« бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим » баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان‌

Фолзоҷроти зҷро ( 2 ) боитҳои қуръон ки боззнндст аз бадӣҳо .

فَالزَّاجِراتِ زَجْراً (۲) بآیتهای قرآن که باززنندست از بدیها.

Ва алсоФоти сафо ( 1 ) бФрштгони парастандагон ӯ қатори қатор .

وَ الصَّافَّاتِ صَفًّا (۱) بفرشتگان پرستندگان او قطار قطار.

Фолтолёти зкро ( 3 ) бхўонндгони сухани худованди ъзу ҷл .

فَالتَّالِیاتِ ذِکْراً (۳) بخوانندگان سخن خداوند عزّ و جلّ.

إни إлҳкми лўоҳд ( 4 ) ки худованди шумо якеаст .

إِنَّ إِلهَکُمْ لَواحِدٌ (۴) که خداوند شما یکی است.

Раби алсмоўоту алأрз ва мо бинҳмои худованди осмонҳо ва заминҳо ва ҳар чаҳ миёни он ,у раби алмшорқ ( 5 )у худованди машриқу мағриби офтоб .

رَبُّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَیْنَهُما خداوند آسمانها و زمینها و هر چه میان آن، وَ رَبُّ الْمَشارِقِ (۵) و خداوند مشرق و مغرب آفتاب.

إнои ?зинаи алсмоءи алднё мо биёростем осмони дунёро , бзинаҳи алкўокб ( 6 ) бороиши ситорагон .

إِنَّا زَیَّنَّا السَّماءَ الدُّنْیا ما بیاراستیم آسمان دنیا را، بِزِینَةٍ الْکَواکِبِ (۶) بآرایش ستارگان.

Ва ҳФзои ман кули шайтони морад ( 7 ) он ситорагон нигоҳ дошт кардему кўшидн аз ҳар девии стнбаҳи шӯх .

وَ حِفْظاً مِنْ کُلِّ شَیْطانٍ مارِدٍ (۷) آن ستارگان نگاه داشت کردیم و کوشیدن از هر دیوی ستنبه شوخ.

Лои исмъўни إлии алмлإи алأълӣ наме ниўшнди бони гуруҳони зибрин ,у иқзФўни ман кули ҷониб ( 8 ) ва меандозанд эшонро аз ҳар сӯй .

لا یَسَّمَّعُونَ إِلَی الْمَلَإِ الْأَعْلی‌ نمی‌نیوشند بآن گروهان زبرین، وَ یُقْذَفُونَ مِنْ کُلِّ جانِبٍ (۸) و می‌اندازند ایشان را از هر سوی.

Дҳўрои брондни эшон ,у ?лаами азоби восб ( 9 )у аишонрости азобии пайваста ҳамеша .

دُحُوراً براندن ایشان، وَ لَهُمْ عَذابٌ واصِبٌ (۹) و ایشانراست عذابی پیوسته همیشه.

إлои ман хтФи алхтФаҳи магар ки девии сухани дузд суханӣ рибоед , , Фأтбъаҳи шаҳоби соқиб ( 10 ) дар пай ӯ нишинад шохии оташи дирафшони сӯзон .

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ مگر که دیوی سخن دزد سخنی رباید،، فَأَتْبَعَهُ شِهابٌ ثاقِبٌ (۱۰) در پی او نشیند شاخی آتش درفشان سوزان.

ФостФтҳм пресс аз эшон , أи ҳам أшди хлқо ки эшон сахт таранд бар офаридагор дар офариниши أми ман хлқно ё ӯ ки бёФридим , إнои хлқноҳми ман тини лозб ( 11 ) мо бёФридими эшонро аз гулии дўсндаҳ .

فَاسْتَفْتِهِمْ پرس از ایشان، أَ هُمْ أَشَدُّ خَلْقاً که ایشان سخت‌تراند بر آفریدگار در آفرینش أَمْ مَنْ خَلَقْنا یا او که بیافریدیم، إِنَّا خَلَقْناهُمْ مِنْ طِینٍ لازِبٍ (۱۱) ما بیافریدیم ایشان را از گلی دوسنده.

Бали аҷабат шигифт меояд туро ,у исхрўн ( 12 ) ва афсӯс медоранд бар туу суст май Фродорнди туро .

بَلْ عَجِبْتَ شگفت می‌آید ترا، وَ یَسْخَرُونَ (۱۲) و افسوس میدارند بر تو و سست می‌فرادارند ترا.

Ва إзои зкрўо ва чун эшонро панд диҳанд ва дар ёд эшон диҳанд , лои изкрўн ( 13 ) ёд накунанд ва панд напазиранд .

وَ إِذا ذُکِّرُوا و چون ایشان را پند دهند و در یاد ایشان دهند، لا یَذْکُرُونَ (۱۳) یاد نکنند و پند نپذیرند.

Ва إзои рأўои оя ва он гуҳ ки нишонеи бенанд аз нишонҳои , истсхрўн ( 14 ) якдигарро бар схрит мехонанд .

وَ إِذا رَأَوْا آیَةً و آن گه که نشانی بینند از نشانهای، یَسْتَسْخِرُونَ (۱۴) یکدیگر را بر سخریت می‌خوانند.

Ва қолўои إни ҳозои إлои саҳари мубин ( 15 ) ва он нишонро мигўинд нест ин магари ҷодуии ошкоро .

وَ قالُوا إِنْ هذا إِلَّا سِحْرٌ مُبِینٌ (۱۵) و آن نشان را میگویند نیست این مگر جادویی آشکارا.

أи إзои мтноу кнои тробо ва ъзомо бош мо он гуҳ ки хок гирдему устихон , أи إнои лмбъўсўн ( 16 ) أу обоؤнои алأўлўн ( 17 ) мо бо падарони пешинони мо барангехтанӣем ?

أَ إِذا مِتْنا وَ کُنَّا تُراباً وَ عِظاماً باش ما آن گه که خاک گردیم و استخوان، أَ إِنَّا لَمَبْعُوثُونَ (۱۶) أَ وَ آباؤُنَا الْأَوَّلُونَ (۱۷) ما با پدران پیشینان ما برانگیختنی‌ایم؟

Қул нъму أнтми дохрўн ( 18 ) гӯй « нъм » оре барангехтанӣед ва шумо дармонда ва кам омада .

قُلْ نَعَمْ وَ أَنْتُمْ داخِرُونَ (۱۸) گوی «نعم» آری برانگیختنی‌اید و شما درمانده و کم آمده.

Фإнмои ҳаии заҷраи воҳидаи Фإзои ҳам инзрўн ( 19 ) чунин буд ҷузи азин на як рондан буд ки эшон зинда мешаванд менигаранд .

فَإِنَّما هِیَ زَجْرَةٌ واحِدَةٌ فَإِذا هُمْ یَنْظُرُونَ (۱۹) چنین بود جز ازین نه یک راندن بود که ایشان زنده می‌شوند می‌نگرند.

Ва қолўо ё вилноу мигўинд эй ҳлоко бар моу нФриғ , ҳозои явми аддӣн ( 20 ) онки ин рӯзи шумору подош .

وَ قالُوا یا وَیْلَنا و میگویند ای هلاکا بر ما و نفریغ، هذا یَوْمُ الدِّینِ (۲۰) آنک این روز شمار و پاداش.

Ҳозои явми алФсли ин он рӯзгор бар гузорданаст , алзии кантам ба ткзбўн ( 21 ) он рӯз ки шумо бдрўғ медоштед ва мегуфтед ки дурӯғаст .

هذا یَوْمُ الْفَصْلِ این آن روزگار بر گزاردن است، الَّذِی کُنْتُمْ بِهِ تُکَذِّبُونَ (۲۱) آن روز که شما بدروغ می‌داشتید و می‌گفتید که دروغ است.

Аҳшрўои аллазӣнаи злмўоу أзўоҷҳм фароҳам оред эшонро ки бар худ ситам карданду ҳамсарони эшонро , ва мо конўои иъбдўн ( 22 ) ман дуни аллоҳ ва ҳар чаҳ май парастиданади фурӯд аз аллоҳ , Фоҳдўҳми إлии сироти алҷҳим ( 23 ) ва эшонро фарои сари роҳ дӯзах диҳед .

احْشُرُوا الَّذِینَ ظَلَمُوا وَ أَزْواجَهُمْ فراهم آرید ایشان را که بر خود ستم کردند و همسران ایشان را، وَ ما کانُوا یَعْبُدُونَ (۲۲) مِنْ دُونِ اللَّهِ و هر چه می‌پرستیدند فرود از اللَّه، فَاهْدُوهُمْ إِلی‌ صِراطِ الْجَحِیمِ (۲۳) و ایشان را فرا سر راه دوزخ دهید.