Ман ғарқаи зи хӯн дида будам ҳамаи шаб

من غرقه ز خون دیده بودم همه شب

Биллоҳ ки ҳаво надида будам ҳамаи шаб

بالله که هوا ندیده بودم همه شب

Аз шодии дил расида будам ҳамаи шаб

از شادی دل رسیده بودم همه شب

Дар сояи ғам хазида будам ҳамаи шаб

در سایه غم خزیده بودم همه شب

То наргиси ту чу гул шуду гули бихўоб

تا نرگس تو چو گل شد و گل بیخواب

Вази оташ рӯй ту равон буд гулоб

وز آتش روی تو روان بود گلاب

Тобида ба пеши рӯяти он зулф битоб

تابیده به پیش رویت آن زلف بتاب

Чун бода бар обгина бар рӯй ту об

چون باده بر آبگینه بر روی تو آب