Масъӯд ки буд саъди салмони падараш

مسعود که بود سعد سلمان پدرش

Ҷоеаст ки аз чарх гузаштааст сараш

جاییست که از چرخ گذشته است سرش

Он бод чаҳ гӯйӣ ки саодати писараш

آن باد چه گویی که سعادت پسرش

Дорад хабараш ки гуяд ӯро хабараш

دارد خبرش که گوید او را خبرش