Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Ҳам ( 1 ) танзили алкитоби ман аллоҳи алъзизи алҳким ( 2 )

حم (۱) تَنْزِیلُ الْکِتابِ مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ (۲)

Фурӯ фиристодан ин нома аз худоӣаст , он тавонои доно .

فرو فرستادن این نامه از خدای است، آن توانای دانا.

إни фии алсмоўоту алأрз дар осмону замин , лоёти ллмؤмнин ( 3 ) ншонҳости гиравидагонро .

إِنَّ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ در آسمان و زمین، لَآیاتٍ لِلْمُؤْمِنِینَ (۳) نشانهاست گرویدگان را.

Ва фии хлқкм ва мо ибси ман добаҳ ва дар офариниши шумо ва дар ончӣ офаридагор мепароканд дар ҷаҳон аз ҷанбнда , оёти лқўми иўқнўн ( 4 ) ншонҳости эшонро ки бегумонанд .

وَ فِی خَلْقِکُمْ وَ ما یَبُثُّ مِنْ دابَّةٍ و در آفرینش شما و در آنچه آفریدگار میپراکند در جهان از جنبنده، آیاتٌ لِقَوْمٍ یُوقِنُونَ (۴) نشانهاست ایشان را که بی‌گمان‌اند.

Ва ихтилофи аллилу алнҳор , ва дар омад шуд шабу рӯзи пас якдигар , ва мо أнзли аллоҳи ман алсмоء , ва дар ончӣ фурӯ фиристод аллоҳ аз осмони ман ризқ , аз боронӣ ки рӯзии халқи бонст , Фأҳё ба алأрзи баъди мўтҳо то зинда кард бони заминро пас маргии он ,у тсриФи алрёҳу гардонӣдани бодҳо аз рӯй биравӣ ҷаҳон , оёти ншонҳост , лқўми иъқлўн ( 5 ) гуруҳеро ки хирад доранд ва дарёбанд .

وَ اخْتِلافِ اللَّیْلِ وَ النَّهارِ، و در آمد شد شب و روز پس یکدیگر، وَ ما أَنْزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّماءِ، و در آنچه فرو فرستاد اللَّه از آسمان مِنْ رِزْقٍ، از بارانی که روزی خلق بآنست، فَأَحْیا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِها تا زنده کرد بآن زمین را پس مرگی آن، وَ تَصْرِیفِ الرِّیاحِ و گردانیدن بادها از روی بروی جهان، آیاتٌ نشانهاست، لِقَوْمٍ یَعْقِلُونَ (۵) گروهی را که خرد دارند و دریابند.

Тлки оёти аллоҳ , ин оёту суханон аллоҳаст , нтлўҳои алейк болҳқ ки михўоним бар ту баростӣ , Фбأии ҳадиси баъди аллоҳу оётаи иؤмнўн ( 6 ) пас бкдоми сухани пас аллоҳу суханон ӯ бихоҳед гаравид .

تِلْکَ آیاتُ اللَّهِ، این آیات و سخنان اللَّه است، نَتْلُوها عَلَیْکَ بِالْحَقِّ که میخوانیم بر تو براستی، فَبِأَیِّ حَدِیثٍ بَعْدَ اللَّهِ وَ آیاتِهِ یُؤْمِنُونَ (۶) پس بکدام سخن پس اللَّه و سخنان او بخواهید گروید.

?вили лкли أФоки أсим ( 7 )у табоҳӣ ҳар дурӯғи заниро бузаи кор .

وَیْلٌ لِکُلِّ أَفَّاکٍ أَثِیمٍ (۷) و تباهی هر دروغ زنی را بزه‌کار.

Исмъи оёти аллоҳи ттлӣ алайҳ мешунӯд суханони аллоҳ ки михўоннд бар ӯ , сами исри мсткброи он гуҳ май стиҳди бгрднкшӣ , кأни лами исмъҳои гӯйии ҳаргизи онро нишнид , Фбшраҳи бъзоби أлим ( 8 ) бишорати даҳ ӯро бъзобӣ дард намой .

یَسْمَعُ آیاتِ اللَّهِ تُتْلی‌ عَلَیْهِ میشنود سخنان اللَّه که میخوانند بر او، ثُمَّ یُصِرُّ مُسْتَکْبِراً آن گه می‌ستیهد بگردنکشی، کَأَنْ لَمْ یَسْمَعْها گویی هرگز آن را نشنید، فَبَشِّرْهُ بِعَذابٍ أَلِیمٍ (۸) بشارت ده او را بعذابی درد نمای.

Ва إзои илми ман оётнои шиӣо ва ҳар гуҳ киу бидонад аз суханони мо чизеи атхзҳои ҳзўои онро бофусӯс гирад , أўлӣки ?лаами азоби маин ( 9 ) эшонанд ки аишонрости азобии хоркунанда .

وَ إِذا عَلِمَ مِنْ آیاتِنا شَیْئاً و هر گه که و بداند از سخنان ما چیزی اتَّخَذَها هُزُواً آن را بافسوس گیرد، أُولئِکَ لَهُمْ عَذابٌ مُهِینٌ (۹) ایشانند که ایشانراست عذابی خوار کننده.

Ман вроӣҳми ҷаҳаннам аз пеш эшонаст дӯзах ,у лои иғнии анҳуам мо ксбўои шиӣо ва бакор наёяд эшонро ҳеҷ чиз аз ончии мисохтнд ва мекарданду мизоднд ,у лои мо атхзўои ман дуни аллоҳи أўлёء ва на ончӣ бхдоӣ мегирифтанд фузуд аз аллоҳ ,у ?лаами азоби азим ( 10 )у аишонрости азобии бузург .

مِنْ وَرائِهِمْ جَهَنَّمُ از پیش ایشانست دوزخ، وَ لا یُغْنِی عَنْهُمْ ما کَسَبُوا شَیْئاً و بکار نیاید ایشان را هیچ چیز از آنچه میساختند و میکردند و میزادند، وَ لا مَا اتَّخَذُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ أَوْلِیاءَ و نه آنچه بخدای میگرفتند فزود از اللَّه، وَ لَهُمْ عَذابٌ عَظِیمٌ (۱۰) و ایشانراست عذابی بزرگ.

Ҳозои ҳудои андарин сухан ва ин номау пайғом , огоҳ карданӣасту панд доданӣу пайғоми расонӣдану трсонидн ,у аллазӣнаи кФрўои боёти рбҳм ва эшон ки кофар шуданд бсхнони худованди хеш , ?лаами азоби ман раҷази أлим ( 11 ) аишонрости азобии дрднмоӣ аз азобии сахт .

هذا هُدیً اندرین سخن و این نامه و پیغام، آگاه کردنی است و پند دادنی و پیغام رسانیدن و ترسانیدن، وَ الَّذِینَ کَفَرُوا بِآیاتِ رَبِّهِمْ و ایشان که کافر شدند بسخنان خداوند خویش، لَهُمْ عَذابٌ مِنْ رِجْزٍ أَلِیمٌ (۱۱) ایشانراست عذابی دردنمای از عذابی سخت.

Аллоҳи алзии схри лаками албҳри аллоҳи он худоӣаст ки нарм кард шуморо дарёу сохта , лтҷрии алФлки фӣаи бأмраҳ , то меравад дар он киштӣҳо , бФрмон ӯ ,у лтбтғўои ман фазла ва то аз фазл ӯу рӯзӣ ӯ бҷўӣид ,у лълкми тшкрўн ( 12 ) ва то магар озодӣ кунед .

اللَّهُ الَّذِی سَخَّرَ لَکُمُ الْبَحْرَ اللَّه آن خدایی است که نرم کرد شما را دریا و ساخته، لِتَجْرِیَ الْفُلْکُ فِیهِ بِأَمْرِهِ، تا میرود در آن کشتیها، بفرمان او، وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ و تا از فضل او و روزی او بجوئید، وَ لَعَلَّکُمْ تَشْکُرُونَ (۱۲) و تا مگر آزادی کنید.

Ва схри лаками мо фии алсмоўот ва мо фии алأрз ва шуморо нарм карду сохтау зердаст , ончӣ дар осмонҳост ва дар замин , ҷмиъо манеҳ ҳама аз ӯст аз бахшӣдан ӯу сохтан ӯу арзонии доштан ӯ , إни фии злки лоёти лқўми итФкрўн ( 13 ) , дар ончӣ кард нишонҳои равшанаст эшонро ки дар андешанд .

وَ سَخَّرَ لَکُمْ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ و شما را نرم کرد و ساخته و زیردست، آنچه در آسمانهاست و در زمین، جَمِیعاً مِنْهُ همه از اوست از بخشیدن او و ساختن او و ارزانی داشتن او، إِنَّ فِی ذلِکَ لَآیاتٍ لِقَوْمٍ یَتَفَکَّرُونَ (۱۳)، در آنچه کرد نشانهای روشن است ایشان را که در اندیشند.

Қул ллзини омнўои гӯии эшонро ки гиравидаанд , иғФрўои ллзини лои ирҷўни أёми аллоҳ то биёмурзанд эшонро ки аз рӯзҳои худои нмитрснд , . Лиҷзии қўмои бмои конўои иксбўн ( 14 ) то подош диҳад аллоҳи гуруҳеро бончаҳ мекарданд .

قُلْ لِلَّذِینَ آمَنُوا گوی ایشان را که گرویده‌اند، یَغْفِرُوا لِلَّذِینَ لا یَرْجُونَ أَیَّامَ اللَّهِ تا بیامرزند ایشان را که از روزهای خدای نمیترسند،. لِیَجْزِیَ قَوْماً بِما کانُوا یَکْسِبُونَ (۱۴) تا پاداش دهد اللَّه گروهی را بآنچه میکردند.

Ман амали солҳои ФлнФсаҳ ҳар ки некӣ кунад , хештанро кунад , ва ман أсоءи феълӣҳо , ва ҳар ки бад кунад бар худ кунад , сами إлии рбкми трҷъўн ( 15 ) ва он гуҳи шуморо бо худованд шумо хоҳанд барад .

مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ هر که نیکی کند، خویشتن را کند، وَ مَنْ أَساءَ فَعَلَیْها، و هر که بد کند بر خود کند، ثُمَّ إِلی‌ رَبِّکُمْ تُرْجَعُونَ (۱۵) و آن گه شما را با خداوند شما خواهند برد.

Ва лақади отино банӣ إсроӣили алкитобу алҳкму алнбўаҳи додеми фарзандони ёқӯбро номау дониш дар дайну пайғамбарӣ ,у рзқноҳми ман алтиботу рӯзии додеми эшонро аз покҳо ва хушҳо ,у Фзлноҳми алии Алъоламин ( 16 )у афзӯнии додеми эшонро бар ҳамаи ҷаҳонён .

وَ لَقَدْ آتَیْنا بَنِی إِسْرائِیلَ الْکِتابَ وَ الْحُکْمَ وَ النُّبُوَّةَ دادیم فرزندان یعقوب را نامه و دانش در دین و پیغمبری، وَ رَزَقْناهُمْ مِنَ الطَّیِّباتِ و روزی دادیم ایشان را از پاکها و خوشها، وَ فَضَّلْناهُمْ عَلَی الْعالَمِینَ (۱۶) و افزونی دادیم ایشان را بر همه جهانیان.

Ва отиноҳми байноти ман алأмр , додеми эшонро нишонҳои равшани дуруст аз кори пайғомбари хеш , Фмои ахтлФўои ду гуруҳ нашуданд , дар кор ӯ , إлои ман баъди мо ҷоءҳми алълм , магари пас он ки боишон омад ончии мидонстнд , бғёи бинҳми ббднитӣу ситам бар худ , إни рбки иқзии бинҳми явми алқёмаҳ , худованди ту доварии баради рӯзи растохези миёни эшон , Фимои конўои фӣаи ихтлФўн ( 17 ) дар ончии эшон ду гуруҳ мебошанд .

وَ آتَیْناهُمْ بَیِّناتٍ مِنَ الْأَمْرِ، دادیم ایشان را نشانهای روشن درست از کار پیغامبر خویش، فَمَا اخْتَلَفُوا دو گروه نشدند، در کار او، إِلَّا مِنْ بَعْدِ ما جاءَهُمُ الْعِلْمُ، مگر پس آن که بایشان آمد آنچه میدانستند، بَغْیاً بَیْنَهُمْ ببدنیّتی و ستم بر خود، إِنَّ رَبَّکَ یَقْضِی بَیْنَهُمْ یَوْمَ الْقِیامَةِ، خداوند تو داوری برد روز رستاخیز میان ایشان، فِیما کانُوا فِیهِ یَخْتَلِفُونَ (۱۷) در آنچه ایشان دو گروه میباشند.