Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Ҳам ( 1 ) , ин ҳуруф

حم (۱)، این حروف‌

Танзили алкитоб , ФрўФрстодаҳ номааст , ман аллоҳи алъзизи алҳким ( 2 ) аз аллоҳ , он тавоноӣ бе ҳамтои доно .

تَنْزِیلُ الْکِتابِ، فروفرستاده نامه است، مِنَ اللَّهِ الْعَزِیزِ الْحَکِیمِ (۲) از اللَّه، آن توانای بی‌همتای دانا.

Мо хлқнои алсмоўоту алأрз ва мо бинҳмо , наёфаридем осмонҳо ва заминҳоу ончии миёни он , إлои болҳқи магари баростӣу яктое ,у أҷли мсмӣу ҳангомӣ номзад карда ,у аллазӣнаи кФрўо , ва эшон ки кофар шуданд , ъмои أнзрўои мързўн ( 3 ) аз ончии эшонро бон метарсонанду бон меогоҳ кунанд рӯй гардонидаанд , .

ما خَلَقْنَا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ ما بَیْنَهُما، نیافریدیم آسمانها و زمینها و آنچه میان آن، إِلَّا بِالْحَقِّ مگر براستی و یکتایی، وَ أَجَلٍ مُسَمًّی و هنگامی نامزد کرده، وَ الَّذِینَ کَفَرُوا، و ایشان که کافر شدند، عَمَّا أُنْذِرُوا مُعْرِضُونَ (۳) از آنچه ایشان را بآن می‌ترسانند و بآن می‌آگاه کنند روی گردانیده‌اند،.

Қул أи рأитм , гӯй ё Муҳамад чаҳ байнед , ба байнед , мо тдъўни ман дуни аллоҳи ончӣ мипрстид фузуд аз аллоҳ , أрўнии мо зои хлқўои ман алأрз бо ман нмоӣид ки чаҳ офариданд аз замин ва аз ҷаҳон , أми ?лаами ширки фии алсмоўот ё эшонро анбозӣ ҳаст бо аллоҳ дар осмон , аӣтўнии бктоб , биёред номае , ман қабл ҳозо , ки пеш аз ин қуръон омад аз аллоҳ , أўи أсораҳи ман илм , ё нишоне оред дониста ё шунида аз дониш , إни кантами содиқин ( 4 ) агар май рости гўӣид .

قُلْ أَ رَأَیْتُمْ، گوی یا محمد چه بینید، به بینید، ما تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ آنچه میپرستید فزود از اللَّه، أَرُونِی ما ذا خَلَقُوا مِنَ الْأَرْضِ با من نمائید که چه آفریدند از زمین و از جهان، أَمْ لَهُمْ شِرْکٌ فِی السَّماواتِ یا ایشان را انبازی هست با اللَّه در آسمان، ائْتُونِی بِکِتابٍ، بیارید نامه‌ای، مِنْ قَبْلِ هذا، که پیش از این قرآن آمد از اللَّه، أَوْ أَثارَةٍ مِنْ عِلْمٍ، یا نشانی آرید دانسته یا شنیده از دانش، إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۴) اگر می‌راست گوئید.

Ва ман أзли ммни идъўои ман дуни аллоҳ , ва кист гумроҳтар аз он кас ки бхдоӣ мехонд фурӯди аллоҳ , ман лои истҷиби ?лаи إлии явми алқёмаҳ , чизе ки ӯро посух накунад то рӯзи растохез ва ҳам ани дъоӣҳми ғоФлўн ( 5 ) ва он парастидагон аз он прсткорон бе огоҳанд .

وَ مَنْ أَضَلُّ مِمَّنْ یَدْعُوا مِنْ دُونِ اللَّهِ، و کیست گمراه‌تر از آن کس که بخدای میخواند فرود اللَّه، مَنْ لا یَسْتَجِیبُ لَهُ إِلی‌ یَوْمِ الْقِیامَةِ، چیزی که او را پاسخ نکند تا روز رستاخیز وَ هُمْ عَنْ دُعائِهِمْ غافِلُونَ (۵) و آن پرستیدگان از آن پرستکاران بی‌آگاهند.

Ва إзои ҳашари аннос ,у брстохиз чун мардумони фароҳами оранд , конўои ?лаами أъдоء , он парастидагони эшонро душман бошанд ,у конўои бъбодтҳми кофарин ( 6 )у бпрстши эшон кофар бошанд .

وَ إِذا حُشِرَ النَّاسُ، و برستاخیز چون مردمان فراهم آرند، کانُوا لَهُمْ أَعْداءً، آن پرستیدگان ایشان را دشمن باشند، وَ کانُوا بِعِبادَتِهِمْ کافِرِینَ (۶) و بپرستش ایشان کافر باشند.

Ва إзои ттлии алайҳими оётнои байнот , ва он гуҳ ки бар эшон хонанд суханони мо , чунон равшану некӯ , қоли аллазӣнаи кФрўо , ногрўидгон гӯйанд , ллҳқи лмои ҷоءҳм , сухани ростро ки боишон омад , ҳозои саҳари мубин ( 7 ) инаст ҷодуии ошкор .

وَ إِذا تُتْلی‌ عَلَیْهِمْ آیاتُنا بَیِّناتٍ، و آن گه که بر ایشان خوانند سخنان ما، چنان روشن و نیکو، قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا، ناگرویدگان گویند، لِلْحَقِّ لَمَّا جاءَهُمْ، سخن راست را که بایشان آمد، هذا سِحْرٌ مُبِینٌ (۷) اینست جادویی آشکار.

أми иқўлўни ифтироа , ё мигўинд ки Муҳамади ин сухани фарои сохт .

أَمْ یَقُولُونَ افْتَراهُ، یا میگویند که محمد این سخن فرا ساخت.

Қул إни аФтритаҳ , гӯй агар ман фарои ниҳодам ва ман фарои сохтам , Флои тмлкўни лии ман аллоҳи шиӣо , ман бо худои нтоўм бар шумо , раҳои маро аз худои ҳеҷ чора надоред , ҳўи أълми бмои тФизўни фӣа , ӯ донотар ъзи ҷалолаи бончаҳ шумо меравед дар он , кафӣ ба шҳидои бинӣу бинкм , ӯ бгўоҳӣ басандааст миёни ману миёни шумо ,у ҳўи алғФўри арраҳим ( 8 ) ва ӯст он омрзгори меҳрбон .

قُلْ إِنِ افْتَرَیْتُهُ، گوی اگر من فرا نهادم و من فرا ساختم، فَلا تَمْلِکُونَ لِی مِنَ اللَّهِ شَیْئاً، من با خدای نتاوم بر شما، رهایی مرا از خدای هیچ چاره ندارید، هُوَ أَعْلَمُ بِما تُفِیضُونَ فِیهِ، او داناتر عز جلاله بآنچه شما میروید در آن، کَفی‌ بِهِ شَهِیداً بَیْنِی وَ بَیْنَکُمْ، او بگواهی بسنده است میان من و میان شما، وَ هُوَ الْغَفُورُ الرَّحِیمُ (۸) و اوست آن آمرزگار مهربان.

Қул мо канти бдъои ман алрсл , гӯии ман аз пайғомбарон на пешинам , ва мо أдрии мо иФъл беу лои бкм , ва надонам ки бо ман чаҳ хоҳанд кард ва на бо шумо , إни أтбъи إлои мо иўҳии إлӣ , паии нмибрми магари пайғомӣ ки бмни мирсоннд , ва мо أнои إлои нзири мубин ( 9 ) , ва нестам ман магари трсонндаҳи ошкоро .

قُلْ ما کُنْتُ بِدْعاً مِنَ الرُّسُلِ، گوی من از پیغامبران نه پیشین‌ام، وَ ما أَدْرِی ما یُفْعَلُ بِی وَ لا بِکُمْ، و ندانم که با من چه خواهند کرد و نه با شما، إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما یُوحی‌ إِلَیَّ، پی نمیبرم مگر پیغامی که بمن میرسانند، وَ ما أَنَا إِلَّا نَذِیرٌ مُبِینٌ (۹)، و نیستم من مگر ترساننده آشکارا.

Қул أи рأитм , гӯй ва чаҳ байнед , إни кон ман ъанд аллоҳу кФртм , агар ин сухану пайғом аз наздик аллоҳаст ва шумо бон мекофар шед ,у шаҳди шоҳиди ман банӣ إсроӣили алӣ мислаи ва гувоҳӣ бидод гувоҳӣ аз банӣ Исроил бар он , Фомн ва имон оварад ,у асткбртм ва шумо аз гувоҳӣ , гардан кашидед , إни аллоҳи лои иҳдии алқўми алзолмин ( 10 ) аллоҳи пеши бибаранди кор ва роҳ намой ситамкорон нест .

قُلْ أَ رَأَیْتُمْ، گوی و چه بینید، إِنْ کانَ مِنْ عِنْدِ اللَّهِ وَ کَفَرْتُمْ، اگر این سخن و پیغام از نزدیک اللَّه است و شما بآن می‌کافر شید، وَ شَهِدَ شاهِدٌ مِنْ بَنِی إِسْرائِیلَ عَلی‌ مِثْلِهِ و گواهی بداد گواهی از بنی اسرائیل بر آن، فَآمَنَ و ایمان آورد، وَ اسْتَکْبَرْتُمْ و شما از گواهی، گردن کشیدید، إِنَّ اللَّهَ لا یَهْدِی الْقَوْمَ الظَّالِمِینَ (۱۰) اللَّه پیش ببرند کار و راه نمای ستمکاران نیست.

Ва қоли аллазӣнаи кФрўои ллзини омнўо , ногрўидгон гуфтанд гиравидагонро : луи кони хирои мо сбқўнои إлиаҳ , агар он дайн рост будед эшон бон бар мо пешӣ наёфтед ,у إзи лами иҳтдўо ба , ва чун роҳ наме ёўнди бони Фсиқўлўни ҳозои إФки қадим ( 11 ) мигўинд инаст дурӯғии куҳан .

وَ قالَ الَّذِینَ کَفَرُوا لِلَّذِینَ آمَنُوا، ناگرویدگان گفتند گرویدگان را: لَوْ کانَ خَیْراً ما سَبَقُونا إِلَیْهِ، اگر آن دین راست بودید ایشان بآن بر ما پیشی نیافتید، وَ إِذْ لَمْ یَهْتَدُوا بِهِ، و چون راه نمی‌یاوند بآن فَسَیَقُولُونَ هذا إِفْکٌ قَدِیمٌ (۱۱) میگویند اینست دروغی کهن.

Ва ман қиблаи китоби Мӯсо ,у пеш аз қуръони номаи Мӯсои إмомоу раҳма , роҳӣу пешвое буд ,у ҳозои китоби Мусаддиқ , ва ин қуръони номаи ист , гувоҳи дурусти доранда , лсонои ърбё , забонии тозӣ , линзри аллазӣнаи злмўо , то бими намояди ситамкоронро ,у башарии ллмҳснин ( 12 ) ,у бишоратии некӯкоронро .

وَ مِنْ قَبْلِهِ کِتابُ مُوسی‌، و پیش از قرآن نامه موسی إِماماً وَ رَحْمَةً، راهی و پیشوایی بود، وَ هذا کِتابٌ مُصَدِّقٌ، و این قرآن نامه‌ایست، گواه درست دارنده، لِساناً عَرَبِیًّا، زبانی تازی، لِیُنْذِرَ الَّذِینَ ظَلَمُوا، تا بیم نماید ستمکاران را، وَ بُشْری‌ لِلْمُحْسِنِینَ (۱۲)، و بشارتی نیکوکاران را.

إни аллазӣнаи қолўои рбнои аллоҳ , эшон ки гуфтанд худованди мо аллоҳаст , сами астқомўо , бпоӣиднд бар он , Флои хавфи алайҳиму лои ҳам иҳзнўн ( 13 ) .

إِنَّ الَّذِینَ قالُوا رَبُّنَا اللَّهُ، ایشان که گفتند خداوند ما اللَّه است، ثُمَّ اسْتَقامُوا، بپائیدند بر آن، فَلا خَوْفٌ عَلَیْهِمْ وَ لا هُمْ یَحْزَنُونَ (۱۳).

Бар эшон бим нест ва андўҳгн набошанд .

بر ایشان بیم نیست و اندوهگن نباشند.

أўлӣки أсҳоби алҷнаҳ , эшонанд биҳиштён , холидин фӣҳо ҷовид дар он , ҷзоءи бмои конўои иъмлўн ( 14 ) бподош ончӣ мекарданд .

أُولئِکَ أَصْحابُ الْجَنَّةِ، ایشانند بهشتیان، خالِدِینَ فِیها جاوید در آن، جَزاءً بِما کانُوا یَعْمَلُونَ (۱۴) بپاداش آنچه میکردند.

Ва всинои алإнсони бўолдиаҳ , васият кардем мардумро бпдру модар , إҳсоно , бникўиӣ бо эшон , ҳмлтаҳи أмаҳи карҳо , модар ӯро бдшўорӣу гарони бории бардошт .

وَ وَصَّیْنَا الْإِنْسانَ بِوالِدَیْهِ، وصیت کردیم مردم را بپدر و مادر، إِحْساناً، بنیکویی با ایشان، حَمَلَتْهُ أُمُّهُ کُرْهاً، مادر او را بدشواری و گران باری برداشت.

Ва взътаҳи карҳо ,у бдрдмндӣ ва душворӣ биниҳод ,у ҳамлау Фсолаҳи слосўни шҳро ва бардоштан ӯ дар шикаму шер додан то аз шери боз кардан сӣ моҳ , ҳатто إзои блғи أшдаҳ , то мрдосо гардаду бсхтии хуйу андом ва ҳунарҳои хеш расад ,у блғи أрбъини сана , ва то бчҳл сол расад , қоли раби أўзънӣ , гуфт худованди ман фарои дили ман даҳу Фрозбони ману маро бар он дор , أни أшкри нъмтки алтии أнъмт , то озодӣ кунам он некуиро ки бо ман кардӣу неъмат ки бар ман наҳодӣ ,у алии волидӣ , ва бар ду зояндаи ман ,у أни أъмли солҳои трзоаҳ , ва то кирдор кунам нек ба писанди ту ,у أслҳи лии фии зритӣу фарзандону нажоди ман некон кун , إнии таббати إлик , ман бозгаштам бо туу إнии ман алмуслимӣн ( 15 ) ва ман аз мслмононм .

وَ وَضَعَتْهُ کُرْهاً، و بدردمندی و دشواری بنهاد، وَ حَمْلُهُ وَ فِصالُهُ ثَلاثُونَ شَهْراً و برداشتن او در شکم و شیر دادن تا از شیر باز کردن سی ماه، حَتَّی إِذا بَلَغَ أَشُدَّهُ، تا مردآسا گردد و بسختی خوی و اندام و هنرهای خویش رسد، وَ بَلَغَ أَرْبَعِینَ سَنَةً، و تا بچهل سال رسد، قالَ رَبِّ أَوْزِعْنِی، گفت خداوند من فرا دل من ده و فرازبان من و مرا بر آن دار، أَنْ أَشْکُرَ نِعْمَتَکَ الَّتِی أَنْعَمْتَ، تا آزادی کنم آن نیکویی را که با من کردی و نعمت که بر من نهادی، وَ عَلی‌ والِدَیَّ، و بر دو زاینده من، وَ أَنْ أَعْمَلَ صالِحاً تَرْضاهُ، و تا کردار کنم نیک به پسند تو، وَ أَصْلِحْ لِی فِی ذُرِّیَّتِی و فرزندان و نژاد من نیکان کن، إِنِّی تُبْتُ إِلَیْکَ، من بازگشتم با تو وَ إِنِّی مِنَ الْمُسْلِمِینَ (۱۵) و من از مسلمانانم.

أўлӣк аллазӣна натақаббул анҳуам эшон онанд ки Фропзирнд аз эшон أҳсни мо ъмлўо , некӯтар ончӣ мекарданд , ва натаҷовуз ани сиӣотҳм , ва аз бадҳои эшон фаро гузоранд , фии أсҳоби алҷнаҳ , дар биҳишт , въди алсдқи алзии конўои иўъдўн ( 16 ) ваъдае рости он ваъда ки эшонро медоданд .

أُولئِکَ الَّذِینَ نَتَقَبَّلُ عَنْهُمْ ایشان آنند که فراپذیرند از ایشان أَحْسَنَ ما عَمِلُوا، نیکوتر آنچه میکردند، وَ نَتَجاوَزُ عَنْ سَیِّئاتِهِمْ، و از بدهای ایشان فرا گذارند، فِی أَصْحابِ الْجَنَّةِ، در بهشت، وَعْدَ الصِّدْقِ الَّذِی کانُوا یُوعَدُونَ (۱۶) وعده‌ای راست آن وعده که ایشان را میدادند.

Ва алзии қоли лўолдиаҳ ва он мард ки падару модари хешро гуфт : أФи лкмоов шуморо сутӯҳӣ аз шумо , أи тъдоннии أн أхрҷ бош маро меваъда диҳед ки маро аз гӯр берун хоҳанд оварад ,у қади хулати алқрўни ман қаблӣ ,у ҷаҳонёни пеш аз ман бамурданд , яке боз наомад ,у ҳумои истғисони аллоҳ ,у падару модар ӯ аз худоӣ фарёдрасӣ меҷӯянд аз ҷафоӣ ӯ , вилки омну мигўинд эй ?вил бар ту , бипазиру устувори гир , إни въди аллоҳи ҳақ , ки ваъдаи аллоҳ ростаст , Фиқўли мо ҳозои إлои أсотири алأўлин ( 17 ) ва мегуяд нест ин сухани магари аўсонаҳи пешинён .

وَ الَّذِی قالَ لِوالِدَیْهِ و آن مرد که پدر و مادر خویش را گفت: أُفٍّ لَکُما اف شما را ستوهی از شما، أَ تَعِدانِنِی أَنْ أُخْرَجَ باش مرا می وعده دهید که مرا از گور بیرون خواهند آورد، وَ قَدْ خَلَتِ الْقُرُونُ مِنْ قَبْلِی، و جهانیان پیش از من بمردند، یکی باز نیامد، وَ هُما یَسْتَغِیثانِ اللَّهَ، و پدر و مادر او از خدای فریادرسی میجویند از جفای او، وَیْلَکَ آمِنْ و میگویند ای ویل بر تو، بپذیر و استوار گیر، إِنَّ وَعْدَ اللَّهِ حَقٌّ، که وعده اللَّه راست است، فَیَقُولُ ما هذا إِلَّا أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ (۱۷) و میگوید نیست این سخن مگر اوسانه پیشینیان.

أўлӣки аллазӣнаи ҳақи алайҳими алқўл , эшон онанд ки дурусти гашт ва роишон сухани аллоҳ , фии أмми қади хулати ман қиблаами ман алҷну алإнс , дар гуруҳоне ки ҳам ин сухан гуфтанд ва гузаштанд аз пеши эшон аз париёну одамиён , إнҳми конўои хосрин ( 18 ) ки эшон зёнкороннд .

أُولئِکَ الَّذِینَ حَقَّ عَلَیْهِمُ الْقَوْلُ، ایشان آنند که درست گشت و رایشان سخن اللَّه، فِی أُمَمٍ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِمْ مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ، در گروهانی که هم این سخن گفتند و گذشتند از پیش ایشان از پریان و آدمیان، إِنَّهُمْ کانُوا خاسِرِینَ (۱۸) که ایشان زیانکارانند.

Ва лкли дараҷот , ва ҳар касеро дар Фрўтрӣу бартарӣ чанд дараҷааст ва чанд поя , ммои ъмлўо , аз подош ончӣ мекарданд ,у лиўФиҳми أъмолҳму аллоҳ боишон хоҳад гузоради подоши кирдори эшон , ва ҳам лои излмўн ( 19 ) ва аз эшон чизе нахоҳанд кост .

وَ لِکُلٍّ دَرَجاتٌ، و هر کسی را در فروتری و برتری چند درجه است و چند پایه، مِمَّا عَمِلُوا، از پاداش آنچه میکردند، وَ لِیُوَفِّیَهُمْ أَعْمالَهُمْ و اللَّه بایشان خواهد گزارد پاداش کردار ایشان، وَ هُمْ لا یُظْلَمُونَ (۱۹) و از ایشان چیزی نخواهند کاست.