан аз захми замонаи рост ҳамчун зер шуд
این تن از زخم زمانه راست همچون زیر شد
Гар зи захм ӯ ҳаме нолад кунун маъзӯр ҳаст
گر ز زخم او همی نالد کنون معذور هست
Пои ман дар банд меҳнат кард дасти рӯзгор
پای من در بند محنت کرد دست روزگار
Нӯши нодида басӣ хӯрдам кбсти рӯзгор
نوش نادیده بسی خوردم کبست روزگار
То шудам аз бодаи андӯҳи масти рӯзгор
تا شدم از باده اندوه مست روزگار
Чун ҳам ояд пеши чашмами хубу пасти рӯзгор
چون هم آید پیش چشمم خوب و پست روزگار
Ҳар замон гӯям ба зорӣ аз шикасти рӯзгор
هر زمان گویم به زاری از شکست روزگار
Ёрб андари даҳр чун ман як тан ранҷур ҳаст ?
یارب اندر دهر چون من یک تن رنجور هست؟
Табъ ту баҳраст вази гавҳар барои масъӯди саъд
طبع تو بحرست وز گوهر برای مسعود سعد
ЗоФтоби рои хешашпарвар эй масъӯди саъд
زآفتاب رای خویشش پرور ای مسعود سعد
Хуби назмии соз ҳамчун гавҳар эй масъӯди саъд
خوب نظمی ساز همچون گوهر ای مسعود سعد
Рӯи саное бар ба соҳиб дар хур эй масъӯди саъд
رو ثنایی بر به صاحب درخور ای مسعود سعد
Дар ҳамаи олам ба ҳикмат бингар эй масъӯди саъд
در همه عالم به حکمت بنگر ای مسعود سعد
То бузургӣ чун амиди номвар Мансур ҳаст ?
تا بزرگی چون عمید نامور منصور هست؟
Онгаҳгар хоки сароишро бидида биспуранд
آنگه گر خاک سرایش را به دیده بسپرند
Дар маҳалу ртбт аз баҳром ва кайвон бигузаранд
در محل و رتبت از بهرام و کیوان بگذرند
Нашмуранд эҳсон ӯ бо онкии анҷуми бшмрнд
نشمرند احسان او با آنکه انجم بشمرند
Срнпичндши зи сари онон ки бар олам саранд
سرنپیچندش ز سر آنان که بر عالم سرند
Чун ҳақиқати бнгрндшгар ҳақиқат бингаранд
چون حقیقت بنگرندش گر حقیقت بنگرند
Пеши зӯр ӯ фазли ҷуз зӯр ҳаст ?
پیش زور او فضل جز زور هست؟
Чун шитоб ӯ ббхшидни шитоб чарх нест
چون شتاب او به بخشیدن شتاب چرخ نیست
Ҷузи зи бими ҳишмат ӯ изтироб чарх нест
جز ز بیم حشمت او اضطراب چرخ نیست
Зери пои ҳимматаши неруу тоб чарх нест
زیر پای همتش نیرو و تاب چرخ نیست
Ҳар чаҳ ӯ рад кард зон пас интихоб чарх нест
هرچه او رد کرد زآن پس انتخاب چرخ نیست
Рои нӯронӣ ӯ ҷузи офтоб чарх нест
رای نورانی او جز آفتاب چرخ نیست
Зонка нураш дар ҷаҳон наздик ҳаст ва давр ҳаст
زآنکه نورش در جهان نزدیک هست و دور هست
эй набераи онкии мутлақ буд амраш дар ҷаҳон
ای نبیره آنکه مطلق بود امرش در جهان
Аз ҷаҳонаш нихватӣ медошт андари сари ҷаҳон
از جهانش نخوتی میداشت اندر سر جهان
Аз пас ӯ мари туро гаштаст Фрмонбри ҷаҳон
از پس او مر تو را گشتهست فرمانبر جهان
Зонка буд ӯро ҳамеша бандаи камтари ҷаҳон
زآنکه بود او را همیشه بنده کمتر جهان
эй ҷаҳони фазлу дониш нек бингар дар ҷаҳон
ای جهان فضل و دانش نیک بنگر در جهان
То ҷузи он каши бандаи матбӯъи бад дастур ҳаст
تا جز آن کش بنده مطبوع بد دستور هست
эй ба ҳар ҷое зи дониши қаҳрамонии мари ту ро
ای به هر جایی ز دانش قهرمانی مر تو را
Аз паии рӯзии халқон ҳар змонии мари ту ро
از پی روزی خلقان هر ضمانی مر تو را
Бар ситоиш чира гашта ҳар забонии мари ту ро
بر ستایش چیره گشته هر زبانی مر تو را
Аз сахо дар ҳар ҳунар бошад нишонеи мари ту ро
از سخا در هر هنر باشد نشانی مر تو را
Бар нагирад гоҳи бахшӣдани ҷаҳонии мари ту ро
برنگیرد گاه بخشیدن جهانی مر تو را
Ганҷҳо бояд азиро каз сахо ганҷур ҳаст
گنجها باید ازیرا کز سخا گنجور هست
То ҳаме аз давлату ҷоҳат ба ком ва фар расем
تا همی از دولت و جاهت به کام و فر رسیم
Вази сахои ту ба фару неъмат бемар расем
وز سخای تو به فر و نعمت بی مر رسیم
Гар фалак гирдему андари назм бар ахтар расем
گر فلک گردیم و اندر نظم بر اختر رسیم
Кӣ ба як пояи зи ҷоҳу ртбти ту дар расем
کی به یک پایه ز جاه و رتبت تو دررسیم
Ҳар ки меояд зи офоқи ҷаҳон мебар расем
هر که میآید ز آفاق جهان می بررسیم
То ба ҳоҷат чун сирояти хона маъмур ҳаст
تا به حاجت چون سرایت خانه معمور هست
Шояд аз шодӣ ба рӯй ёри ту шодӣ кунӣ
شاید از شادی به روی یار تو شادی کنی
Давлати ту роми гашт аз давлат озодӣ кунӣ
دولت تو رام گشت از دولت آزادی کنی
Ҳамчуи меҳру абр аз зару гуҳар родӣ кунӣ
همچو مهر و ابر از زر و گهر رادی کنی
Дод бидиҳии вази сахо бар ганҷ бедодӣ кунӣ
داد بدهی وز سخا بر گنج بیدادی کنی
Шояд ар аз аслу фазли хештан ёдӣ кунӣ
شاید ار از اصل و فضل خویشتن یادی کنی
Кони яке машҳур буд ва ин дигар мазкӯр ҳаст
کآن یکی مشهور بود و این دگر مذکور هست
То бирӯяд лолаи сӯрӣ чу лолаи дор рӯй
تا بروید لاله سوری چو لاله دار روی
Ҷом чун лола кун аз рӯй чу лолаи коми ҷӯй
جام چون لاله کن از روی چو لاله کام جوی
Ҷуз ба гирди боғи айшу гирди қасри ъзмпўӣ
جز به گرد باغ عیش و گرد قصر عز مپوی
Ҷузи паии ромиши мгиру ҷузи гули давлати мбўӣ
جز پی رامش مگیر و جز گل دولت مبوی
Назм суст оварадам ва кардам гуноҳ аз дил бигӯӣ
نظم سست آوردم و کردم گناه از دل بگوی
То гуноҳи ман кримо назд ту мғФўр ҳаст ?
تا گناه من کریما نزد تو مغفور هست؟
Бод ҳамчун арзати эмин аз ҳаводиси ҷони ту
باد همچون عرضت ایمن از حوادث جان تو
Давлати ту муҳкаму покиза чун имони ту
دولت تو محکم و پاکیزه چون ایمان تو
Чарх дар ҳукми туу айёми ду паймони ту
چرخ در حکم تو و ایام دو پیمان تو
Кавкаби бартари фурӯди конгресси айвони ту
کوکب برتر فرود کنگره ایوان تو
Чун қазои бодо ҳамеша дар ҷаҳони фармони ту
چون قضا بادا همیشه در جهان فرمان تو
Ин чунин бошад балии кати давлат маъмур ҳаст
اینچنین باشد بلی کت دولت مأمور هست