эй бути дебои рухон ба ду рухи дебо

ای بت دیبا رخان به دو رخ دیبا

То накунӣ пораи пораи сад дили пари хӯн

تا نکنی پاره پاره صد دل پر خون

Риштаи магар ошиқаст бар лаби ту зон

رشته مگر عاشق است بر لب تو زان

Тофтаи дории ҳамяш чун ман маҳзун

تافته داری همیش چون من محزون

эй ду лаби ту ақиқ ва дар ду ақиқат

ای دو لب تو عقیق و در دو عقیقت

Ду радаи дуруст ҳар ду софӣу макнун

دو رده درست هر دو صافی و مکنون

Бошад манзум дар бириштаи валикин

باشد منظوم در برشته ولیکن

Дар ту манзуму ришта аз дар берун

در تو منظوم و رشته از در بیرون

Дар на бар он ду лаби ту ошиқ гашта сет

در نه بر آن دو لب تو عاشق گشته ست

Чун ки бипечед андари он ду лабати хӯн

چون که بپیچید اندر آن دو لبت خون