Бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

?илам ( 1 ) сар худовандаст дар қуръон .

الم (۱) سرّ خداوند است در قرآن.

Тлки оёти алкитоби алҳким ( 2 ) ин оятҳои ин номаи рост ва дурустаст .

تِلْکَ آیاتُ الْکِتابِ الْحَکِیمِ (۲) این آیتهای این نامه راست و درست است.

Ҳудоу раҳмаи ллмҳснин ( 3 ) ҳикмати рости ҳукми роҳ нмўнӣасту бахшоишии некӯкоронро .

هُدیً وَ رَحْمَةً لِلْمُحْسِنِینَ (۳) حکمت راست حکم راه نمونی است و بخشایشی نیکوکاران را.

Аллазӣнаи иқимўни алслоаҳи эшон ки намоз бпоӣ медоранду иؤтўни алзкоаҳ ва зкоаҳ медиҳанд ва ҳам болохраҳи ҳам иўқнўн ( 4 ) ва эшон бурузи растохез бегумонанд .

الَّذِینَ یُقِیمُونَ الصَّلاةَ ایشان که نماز بپای میدارند وَ یُؤْتُونَ الزَّکاةَ و زکاة میدهند وَ هُمْ بِالْآخِرَةِ هُمْ یُوقِنُونَ (۴) و ایشان بروز رستاخیز بی‌گمان‌اند.

أўлӣки алии ҳудои ман рбҳм эшон онанд ки бар рост роҳӣанд аз роҳи нмўнии худованди хешу أўлӣки ҳам алмФлҳўн ( 5 ) ва эшонанд ки бар пирӯзӣ ҷовидӣ бимонанд .

أُولئِکَ عَلی‌ هُدیً مِنْ رَبِّهِمْ ایشان آنند که بر راست راهی‌اند از راه نمونی خداوند خویش وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (۵) و ایشانند که بر پیروزی جاویدی بمانند.

Ва ман анноси ман иштрӣ ва аз мардумон касаст ки мехирад лаҳви алҳдиси нобакору бозии сухану сухани сусти тиҳии лизли ани сиблати аллоҳи бғири илм то гумроҳ мегардаду мигрдонд аз роҳи худои бнодонӣу итхзҳои ҳзўоу роҳи худоиро бофусӯс май фарогирад ва май Фродорди أўлӣки ?лаами азоби маин ( 6 ) эшон онанд ки эшонроаст азобии хоркунанда .

وَ مِنَ النَّاسِ مَنْ یَشْتَرِی و از مردمان کس است که میخرد لَهْوَ الْحَدِیثِ نابکار و بازی سخن و سخن سست تهی لِیُضِلَّ عَنْ سَبِیلِ اللَّهِ بِغَیْرِ عِلْمٍ تا گمراه میگردد و میگرداند از راه خدای بنادانی وَ یَتَّخِذَها هُزُواً و راه خدای را بافسوس می‌فراگیرد و می‌فرادارد أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِینٌ (۶) ایشان آنند که ایشان را است عذابی خوارکننده.

Ва إзои ттлии алайҳи оётно ва он гуҳ ки май брўхўоннди суханони мо , вале мсткброи баргардади гардани каши кأни лами исмъҳои ҳам чунон ки нишнид онро кأни фии أзниаҳи вқрои чунон ки дар ду гӯши ваии гӯйӣ ки гаронӣаст , Фбшраҳи бъзоби أлим ( 7 ) бишорати даҳ ӯро бъзобии дрднмоӣ .

وَ إِذا تُتْلی‌ عَلَیْهِ آیاتُنا و آن گه که می‌بروخوانند سخنان ما، وَلَّی مُسْتَکْبِراً برگردد گردن‌کش کَأَنْ لَمْ یَسْمَعْها هم چنان که نشنید آن را کَأَنَّ فِی أُذُنَیْهِ وَقْراً چنان که در دو گوش وی گویی که گرانی است، فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِیمٍ (۷) بشارت ده او را بعذابی دردنمای.

إни аллазӣнаи омнўоу ъмлўои алсолҳоти эшон ки бгрўиднд ва корҳои нек карданд ?лаами ҷиноти алнъим ( 8 ) аишонрости биҳиштҳои бо ноз .

إِنَّ الَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ ایشان که بگرویدند و کارهای نیک کردند لَهُمْ جَنَّاتُ النَّعِیمِ (۸) ایشانراست بهشتهای با ناز.

Холидин фӣҳо ва эшон ҷовидон дар он въди аллоҳи ҳқои ин ваъда худост баростӣу ҳўи алъзизи алҳким ( 9 ) ва ӯст тавонои доно .

خالِدِینَ فِیها و ایشان جاویدان در آن وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا این وعده خداست براستی وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ (۹) و اوست توانای دانا.

Халқи алсмоўоти бғири амди бёФриди осмонҳо бе сутуни трўнҳо онкӣ мебайнеду أлқии фии алأрзи рўосӣу дроФкнд дар замини кӯҳҳои баланд أн темед бкм то бнҷнбонди шумороу бси фӣҳо ман кули добаҳ ва дар замин боз пароканд аз ҳар ҷонварӣу أнзлнои ман алсмоءи моء ва фурӯ фиристодем аз осмони обии Фأнбтнои фӣҳо то брўёнидим дар замини ман кули завҷ аз ҳар ҷуфтии Карими некӯи озода осон ёфт .

خَلَقَ السَّماواتِ بِغَیْرِ عَمَدٍ بیافرید آسمانها بی‌ستون تَرَوْنَها آنکه می‌بینید وَ أَلْقی‌ فِی الْأَرْضِ رَواسِیَ و درافکند در زمین کوه‌های بلند أَنْ تَمِیدَ بِکُمْ تا بنجنباند شما را وَ بَثَّ فِیها مِنْ کُلِّ دابَّةٍ و در زمین باز پراکند از هر جانوری وَ أَنْزَلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً و فرو فرستادیم از آسمان آبی فَأَنْبَتْنا فِیها تا برویانیدیم در زمین مِنْ کُلِّ زَوْجٍ از هر جفتی کَرِیمٍ نیکو آزاده آسان یافت.

Ҳозои халқи аллоҳ инча мебайнед офарӣда аллоҳаст Фأрўнии пас бо ман нмоӣиди мо зои халқи аллазӣнаи ман дуна ки он чаҳ чизанд ки эшон офариданд ки фурӯд аз ӯанд бали алзолмўни фии залоли мубин ( 11 ) ки кофарон дар гумроҳӣ ошкороанд .

هذا خَلْقُ اللَّهِ اینچه می‌بینید آفریده اللَّه است فَأَرُونِی پس با من نمائید ما ذا خَلَقَ الَّذِینَ مِنْ دُونِهِ که آن چه چیزاند که ایشان آفریدند که فرود از اواند بَلِ الظَّالِمُونَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۱۱) که کافران در گمراهی آشکارااند.

Ва лақади отинои луқмони алҳкмаҳи луқмонро ҳикмати додеми أни ашкри ллаҳ озодӣ кун аллоҳро ва ман ишкр ва ҳар ки озодӣ кунад худоироу некуӣ азу бинад Фإнмои ишкри лнФсаҳи он худро кунаду тани худро суд мекунад , ва ман куфр ва ҳар ки носипосӣ кунад некуӣ на азу бинад Фإни аллоҳи ғании ҳамид ( 12 ) аллоҳ аз ҳама бениёзаст сутӯда .

وَ لَقَدْ آتَیْنا لُقْمانَ الْحِکْمَةَ لقمان را حکمت دادیم أَنِ اشْکُرْ لِلَّهِ آزادی کن اللَّه را وَ مَنْ یَشْکُرْ و هر که آزادی کند خدای را و نیکویی ازو بیند فَإِنَّما یَشْکُرُ لِنَفْسِهِ آن خود را کند و تن خود را سود می‌کند، وَ مَنْ کَفَرَ و هر که ناسپاسی کند نیکویی نه ازو بیند فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ حَمِیدٌ (۱۲) اللَّه از همه بی‌نیاز است ستوده.

Ва إзи қоли луқмони лобнаҳ луқмон гуфт писари хешро ,у ҳўи иъзаҳ ва ӯ панд медод ӯро ё банӣ эй писараки ман лои тшрки биллоҳи анбози мгир бо аллоҳи إни алшрки лзлми азим ( 13 ) ки анбоз гирифтан бо ӯ бедодӣаст бузург .

وَ إِذْ قالَ لُقْمانُ لِابْنِهِ لقمان گفت پسر خویش را، وَ هُوَ یَعِظُهُ و او پند میداد او را یا بُنَیَّ ای پسرک من لا تُشْرِکْ بِاللَّهِ انباز مگیر با اللَّه إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ (۱۳) که انباز گرفتن با او بیدادی است بزرگ.

Ва всинои алإнсони бўолдиаҳ васият кардем мардумро бникўиӣ кардан бо падару модари ҳмлтаҳи أмаҳи бардошти модар ӯро дар шиками вҳнои алии ваҳни сустӣ бар сустӣу Фсолаҳи фии омину ширдодн ӯ бо бозкрдн аз шер дар ду соли أни ашкри лӣ ки озодӣ кун маро ,у лўолдик ва ду зояндаи худро إлии алмсир ( 14 ) бозомад бо манаст .

وَ وَصَّیْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَیْهِ وصیت کردیم مردم را بنیکویی کردن با پدر و مادر حَمَلَتْهُ أُمُّهُ برداشت مادر او را در شکم وَهْناً عَلی‌ وَهْنٍ سستی بر سستی وَ فِصالُهُ فِی عامَیْنِ و شیردادن او با بازکردن از شیر در دو سال أَنِ اشْکُرْ لِی که آزادی کن مرا، وَ لِوالِدَیْکَ و دو زاینده خود را إِلَیَّ الْمَصِیرُ (۱۴) بازآمد با منست.

Ва إни ҷоҳдок ва агар бокўшд бо ту падару модари ту алии أни тшрк бе бар он ки анбози гир бо ман мо лӣси лак ба илми чизе ки ту онро мендонӣ Флои ттъҳмои нигари фармон эшон набарӣу соҳбҳмои фии алднёи мърўФо ва бо эшон май зӣу ҷаҳони майдори дарин ҷаҳони бондому бчм дар корҳои ин ҷаҳонӣ . Ва атбъи сиблати ман أноби إлӣ ва бар паии роҳи он марди рӯ ки ӯро рӯй бо манаст сами إлии мрҷъкми он гуҳи бозгашти шумо бо манаст Фأнбӣкми бмои кантами тъмлўн ( 15 ) огоҳ кунам шуморо ба подош аз он чиз ки мекардед .

وَ إِنْ جاهَداکَ و اگر باکوشد با تو پدر و مادر تو عَلی‌ أَنْ تُشْرِکَ بِی بر آن که انباز گیر با من ما لَیْسَ لَکَ بِهِ عِلْمٌ چیزی که تو آن را می‌ندانی فَلا تُطِعْهُما نگر فرمان ایشان نبری وَ صاحِبْهُما فِی الدُّنْیا مَعْرُوفاً و با ایشان می‌زی و جهان میدار درین جهان باندام و بچم در کارهای این جهانی. وَ اتَّبِعْ سَبِیلَ مَنْ أَنابَ إِلَیَّ و بر پی راه آن مرد رو که او را روی با من است ثُمَّ إِلَیَّ مَرْجِعُکُمْ آن گه بازگشت شما با من است فَأُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۱۵) آگاه کنم شما را به پاداش از آن چیز که میکردید.

ё банӣ эй писараки ман إнҳои إни так мисқоли ҳубаи ман хардал агар некӣҳо ҳамсанги як донаи хардал буд Фткни фии сахра ва он хардали дона дар санги хора буд أўи фии алсмоўоти أўи фии алأрз ё дар осмонҳо ё дар замини иأти баҳои аллоҳи аллоҳи онро оради إни аллоҳи латифи хабир ( 16 ) ки аллоҳи борӣк донаст дурбин аз ниҳони огоҳ .

یا بُنَیَّ ای پسرک من إِنَّها إِنْ تَکُ مِثْقالَ حَبَّةٍ مِنْ خَرْدَلٍ اگر نیکیها همسنگ یک دانه خردل بود فَتَکُنْ فِی صَخْرَةٍ و آن خردل دانه در سنگ خاره بود أَوْ فِی السَّماواتِ أَوْ فِی الْأَرْضِ یا در آسمانها یا در زمین یَأْتِ بِهَا اللَّهُ اللَّه آن را آرد إِنَّ اللَّهَ لَطِیفٌ خَبِیرٌ (۱۶) که اللَّه باریک‌دان است دوربین از نهان آگاه.

ё банӣ эй писараки ман أқми алслоаҳи намози бпои дору أмри болмърўФу бникўкории фармойу анаи ани алмнкр ва аз нописанди бози зан ва аз кор зишт доштау асбри алии мо أсобк ва шикебе кун бар он ранҷ ки бтў расад إни злки ман азми алأмўр ( 17 ) ки он аз устуворӣ корҳоасту дурустии нишонҳои он .

یا بُنَیَّ ای پسرک من أَقِمِ الصَّلاةَ نماز بپای دار وَ أْمُرْ بِالْمَعْرُوفِ و بنیکوکاری فرمای وَ انْهَ عَنِ الْمُنْکَرِ و از ناپسند باز زن و از کار زشت داشته وَ اصْبِرْ عَلی‌ ما أَصابَکَ و شکیبایی کن بر آن رنج که بتو رسد إِنَّ ذلِکَ مِنْ عَزْمِ الْأُمُورِ (۱۷) که آن از استواری کارها است و درستی نشانهای آن.

Ва лои тсъри хдки ллноси як сӯ рӯй биксў мабар аз мардумони бгрдни кашӣу лои темаши фии алأрзи мрҳо ва дар замини бахуди комае Марви إни аллоҳи лои иҳб ки аллоҳ дӯст надорад кули мхтоли азин ҳар хромндаҳ эй хиромон , Фхўр ( 18 ) лофи зании хештани стоиӣ .

وَ لا تُصَعِّرْ خَدَّکَ لِلنَّاسِ یک سو روی بیکسو مبر از مردمان بگردن کشی وَ لا تَمْشِ فِی الْأَرْضِ مَرَحاً و در زمین بخود کامه‌ای مرو إِنَّ اللَّهَ لا یُحِبُّ که اللَّه دوست ندارد کُلَّ مُخْتالٍ ازین هر خرامنده‌ای خرامان، فَخُورٍ (۱۸) لاف‌زنی خویشتن‌ستایی.

Ва ақсди фии мшик ва дар рафтани хеш бчм бошу ағззи ман сўтку овози худ фурӯди ори إни أнкри алأсўоти лсўти алҳмир ( 19 ) ки зишттар овозҳо овоз харонаст .

وَ اقْصِدْ فِی مَشْیِکَ و در رفتن خویش بچم باش وَ اغْضُضْ مِنْ صَوْتِکَ و آواز خود فرود آر إِنَّ أَنْکَرَ الْأَصْواتِ لَصَوْتُ الْحَمِیرِ (۱۹) که زشت‌تر آوازها آواز خران است.