То бидидам ки шуд аз дасти ту эй ҷони падар

تا بدیدم که شد از دست تو ای جان پدر

Қалам чун зар бар коғаз чун сими равон

قلم چون زر بر کاغذ چون سیم روان

Ман ба умеди висоли ту ба кирдори қалам

من به امید وصال تو به کردار قلم

Лоғару зарду навони гаштаму гирёну давон

لاغر و زرد و نوان گشتم و گریان و دوان

Ман басони қалам ар рӯзии фармони диҳем

من بسان قلم ار روزی فرمان دهیم

Ба сари худ чу қалами гирдами пеши ту равон

به سر خود چو قلم گردم پیش تو روان