Қавлаи таъолӣ : сами ҷълноки алии шриъаҳи ман алأмри Фотбъҳо эй аФрдноки блтоӣФи ФоърФҳоу сннои лаки троӣқи Фослкҳоу أсбтнои лаки ҳқоӣқи Флои ттҷоўзҳоу лои тҷнҳи илои мтобъаҳи ғайрики إнҳми лни иғнўои ънки ман аллоҳи шиӣои ани ?ераади аллоҳ бк наамма Флои имнъҳои аҳаду ани ?ераади бки фитнаи Флои исрФҳои аҳад , Флои таъаллуқи бмхлўқи Фкрку лои ттўҷаҳи бзмирки илои шайъи ءи всқи брбку таваккули алайҳ .

قوله تعالی: ثُمَّ جَعَلْناکَ عَلی‌ شَرِیعَةٍ مِنَ الْأَمْرِ فَاتَّبِعْها ای افردناک بلطائف فاعرفها و سننّا لک طرائق فاسلکها و أثبتنا لک حقائق فلا تتجاوزها و لا تجنح الی متابعة غیرک إِنَّهُمْ لَنْ یُغْنُوا عَنْکَ مِنَ اللَّهِ شَیْئاً ان اراد اللَّه بک نعمة فلا یمنعها احد و ان اراد بک فتنة فلا یصرفها احد، فلا تعلّق بمخلوق فکرک و لا تتوجه بضمیرک الی شی‌ء وثق بربک و توکّل علیه.

эй меҳтари олам , эй Сайиди валади одам , эй хуршеди фалаки саодат , эй моҳи осмони сиёдат , эй манзили олами илм , эй дар садафи шараф , эй тарози кисвати вуҷӯд , мо туро аз ҷаҳонён боз буридем , ва аз падару модар ятем кардем ,у хешу пайванд бар ту берун оварадем , то дили хеш аз ҳамаи фориғи дорӣу якборагии ботоъату хизмат мо бурдорӣ .

ای مهتر عالم، ای سید ولد آدم، ای خورشید فلک سعادت، ای ماه آسمان سیادت، ای منزل عالم علم، ای درّ صدف شرف، ای طراز کسوت وجود، ما ترا از جهانیان باز بریدیم، و از پدر و مادر یتیم کردیم، و خویش و پیوند بر تو بیرون آوردیم، تا دل خویش از همه فارغ داری و یکبارگی باطاعت و خدمت ما برداری.

Аз шароеъи турои роҳ дайн сохтем , ва аз ҳқоӣқи турои шамъ маърифат афрӯхтем , то бтأииду тамкини мо он роҳ рӯй ,у оламёнро бони роҳи хуоне , қул ҳзаҳи сиблатии أдъўои إлии аллоҳ эй меҳтар , мо шаби миъроҷи туро дар қуббаи қурбати бншондим ва сад ҳазор нисори алтоф бар фарқи давлати ту аФшондим ва кунинро хоки қадам ту гардонидему ҳайкали алавӣу маркази суфло дар таҳти рояти вилоят ту оварадему мақсӯди он буд ки то туро бар бисоти шафоати инбисоти диҳем , то қиссаи дарди осӣони уммат , бар мо бурдорӣу узрӣ аз он , баҳр эшон бихоҳӣ ки : лои тؤохзно إн насино أўи أхтأно ё Муҳамад агар ту фардо аз мо кунин ва оламён бихоҳӣ , ҳануз хоки қадами худ хоста бошӣ , ва агар мо блтФи қадам , хоки он қадам дар кори ходимӣ аз хадам ту кунем аз камоли мо мстбъд набӯд .

از شرایع ترا راه دین ساختیم، و از حقائق ترا شمع معرفت افروختیم، تا بتأیید و تمکین ما آن راه روی، و عالمیان را بآن راه خوانی، قُلْ هذِهِ سَبِیلِی أَدْعُوا إِلَی اللَّهِ ای مهتر، ما شب معراج ترا در قبه قربت بنشاندیم و صد هزار نثار الطاف بر فرق دولت تو افشاندیم و کونین را خاک قدم تو گردانیدیم و هیکل علوی و مرکز سفلی در تحت رایت ولایت تو آوردیم و مقصود آن بود که تا ترا بر بساط شفاعت انبساط دهیم، تا قصه درد عاصیان امت، بر ما برداری و عذری از آن، بهر ایشان بخواهی که: لا تُؤاخِذْنا إِنْ نَسِینا أَوْ أَخْطَأْنا یا محمد اگر تو فردا از ما کونین و عالمیان بخواهی، هنوز خاک قدم خود خواسته باشی، و اگر ما بلطف قدم، خاک آن قدم در کار خادمی از خدم تو کنیم از کمال ما مستبعد نبود.

Он меҳтари анбёء ( с ) дар дидаи набуввати ваии кӯҳл басират кашида буданд , донист ки хокро бори каш бояд буд на саркаш , ки хоки боркашии рост , на саркаширо , на бинӣ ки раби алъзаҳи эшонро ки сар кашиданд ва тамарруд намуданд чаҳ ваъид медиҳад ва чаҳ бим менамояд ки : أми ҳасби аллазӣнаи аҷтрҳўои алсиӣоти أни нҷълҳми колзини омнўоу ъмлўои алсолҳоти сўоءи мҳёҳму ммотҳм

آن مهتر انبیاء (ص) در دیده نبوت وی کحل بصیرت کشیده بودند، دانست که خاک را بار کش باید بود نه سرکش، که خاک بارکشی راست، نه سرکشی را، نه بینی که رب العزة ایشان را که سر کشیدند و تمرّد نمودند چه وعید میدهد و چه بیم مینماید که: أَمْ حَسِبَ الَّذِینَ اجْتَرَحُوا السَّیِّئاتِ أَنْ نَجْعَلَهُمْ کَالَّذِینَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ سَواءً مَحْیاهُمْ وَ مَماتُهُمْ‌

Ва ҳам эшонро мегуяд ки дар бироҳӣу саркашӣ бар паии ҳўоءи хеши рафтанд ва бар анбиёу доъёни роҳи ҳақ , афсӯс доштанд ки : Фмни иҳдиаҳи ман баъди аллоҳ .

و هم ایشان را میگوید که در بیراهی و سرکشی بر پی هواء خویش رفتند و بر انبیا و داعیان راه حق، افسوس داشتند که: فَمَنْ یَهْدِیهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ.

Пас аз он ки аллоҳи эшонро бероҳ кард дар кул олам кист ки эшонро бароаи бози ораду кро всилт гиранд чун роҳи васоил бар эшон фурӯи бастанд . Эшонро имрӯзи дарахти навмидии пер шуда ,у ашхоси безории бадари омада , ва аз ҳдми адли гирди нўоисти баромада ,у фардои мунодии адли бонги безорӣ дар гирифта ки : алиўми ннсокми комаи нситми лқоءи иўмкми ҳозоу мأўокми алнор оре гуфтам хокро бор кашӣ мебояд кард на саркашӣ . Агар султони гадоӣ бенавоеро аз миён роҳ баргираду пеши тахти давлат худ бидорад ва ӯро халъат рифъат пӯшоанд , гадоро шарти он буд ки худро фаромӯш накунаду қадари худ бидонад . Ҳамвора он бенавоӣ ва бе обии хеши пеши дида хеш медорад .

پس از آن که اللَّه ایشان را بی‌راه کرد در کلّ عالم کیست که ایشان را براه باز آرد و کرا وسیلت گیرند چون راه وسائل بر ایشان فرو بستند. ایشان را امروز درخت نومیدی پیر شده، و اشخاص بیزاری بدر آمده، و از هدم عدل گرد نوایست برآمده، و فردا منادی عدل بانگ بیزاری در گرفته که: الْیَوْمَ نَنْساکُمْ کَما نَسِیتُمْ لِقاءَ یَوْمِکُمْ هذا وَ مَأْواکُمُ النَّارُ آری گفتم خاک را بار کشی میباید کرد نه سرکشی. اگر سلطان گدای بی‌نوایی را از میان راه برگیرد و پیش تخت دولت خود بدارد و او را خلعت رفعت پوشاند، گدا را شرط آن بود که خود را فراموش نکند و قدر خود بداند. همواره آن بینوایی و بی‌آبی خویش پیش دیده خویش میدارد.

Бсмъи умри бен абди алъзизи расониданд ки писари ту ангуштарии сохтау нигинии бҳзор дирам харида ва дар вай биншонада . Нома навишт буи ки эй писар , шунидам ки ангуштарии сохтау нигинии бҳзор дирам харидае ва дар вай биншонада ? агар рзоء ман мехоҳӣ он нигин бифурӯш ва аз бҳоءи он ҳазор гуруснаро таоми даҳ ва аз порае сим , худро ангуштарии соз ва бар онҷо нақш кун ки : раҳми аллоҳи амрأи урфи қадар нафса . Раҳмати худоӣ бар он бандаи бод ки қадари худ бидонад ва хештан бишносад .

بسمع عمر بن عبد العزیز رسانیدند که پسر تو انگشتری ساخته و نگینی بهزار درم خریده و در وی بنشانده. نامه نوشت بوی که ای پسر، شنیدم که انگشتری ساخته و نگینی بهزار درم خریده‌ای و در وی بنشانده؟ اگر رضاء من میخواهی آن نگین بفروش و از بهاء آن هزار گرسنه را طعام ده و از پاره‌ای سیم، خود را انگشتری ساز و بر آنجا نقش کن که: رحم اللَّه امرأ عرف قدر نفسه. رحمت خدای بر آن بنده باد که قدر خود بداند و خویشتن بشناسد.

эй ҷавонмарди ҳеҷ либос бар қади хоки росттар ва зеботар аз либос тавозуъ нест .

ای جوانمرد هیچ لباس بر قد خاک راست‌تر و زیباتر از لباس تواضع نیست.

Алзии ҷирии фии муҷрии албўли мртини лӣси ?лаи ани иткбр . Касе ки ду бор дар раҳи гузари бўл рафта бошад ӯро нарасад ки сари такаббури броФрозд . Такаббуру кибриёу ъзу ълоءу азимату бҳоءи сифати худованди зў алҷлоласт .

الذی جری فی مجری البول مرتین لیس له ان یتکبّر. کسی که دو بار در ره گذر بول رفته باشد او را نرسد که سر تکبّر برافرازد. تکبر و کبریا و عزّ و علاء و عظمت و بهاء صفت خداوند ذو الجلال است.

Қоли аллоҳи ъзу ҷл :у ?лаи алкбрёءи фии алсмоўоту алأрзу ҳўи алъзизи алҳким ӯ рости бартарӣу бузургворӣ , комкорӣу ҷабборӣ , бузургвор дар қадар ва дар кирдор , бузургвор дар ном ва дар гуфтор . Дар покии худ бартар аз пиндошт , дар бузургии худ меҳтар аз дарёфт , дар қадари худ бештар аз ҳади шинохт . Субҳонаи ҷли ҷалолау азми шаънау ъзи кбрёؤаҳу ҷлти аҳдитаҳу тақаддусати смдитаҳ .

قال اللَّه عز و جل: وَ لَهُ الْکِبْرِیاءُ فِی السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْحَکِیمُ او راست برتری و بزرگواری، کامکاری و جباری، بزرگوار در قدر و در کردار، بزرگوار در نام و در گفتار. در پاکی خود برتر از پنداشت، در بزرگی خود مهتر از دریافت، در قدر خود بیشتر از حدّ شناخت. سبحانه جلّ جلاله و عظم شأنه و عزّ کبریاؤه و جلّت احدیته و تقدّست صمدیّته.