« бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим » баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

« алр » манам худои доно , медонам ва май байнам , « китоби أнзлноаҳи إлик » ин нома Эйаст ки фурӯ фиристодем бтў , « лтхрҷи аннос » то беруноварӣ мардумонро , « ман алзлмоти إлии алнўр » аз торикӣҳо брўшноиӣ , « бإзни рбҳм » бФрмони худованди эшон , « إлии сироти алъзизи алҳмид ( 1 ) » бо роҳи худованди тавоно , беҳамто , некӯи сазо .

«الر» منم خدای دانا، می‌دانم و می‌بینم، «کِتابٌ أَنْزَلْناهُ إِلَیْکَ» این نامه ای است که فرو فرستادیم بتو، «لِتُخْرِجَ النَّاسَ» تا بیرون آوری مردمان را، «مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ» از تاریکیها بروشنایی، «بِإِذْنِ رَبِّهِمْ» بفرمان خداوند ایشان، «إِلی‌ صِراطِ الْعَزِیزِ الْحَمِیدِ (۱)» با راه خداوند توانا، بی همتا، نیکو سزا.

« аллоҳи алзии ?лаи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрз » он худоӣ ки ӯ рост ҳар чаҳ дар осмонҳо ва дар заминҳо , «у ?вили ллкоФрини ман азоби шадид ( 2 ) » ?вили ногрўидгонро аз азобии сахт .

«اللَّهِ الَّذِی لَهُ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ» آن خدای که او راست هر چه در آسمانها و در زمینها، «وَ وَیْلٌ لِلْکافِرِینَ مِنْ عَذابٍ شَدِیدٍ (۲)» ویل ناگرویدگان را از عذابی سخت.

« аллазӣнаи истҳбўни алҳёҳи алднёи алии алохраҳ » эшон ки мебаргузинанд бдўстии зиндагонии ин ҷаҳон бар он ҷаҳон , «у исдўни ани сиблати аллоҳ » ва бар мегардонанд аз роҳи худоӣ , «у ибғўнҳои ъўҷо » ва онро айбу кажӣ май ҷӯянд « أўлӣки фии залоли баъӣд ( 3 ) » эшонанд ки дар гумроҳӣ давранд .

«الَّذِینَ یَسْتَحِبُّونَ الْحَیاةَ الدُّنْیا عَلَی الْآخِرَةِ» ایشان که می‌برگزینند بدوستی زندگانی این جهان بر آن جهان، «وَ یَصُدُّونَ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ» و بر می‌گردانند از راه خدای، «وَ یَبْغُونَها عِوَجاً» و آن را عیب و کژی می‌جویند «أُولئِکَ فِی ضَلالٍ بَعِیدٍ (۳)» ایشانند که در گمراهی دورند.

« ва мо أрслнои ман расӯл »у нФрстодими ҳеҷ фиристодае , « إлои блсони қавма » магари бзбони қавм ӯ , « либини ?лаам » то пайдо кунад эшонро , « Физли аллоҳи ман ишоء » то гумроҳ кунад аллоҳ ӯро ки хоҳад , «у иҳдии ман ишоء » ва бо роҳи орад ӯро ки хоҳад , «у ҳўи алъзиз » ва ӯст тоўндаҳ бо ҳар коўндаҳ ва бҳич ҳаст нмонндаҳ , « алҳким ( 4 ) » доно , рости дониш , рости кор .

«وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ» و نفرستادیم هیچ فرستاده‌ای، «إِلَّا بِلِسانِ قَوْمِهِ» مگر بزبان قوم او، «لِیُبَیِّنَ لَهُمْ» تا پیدا کند ایشان را، «فَیُضِلُّ اللَّهُ مَنْ یَشاءُ» تا گمراه کند اللَّه او را که خواهد، «وَ یَهْدِی مَنْ یَشاءُ» و با راه آرد او را که خواهد، «وَ هُوَ الْعَزِیزُ» و اوست تاونده با هر کاونده و بهیچ هست‌ نماننده، «الْحَکِیمُ (۴)» دانا، راست دانش، راست کار.

«у лақади أрслнои Мӯсои боётно » ва фиристодем Мӯсоро бсхнони хеш , « أни أхрҷи қўмк » ки беруни ори қавми хешро , « ман алзлмоти إлии алнўр » аз торикӣҳо брўшноиӣ , «у зкрҳми бأёми аллоҳ » ва ёд кун бар эшон гузаштҳои рӯзгори худо , « إни фии злки лоёт » дарин пайғом ва дар ёд кард гузаштҳои рӯзгори пндҳост ва нишонҳо , « лкли сбори шакур ( 5 ) » ҳар шикеберо сипоси дор .

«وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مُوسی‌ بِآیاتِنا» و فرستادیم موسی را بسخنان خویش، «أَنْ أَخْرِجْ قَوْمَکَ» که بیرون آر قوم خویش را، «مِنَ الظُّلُماتِ إِلَی النُّورِ» از تاریکیها بروشنایی، «وَ ذَکِّرْهُمْ بِأَیَّامِ اللَّهِ» و یاد کن بر ایشان گذشتهای روزگار خدا، «إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ» درین پیغام و در یاد کرد گذشتهای روزگار پندهاست و نشانها، «لِکُلِّ صَبَّارٍ شَکُورٍ (۵)» هر شکیبایی را سپاس دار.

«у إзи қоли Мӯсои лқўмаҳ » Мӯсо гуфт қавми хешро , « азкрўо наамма аллоҳи алайкум » ёд кунед некии аллоҳ бар хештан , « إзи أнҷокми ман оли фиръавн » ки боз раҳанд шуморо аз касони фиръавн , « исўмўнкми сӯъи алъзоб » май чшониднд ва май расониданди бшмои бади азоб , «у избҳўни أбноءкм » ва гулӯ мебуриданд писарони шуморо , «у истҳиўни нсоءкм » ва зинда мегузоштанд духтарони шуморо , «у фии злкми блоءи ман рбкм » ва дар он шуморо озмоишӣ буд аз худованди шумо , « азим ( 6 ) » бузург .

«وَ إِذْ قالَ مُوسی‌ لِقَوْمِهِ» موسی گفت قوم خویش را، «اذْکُرُوا نِعْمَةَ اللَّهِ عَلَیْکُمْ» یاد کنید نیکی اللَّه بر خویشتن، «إِذْ أَنْجاکُمْ مِنْ آلِ فِرْعَوْنَ» که باز رهاند شما را از کسان فرعون، «یَسُومُونَکُمْ سُوءَ الْعَذابِ» می‌چشانیدند و می‌رسانیدند بشما بد عذاب، «وَ یُذَبِّحُونَ أَبْناءَکُمْ» و گلو می‌بریدند پسران شما را، «وَ یَسْتَحْیُونَ نِساءَکُمْ» و زنده می‌گذاشتند دختران شما را، «وَ فِی ذلِکُمْ بَلاءٌ مِنْ رَبِّکُمْ» و در آن شما را آزمایشی بود از خداوند شما، «عَظِیمٌ (۶)» بزرگ.

«у إзи тأзни рбкм » огоҳӣ дод худованди шумо ва огоҳ кард , « лӣни шкртми лأзиднкм » ки агар шокир бошед ночори шуморо бифзоем , «у лӣни кФртм » ва агар носипоси бед , « إни азобии лшдид ( 7 ) » азоби ман сахтаст .

«وَ إِذْ تَأَذَّنَ رَبُّکُمْ» آگاهی داد خداوند شما و آگاه کرد، «لَئِنْ شَکَرْتُمْ لَأَزِیدَنَّکُمْ» که اگر شاکر باشید ناچار شما را بیفزایم، «وَ لَئِنْ کَفَرْتُمْ» و اگر ناسپاس بید، «إِنَّ عَذابِی لَشَدِیدٌ (۷)» عذاب من سخت است.

«у қоли Мӯсо » ва гуфт Мӯсо , « إни ткФрўои أнтм ва ман фии алأрзи ҷмиъо » агар кофар шавед шумо ва ҳар ки дар заминанд ҳама , « Фإни аллоҳи лғнии ҳамид ( 8 ) » аллоҳ бениёзаст , сазои ситоиш .

«وَ قالَ مُوسی‌» و گفت موسی، «إِنْ تَکْفُرُوا أَنْتُمْ وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً» اگر کافر شوید شما و هر که در زمین‌اند همه، «فَإِنَّ اللَّهَ لَغَنِیٌّ حَمِیدٌ (۸)» اللَّه بی نیاز است، سزای ستایش.

« أи лами иأткм » наомад бшмо , « нбؤои аллазӣнаи ман қблкм » хабари эшон ки пеш аз шумо буданд « қавми Нӯҳу оду самуду аллазӣнаи ман бъдҳм » ва эшон ки пас қавми Нӯҳу од ва самуд буданд , « лои иълмҳми إлои аллоҳ » надонад эшонро магари худоӣ , « ҷоءтҳми рслҳми болбинот » боишон омад фиристодагон боишон , пайғомҳо дурусти равшан ва мӯъҷизҳо некӯи ошкоро , « Фрдўои أидиҳми фии أФўоҳҳм » дастҳои худ бдҳнҳои худ боз ниҳоданд , «у қолўои إнои кФрнои бмои أрслтм ба » ва гуфтанд мо коФроними бончи шуморо бон фиристоданд , «у إнои лФии шаки ммои тдъўннои إлиаҳ » ва мо дар гумонем аз ончи моро мехонед бо он , « мриб » гумоне ки дилро мешӯранд .

«أَ لَمْ یَأْتِکُمْ» نیامد بشما، «نَبَؤُا الَّذِینَ مِنْ قَبْلِکُمْ» خبر ایشان که پیش از شما بودند «قَوْمِ نُوحٍ وَ عادٍ وَ ثَمُودَ وَ الَّذِینَ مِنْ بَعْدِهِمْ» و ایشان که‌ پس قوم نوح و عاد و ثمود بودند، «لا یَعْلَمُهُمْ إِلَّا اللَّهُ» نداند ایشان را مگر خدای، «جاءَتْهُمْ رُسُلُهُمْ بِالْبَیِّناتِ» بایشان آمد فرستادگان بایشان، پیغامها درست روشن و معجزها نیکو آشکارا، «فَرَدُّوا أَیْدِیَهُمْ فِی أَفْواهِهِمْ» دستهای خود بدهنهای خود باز نهادند، «وَ قالُوا إِنَّا کَفَرْنا بِما أُرْسِلْتُمْ بِهِ» و گفتند ما کافرانیم بآنچ شما را بآن فرستادند، «وَ إِنَّا لَفِی شَکٍّ مِمَّا تَدْعُونَنا إِلَیْهِ» و ما در گمانیم از آنچ ما را می‌خوانید با آن، «مُرِیبٍ» گمانی که دل را می‌شوراند.