Ин ҳуруфи тҳҷии фурӯ фиристодан ин нома .

این حروف تهجی فرو فرستادن این نامه.

Лои риби фӣаи ман раби Алъоламин ( 2 ) шак нест дар он ки аз худованди ҷҳонёнст .

لا رَیْبَ فِیهِ مِنْ رَبِّ الْعالَمِینَ (۲) شک نیست در آن که از خداوند جهانیانست.

أми иқўлўни ифтироаи мигўинд аз хештани фарои ниҳод , бали ҳў алҳақ ман рбк ки сухан дурустасту номаи рост аз худованди ту , лтнзри қўмо то огоҳ кунӣ ва битарсоне гуруҳеро , мо أтоҳми ман нзири ман қблк ки наомад боишон ҳеҷ огоҳкунанда пеш аз ту , лълҳми иҳтдўн ( 3 ) то магари роҳ рост ёбанд .

أَمْ یَقُولُونَ افْتَراهُ میگویند از خویشتن فرا نهاد، بَلْ هُوَ الْحَقُّ مِنْ رَبِّکَ که سخن درست است و نامه راست از خداوند تو، لِتُنْذِرَ قَوْماً تا آگاه کنی و بترسانی گروهی را، ما أَتاهُمْ مِنْ نَذِیرٍ مِنْ قَبْلِکَ که نیامد بایشان هیچ آگاه کننده پیش از تو، لَعَلَّهُمْ یَهْتَدُونَ (۳) تا مگر راه راست یابند.

Аллоҳи алзии халқи алсмоўоту алأрз ва мо бинҳмои аллоҳи он касаст ки офариди ҳафт осмону замину ончии миёни он , фии сетаи أём дар шаш рӯз , сами астўии алии алърши пас мстўӣ шуд бар арш , мо лаками ман дуна нест шуморо ҷуз ӯ , ман валеу лои шафиъ на ёрӣ ва на шафиъӣ , أи Флои ттзкрўн ( 4 ) ҳеҷ дар наёбед ва панд напазиред .

اللَّهُ الَّذِی خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما اللَّه آن کس است که آفرید هفت آسمان و زمین و آنچه میان آن، فِی سِتَّةِ أَیَّامٍ در شش روز، ثُمَّ اسْتَوی‌ عَلَی الْعَرْشِ پس مستوی شد بر عرش، ما لَکُمْ مِنْ دُونِهِ نیست شما را جز او، مِنْ وَلِیٍّ وَ لا شَفِیعٍ نه یاری و نه شفیعی، أَ فَلا تَتَذَکَّرُونَ (۴) هیچ در نیابید و پند نپذیرید.

Идбри алأмри ман алсмоءи إлии алأрз кор меронад ва месозад пас якдигар фаро медорад аз осмони базмин , сами иърҷи إлиаҳ ва он гуҳи пас басӯи ӯ бар мешавад фии явм дар рӯзӣ , кони миқдора ки андозаи он дар шумор , أлФи санаи ммои тъдўн ( 5 ) ҳазор соласт аз ончии шумо май шуморид .

یُدَبِّرُ الْأَمْرَ مِنَ السَّماءِ إِلَی الْأَرْضِ کار میراند و میسازد پس یکدیگر فرا می‌دارد از آسمان بزمین، ثُمَّ یَعْرُجُ إِلَیْهِ و آن گه پس بسوی او بر میشود فِی یَوْمٍ در روزی، کانَ مِقْدارُهُ که اندازه آن در شمار، أَلْفَ سَنَةٍ مِمَّا تَعُدُّونَ (۵) هزار سال است از آنچه شما می‌شمارید.

Злки олами алғибу алшҳодаҳи он кас ки он мекунад ва месозад донои ниҳон ва ошкороаст , алъзизи арраҳим ( 6 ) он тавонои меҳрбон .

ذلِکَ عالِمُ الْغَیْبِ وَ الشَّهادَةِ آن کس که آن میکند و میسازد دانای نهان و آشکارا است، الْعَزِیزُ الرَّحِیمُ (۶) آن توانای مهربان.

Алзии أҳсни кули шайъи ءи халқаи он кас ки некӯ кард офариниш ҳар чиз ва некӯ кард ҳар чиз ки офариди онро ,у бдأи халқи алإнсони ман тин ( 7 )у нахусти мардум ки офарид аз гули офарид .

الَّذِی أَحْسَنَ کُلَّ شَیْ‌ءٍ خَلَقَهُ آن کس که نیکو کرد آفرینش هر چیز و نیکو کرد هر چیز که آفرید آن را، وَ بَدَأَ خَلْقَ الْإِنْسانِ مِنْ طِینٍ (۷) و نخست مردم که آفرید از گل آفرید.

Сами ҷаъли насла пас карду офариди фарзанд ӯро , ман сулолаи ман моءи маин ( 8 ) аз берун овардае аз оби сусти хор .

ثُمَّ جَعَلَ نَسْلَهُ پس کرد و آفرید فرزند او را، مِنْ سُلالَةٍ مِنْ ماءٍ مَهِینٍ (۸) از بیرون آورده‌ای از آب سست خوار.

Сами сўоаҳи он гуҳи болой ӯ рост карду нафхи фӣаи ман рӯҳа ва дарав дамид аз рӯҳи хеш ,у ҷаъли лаками алсмъу алأбсору алأФӣдаҳ ва шуморо гӯшҳо кард ва чашмҳо ва дилҳо , , қлилои мо тшкрўн ( 9 ) чун андак сипос медоред .

ثُمَّ سَوَّاهُ آن گه بالای او راست کرد وَ نَفَخَ فِیهِ مِنْ رُوحِهِ و درو دمید از روح خویش، وَ جَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ و شما را گوشها کرد و چشمها و دلها،، قَلِیلًا ما تَشْکُرُونَ (۹) چون اندک سپاس میدارید.

Ва қолўо ва гуфтанд , أи إзои зллнои фии алأрзи мо ки бирезем ва гум шавем дар замини أи إнои лФии халқ ҷадид бош моро офариниш нав хоҳанд гирифт , бал на чунонаст ки мигўинду ҷой инкор нест , ҳам блқоءи рбҳми коФрўн ( 10 ) эшон бхдоўнди хеш ва ангехтани брстохиз кофаронанд .

وَ قالُوا و گفتند، أَ إِذا ضَلَلْنا فِی الْأَرْضِ ما که بریزیم و گم شویم در زمین أَ إِنَّا لَفِی خَلْقٍ جَدِیدٍ باش ما را آفرینش نو خواهند گرفت، بَلْ نه چنان است که میگویند و جای انکار نیست، هُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ کافِرُونَ (۱۰) ایشان بخداوند خویش و انگیختن برستاخیز کافران‌اند.

Қул итўФокми малики аламут гӯй бимиранд шуморо ва сипарӣ кунад шуморо Фриштаҳи марг , алзии вкли бкми онкӣ баргумоштаанд бар шумо , сами إлии рбкми трҷъўн ( 11 ) ва он гуҳи шуморо бо худованд шумо баранд .

قُلْ یَتَوَفَّاکُمْ مَلَکُ الْمَوْتِ گوی بمیراند شما را و سپری کند شما را فریشته مرگ، الَّذِی وُکِّلَ بِکُمْ آنکه برگماشته‌اند بر شما، ثُمَّ إِلی‌ رَبِّکُمْ تُرْجَعُونَ (۱۱) و آن گه شما را با خداوند شما برند.

Ва лутарӣ إзи алмҷрмўн ва агар ту бинии он гуҳ ки кофарон , ноксўо рؤсҳм ъанд рбҳми сарҳо фурӯи шикаста буд наздики худованди хеш , рбнои أбсрноу смънои мигўинди худованд мо бидидем бишунидем , Форҷъно наамал солҳои боз бар моро то некӣ кунем , إнои мўқнўн ( 12 ) мо имрӯз бегмононим .

وَ لَوْ تَری‌ إِذِ الْمُجْرِمُونَ و اگر تو بینی آن گه که کافران، ناکِسُوا رُؤُسِهِمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ‌ سرها فرو شکسته بود نزدیک خداوند خویش، رَبَّنا أَبْصَرْنا وَ سَمِعْنا میگویند خداوند ما بدیدیم بشنیدیم، فَارْجِعْنا نَعْمَلْ صالِحاً باز بر ما را تا نیکی کنیم، إِنَّا مُوقِنُونَ (۱۲) ما امروز بی‌گمانانیم.

Ва луи шӣнои лотинои кули нафаси ҳдоҳо ва агар хўостимии мо ҳар таниро рости роҳии он бдодимӣ ,у локини ҳақи алқўли манӣ локин аз ман беш шуд сухан бар ростӣ ва дод , лأмлأни ҷаҳаннам ки ночора пар кунам дӯзах , ман алҷнаҳу анноси أҷмъин ( 13 ) аз парӣу одамӣ аз дӯзахёни эшон ҳама .

وَ لَوْ شِئْنا لَآتَیْنا کُلَّ نَفْسٍ هُداها و اگر خواستیمی ما هر تنی را راست راهی آن بدادیمی، وَ لکِنْ حَقَّ الْقَوْلُ مِنِّی لکن از من بیش شد سخن بر راستی و داد، لَأَمْلَأَنَّ جَهَنَّمَ که ناچاره پر کنم دوزخ، مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ أَجْمَعِینَ (۱۳) از پری و آدمی از دوزخیان ایشان همه.

Фзўқўои бмо нситм бичишед бончаҳ фурӯ гузоштед , лқоءи иўмкми ҳозои дидори ин рӯзро , إнои нсинокм ки мо шуморо ҳам имрӯз фурӯ гузоштему зўқўои азоби алхлди бмои кантами тъмлўн ( 14 ) чашид азоби ҷовидӣ бончаҳ мекардед .

فَذُوقُوا بِما نَسِیتُمْ بچشید بآنچه فرو گذاشتید، لِقاءَ یَوْمِکُمْ هذا دیدار این روز را، إِنَّا نَسِیناکُمْ که ما شما را هم امروز فرو گذاشتیم وَ ذُوقُوا عَذابَ الْخُلْدِ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۱۴) چشید عذاب جاویدی بآنچه میکردید.

إнмои иؤмни боётнои аллазӣнаи إзои зкрўои баҳои бсхнони мо эшон бгрўнд ки чун панд диҳанд эшонро бон , хрўои сҷдо бсҷўд уфтанд ,у сбҳўои бҳмди рбҳм ва бпокӣ биситойанд худованди хешро , ва ҳам лои исткбрўн ( 15 ) ва эшон гардан накашанд аз пазируфтани ҳақ .

إِنَّما یُؤْمِنُ بِآیاتِنَا الَّذِینَ إِذا ذُکِّرُوا بِها بسخنان ما ایشان بگروند که چون پند دهند ایشان را بآن، خَرُّوا سُجَّداً بسجود افتند، وَ سَبَّحُوا بِحَمْدِ رَبِّهِمْ و بپاکی بستایند خداوند خویش را، وَ هُمْ لا یَسْتَکْبِرُونَ (۱۵) و ایشان گردن نکشند از پذیرفتن حق.