Ёрам ба сафар шуд эй мусулмонон

یارم به سفر شد ای مسلمانان

Дили ҳамраҳ ӯу ҳамраҳи дили ҷон

دل همره او و همره دل جان

эй рафтау бардаи ҷону дили бози ой

ای رفته و برده جان و دل باز آی

Аз баҳри худоӣ то кӣ ин ҳиҷрон

از بهر خدای تا کی این هجران

Бо васли раҳеи яке замон биншин

با وصل رهی یکی زمان بنشین

Венаи оташи ҳиҷри хешро бинишон

وین آتش هجر خویش را بنشان

Донам ки з ҳол гашта бошӣ ту

دانم که ز حال گشته باشی تو

Машку гули ту шуда ба дгрсон

مشک و گل تو شده به دگرسان

Машки ту зи гирди анбари ашҳб

مشک تو ز گرد عنبر اشهب

Вази меҳри гули ту лолаи нӯъмон

وز مهر گل تو لاله نعمان

Ҳар ҳол ки бошиддат ба роҳи андар

هر حال که باشدت به راه اندر

Зинҳор ба сӯй банда банавис он

زنهار به سوی بنده بنویس آن

То ?герат ба роҳ равад пеш ояд

تا گرت به راه رود پیش آید

Хушкаш кунам аз туфи дили сӯзон

خشکش کنم از تف دل سوزان

Вари хушкии дашт сорат ояд пеш

ور خشکی دشت سارت آید پیش

Аз дидаи худ Фрстмти борон

از دیده خود فرستمت باران

На на нФрстмт ки тарсами ман

نه نه نفرستمت که ترسم من

Кин соъиқа гардад он шавад тӯфон

کاین صاعقه گردد آن شود طوفان