эй офтоби ҳасани туро офтоб

ای آفتاب حسن تو را آفتاب

Саҷдаи баради ҳамчуи ман аз осмон

سجده برد همچو من از آسمان

Хурдии туу бузурги туро пойгоҳ

خردی تو و بزرگ تو را پایگاه

Соли ту андак ва ту бисёр дон

سال تو اندک و تو بسیار دان

Чу офтоби хурдӣ дар чашми халқ

چو آفتاب خردی در چشم خلق

Лекини расидаи нури ту дар ҳар макон

لیکن رسیده نور تو در هر مکان

Аз фурқати ту бар ман торики даҳр

از فرقت تو بر من تاریک دهر

Дар васлати ту равшан бар ман ҷаҳон

در وصلت تو روشن بر من جهان

Дар табъи ту ҳамеи з ту зояд гуҳар

در طبع تو همی ز تو زاید گهر

Ваз офтоб зояд гавҳар ба кон

وز آفتاب زاید گوهر به کان

Гар зи офтоб нур бакоҳад зи ту

گر ز آفتاب نور بکاهد ز تو

Чаҳ фазоядам ба чашми оби равон

چه فزایدم به چشم آب روان

Натавон ба ту расӣдани ҷонои ҳаме

نتوان به تو رسیدن جانا همی

Дар офтобу моҳи расаш кӣ тавон

در آفتاب و ماه رسش کی توان