« бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим » баноми худованди бахшояндаи меҳрбон .

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند بخشاینده مهربان.

« ё أиҳои анноси атқўои рбкм » эй мардумон бипарҳезед аз азоби худованди хеш , « إни зилзилаи алсоъаҳи шайъи ءи азим » ( 1 ) бдрстӣ ки ҷунбиши растохез чизе бузургаст .

«یا أَیُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّکُمْ» ای مردمان بپرهیزید از عذاب خداوند خویش، «إِنَّ زَلْزَلَةَ السَّاعَةِ شَیْ‌ءٌ عَظِیمٌ» (۱) بدرستی که جنبش رستاخیز چیزی بزرگست.

« явми трўнҳо » он рӯз ки зилзила байнед , « тзҳли кули мрзъаҳи ъмои أрзът » боз монад ҳар шердиҳандае аз он фарзанд ки шер медод , «у тзъи кули зоти ҳамли ҳамлҳо »у бунаад ҳар борварӣ ончӣ дорад аз бори хеш , « ватарӣ анноси скорӣ »у мардумонро дар дидори чашми мисатони бинӣ , « ва мо ҳам бскорӣ » ва эшон мисатон нестанд , «у локини азоби аллоҳи шадид » ( 2 ) локини азоби худоӣ ки мебенанд сахтаст .

«یَوْمَ تَرَوْنَها» آن روز که زلزله بینید، «تَذْهَلُ کُلُّ مُرْضِعَةٍ عَمَّا أَرْضَعَتْ» باز ماند هر شیر دهنده‌ای از آن فرزند که شیر میداد، «وَ تَضَعُ کُلُّ ذاتِ حَمْلٍ حَمْلَها» و بنهد هر باروری آنچه دارد از بار خویش، «وَ تَرَی النَّاسَ سُکاری‌»و مردمان را در دیدار چشم مستان بینی، «وَ ما هُمْ بِسُکاری‌» و ایشان مستان نیستند، «وَ لکِنَّ عَذابَ اللَّهِ شَدِیدٌ» (۲) لکن عذاب خدای که می‌بینند سختست.

« ва ман анноси ман иҷодли фии аллоҳи бғири илм » ва аз мардумон касаст ки мепайкор кунад дар худои таъолӣ бедониш , «у итбъи кули шайтони мурӣд » ( 3 ) ва бар пай меравад ҳар девиро шӯхи палид .

«وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یُجادِلُ فِی اللَّهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ» و از مردمان کس است که می پیکار کند در خدای تعالی بی‌دانش، «وَ یَتَّبِعُ کُلَّ شَیْطانٍ مَرِیدٍ» (۳) و بر پی میرود هر دیوی را شوخ پلید.

« кутуби алайҳ » ки бар он дев навиштаанд , « أнаҳи ман таваллоаи Фأнаҳи излаҳ » ки ҳар ки бова гуяд ӯ он касро бероҳ кунад , «у иҳдиаҳи إлии азоби алсъир » ( 4 )у роҳи намояд ӯро бъзоби оташ .

«کُتِبَ عَلَیْهِ» که بر آن دیو نوشته‌اند، «أَنَّهُ مَنْ تَوَلَّاهُ فَأَنَّهُ یُضِلُّهُ» که هر که باو گوید او آن کس را بی راه کند، «وَ یَهْدِیهِ إِلی‌ عَذابِ السَّعِیرِ» (۴) و راه نماید او را بعذاب آتش.

« ё أиҳои анноси إни кантами фии риби ман албъс » эй мардумон агар дар гумонед аз ангехт пас марг , « Фإнои хлқнокми ман туроб » пас мо бёФридими шуморо аз хок , « сами ман нутфа » пас аз нутфа , « сами ман ълқаҳ » пас аз хӯни баста , « сами ман мзғаҳ » пас аз порае гӯшт , « мхлқаҳу ғайри мхлқаҳ » тамоми офарӣда ё на тамоми офарӣда , « лнбини лакам » то пайдо кунем шуморо , «у нқри фии алأрҳом » ва май оромоним дар раҳмҳо « мо ншоء » онкии хоҳем , « إлии أҷли мсмӣ » то ҳангомӣ ки номзад карда , « сами нхрҷкми тФло » он гуҳи берун май ореми шуморо хиради хирад , « лтблғўои أшдкм » то он гуҳ ки бзўрмндӣ хеш расед , «у мнкми ман итўФӣ » ва аз шумо касаст ки ӯро мемироннд биҷӯоне , «у мнкми ман ирди إлии أрзли улумр » ва аз шумо касаст ки ӯро пас боз мебаранд то бтар умр , « лкилои иълм » онро то магар чизе банданд , « ман баъди илми шиӣо » пас он ки дониста аст биҷӯоне , « ватарӣ алأрзи ҳомдаҳ »у заминро бинии мурдау фурӯ шуда , « Фإзои أнзлнои алайҳои алмоء » чун об барон фиристодем , « аҳтзту рабат » зиндаи гашт ва биҷунбед ва бихандед , «у أнбтти ман кули завҷи бҳиҷ » ( 5 ) ва бар рӯйонед аз ҳар синфии некӯ .

«یا أَیُّهَا النَّاسُ إِنْ کُنْتُمْ فِی رَیْبٍ مِنَ الْبَعْثِ» ای مردمان اگر در گمانید از انگیخت پس مرگ، «فَإِنَّا خَلَقْناکُمْ مِنْ تُرابٍ» پس ما بیافریدیم شما را از خاک، «ثُمَّ مِنْ نُطْفَةٍ» پس از نطفه، «ثُمَّ مِنْ عَلَقَةٍ» پس از خون بسته، «ثُمَّ مِنْ مُضْغَةٍ» پس از پاره‌ای گوشت، «مُخَلَّقَةٍ وَ غَیْرِ مُخَلَّقَةٍ» تمام آفریده یا نه تمام آفریده، «لِنُبَیِّنَ لَکُمْ» تا پیدا کنیم شما را، «وَ نُقِرُّ فِی الْأَرْحامِ» و می‌آرامانیم در رحمها «ما نَشاءُ» آنکه خواهیم، «إِلی‌ أَجَلٍ مُسَمًّی» تا هنگامی که نامزد کرده، «ثُمَّ نُخْرِجُکُمْ طِفْلًا» آن گه بیرون می‌آریم شما را خرد خرد، «لِتَبْلُغُوا أَشُدَّکُمْ» تا آن گه که بزورمندی خویش رسید، «وَ مِنْکُمْ مَنْ یُتَوَفَّی» و از شما کس است که او را می‌میرانند بجوانی، «وَ مِنْکُمْ مَنْ یُرَدُّ إِلی‌ أَرْذَلِ الْعُمُرِ» و از شما کس است که او را پس باز می‌برند تا بتر عمر، «لِکَیْلا یَعْلَمَ» آن را تا مگر چیزی بنداند، «مِنْ بَعْدِ عِلْمٍ شَیْئاً» پس آن که دانسته است بجوانی، «وَ تَرَی الْأَرْضَ هامِدَةً» و زمین را بینی مرده و فرو شده، «فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَیْهَا الْماءَ» چون آب بران فرستادیم، «اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ» زنده گشت و بجنبید و بخندید، «وَ أَنْبَتَتْ مِنْ کُلِّ زَوْجٍ بَهِیجٍ» (۵) و بر رویانید از هر صنفی نیکو.

« злки бأни аллоҳи ҳў алҳақ » бӯдан он ва ин бонст ки аллоҳи таъолии худои бсзост , «у أнаҳи иҳии аламутӣ » ва ӯст ки мурдагонро зинда кунад , «у أнаҳи алии кули шайъи ءи қадир » ( 6 ) ва ӯст ки бар ҳама чизҳо тавоност .

«ذلِکَ بِأَنَّ اللَّهَ هُوَ الْحَقُّ» بودن آن و این بآنست که اللَّه تعالی خدای بسزاست، «وَ أَنَّهُ یُحْیِ الْمَوْتی‌» و اوست که مردگان را زنده کند، «وَ أَنَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ» (۶) و اوست که بر همه چیزها تواناست.

«у أни алсоъаҳи отӣаи лои риби фӣҳо »у растохези рӯз омаданӣаст гумон нест дар он , «у أни аллоҳи ибъси ман фии алқбўр » ( 7 )у аллоҳи таъолӣ бар хоҳад ангехт ҳар ки дар гӯрҳо .

«وَ أَنَّ السَّاعَةَ آتِیَةٌ لا رَیْبَ فِیها» و رستاخیز روز آمدنی است گمان نیست‌ در آن، «وَ أَنَّ اللَّهَ یَبْعَثُ مَنْ فِی الْقُبُورِ» (۷) و اللَّه تعالی بر خواهد انگیخت هر که در گورها.

« ва ман анноси ман иҷодли фии аллоҳ » ва аз мардумон касаст ки пайкор мекунад дар худои таъолӣ , « бғири илму лои ҳудо » бедонишӣ ва бе беоне , «у лои китоби мунир » ( 8 ) ва бе номаи равшан .

«وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یُجادِلُ فِی اللَّهِ» و از مردمان کس است که پیکار میکند در خدای تعالی، «بِغَیْرِ عِلْمٍ وَ لا هُدیً» بی دانشی و بی‌بیانی، «وَ لا کِتابٍ مُنِیرٍ» (۸) و بی‌نامه روشن.

« сонии атфа » сари бгрдни бози ниҳодаи биксў берун шавад хештан дар мекашад , « лизли ани сиблати аллоҳ » то гум шавад аз роҳи худои таъолӣ , « ?лаи фӣ алднё хазӣ » ӯ рост дар ин ҷаҳони хорӣ , «у нзиқаҳи явми алқёмаҳи азоби алҳриқ » ( 9 ) ва бичашонем ӯро растохези азоби оташ .

«ثانِیَ عِطْفِهِ» سر بگردن باز نهاده بیکسو بیرون شود خویشتن در میکشد، «لِیُضِلَّ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ» تا گم شود از راه خدای تعالی، «لَهُ فِی الدُّنْیا خِزْیٌ» او راست در این جهان خواری، «وَ نُذِیقُهُ یَوْمَ الْقِیامَةِ عَذابَ الْحَرِیقِ» (۹) و بچشانیم او را رستاخیز عذاب آتش.

« злки бмои қидмати идок » ва гӯйанд ӯро ин турои бонст ки дастҳои ту турои пеш фаро фиристод , «у أни аллоҳи лӣси бзломи ллъбид » ( 10 )у аллоҳи таъолӣ ситамкор нест рҳигонро .

«ذلِکَ بِما قَدَّمَتْ یَداکَ» و گویند او را این ترا بآنست که دستهای تو ترا پیش فرا فرستاد، «وَ أَنَّ اللَّهَ لَیْسَ بِظَلَّامٍ لِلْعَبِیدِ» (۱۰) و اللَّه تعالی ستمکار نیست رهیگان را.

« ва ман анноси ман иъбди аллоҳи алии ҳарф » ва аз мардумон касаст ки худои таъолиро май пурситад бар гӯшае , « Фإни أсобаҳи хайр » агар бова расад некӣ , « атмأн ба » бони некӣ дар дайн ором гирад , «у إни أсобтаҳи фитна » ва агар бова расад озмӯнӣ , « анқлби алии виҷҳа » бар рӯй хеш боз гардад , « хусри алднёу алохраҳ » зиёни кори ду ҷаҳон « злки ҳўи алхсрони улмубин ( 11 ) » онаст зиёни кории ошкоро .

«وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَعْبُدُ اللَّهَ عَلی‌ حَرْفٍ» و از مردمان کس است که خدای تعالی را می‌پرستد بر گوشه‌ای، «فَإِنْ أَصابَهُ خَیْرٌ» اگر باو رسد نیکی، «اطْمَأَنَّ بِهِ» بآن نیکی در دین آرام گیرد، «وَ إِنْ أَصابَتْهُ فِتْنَةٌ» و اگر باو رسد آزمونی، «انْقَلَبَ عَلی‌ وَجْهِهِ» بر روی خویش باز گردد، «خَسِرَ الدُّنْیا وَ الْآخِرَةَ» زیان‌کار دو جهان «ذلِکَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِینُ (۱۱)» آنست زیان‌کاری آشکارا.

« идъўои ман дуни аллоҳ » мехонд ва май пурситади ҷуз аз худои таъолӣ , « мо лои израҳ ва мо лои инФъаҳ » чизе ки ӯро зиён накунад агар напарастад ва агар бпрстд суд накунад , « злки ҳўи алзлоли албъид » ( 12 ) онаст гумроҳии давр .

«یَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ» میخواند و می‌پرستد جز از خدای تعالی، «ما لا یَضُرُّهُ وَ ما لا یَنْفَعُهُ» چیزی که او را زیان نکند اگر نپرستد و اگر بپرستد سود نکند، «ذلِکَ هُوَ الضَّلالُ الْبَعِیدُ» (۱۲) آنست گمراهی دور.

« идъўои лмни зраҳи أқрби ман нафъа » май пурситади чизе ки газанд ӯ наздиктар аз суд ӯ , « лбӣси алмўлӣ » бади худовандии ков бутаст , «у лбӣси алъшир » ( 13 )у бадҳамсозӣ .

«یَدْعُوا لَمَنْ ضَرُّهُ أَقْرَبُ مِنْ نَفْعِهِ» می‌پرستد چیزی که گزند او نزدیکتر از سود او، «لَبِئْسَ الْمَوْلی‌» بد خداوندی کاو بت است، «وَ لَبِئْسَ الْعَشِیرُ» (۱۳) و بد همسازی.

« إни аллоҳи идхли аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳот » аллоҳи таъолӣ дар оради эшонро ки бгрўиднд ва некӣҳо карданд , « ҷиноти тҷрии ман таҳтҳо алأнҳор » дар биҳиштҳое ки меравад зери он ҷӯйҳо , « إни аллоҳи иФъли мо ирид » ( 14 ) аллоҳи таъолӣ он кунад ки худ хоҳад .

«إِنَّ اللَّهَ یُدْخِلُ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ» اللَّه تعالی در آرد ایشان را که بگرویدند و نیکیها کردند، «جَنَّاتٍ تَجْرِی مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهارُ» در بهشتهایی که می‌رود زیر آن جویها، «إِنَّ اللَّهَ یَفْعَلُ ما یُرِیدُ» (۱۴) اللَّه تعالی آن کند که خود خواهد.

« ман кони изн » ҳар ки чунон пиндорад , « « أни лни инсраҳи аллоҳ » ки аллоҳи таъолии пайғомбари хешро ёрӣ нахоҳад дод , « фии алднёу алохраҳ » дарин ҷаҳон ва дар он ҷаҳон , « Флимдди бсбби إлии алсмоء » то фурӯ кашад расанӣ аз коз « сами лиқтъ » пас то бугсалади онро « Флинзри ҳилли изҳбни кидаҳи мо иғиз » ( 15 ) пас то бингарад ки он соз ки ӯ сохту кӯшиш ки кушед ҳеҷ май бабради ғайз ӯ .

«مَنْ کانَ یَظُنُّ» هر که چنان پندارد، « «أَنْ لَنْ یَنْصُرَهُ اللَّهُ» که اللَّه تعالی پیغامبر خویش را یاری نخواهد داد، «فِی الدُّنْیا وَ الْآخِرَةِ» درین جهان و در آن جهان، «فَلْیَمْدُدْ بِسَبَبٍ إِلَی السَّماءِ» تا فرو کشد رسنی از کاز «ثُمَّ لْیَقْطَعْ» پس تا بگسلد آن را «فَلْیَنْظُرْ هَلْ یُذْهِبَنَّ کَیْدُهُ ما یَغِیظُ» (۱۵) پس تا بنگرد که آن ساز که او ساخت و کوشش که کوشید هیچ می‌ببرد غیظ او.

«у кзлки أнзлноаҳ » ва чунон фурӯ фиристодем , « оёти байнот » суханҳои дурусти поки равшан , «у أни аллоҳи иҳдии ман ирид » ( 16 )у аллоҳи таъолӣ роҳ менамояд ӯро ки хоҳад .

«وَ کَذلِکَ أَنْزَلْناهُ» و چنان فرو فرستادیم، «آیاتٍ بَیِّناتٍ» سخنهای درست پاک روشن، «وَ أَنَّ اللَّهَ یَهْدِی مَنْ یُرِیدُ» (۱۶) و اللَّه تعالی راه مینماید او را که خواهد.

« إни аллазӣнаи омнўо » эшон ки бгрўиднд , «у аллазӣнаи ҳодўо » ва эшон ки ҷуҳуд шуданд , «у алсобӣину алнсорӣу алмҷўс »у собёну тарсоёну габрон , «у аллазӣнаи أшркўо » ва эшон ки бутро анбоз гирифтанд , « إни аллоҳи иФсли бинҳми явми алқёмаҳ » аллоҳи баргузоради кор ва ҳукм кунад миёни эшон рӯзи растохез , « إни аллоҳи алии кули шайъи ءи шаҳид » ( 17 ) аллоҳи таъолӣ бар ҳар чизе гувоҳаст бони доно ва аз он огоҳ .

«إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا» ایشان که بگرویدند، «وَ الَّذِینَ هادُوا» و ایشان که جهود شدند، «وَ الصَّابِئِینَ وَ النَّصاری‌ وَ الْمَجُوسَ» و صابیان و ترسایان و گبران، «وَ الَّذِینَ أَشْرَکُوا» و ایشان که بت را انباز گرفتند، «إِنَّ اللَّهَ یَفْصِلُ بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ» اللَّه برگزارد کار و حکم کند میان ایشان روز رستاخیز، «إِنَّ اللَّهَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ شَهِیدٌ» (۱۷) اللَّه تعالی بر هر چیزی گواه است بآن دانا و از آن آگاه.