« бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим » баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان‌

« алмри тлки оёти алкитоб » ин ҳуруфи қуръони оёту суханони он номааст ки худоӣ таъолӣ фиристод , «у алзии أнзли إлики ман рбк »у ончии фурӯ фиристода омад бтў аз худованди ту , « алҳақ » ростасту дуруст , «у локини أксри анноси лои иؤмнўн ( 1 ) » локини бештари мардумон бнмӣ гараванд .

«المر تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ» این حروف قرآن آیات و سخنان آن نامه است که خدای تعالی فرستاد، «وَ الَّذِی أُنْزِلَ إِلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ» و آنچه فرو فرستاده آمد بتو از خداوند تو، «الْحَقُّ» راستست و درست، «وَ لکِنَّ أَکْثَرَ النَّاسِ لا یُؤْمِنُونَ (۱)» لکن بیشتر مردمان بنمی‌گروند.

« аллоҳи алзии рафъи алсмоўот » аллоҳ таъолӣ ӯст ки бардошти ҳафт осмон , « бғири амд » бесутун , « трўнҳо » мебайнед , « сами астўии алии алърш » он гуҳи пас мстўӣ шуд бар арш , «у схри алшмсу алқмр » ва нарм карду равон ва фармон бурдор офтобу моҳро , « кули иҷрии лأҷли мсмӣ » то ҳар ду май раванди ҳангомӣ ном зад кардаро , « идбри алأмр » кор мегирданд ва меронаду пеш май барад , « иФсли алоёт » нишонҳо пайдо мекунад « лълкми блқоءи рбкми тўқнўн ( 2 ) » то магари шумо брстохизу дидори худованди хеш гиравидании рости бгрўид .

«اللَّهُ الَّذِی رَفَعَ السَّماواتِ» اللَّه تعالی اوست که برداشت هفت آسمان، «بِغَیْرِ عَمَدٍ» بی ستون، «تَرَوْنَها» می بینید، «ثُمَّ اسْتَوی‌ عَلَی الْعَرْشِ» آن گه پس مستوی شد بر عرش، «وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ» و نرم کرد و روان و فرمان بردار آفتاب و ماه را، «کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُسَمًّی» تا هر دو می‌روند هنگامی نام زد کرده را، «یُدَبِّرُ الْأَمْرَ» کار می‌گرداند و می‌راند و پیش می‌برد، «یُفَصِّلُ الْآیاتِ» نشانها پیدا می‌کند «لَعَلَّکُمْ بِلِقاءِ رَبِّکُمْ تُوقِنُونَ (۲)» تا مگر شما برستاخیز و دیدار خداوند خویش گرویدنی راست بگروید.

«у ҳўи алзии мади алأрз » ӯ онаст ки заминро паҳн боз кашид , «у ҷаъли фӣҳо рўосӣ »у кӯҳҳои баланд дар он лангар кард , «у أнҳоро » ва ҷӯйҳо сохт равон , « ва ман кули алсмроти ҷаъли фӣҳо » ва аз ҳар мива Эй кард дар он , « завҷайни аснин » ҷуфти ҷуфт , , « иғшии аллили алнҳор » шаби торик дар сари рӯз равшан мекашад , « إни фии злки лоёт » дар он нишонҳои пайдост , « лқўми итФкрўн ( 3 ) » гуруҳеро ки андеша кунанд .

«وَ هُوَ الَّذِی مَدَّ الْأَرْضَ» او آنست که زمین را پهن باز کشید، «وَ جَعَلَ فِیها رَواسِیَ» و کوه‌های بلند در آن لنگر کرد، «وَ أَنْهاراً» و جویها ساخت روان، «وَ مِنْ کُلِّ الثَّمَراتِ جَعَلَ فِیها» و از هر میوه‌ای کرد در آن، «زَوْجَیْنِ اثْنَیْنِ» جفت جفت،، «یُغْشِی اللَّیْلَ النَّهارَ» شب تاریک در سر روز روشن می‌کشد، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ» در آن نشانهای پیداست، «لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (۳)»گروهی را که اندیشه کنند.

«у фии алأрзи қатъи мтҷоўрот » ва дар замини пора ҳоӣаст аз якдигари наздик , «у ҷиноти ман أъноб »у рузоне аз ангурҳо , «у заръ ва нахайл »у кишти зору хурмои бенон , « снўон » дарахтони ду соқ ва се соқ ва чаҳор соқ , «у ғайри снўон » ва як соқ , « исқии бмоءи воҳид » аз як оби ҳамаро об медиҳанд , « ва нафазл баъзҳо алии баъзи фии алأкл » ва мо лухтиро аз он бар дигари фазл май диҳем дар ширинӣу некуӣу бузургӣу ҳамворӣ ва дар рангу буиу таъму ҷинс , « إни фии злки лоёт » дар он нишонҳое равшанаст , « лқўми иъқлўн ( 4 ) » эшонро ки дарёбанд .

«وَ فِی الْأَرْضِ قِطَعٌ مُتَجاوِراتٌ» و در زمین پاره‌هایی است از یکدیگر نزدیک، «وَ جَنَّاتٌ مِنْ أَعْنابٍ» و رزانی از انگورها، «وَ زَرْعٌ وَ نَخِیلٌ» و کشت زار و خرما بنان، «صِنْوانٌ» درختان دو ساق و سه ساق و چهار ساق، «وَ غَیْرُ صِنْوانٍ» و یک ساق، «یُسْقی‌ بِماءٍ واحِدٍ» از یک آب همه را آب میدهند، «وَ نُفَضِّلُ بَعْضَها عَلی‌ بَعْضٍ فِی الْأُکُلِ» و ما لختی را از آن بر دیگر فضل می‌دهیم در شیرینی و نیکویی و بزرگی و همواری و در رنگ و بوی و طعم و جنس، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ» در آن نشانهایی روشن است، «لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ (۴)» ایشان را که دریابند.

«у إни таъаҷҷуби Фъҷби қўлҳм » ва агар шигифт дорӣ шигифтаст сухани эшон , « أи إзои кнои тробо » бош мо он гуҳ ки хок гирдем , « أи إнои лФии халқи ҷадид » бош мо дар офариниши нави хоҳем буд , « أўлӣки аллазӣнаи кФрўои брбҳм » эшон онанд ки худованди хешро кофар шуданд , «у أўлӣки алأғлоли фии أъноқҳм » ва эшон онанд ки ғлҳост дар гарданҳои эшон , «у أўлӣки أсҳоби алнор » ва эшонанд ки отшённд , « ҳам фӣҳо холдўн ( 5 ) » эшон дар он ҷовдон .

«وَ إِنْ تَعْجَبْ فَعَجَبٌ قَوْلُهُمْ» و اگر شگفت داری شگفتست سخن ایشان، «أَ إِذا کُنَّا تُراباً» باش ما آن گه که خاک گردیم، «أَ إِنَّا لَفِی خَلْقٍ جَدِیدٍ» باش ما در آفرینش نو خواهیم بود، «أُولئِکَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ» ایشان آنند که خداوند خویش را کافر شدند، «وَ أُولئِکَ الْأَغْلالُ فِی أَعْناقِهِمْ» و ایشان آنند که غلهاست در گردنهای ایشان، «وَ أُولئِکَ أَصْحابُ النَّارِ» و ایشانند که آتشیانند، «هُمْ فِیها خالِدُونَ (۵)» ایشان در آن جاودان.

«у истъҷлўнки болсиӣаҳ қабл алҳасана » брстохиз мешитобанд ногиравида ва имон наёварда , «у қади хулати ман қиблаам »у гузашти пеш аз эшон , « алмислот » уқубатҳои гӯногӯн «у إни рбки лзўи мғФраҳи ллнос »у худованди ту бо омрзгорӣ худовандӣаст мардумонро , « алии злмҳм » бо он ситам ки эшон бар худ мекунанд , «у إни рбки лшдиди алъқоб ( 6 ) »у худованди ту сахт уқубатаст . «у иқўли аллазӣнаи кФрўо » ва мегӯйанд эшон ки кофар шуданд , « луи лои أнзли алайҳи ояи ман раба » ки чаро фурӯ фиристода намеояд бар Муҳамад ( с ) оятӣ аз худованд ӯ , « إнмои أнти мунзар » ту бим намой огоҳкунандае , «у лкли қавмҳоад ( 7 ) » ва ҳар қавмиро доъии исти бози хонандае .

«وَ یَسْتَعْجِلُونَکَ بِالسَّیِّئَةِ قَبْلَ الْحَسَنَةِ» برستاخیز می‌شتابند ناگرویده و ایمان نیاورده، «وَ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمُ» و گذشت پیش از ایشان، «الْمَثُلاتُ» عقوبت های گوناگون «وَ إِنَّ رَبَّکَ لَذُو مَغْفِرَةٍ لِلنَّاسِ» و خداوند تو با آمرزگاری خداوندیست مردمان را، «عَلی‌ ظُلْمِهِمْ» با آن ستم که ایشان بر خود می‌کنند، «وَ إِنَّ رَبَّکَ لَشَدِیدُ الْعِقابِ (۶)» و خداوند تو سخت عقوبتست. «وَ یَقُولُ الَّذِینَ کَفَرُوا» و می‌گویند ایشان که کافر شدند، «لَوْ لا أُنْزِلَ عَلَیْهِ آیَةٌ مِنْ رَبِّهِ» که چرا فرو فرستاده نمی‌آید بر محمد (ص) آیتی از خداوند او، «إِنَّما أَنْتَ مُنْذِرٌ» تو بیم نمای آگاه کننده‌ای، «وَ لِکُلِّ قَوْمٍ هادٍ (۷)» و هر قومی را داعی ایست باز خواننده‌ای.