Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Тсм ( 1 )

طسم (۱)

Тлки оёти алкитоби улмубин ( 2 ) ин оятҳои нома равшан пайдост .

تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ الْمُبِینِ (۲) این آیتهای نامه روشن پیداست.

Нтлўои алейк михўоним бар ту ман нбإи Мӯсоу фиръавн аз хабару кори Мӯсоу фиръавни болҳқи баростии лқўми иؤмнўн ( 3 ) гуруҳеро ки бгрўнд .

نَتْلُوا عَلَیْکَ میخوانیم بر تو مِنْ نَبَإِ مُوسی‌ وَ فِرْعَوْنَ از خبر و کار موسی و فرعون بِالْحَقِّ براستی لِقَوْمٍ یُؤْمِنُونَ (۳) گروهی را که بگروند.

إни фиръавни ълои фии алأрзи фиръавн аз андозаи хеш бар шуд дар замину ҷаъли أҳлҳои шиъоу мардумонро гуруҳ гуруҳ кард истзъФ тоӣФаҳ манеҳам забун гирифт гуруҳе азишон избҳи أбноءҳми гулӯии писарон эшон мебурид . Ва истҳиии нсоءҳму духтарони эшонро зинда мегузошт إнаҳи кони ман алмФсдин ( 4 ) ки ӯ аз бадкорону табоҳи корон буд .

إِنَّ فِرْعَوْنَ عَلا فِی الْأَرْضِ فرعون از اندازه خویش بر شد در زمین وَ جَعَلَ أَهْلَها شِیَعاً و مردمان را گروه گروه کرد یَسْتَضْعِفُ طائِفَةً مِنْهُمْ زبون گرفت گروهی ازیشان یُذَبِّحُ أَبْناءَهُمْ گلوی پسران ایشان می‌برید. وَ یَسْتَحْیِی نِساءَهُمْ و دختران ایشان را زنده می‌گذاشت إِنَّهُ کانَ مِنَ الْمُفْسِدِینَ (۴) که او از بدکاران و تباه‌کاران بود.

Ва наред أн наману михўостими мо ки сипос наҳем алии аллазӣнаи астзъФўои фии алأрз бар эшон ки бечора гирифта буданд дар замину нҷълҳми أӣмаҳ ва эшонро ва пешвоён кунему нҷълҳми алўорсин ( 5 ) ва кунем эшонро мирос барон .

وَ نُرِیدُ أَنْ نَمُنَّ و میخواستیم ما که سپاس نهیم عَلَی الَّذِینَ اسْتُضْعِفُوا فِی الْأَرْضِ بر ایشان که بیچاره گرفته بودند در زمین وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً و ایشان را و پیشوایان کنیم وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِینَ (۵) و کنیم ایشان را میراث‌بران.

Ва намакун ?лаами фии алأрз ва эшон орамидау эмин дар он замини ҷои диҳем ва нарай фиръавн ваҳомону ҷнўдҳмоу бнмоӣими фиръавн ваҳомону сипоҳи эшонро манеҳам аз банӣ Исроилу муъминони мо конўои иҳзрўн ( 6 ) ончӣ аз он мепарҳезанд ва метарсанд .

وَ نُمَکِّنَ لَهُمْ فِی الْأَرْضِ و ایشان آرمیده و ایمن در آن زمین جای دهیم وَ نُرِیَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما و بنمائیم فرعون و هامان و سپاه ایشان را مِنْهُمْ از بنی اسرائیل و مؤمنان ما کانُوا یَحْذَرُونَ (۶) آنچه از آن می‌پرهیزند و می‌ترسند.

Ва أўҳинои إлии أми Мӯсоу бмодри Мӯсои расонидеми أни أрзъиаҳ ки шер май даҳ Мӯсоро Фإзо хуфт алайҳ чун бирав тарсии Фأлқиаҳ фӣ ?илем ӯро дар дарёи афкану лои тхоФӣу лои тҳзнӣ ва матарс ва андӯҳ мабар إнои родўаҳи إлик ки мо бо ту диҳем ӯроу ҷоълўаҳи ман алмрслин ( 7 ) ва ӯро яке кунем аз пайғомбарон .

وَ أَوْحَیْنا إِلی‌ أُمِّ مُوسی‌ و بمادر موسی رسانیدیم أَنْ أَرْضِعِیهِ که شیر می‌ده موسی را فَإِذا خِفْتِ عَلَیْهِ چون برو ترسی فَأَلْقِیهِ فِی الْیَمِّ او را در دریا افکن وَ لا تَخافِی وَ لا تَحْزَنِی و مترس و اندوه مبر إِنَّا رَادُّوهُ إِلَیْکِ که ما با تو دهیم او را وَ جاعِلُوهُ مِنَ الْمُرْسَلِینَ (۷) و او را یکی کنیم از پیغامبران.

Фолтқтаҳи оли фиръавн аз сари об бар гирифт касони фиръавни Мӯсоро ликўни ?лаами ъдўоу ҳзно то Мӯсои эшонро душман буду андӯҳии бузурги إни фиръавн ваҳомону ҷнўдҳмои фиръавн ваҳомону сипоҳи эшон конўои хотӣин ( 8 ) бероҳон буданд .

فَالْتَقَطَهُ آلُ فِرْعَوْنَ از سر آب بر گرفت کسان فرعون موسی را لِیَکُونَ لَهُمْ عَدُوًّا وَ حَزَناً تا موسی ایشان را دشمن بود و اندوهی بزرگ إِنَّ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما فرعون و هامان و سپاه ایشان کانُوا خاطِئِینَ (۸) بی‌راهان بودند.

Ва қолати амрأти фиръавни зан фиръавн гуфт қрти айни лӣу лаки равшаноӣ чашмаст мароу турои лои тқтлўаҳи мкшид ӯро ъсии أни инФъно то магар бакор ояд моро أўи нтхзаҳи влдо ё бФрзндӣ гирем ӯро ва ҳам лои ишърўн ( 9 ) ва эшон намедонистанд .

و قالَتِ امْرَأَتُ فِرْعَوْنَ زن فرعون گفت قُرَّتُ عَیْنٍ لِی وَ لَکَ روشنایی چشم است مرا و ترا لا تَقْتُلُوهُ مکشید او را عَسی‌ أَنْ یَنْفَعَنا تا مگر بکار آید ما را أَوْ نَتَّخِذَهُ وَلَداً یا بفرزندی گیریم او را وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ (۹) و ایشان نمی‌دانستند.

Ва أсбҳи фуоди أми Мӯсои Форғоу дили модари Мӯсои баҳамаи ӣӣ бо андӯҳ Мӯсо пардохт إни кодти лтбдӣ ба то он гуҳ ки комстид ки дар гиристану зоридни Мӯсоро ном бурид ва боз хонед луи лои أни рбтнои алии қалбҳо агар на он будӣ ки мо дил ӯ муҳкам кардем лткўни ман алмؤмнин ( 10 ) то бгрўд ӯ .

وَ أَصْبَحَ فُؤادُ أُمِّ مُوسی‌ فارِغاً و دل مادر موسی بهمه‌ئی با اندوه موسی پرداخت إِنْ کادَتْ لَتُبْدِی بِهِ تا آن گه که کامستید که در گریستن و زاریدن موسی را نام برید و باز خوانید لَوْ لا أَنْ رَبَطْنا عَلی‌ قَلْبِها اگر نه آن بودی که ما دل‌ او محکم کردیم لِتَکُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ (۱۰) تا بگرود او.

Ва қолати лأхтаҳи модар Мӯсо гуфт хоҳар ӯро қсиаҳ . Бар паии Мӯсои исти Фбсрт ба ани ҷанби ани хоҳари Мӯсоро аз давр бидид ва ҳам лои ишърўн ( 11 ) ва эшон намедонистанд .

و قالَتْ لِأُخْتِهِ مادر موسی گفت خواهر او را قُصِّیهِ. بر پی موسی ایست فَبَصُرَتْ بِهِ عَنْ جُنُبٍ ان خواهر موسی را از دور بدید وَ هُمْ لا یَشْعُرُونَ (۱۱) و ایشان نمی‌دانستند.

Ва ҳрмнои алайҳи алмрозъ ва мо бар Мӯсо ҳаром карда будем доягонро ман қабл пеш аз он Фқолти ҳилли أдлкми хоҳар ӯ гуфт шуморо нишонеи даҳуми алии أҳли байти икФлўнаҳи лакам бар хонадонӣ ки ӯро дрпзирнд ва ҳам ?лаи носҳўн ( 12 ) ва эшон ӯро неки хоҳ .

و حَرَّمْنا عَلَیْهِ الْمَراضِعَ و ما بر موسی حرام کرده بودیم دایگان را مِنْ قَبْلُ پیش از آن فَقالَتْ هَلْ أَدُلُّکُمْ خواهر او گفت شما را نشانی دهم عَلی‌ أَهْلِ بَیْتٍ یَکْفُلُونَهُ لَکُمْ بر خاندانی که او را درپذیرند وَ هُمْ لَهُ ناصِحُونَ (۱۲) و ایشان او را نیک خواه.

Фрддноаҳи إлии أмаҳи пас ӯро додем бо модар ӯ кӣ тқри айнҳо то чашм ӯ равшан шаваду лои тҳзн ва андўҳгн набӯду лтълми أни въди аллоҳи ҳақ ва то бидонад ки ваъда ва гуфт худоӣ ростасту локини أксрҳми лои иълмўн ( 13 )у локини бештар эшон онанд ки нмидоннд .

فَرَدَدْناهُ إِلی‌ أُمِّهِ پس او را دادیم با مادر او کَیْ تَقَرَّ عَیْنُها تا چشم او روشن شود وَ لا تَحْزَنَ و اندوهگن نبود وَ لِتَعْلَمَ أَنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ و تا بداند که وعده و گفت خدای راست است وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ (۱۳) و لکن بیشتر ایشان آنند که نمیدانند.

Ва лмои блғи أшдаҳ чун Мӯсои бтмомӣ ҷавонӣ раседу астўӣ ва дар бурное рост шуд отиноаҳи ҳукамоу уламо ӯро ҳикмати додему илму кзлки нҷзии алмҳснин ( 14 ) ва бо чунуи некӯкор чунин кунему подоши чунин диҳем .

وَ لَمَّا بَلَغَ أَشُدَّهُ چون موسی بتمامی جوانی رسید وَ اسْتَوی‌ و در برنایی راست شد آتَیْناهُ حُکْماً وَ عِلْماً او را حکمت دادیم و علم وَ کَذلِکَ نَجْزِی الْمُحْسِنِینَ (۱۴) و با چنو نیکوکار چنین کنیم و پاداش چنین دهیم.

Ва дахли алмдинаҳ дар шористон шуд Мӯсои алии ҳайни ғФлаҳи ман أҳлҳои ҳангомӣ ки аҳли он ғофил буданд фавҷади фӣҳо раҷулин иқттлони ду мард ёфт дар шористон бо ҳам броўихтаҳи ҳозои ман шиътаҳи ин яке аз касони Мӯсоу ҳозои ман адуа ва ин дигар аз душманон ӯ Фостғосаҳи фарёди хости бмўсии алзии ман шиътаҳи ин Исроилӣ ки аз касони Мӯсо буд алии алзии ман адуа аз он ки аз душманон ӯ буд Фўкзаҳи Мӯсо мушт зад Мӯсо ӯро Фқзии алайҳ ва бикушт ӯро қоли ҳозои ман амал алшитон гуфт ин аз кард дев буд إнаҳи адуи мзли мубин ( 15 ) ки ӯ душманӣаст аз роҳи барандае ошкоро .

و دَخَلَ الْمَدِینَةَ در شارستان شد موسی عَلی‌ حِینِ غَفْلَةٍ مِنْ أَهْلِها هنگامی که اهل آن غافل بودند فَوَجَدَ فِیها رَجُلَیْنِ یَقْتَتِلانِ دو مرد یافت در شارستان با هم برآویخته هذا مِنْ شِیعَتِهِ این یکی از کسان موسی وَ هذا مِنْ عَدُوِّهِ و این دیگر از دشمنان او فَاسْتَغاثَهُ فریاد خواست بموسی الَّذِی مِنْ شِیعَتِهِ این اسرائیلی که از کسان موسی بود عَلَی الَّذِی مِنْ عَدُوِّهِ از آن که از دشمنان او بود فَوَکَزَهُ مُوسی‌ مشت زد موسی او را فَقَضی‌ عَلَیْهِ و بکشت او را قالَ هذا مِنْ عَمَلِ الشَّیْطانِ گفت این از کرد دیو بود إِنَّهُ عَدُوٌّ مُضِلٌّ مُبِینٌ (۱۵) که او دشمنی است از راه برنده‌ای آشکارا.

Қол раб гуфт худованди ман إнии зулмати нафасии ман ситам кардам бар худ ФоғФр лӣ биёмурз марои ФғФр ?ла биёмурзед аллоҳ ӯро إнаҳи ҳўи алғФўри арраҳим ( 16 ) ки ӯ омрзгорсту бахшоянда .

قالَ رَبِّ گفت خداوند من إِنِّی ظَلَمْتُ نَفْسِی من ستم کردم بر خود فَاغْفِرْ لِی بیامرز مرا فَغَفَرَ لَهُ بیامرزید اللَّه او را إِنَّهُ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ (۱۶) که او آمرزگارست و بخشاینده.

Қоли раб Мӯсо гуфт худованди ман бмои أнъмти алии бойени некуӣ ки бо ман кардӣу бойени неъмат ки бар ман наҳодӣ Флни أкўни зҳирои ллмҷрмин ( 17 ) ман ҳаргизи пштиўон ва ёр бидон наам .

قالَ رَبِّ موسی گفت خداوند من بِما أَنْعَمْتَ عَلَیَّ باین نیکویی که با من کردی و باین نعمت که بر من نهادی فَلَنْ أَکُونَ ظَهِیراً لِلْمُجْرِمِینَ (۱۷) من هرگز پشتیوان و یار بدان نه ام.

Фأсбҳи фии алмдинаҳи хоӣФои итрқби Мӯсои дигари рӯзи бомдод дар шористон тарсон мерафт нюашон то чаҳ шунӯд аз қиссаи куштау кушанда ӯу Фإзои алзии астнсраҳи болأмси он мардро дид ки ёрии хоста буд дай аз ӯ истсрхаҳ ки бози фарёд расӣдан мехост аз Мӯсои қоли ?ла Мӯсо гуфт Мӯсои онро إнки луғавии мубин ( 18 ) ту ҷангин мардӣ эй ошкоро .

فَأَصْبَحَ فِی الْمَدِینَةِ خائِفاً یَتَرَقَّبُ موسی دیگر روز بامداد در شارستان ترسان میرفت نیوشان تا چه شنود از قصّه کشته و کشنده او و فَإِذَا الَّذِی اسْتَنْصَرَهُ بِالْأَمْسِ آن مرد را دید که یاری خواسته بود دی از او یَسْتَصْرِخُهُ که باز فریاد رسیدن میخواست از موسی قالَ لَهُ مُوسی‌ گفت موسی آن را إِنَّکَ لَغَوِیٌّ مُبِینٌ (۱۸) تو جنگین مردی ای آشکارا.

Флмои أни أрод чун оҳанг карду хости أни ибтши болзии ҳўи адуи лҳмо ки ин дигарро бузанд ки душмани Мӯсоу Исроилӣ буд қол ё Мӯсо гуфт : ё Мӯсо أ таред أн тқтлнӣ мехоҳӣ ки маро бикашӣ кома қатлат наФасо болأмси чунон ки он мардро бикуштӣ дай إн таред إлои أни ткўни ҷборои фӣ алأрз менахоҳӣ магари онкӣ ҷабборӣ бошӣ дар замин ва мо таред أни ткўни ман алмслҳин ( 19 ) ва наме хоҳӣ ки мардии нек кор бошӣ .

فَلَمَّا أَنْ أَرادَ چون آهنگ کرد و خواست أَنْ یَبْطِشَ بِالَّذِی هُوَ عَدُوٌّ لَهُما که این دیگر را بزند که دشمن موسی و اسرائیلی بود قالَ یا مُوسی‌ گفت: یا موسی أَ تُرِیدُ أَنْ تَقْتُلَنِی میخواهی که مرا بکشی کَما قَتَلْتَ نَفْساً بِالْأَمْسِ چنان که آن مرد را بکشتی دی إِنْ تُرِیدُ إِلَّا أَنْ تَکُونَ جَبَّاراً فِی الْأَرْضِ می‌نخواهی مگر آنکه جبّاری باشی در زمین وَ ما تُرِیدُ أَنْ تَکُونَ مِنَ الْمُصْلِحِینَ (۱۹) و نمی‌خواهی که مردی نیک‌کار باشی.

Ва ҷоءи раҷули ман أқсии алмдинаҳ мардӣ омад аз давртар ҷое аз шористон , исъӣ башитоб меомад қол ё Мӯсо гуфт эй Мӯсои إни алмлأи иأтмрўни бки лиқтлўки меҳтарони шаҳр бо ҳам май созанд ва май сголнд ки туро бикашанд Фохрҷи إнии лаки ман алносҳин ( 20 ) беруни шӯ ки ман туро аз неки хоҳонам .

وَ جاءَ رَجُلٌ مِنْ أَقْصَی الْمَدِینَةِ مردی آمد از دورتر جایی از شارستان، یَسْعی‌ بشتاب می‌آمد قالَ یا مُوسی‌ گفت ای موسی إِنَّ الْمَلَأَ یَأْتَمِرُونَ بِکَ لِیَقْتُلُوکَ مهتران شهر با هم می‌سازند و می‌سگالند که ترا بکشند فَاخْرُجْ إِنِّی لَکَ مِنَ النَّاصِحِینَ (۲۰) بیرون شو که من ترا از نیک خواهانم.

Фхрҷи минҳои хоӣФои итрқб аз шористон берун омад тарсону нюашони қол раб гуфт худованди ман нҷнии ман алқўми алзолмин ( 21 ) раҳои даҳ маро аз гуруҳи ситамкорон .

فَخَرَجَ مِنْها خائِفاً یَتَرَقَّبُ از شارستان بیرون آمد ترسان و نیوشان قالَ رَبِّ گفت خداوند من نَجِّنِی مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمِینَ (۲۱) رهایی ده مرا از گروه ستمکاران.