Қавлаи таъолӣ

قوله تعالی‌

Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان‌

Алҳмди ллаҳи ситоиши некӯи худоиро алзии халқи алсмоўоту алأрз ки ӯ бёФриди осмонҳоу замину ҷаъли алзлмоту алнўру торикии шаби офариду равшанои рӯзи сами аллазӣнаи кФрўои пас эшон ки кофар шуданд брбҳми иъдлўн ( 1 ) омаданд ва бо худои хеш анбоз гуфтанд .

الْحَمْدُ لِلَّهِ ستایش نیکو خدای را الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ که او بیافرید آسمانها و زمین وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَ النُّورَ و تاریکی شب آفرید و روشنایی روز ثُمَّ الَّذِینَ کَفَرُوا پس ایشان که کافر شدند بِرَبِّهِمْ یَعْدِلُونَ (۱) آمدند و با خدای خویش انباز گفتند.

Ҳўи алзии хлқкм ӯ онаст ки бёФриди шуморо ман тин аз гули сами қзии أҷлои он гуҳи дирангро кеи сохту أҷли мсмии ъндаҳ ва кеаст ном зад карда бнздики ваии сами أнтми тмтрўн ( 2 ) ва он гуҳи шумо ки бегонагонед дар шак май печид .

هُوَ الَّذِی خَلَقَکُمْ او آنست که بیافرید شما را مِنْ طِینٍ از گل ثُمَّ قَضی‌ أَجَلًا آن گه درنگ را کیی ساخت وَ أَجَلٌ مُسَمًّی عِنْدَهُ و کیی است نام زد کرده بنزدیک وی ثُمَّ أَنْتُمْ تَمْتَرُونَ (۲) و آن گه شما که بیگانگان‌اید در شک می‌پیچید.

Ва ҳўи аллоҳи фии алсмоўот ва ӯст аллоҳи ном ва дар осмонҳоаст ,у фии алأрзи иълми саракаму ҷҳркму ниҳони шумоу ошкороӣ шумо медонад дар замину иълми мо тксбўн ( 3 ) ва медонад ончӣ мекунед .

وَ هُوَ اللَّهُ فِی السَّماواتِ و اوست اللَّه نام و در آسمانها است، وَ فِی الْأَرْضِ یَعْلَمُ سِرَّکُمْ وَ جَهْرَکُمْ و نهان شما و آشکارای شما میداند در زمین وَ یَعْلَمُ ما تَکْسِبُونَ (۳) و میداند آنچه میکنید.

Ва мо тأтиҳм ва намеояд боишон ман ояи ман оёти рбҳми суханӣ аз суханони худованди эшон إлои конўои анҳо маъразин ( 4 ) магар ки аз он рӯй гардонида мебошанд .

وَ ما تَأْتِیهِمْ و نمی‌آید بایشان مِنْ آیَةٍ مِنْ آیاتِ رَبِّهِمْ سخنی از سخنان خداوند ایشان إِلَّا کانُوا عَنْها مُعْرِضِینَ (۴) مگر که از آن روی گردانیده می‌باشند.

Фқди кзбўои болҳқ акнӯн ки дурӯғ зан гирифтанд кори росту сухани дуруст , лмои ҷоءҳм чун боишон омад ФсўФи иأтиҳм оре ояд боишон أнбоءи мо конўо ба истҳзؤн ( 5 ) хабарҳои ончӣ афсӯс мекунанд бар он .

فَقَدْ کَذَّبُوا بِالْحَقِّ اکنون که دروغ زن گرفتند کار راست و سخن درست، لَمَّا جاءَهُمْ چون بایشان آمد فَسَوْفَ یَأْتِیهِمْ آری آید بایشان أَنْباءُ ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۵) خبرهای آنچه افسوس میکنند بر آن.