Ба ҳаҷ шудӣ ва ман аз андҳони ҳиҷронат

به حج شدی و من از اندهان هجرانت

Ба гирди хона ту гаштаам чу ҳоҷи давон

به گرد خانه تو گشته ام چو حاج دوان

Ту моҳу Маккаи з рӯй ту осмони барин

تو ماه و مکه ز روی تو آسمان برین

Ту ҳуру каъбаи з рӯй ту равзаи ризвон

تو حور و کعبه ز روی تو روضه رضوان

Равост ар ту маро май кашӣ ба теғи фироқ

رواست ار تو مرا می کشی به تیغ فراق

Аз он ки расм буд дар ҳаҷ эй писари қурбон

از آن که رسم بود در حج ای پسر قربان