Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Тси тлки оёти алқуръону китоби мубин ( 1 ) ин тси оятҳои қуръонаст ва оятҳои номаи равшану ҳувайдои ошкоро .

طس تِلْکَ آیاتُ الْقُرْآنِ وَ کِتابٍ مُبِینٍ (۱) این طس آیتهای قرآن است و آیتهای نامه روشن و هویدای آشکارا.

Ҳудоу башарии ллмؤмнин ( 2 ) роҳи нмўнӣу бишорати гиравидагонро .

هُدیً وَ بُشْری‌ لِلْمُؤْمِنِینَ (۲) راه نمونی و بشارت گرویدگان را.

Аллазӣнаи иқимўни алслоаҳи эшон ки бпоӣ медоранд намоз ,у иؤтўни алзкоаҳ ва медиҳанд зкоаҳ , ва ҳам болохраҳи ҳам иўқнўн ( 3 ) ва эшон брстхиз бе гумони мигрўнд .

الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ ایشان که بپای میدارند نماز، وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ و میدهند زکاة، وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ (۳) و ایشان برستخیز بی‌گمان میگروند.

إни аллазӣнаи лои иؤмнўни болохраҳи эшон ки бнхўоҳнд гаравид брстхиз , ?зинаи ?лаами أъмолҳм бар оростем бар эшон кардаҳои эшон , фаҳми иъмҳўн ( 4 ) то бесомон мезӣанд .

إِنَّ الَّذِینَ لا یُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ ایشان که بنخواهند گروید برستخیز، زَیَّنَّا لَهُمْ أَعْمالَهُمْ بر آراستیم بر ایشان کرده‌های ایشان، فَهُمْ یَعْمَهُونَ (۴) تا بی‌سامان می‌زیند.

أўлӣки аллазӣнаи ?лаами сӯъи алъзоб эшон ононанд ки аишонрости азоби бад , ва ҳам фии алохраҳи ҳам алأхсрўн ( 5 ) ва эшон дар охират зиён коронанд .

أُوْلئِکَ الَّذِینَ لَهُمْ سُوءُ الْعَذابِ ایشان آنانند که ایشانراست عذاب بد، وَ هُمْ فِی الْآخِرَةِ هُمُ الْأَخْسَرُونَ (۵) و ایشان در آخرت زیان‌کارانند.

Ва إнки лтлқии алқуръон ва туро қуръон дар дил ва дар забон медиҳанд ман лдни ҳакими алӣам ( 6 ) аз наздики рости донишии рости кори доно .

وَ إِنَّکَ لَتُلَقَّی الْقُرْآنَ و تو را قرآن در دل و در زبان میدهند مِنْ لَدُنْ حَکِیمٍ عَلِیمٍ (۶) از نزدیک راست دانشی راست کار دانا.

إзи қоли Мӯсои лأҳлаҳ Мӯсо гуфт зани хешро : إнӣ онаст норо ман аз давр оташӣ дидам : сотикми минҳои бхбри шуморо аз наздики он хабарии орм , أўи отикми бшҳоби қбс ё шуморо оташии афрӯхтаи орм , лълкми тстлўн ( 7 ) то магар гарм шавед .

إِذْ قالَ مُوسی‌ لِأَهْلِهِ موسی گفت زن خویش را: إِنِّی آنَسْتُ ناراً من از دور آتشی دیدم: سَآتِیکُمْ مِنْها بِخَبَرٍ شما را از نزدیک آن خبری آرم، أَوْ آتِیکُمْ بِشِهابٍ قَبَسٍ یا شما را آتشی افروخته آرم، لَعَلَّکُمْ تَصْطَلُونَ (۷) تا مگر گرم شوید.

Флмои ҷоءҳо чун омад бон , навадӣ овоз доданд ӯро أни бўрки ман фии алнор ва ман ҳавлҳо ки баракат касе ки дар оташаст ва эшон ки гирд бар гирди он ,у субҳони аллоҳи раби Алъоламин ( 8 )у покии аллоҳро худованди ҷаҳонён .

فَلَمَّا جاءَها چون آمد بآن، نُودِیَ آواز دادند او را أَنْ بُورِکَ مَنْ فِی النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها که برکت کسی که در آتش است و ایشان که گرد بر گرد آن، وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِینَ (۸) و پاکی اللَّه را خداوند جهانیان.

ё Мӯсои إнаҳи أнои аллоҳи алъзизи алҳким ( 9 ) ё Мӯсо ончӣ ҳаст он манам тавонои доно .

یا مُوسی‌ إِنَّهُ أَنَا اللَّهُ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ (۹) یا موسی آنچه هست آن منم توانای دانا.

Ва أлқи ъсоки Асоӣ хеш бияфкан Флмои роҳои тҳтз чун Асоро дид ки меҷанбед ва меларзид кأнҳои ҷони рости гӯйӣ ки он Марӣаст вале мдброи баргашт , пушти баргардонеду лами иъқби бознёмду боз пас нанигараст , ё Мӯсои лои тхФ ё Мӯсо матарс ! إнии лои ихоФи лдии алмрслўн ( 10 ) ки ман онам ки фиристодагони ман бнздик ман набояд тарсанд .

وَ أَلْقِ عَصاکَ عصای خویش بیفکن فَلَمَّا رَآها تَهْتَزُّ چون عصا را دید که می‌جنبید و می‌لرزید کَأَنَّها جَانٌّ راست گویی که آن ماری است وَلَّی مُدْبِراً برگشت، پشت برگردانید وَ لَمْ یُعَقِّبْ بازنیامد و باز پس ننگرست، یا مُوسی‌ لا تَخَفْ یا موسی مترس! إِنِّی لا یَخافُ لَدَیَّ الْمُرْسَلُونَ (۱۰) که من آنم که فرستادگان من بنزدیک من نباید ترسند.

إлои ман зулми магар касе гуноҳӣ кунад , сами бадали ҳуснои баъди сӯъи он гуҳ ҷазо кунад кард хеши бникўиии пас зиштии Фإнии ғафури раҳим ( 11 ) ман омрзгорми бахшоянда .

إِلَّا مَنْ ظَلَمَ مگر کسی گناهی کند، ثُمَّ بَدَّلَ حُسْناً بَعْدَ سُوءٍ آن گه جزا کند کرد خویش بنیکویی پس زشتی فَإِنِّی غَفُورٌ رَحِیمٌ (۱۱) من آمرزگارم بخشاینده.

Ва أдхли ядаки фии ҷибки дасти хеш дар ҷайб хеш кун тхрҷи бизоءи ман ғайри сӯъ то берун ояд сипед бе писии фии тсъи оёт бо на нишон , إлии фиръавну қавмаи бФръўну қавм ӯ , إнҳми конўои қўмои фосиқин ( 12 ) ки эшон қавмӣанд аз тоъати берун .

وَ أَدْخِلْ یَدَکَ فِی جَیْبِکَ دست خویش در جیب خویش کن تَخْرُجْ بَیْضاءَ مِنْ غَیْرِ سُوءٍ تا بیرون آید سپید بی‌پیسی فِی تِسْعِ آیاتٍ با نه نشان، إِلی‌ فِرْعَوْنَ وَ قَوْمِهِ بفرعون و قوم او، إِنَّهُمْ کانُوا قَوْماً فاسِقِینَ (۱۲) که‌ ایشان قومی‌اند از طاعت بیرون.

Флмои ҷоءтҳм чун боишон омад оётнои мубсираи нишонҳо мо равшани пайдо , қолўои ҳозои саҳари мубин ( 13 ) гуфтанд инаст ҷодуии ошкоро .

فَلَمَّا جاءَتْهُمْ چون بایشان آمد آیاتُنا مُبْصِرَةً نشانها ما روشن پیدا، قالُوا هذا سِحْرٌ مُبِینٌ (۱۳) گفتند اینست جادویی آشکارا.

Ва ҷҳдўои баҳои онро мункир шуданд :у астиқнтҳои أнФсҳму дуруст май шинохти дилҳои эшон онро ки ростаст злмоу ълўои бастами корӣу ббртрӣ , Фонзри Киеви кони оқибаи алмФсдин ( 14 ) дрнгри саранҷоми бадкорон чун буд .

وَ جَحَدُوا بِها آن را منکر شدند: وَ اسْتَیْقَنَتْها أَنْفُسُهُمْ و درست می‌شناخت دلهای ایشان آن را که راست است ظُلْماً وَ عُلُوًّا بستم‌کاری و ببرتری، فَانْظُرْ کَیْفَ کانَ عاقِبَةُ الْمُفْسِدِینَ (۱۴) درنگر سرانجام بدکاران چون بود.