Қавлаи таъолӣ : « бисмии аллоҳ » баноми худованд , « арраҳмон » фарохи бахшоиш « арраҳим » меҳрбон .

قوله تعالی: «بِسْمِ اللَّهِ» بنام خداوند، «الرَّحْمنِ» فراخ بخشایش «الرَّحِیمِ» مهربان.

« алри тлки оёти алкитоб » ин оятҳо номаи ист , « улмубин » ( 1 ) пайдокунанда ҳақу ботил .

«الر تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ» این آیتها نامه ایست، «الْمُبِینِ» (۱) پیدا کننده حق و باطل.

« إнои أнзлноаҳ » мо фурӯ фиристодем онро , « қронои ърбё » қуръонии тозӣ , « лълкми тъқлўн » ( 2 ) то магар шумо дарёбед .

«إِنَّا أَنْزَلْناهُ» ما فرو فرستادیم آن را، «قُرْآناً عَرَبِیًّا» قرآنی تازی، «لَعَلَّکُمْ تَعْقِلُونَ» (۲) تا مگر شما دریابید.

« нҳни нақси алейк » мо бар ту михўоним , « أҳсни алқсс » некӯтар ҳамаи қиссаҳо , « бмои أўҳинои إлик » бойени пайғом ки додеми бтў , « ҳозои алқуръон » ин қуръон , «у إни канти ман қибла » ва набӯдӣ пеш аз фурӯ омадан ин нома , « лмни алғоФлин » ( 3 ) магар аз ноогоҳон .

«نَحْنُ نَقُصُّ عَلَیْکَ» ما بر تو میخوانیم، «أَحْسَنَ الْقَصَصِ» نیکوتر همه قصّه‌ها، «بِما أَوْحَیْنا إِلَیْکَ» باین پیغام که دادیم بتو، «هذَا الْقُرْآنَ» این قرآن، «وَ إِنْ کُنْتَ مِنْ قَبْلِهِ» و نبودی پیش از فرو آمدن این نامه، «لَمِنَ الْغافِلِینَ» (۳) مگر از ناآگاهان.

« إзи қоли Юсуфи лأбиаҳ » он гуҳ ки Юсуф гуфт падари хешро , « ё أбт » эй падар эй « إнии раъйати أҳди ъушри кўкбо » ман дидам дар хоби ёздаҳи ситора , «у алшмсу алқмр »у хуршеду моҳ , « рأитҳми лии соҷдин » ( 4 ) эшон худро дидам ки саҷда карданд .

«إِذْ قالَ یُوسُفُ لِأَبِیهِ» آن گه که یوسف گفت پدر خویش را، «یا أَبَتِ» ای پدر ای «إِنِّی رَأَیْتُ أَحَدَ عَشَرَ کَوْکَباً» من دیدم در خواب یازده ستاره، «وَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ» و خورشید و ماه، «رَأَیْتُهُمْ لِی ساجِدِینَ» (۴) ایشان خود را دیدم که سجده کردند.

« қол ё банӣ » ёқӯб гуфт эй писар , « лои тқсси рؤёки алии إхўтк » бмгўии хоби хеш ва пайдо макун онро бар бародарони хеш , « Фикидўои лаки кидо » ки турои сози бади созанд , « إни алшитони ллإнсони адуи мубин » ( 5 ) ки деви мардумро душманӣаст ошкоро .

«قالَ یا بُنَیَّ» یعقوب گفت ای پسر، «لا تَقْصُصْ رُؤْیاکَ عَلی‌ إِخْوَتِکَ» بمگوی خواب خویش و پیدا مکن آن را بر برادران خویش، «فَیَکِیدُوا لَکَ کَیْداً» که ترا ساز بد سازند، «إِنَّ الشَّیْطانَ لِلْإِنْسانِ عَدُوٌّ مُبِینٌ» (۵) که دیو مردم را دشمنی است آشکارا.

«у кзлки иҷтбики рбк » ва ҳам чунон ки бтў намӯд худованди ту бгзинди туро , «у иълмки ман таъвили алأҳодис » ва дар ту омӯзад таъбири хобҳо , «у итми неъматаи алейк » ва тамом кунад неъмати хеш бар ту «у алии оли ёқӯб » ва бар касони ёқӯб , « комаи أтмҳои алии أбўики ман қабл إброҳиму إсҳоқ » чунонк тамом кард онро бар падарони ту аз пеш ҳар ду иброҳӣму исҳоқ , « إни рбки алӣами ҳаким » ( 6 ) худованди ту доноӣаст рости дон , тамоми дон , некӯи дон , ҳамаи дон .

«وَ کَذلِکَ یَجْتَبِیکَ رَبُّکَ» و هم چنان که بتو نمود خداوند تو بگزیند ترا، «وَ یُعَلِّمُکَ مِنْ تَأْوِیلِ الْأَحادِیثِ» و در تو آموزد تعبیر خوابها، «وَ یُتِمُّ نِعْمَتَهُ عَلَیْکَ» و تمام کند نعمت خویش بر تو «وَ عَلی‌ آلِ یَعْقُوبَ» و بر کسان یعقوب، «کَما أَتَمَّها عَلی‌ أَبَوَیْکَ مِنْ قَبْلُ إِبْراهِیمَ وَ إِسْحاقَ» چنانک تمام کرد آن را بر پدران تو از پیش هر دو ابراهیم و اسحاق، «إِنَّ رَبَّکَ عَلِیمٌ حَکِیمٌ» (۶) خداوند تو دانایی است راست دان، تمام دان، نیکو دان، همه دان.

« лақади кони фии Юсуфу إхўтаҳ » дар Юсуфу бародарон ӯ ва дар қасаси эшон , « оёти ллсоӣлин » ( 7 ) шигифтҳоаст прсндгонро .

«لَقَدْ کانَ فِی یُوسُفَ وَ إِخْوَتِهِ» در یوسف و برادران او و در قصص ایشان، «آیاتٌ لِلسَّائِلِینَ» (۷) شگفتها است پرسندگان را.