« бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим » баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .
«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
« алри тлки оёти алкитоб » ин ҳарфҳо оятҳо номааст , «у қуръони мубин ( 1 ) »у қуръонии пайдокунанда , бози намоянда .
«الر تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ» این حرفها آیتها نامه است، «وَ قُرْآنٍ مُبِینٍ (۱)» و قرآنی پیدا کننده، باز نماینده.
« рбмои юади аллазӣнаи кФрўо » эй басои ҳнгомо ки дӯст буду орзӯ буд ногрўидгонро , « луи конўои мусалламин ( 2 ) » агар мусулмон будандӣ . « зарраам » гузори эшонро , « иأклўоу итмтъўо » то мехуранд ва ком меронанд , «у илҳҳми алأмл »у дароз дидани умри эшонро машғӯл медорад , « ФсўФи иълмўн ( 3 ) » то он гуҳ ки огоҳ шаванд .
«رُبَما یَوَدُّ الَّذِینَ کَفَرُوا» ای بسا هنگاما که دوست بود و آرزو بود ناگرویدگان را، «لَوْ کانُوا مُسْلِمِینَ (۲)» اگر مسلمان بودندی. «ذَرْهُمْ» گذار ایشان را، «یَأْکُلُوا وَ یَتَمَتَّعُوا» تا میخورند و کام میرانند، «وَ یُلْهِهِمُ الْأَمَلُ» و دراز دیدن عمر ایشان را مشغول میدارد، «فَسَوْفَ یَعْلَمُونَ (۳)» تا آن گه که آگاه شوند.
« ва мо أҳлкнои ман қария » ҳаргиз ҳалок накардем шаҳриро , « إлоу лҳои китоби маълум ( 4 ) » магари онро тақдирӣ буду ҳукмӣ аз моу набиштае моро маълуму ҳангоми он дониста .
«وَ ما أَهْلَکْنا مِنْ قَرْیَةٍ» هرگز هلاک نکردیم شهری را، «إِلَّا وَ لَها کِتابٌ مَعْلُومٌ (۴)» مگر آن را تقدیری بود و حکمی از ما و نبشتهای ما را معلوم و هنگام آن دانسته.
« мо тсбқи ман أмаҳ » пешӣ накунад ҳеҷ гуруҳе , « أҷлҳо » бар ҳангоми марги хеш , « ва мо истأхрўн ( 5 ) » ва на бо пас монад аз он ҳангом .
«ما تَسْبِقُ مِنْ أُمَّةٍ» پیشی نکند هیچ گروهی، «أَجَلَها» بر هنگام مرگ خویش، «وَ ما یَسْتَأْخِرُونَ (۵)» و نه با پس ماند از آن هنگام.
«у қолўо » кофарон гуфтанд , « ё أиҳо алзӣ назул алайҳи аззикр » эй он кас ки пайғому ёд бар вай фурӯ фиристоданд , « إнки лмҷнўн ( 6 ) » ту девонае .
«وَ قالُوا» کافران گفتند، «یا أَیُّهَا الَّذِی نُزِّلَ عَلَیْهِ الذِّکْرُ» ای آن کس که پیغام و یاد بر وی فرو فرستادند، «إِنَّکَ لَمَجْنُونٌ (۶)» تو دیوانهای.
« луи мо тأтинои болмлоӣкаҳ » чаро Фриштгон наёвардӣ бмо бо худ , « إни канти ман алсодқин ( 7 ) » агар аз рости гӯйоне .
«لَوْ ما تَأْتِینا بِالْمَلائِکَةِ» چرا فریشتگان نیاوردی بما با خود، «إِنْ کُنْتَ مِنَ الصَّادِقِینَ (۷)» اگر از راست گویانی.
« мо ннзли алмлоӣкаҳ » фурӯ нафаристем бар эшон Фриштгон , « إлои болҳқ » магари бмрги эшон , « ва мо конўои إзои манзарин ( 8 ) » ва он гуҳ ки Фриштаҳ ояд эшонро диранги надиҳад .
«ما نُنَزِّلُ الْمَلائِکَةَ» فرو نفرستیم بر ایشان فریشتگان، «إِلَّا بِالْحَقِّ» مگر بمرگ ایشان، «وَ ما کانُوا إِذاً مُنْظَرِینَ (۸)» و آن گه که فریشته آید ایشان را درنگ ندهد.
« إнои нҳни нзлнои аззикр » мо фурӯ фиристодем ин ёду пайғом , «у إнои ?лаи лҳоФзўн ( 9 ) » ва мо худ нигаҳ доронем .
«إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنَا الذِّکْرَ» ما فرو فرستادیم این یاد و پیغام، «وَ إِنَّا لَهُ لَحافِظُونَ (۹)» و ما خود نگه دارانیم.
«у лақади أрслнои ман қблк » ва фиристодем пеш аз ту рисолатҳо , « фии шиъи алأўлин ( 10 ) » дар гуруҳони пешинён .
«وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِکَ» و فرستادیم پیش از تو رسالتها، «فِی شِیَعِ الْأَوَّلِینَ (۱۰)» در گروهان پیشینیان.
« ва мо иأтиҳми ман расӯл » ва наомад боишон ҳеҷ пайғомбар , « إлои конўо ба истҳзؤн ( 11 ) » магар афсӯс мекарданд бирав .
«وَ ما یَأْتِیهِمْ مِنْ رَسُولٍ» و نیامد بایشان هیچ پیغامبر، «إِلَّا کانُوا بِهِ یَسْتَهْزِؤُنَ (۱۱)» مگر افسوس میکردند برو.
« кзлки нслкаҳи фии қулӯби алмҷрмин ( 12 ) . Лои иؤмнўн ба » чунон ниҳодем ва намудем дар дилҳои бидон
«کَذلِکَ نَسْلُکُهُ فِی قُلُوبِ الْمُجْرِمِینَ (۱۲). لا یُؤْمِنُونَ بِهِ» چنان نهادیم و نمودیم در دلهای بدان
Ки то бнгрўнди бхдоу расӯлу қуръон , «у қади хулати санаи алأўлин ( 13 ) »у гузашти дарин ҷаҳони суннати пешинён .
که تا بنگروند بخدا و رسول و قرآن، «وَ قَدْ خَلَتْ سُنَّةُ الْأَوَّلِینَ (۱۳)» و گذشت درین جهان سنّت پیشینیان.
«у луи Фтҳнои алайҳими бобои ман алсмоء » ва агар бози гшоӣим бар эшон дарӣ аз осмон , « Фзлўои фӣаи иърҷўн ( 14 ) » ва эшон дар истанд дар ан дар ва май бршўнд .
«وَ لَوْ فَتَحْنا عَلَیْهِمْ باباً مِنَ السَّماءِ» و اگر باز گشائیم بر ایشان دری از آسمان، «فَظَلُّوا فِیهِ یَعْرُجُونَ (۱۴)» و ایشان در ایستند در ان در و می برشوند.
« лқолўои إнмои скрти أбсорно » гӯйанд чашмҳои мо бпўшидаҳанд ва бар бастаанд ва каж намӯдаанд , « бали нҳни қавми мсҳўрўн ( 15 ) » балки мо гуруҳеем чашм ба ҷодуӣ бар баста .
«لَقالُوا إِنَّما سُکِّرَتْ أَبْصارُنا» گویند چشمهای ما بپوشیدهاند و بر بستهاند و کژ نمودهاند، «بَلْ نَحْنُ قَوْمٌ مَسْحُورُونَ (۱۵)» بلکه ما گروهیایم چشم به جادویی بر بسته.
«у лақади ҷълнои фии алсмоءи брўҷо » ва офаридем ва кардем дар осмони бурҷҳо , « ва ?зинаҳо ллнозрин ( 16 ) » ва бар оростем онро нгрндгони шабро .
«وَ لَقَدْ جَعَلْنا فِی السَّماءِ بُرُوجاً» و آفریدیم و کردیم در آسمان برجها، «وَ زَیَّنَّاها لِلنَّاظِرِینَ (۱۶)» و بر آراستیم آن را نگرندگان شب را.
«у ҳФзноҳои ман кули шайтони раҷим ( 17 ) » ва нигаҳ доштем онро аз ҳар девӣ наФаридае .
«وَ حَفِظْناها مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ رَجِیمٍ (۱۷)» و نگه داشتیم آن را از هر دیوی نفریدهای.
« إлои ман астрқи алсмъ » магар касе аз эшон ки сухани дуздидаи ниўшд , « Фأтбъаҳ » дар пай ӯ нишинад , « шаҳоби мубин ( 18 ) » шохии оташи ошкоро .
«إِلَّا مَنِ اسْتَرَقَ السَّمْعَ» مگر کسی از ایشان که سخن دزدیده نیوشد، «فَأَتْبَعَهُ» در پی او نشیند، «شِهابٌ مُبِینٌ (۱۸)» شاخی آتش آشکارا.
«у алأрзи мддноҳо »у заминро паҳн боз кардем , «у أлқинои фӣҳо рўосӣ » ва дар он кӯҳҳо дар афкандем , «у أнбтнои фӣҳо »у брўёнидим дар он , « ман кули шайъи ءи мавзун ( 19 ) » аз ҳар чизеи схтнӣ .
«وَ الْأَرْضَ مَدَدْناها» و زمین را پهن باز کردیم، «وَ أَلْقَیْنا فِیها رَواسِیَ» و در آن کوهها در افکندیم، «وَ أَنْبَتْنا فِیها» و برویانیدیم در آن، «مِنْ کُلِّ شَیْءٍ مَوْزُونٍ (۱۹)» از هر چیزی سختنی.
«у ҷълнои лаками фӣҳо мъоиш » ва шуморо дар он зистанро ҷой сохтему чиз , « ва ман лстми ?лаи брозқин ( 20 ) » ки шумо эшонро рӯзӣ даҳон нестед .
«وَ جَعَلْنا لَکُمْ فِیها مَعایِشَ» و شما را در آن زیستن را جای ساختیم و چیز، «وَ مَنْ لَسْتُمْ لَهُ بِرازِقِینَ (۲۰)» که شما ایشان را روزی دهان نیستید.