Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان‌

Алри китоби ин ҳуруфи номаи исти أҳкмти оётаи дурусту рост ва беғалат гуфтау фиристодаи суханҳои ӯ ва маънӣҳо дарав .

الر کِتابٌ این حروف نامه‌ایست أُحْکِمَتْ آیاتُهُ درست و راست و بی‌غلط گفته و فرستاده سخنهای او و معنیها درو.

Сами фаслати пас он гуҳи кушодау равшану пайдо боз намӯда ман лдни ҳакими хабир ( 1 ) аз наздики донои рости дони огоҳии ниҳони дон .

ثُمَّ فُصِّلَتْ پس آن گه گشاده و روشن و پیدا باز نموده مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ خَبِیرٍ (۱) از نزدیک دانای راست‌دان آگاهی نهان‌دان.

أлои тъбдўои إлои аллоҳи онро ки напарастед магари аллоҳи إннӣ лакам манеҳ нзиру бшир ( 2 ) ки ман расонандаам шуморо азуи огоҳидиҳандау бими намоями шодкунандау ромиши расонам .

أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ آن را که نپرستید مگر اللَّه إِنَّنِی لَکُمْ مِنْهُ نَذِیرٌ وَ بَشِیرٌ (۲) که من رساننده‌ام شما را ازو آگاهی دهنده و بیم نمایم شاد کننده و رامش رسانم.

Ва أни астғФрўои рбкм ва онро ки омурзиш хоҳед аз худованди хеши сами тўбўои إлиаҳ ва боз гардид бова имтъкми мтоъои ҳусно то шуморо бархӯрдорӣ диҳад бар хўрдории некӯи إлии أҷли мсмӣ то он ҳангом ки ном зад карда дар расаду иؤти кули зии фазли фазла ва ҳар худованди фазлроу афзӯниро дар кирдору хизмати фазл ӯу савоби он афзӯнӣ ӯ бова диҳад .

وَ أَنِ اسْتَغْفِرُوا رَبَّکُمْ و آن را که آمرزش خواهید از خداوند خویش ثُمَّ تُوبُوا إِلَیْهِ و باز گردید باو یُمَتِّعْکُمْ مَتاعاً حَسَناً تا شما را برخورداری دهد بر خورداری نیکو إِلی‌ أَجَلٍ مُسَمًّی تا آن هنگام که نام زد کرده در رسد وَ یُؤْتِ کُلَّ ذِی فَضْلٍ فَضْلَهُ و هر خداوند فضل را و افزونی را در کردار و خدمت فضل او و ثواب آن افزونی او باو دهد.

Ва إни тўлўо ва агар баргардед Фإнии أхоФи алайкуми ман май тарсам бар шумо азоби явми кабӣр ( 3 ) аз азоби бузург дар рӯзии бузург .

وَ إِنْ تَوَلَّوْا و اگر برگردید فَإِنِّی أَخافُ عَلَیْکُمْ من می‌ترسم بر شما عَذابَ یَوْمٍ کَبِیرٍ (۳) از عذاب بزرگ در روزی بزرگ.

إлии аллоҳи мрҷъкм бо худоӣаст бозгашти шумоу ҳўи алии кули шайъи ءи қадир ( 4 ) ва ӯ бар ҳама чиз тавоност .

إِلَی اللَّهِ مَرْجِعُکُمْ با خدای است بازگشت شما وَ هُوَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۴) و او بر همه چیز تواناست.

أло огоҳ бошеду إнҳми иснўни сдўрҳми фароҳами мигирнд наоне хеш бар ниҳонҳое листхФўо манеҳ то онро пинҳон доранд аз аллоҳи أло огоҳ бошед ҳайни истғшўни сёбҳми он гуҳ ки ҷомҳо дар сар мекашанд иълми мо исрўн ва мо иълнўн медонад аллоҳ ҳар чаҳ ниҳон медоранду ошкоро май намоянди إнаҳи алӣами бзоти алсдўр ( 5 ) ки аллоҳ доност бҳрчаҳ дар дилҳоаст .

أَلا آگاه باشید و إِنَّهُمْ یَثْنُونَ صُدُورَهُمْ فراهم میگیرند نهانی خویش بر نهانهایی لِیَسْتَخْفُوا مِنْهُ تا آن را پنهان دارند از اللَّه أَلا آگاه باشید حِینَ یَسْتَغْشُونَ ثِیابَهُمْ آن گه که جامها در سر میکشند یَعْلَمُ ما یُسِرُّونَ وَ ما یُعْلِنُونَ میداند اللَّه هر چه نهان میدارند و آشکارا می‌نمایند إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (۵) که اللَّه داناست بهرچه در دلها است.

Ва мо ман добаҳи фии алأрз ва нест ҳеҷ ҷмндаҳ эй дар замини إлои алии аллоҳи ризқҳо магар бар худоаст рӯзии ону иълми мустақарҳо ва муставдиъҳо ва медонад ҷои ороми ону ҷои спнҷгонии он . Кули фии китоби мубин ( 6 ) ҳама дар лавҳаст дар насахтӣ пайдои равшан .

وَ ما مِنْ دَابَّةٍ فِی الْأَرْضِ و نیست هیچ جمنده‌ای در زمین إِلَّا عَلَی اللَّهِ رِزْقُها مگر بر خدا است روزی آن وَ یَعْلَمُ مُسْتَقَرَّها وَ مُسْتَوْدَعَها و میداند جای آرام آن و جای سپنجگانی آن. کُلٌّ فِی کِتابٍ مُبِینٍ (۶) همه در لوح است در نسختی پیدا روشن.

Ва ҳўи алзии халқи алсмоўоту алأрз ӯ онаст ки бёФриди ҳафт осмон ва ҳафт замини фии сетаи أём дар шаш рӯзу кони аршаи алии алмоءу арш ӯ бар об буд либлўкм то биёзмоед шуморо أикми أҳсн амалан ки кист аз шумо некӯи Картеру лӣни қиллат ва агар гӯйии إнкми мбъўсўни ман баъди аламут ки шумо ангехтанӣед аз хок аз пас марги лиқўлни аллазӣна кФрўо хоҳанд гуфт кофарони إни ҳозои إлои саҳари мубин ( 7 ) ки нест ин сухани магари ҷодуии ошкор

وَ هُوَ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ او آنست که بیافرید هفت آسمان و هفت زمین فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ در شش روز وَ کانَ عَرْشُهُ عَلَی الْماءِ و عرش او بر آب بود لِیَبْلُوَکُمْ تا بیازماید شما را أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا که کیست از شما نیکو کارتر وَ لَئِنْ قُلْتَ و اگر گویی إِنَّکُمْ مَبْعُوثُونَ مِنْ بَعْدِ الْمَوْتِ که شما انگیختنی‌اید از خاک از پس مرگ لَیَقُولَنَّ الَّذِینَ کَفَرُوا خواهند گفت کافران إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِینٌ (۷) که نیست این سخن مگر جادویی آشکار

Ва лӣни أхрнои анҳуам алъзоб ва агар вопас дорем аз эшон азоби إлии أмаҳи маъдӯда то ҳангомии шимурда лиқўлн хоҳанд гуфт мо иҳбсаҳ чаҳ чизи он азобро боз май баради أлои явми иأтиҳм огоҳ бошад он рӯз ки боишон ояд лӣси мсрўФои анҳуам аз эшон боздоштанӣ несту ҳоқи баҳаму фаро сароишон нишинад мо конўо ба истҳзؤн ( 8 ) ончӣ бар он механдиданд ва афсӯс мекарданд бар он .

وَ لَئِنْ أَخَّرْنا عَنْهُمُ الْعَذابَ و اگر واپس داریم از ایشان عذاب إِلی‌ أُمَّةٍ مَعْدُودَةٍ تا هنگامی شمرده لَیَقُولُنَّ خواهند گفت ما یَحْبِسُهُ چه چیز آن عذاب را باز می‌برد أَلا یَوْمَ یَأْتِیهِمْ آگاه باشد آن روز که بایشان آید لَیْسَ مَصْرُوفاً عَنْهُمْ از ایشان بازداشتنی نیست وَ حاقَ بِهِمْ و فرا سرایشان نشیند ما کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۸) آنچه بر آن می‌خندیدند و افسوس میکردند بر آن.

Ва лӣни أзқнои алإнсон ва агар мардумро бичашонем мнои раҳма аз худ меҳрбонии сам нзъноҳо манеҳ он гуҳи бозстоними азуи إнаҳи лиؤси кФўр ( 9 ) мардуми баростӣ навмедаст носипос .

وَ لَئِنْ أَذَقْنَا الْإِنْسانَ و اگر مردم را بچشانیم مِنَّا رَحْمَةً از خود مهربانی ثُمَّ نَزَعْناها مِنْهُ آن گه بازستانیم ازو إِنَّهُ لَیَؤُسٌ کَفُورٌ (۹) مردم براستی نومید است ناسپاس.

Ва лӣни أзқноаҳи нъмоء ва агар чашонем ӯро неки рӯзӣу тани осонии баъди зроءи мастаи пас газанду бади рӯзгорӣ ки расида буд бова лиқўлни баростӣ ки ӯ гуяд зҳби алсиӣоти ании он бади рӯзӣу бади ҳоле ва он беморӣу дарвешӣ ҳама рафт аз ман إнаҳи лФрҳи Фхўр ( 10 ) баростӣ ки ӯ шодаст хештани дӯсти лофи зани нозинда .

وَ لَئِنْ أَذَقْناهُ نَعْماءَ و اگر چشانیم او را نیک روزی و تن آسانی بَعْدَ ضَرَّاءَ مَسَّتْهُ پس گزند و بد روزگاری که رسیده بود باو لَیَقُولَنَّ براستی که او گوید ذَهَبَ السَّیِّئاتُ عَنِّی آن بد روزی و بد حالی و آن بیماری و درویشی همه رفت از من إِنَّهُ لَفَرِحٌ فَخُورٌ (۱۰) براستی که او شاد است خویشتن دوست لاف زن نازنده.

إлои аллазӣнаи сбрўои магари эшон ки шикебанду ъмлўои алсолҳот ва дар танги рӯзи некӯкори أўлӣки ?лаами мғФраҳу أҷри кабӣр ( 11 ) эшонанд ки эшонроаст омурзишу музди бузургвор .

إِلَّا الَّذِینَ صَبَرُوا مگر ایشان که شکیبااند وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ و در تنگ روز نیکوکار أُولئِکَ لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبِیرٌ (۱۱) ایشانند که ایشان را است آمرزش و مزد بزرگوار.