« бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим » баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон

«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ» بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان‌

Танзили алкитоби фурӯ фиристодан ин нома , ман аллоҳи алъзизи алҳким ( 1 ) аз аллоҳаст он тавонои тоўндаҳи доно .

تَنْزِیلُ الْکِتابِ فرو فرستادن این نامه، مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ (۱) از اللَّه است آن توانای تاونده دانا.

إнои أнзлнои إлики алкитоби болҳқи мо фурӯ фиристодем бтўи ин номаи баростӣ , Фоъбди аллоҳи пас аллоҳро парасти мхлсои ?лаи аддӣн ( 2 ) парастиши вайроу дайни вайро поки доранда аз шаку нифоқ .

إِنَّا أَنْزَلْنا إِلَیْکَ الْکِتابَ بِالْحَقِّ ما فرو فرستادیم بتو این نامه براستی، فَاعْبُدِ اللَّهَ پس اللَّه را پرست مُخْلِصاً لَهُ الدِّینَ (۲) پرستش وی را و دین وی را پاک دارنده از شک و نفاق.

أлои ллаҳи аддӣни алхолс огоҳ бошед ки аллоҳи рости сазоу воҷиби парастиши пок аз анбоз гирифтан бо ӯу бгмон бӯдан дар ягонагӣ ӯ ва дар сухан ӯ ,у аллазӣнаи атхзўои ман дунаи أўлёء ва эшон ки фурӯд аз аллоҳ худоён гирифтанд , мо нъбдҳми إлои лиқрбўнои إлии аллоҳи зулфӣ ва мигўинд намепарастем эшонро то магар наздик кунанд моро бо аллоҳи наздикӣ , إни аллоҳи иҳкми бинҳми аллоҳ доварӣ кунад миёни эшон , фии мо ҳам фӣаи ихтлФўн дар ончии эшон дар он ихтилофи мигўинди إни аллоҳи лои иҳдии аллоҳ роҳ нанамояд , ман ҳўи козиби куффор ( 3 ) касеро ки ӯ дурӯғ занаст носипоси ногиравида , луи أроди аллоҳи أни итхзи влдо агар аллоҳи хостӣ ки фарзандӣ гирад , лостФии ммои ихлқи мо ишоء худ гузидӣ аз ончӣ май офаринади ончии хостӣ , субҳонаи покӣ ва бе айбии верост , ҳўи аллоҳи алвоҳади алқҳор ( 3 ) ӯст худои яктои фурӯи шиканандаи ҳамагон .

أَلا لِلَّهِ الدِّینُ الْخالِصُ آگاه باشید که اللَّه راست سزا و واجب پرستش پاک از انباز گرفتن با او و بگمان بودن در یگانگی او و در سخن او، وَ الَّذِینَ اتَّخَذُوا مِنْ دُونِهِ أَوْلِیاءَ و ایشان که فرود از اللَّه خدایان گرفتند، ما نَعْبُدُهُمْ إِلَّا لِیُقَرِّبُونا إِلَی اللَّهِ زُلْفی‌ و میگویند نمی‌پرستیم ایشان را تا مگر نزدیک کنند ما را با اللَّه نزدیکی، إِنَّ اللَّهَ یَحْکُمُ بَیْنَهُمْ اللَّه داوری کند میان ایشان، فِی ما هُمْ فِیهِ یَخْتَلِفُونَ در آنچه ایشان در آن اختلاف میگویند إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی اللَّه راه ننماید، مَنْ هُوَ کاذِبٌ کَفَّارٌ (۳) کسی را که او دروغ زن است ناسپاس ناگرویده، لَوْ أَرادَ اللَّهُ أَنْ یَتَّخِذَ وَلَداً اگر اللَّه خواستی که فرزندی گیرد، لَاصْطَفی‌ مِمَّا یَخْلُقُ ما یَشاءُ خود گزیدی از آنچه می‌آفریند آنچه خواستی، سُبْحانَهُ پاکی و بی‌عیبی ویراست، هُوَ اللَّهُ الْواحِدُ الْقَهَّارُ (۳) اوست خدای یکتا فرو شکننده همگان.

Халқи алсмоўоту алأрзи бёФриди ҳафт осмон ва ҳафт замин , болҳқи бФрмони равон , икўри аллили алии алнҳор бар май печади шаб бар рӯз ,у икўри алнҳори алии аллилу бармеи печади рӯз бар шаб ,у схри алшмсу алқмр ва нарм карду равони офтобу моҳ , кули иҷрии лأҷли мсмӣ ҳар ду мераванд ҳангомиро ном зада карда аз саранҷоми ҷаҳон , أлои ҳўи алъзизи алғФор ( 5 ) огоҳ бошед ки ӯст он тавонои тоўндаҳи омрзгори пўшндаҳ .

خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ بیافرید هفت آسمان و هفت زمین، بِالْحَقِّ بفرمان روان، یُکَوِّرُ اللَّیْلَ عَلَی النَّهارِ بر می‌پیچد شب بر روز، وَ یُکَوِّرُ النَّهارَ عَلَی اللَّیْلِ و برمی‌پیچد روز بر شب، وَ سَخَّرَ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ و نرم کرد و روان آفتاب و ماه، کُلٌّ یَجْرِی لِأَجَلٍ مُسَمًّی هر دو میروند هنگامی را نام زده کرده از سرانجام جهان، أَلا هُوَ الْعَزِیزُ الْغَفَّارُ (۵) آگاه باشید که اوست آن توانای تاونده آمرزگار پوشنده.

Хлқкми ман нафаси воҳидаи бёФриди шуморо аз як тан , сами ҷаъли минҳои завҷҳо пас бёФрид аз ани як тани ҷуфт ӯ ,у أнзли лаками ман алأнъом ва фурӯ фиристод шуморо аз чаҳорпоёни хӯрданӣ , смониаҳи أзўоҷи ҳашт ҷуфт , ихлқкми фии бутуни أмҳоткм май офаринади шуморо дар шикамҳои модарони шумо , хлқои ман баъди халқи офаринишӣ аз пас офаринишӣ , фии зулмоти слос дар се торикӣ , злкми аллоҳи рбкми он кас ки ин мекунад аллоҳаст худованди шумо , ?лаи алмалики подшоҳӣ ӯ рост , лои إлаҳи إло ҳў нест худои ҷуз ӯ , Фأнии тсрФўн ( 6 ) чун май баргардонанди шуморо аз роҳи росту кори росту сухани рост !

خَلَقَکُمْ مِنْ نَفْسٍ واحِدَةٍ بیافرید شما را از یک تن، ثُمَّ جَعَلَ مِنْها زَوْجَها پس بیافرید از ان یک تن جفت او، وَ أَنْزَلَ لَکُمْ مِنَ الْأَنْعامِ و فرو فرستاد شما را از چهارپایان خوردنی، ثَمانِیَةَ أَزْواجٍ هشت جفت، یَخْلُقُکُمْ فِی بُطُونِ أُمَّهاتِکُمْ می‌آفریند شما را در شکمهای مادران شما، خَلْقاً مِنْ بَعْدِ خَلْقٍ آفرینشی از پس آفرینشی، فِی ظُلُماتٍ ثَلاثٍ در سه تاریکی، ذلِکُمُ اللَّهُ رَبُّکُمْ آن کس که این میکند اللَّه است خداوند شما، لَهُ الْمُلْکُ پادشاهی او راست، لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نیست خدایی جز او، فَأَنَّی تُصْرَفُونَ (۶) چون می‌برگردانند شما را از راه راست و کار راست و سخن راست!

إни ткФрўо агар ҳама кофар шавед ва ба негроед , Фإни аллоҳи ғании ънкми аллоҳ бениёзаст аз шумо ,у лои ирзии лъбодаҳи алкФру бандагони хешро куфр напасандад ,у إни тшкрўо ва агар сипос дореду бгрўид , ирзаҳи лаками писандади он шуморо ,у лои тзри возраҳи визри أхрӣ ва накушуд ҳеҷ боркашии бор касе дигар , сами إлии рбкми мрҷъкми пас бо худованд шумост бозгашти шумо , Финбӣкми бмои кантами тъмлўн то хабар кунад шуморо бончаҳ мекардед , إнаҳи алӣами бзоти алсдўр ( 7 ) ки ӯ доност баҳр чаҳ дар длҳост .

إِنْ تَکْفُرُوا اگر همه کافر شوید و به نگروید، فَإِنَّ اللَّهَ غَنِیٌّ عَنْکُمْ اللَّه بی‌نیاز است از شما، وَ لا یَرْضی‌ لِعِبادِهِ الْکُفْرَ و بندگان خویش را کفر نپسندد، وَ إِنْ تَشْکُرُوا و اگر سپاس دارید و بگروید، یَرْضَهُ لَکُمْ پسندد آن شما را، وَ لا تَزِرُ وازِرَةٌ وِزْرَ أُخْری‌ و نکشد هیچ بارکشی بار کسی دیگر، ثُمَّ إِلی‌ رَبِّکُمْ مَرْجِعُکُمْ پس با خداوند شماست بازگشت شما، فَیُنَبِّئُکُمْ بِما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ تا خبر کند شما را بآنچه میکردید، إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (۷) که او داناست بهر چه در دلهاست.

Ва إзои миси алإнсони зр ва он гуҳ ки бамурдам расад газандӣ , дуо раба хонд худованди хешро , мнибои إлиаҳи бозгашта бо ваии бадал , сами إзо хўлаҳ наамма манеҳ пас он гуҳ ки ӯро неъматӣ дод аз худ вазири даст ӯ кард ончии хост , насӣ фаромӯш карду бгзошт , мо кони идъўои إлиаҳи ман қабл он ранҷ ки аллоҳи ромӣ бо он хонд то онро бабради азин пеш ,у ҷаъли ллаҳи أндодоу худоиро ҳамтоён гуфту анбозони ниҳод , лизли ани сиблата то хештанро аз роҳи сипоси дорӣ гум кунад , қул гӯй эй Муҳамад , таматтуъи бкФрки қлилои рӯзгор май фарои гузори бкФри хеши рӯзӣ чанд андак , إнки ман أсҳоби алнор ( 8 ) ки ту аз дўзхёнӣ .

وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ ضُرٌّ و آن گه که بمردم رسد گزندی، دَعا رَبَّهُ خواند خداوند خویش را، مُنِیباً إِلَیْهِ بازگشته با وی بدل، ثُمَّ إِذا خَوَّلَهُ نِعْمَةً مِنْهُ پس آن گه که او را نعمتی داد از خود وزیر دست او کرد آنچه خواست، نَسِیَ فراموش کرد و بگذاشت، ما کانَ یَدْعُوا إِلَیْهِ مِنْ قَبْلُ آن رنج که اللَّه رامی با آن خواند تا آن را ببرد ازین پیش، وَ جَعَلَ لِلَّهِ أَنْداداً و خدای را همتایان گفت و انبازان نهاد، لِیُضِلَّ عَنْ سَبِیلِهِ تا خویشتن را از راه سپاس داری گم کند، قُلْ گوی ای محمد، تَمَتَّعْ بِکُفْرِکَ قَلِیلًا روزگار می‌فرا گذار بکفر خویش روزی چند اندک، إِنَّکَ مِنْ أَصْحابِ النَّارِ (۸) که تو از دوزخیانی.