Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Ва алтўр ( 1 ) бони кӯҳ ки аллоҳ дар он бо Мӯсо сухан гуфт .

وَ الطُّورِ (۱) بآن کوه که اللَّه در آن با موسی سخن گفت.

Ва китоби мстўр ( 2 )у баномаи навишта .

وَ کِتابٍ مَسْطُورٍ (۲) و بنامه نوشته.

Фии рқи маншур ( 3 ) дар варақии кушода .

فِی رَقٍّ مَنْشُورٍ (۳) در ورقی گشاده.

Ва албити алмъмўр ( 4 )у бони хона бо фаровонии омдндгони бону грўндгони гирди он .

وَ الْبَیْتِ الْمَعْمُورِ (۴) و بآن خانه با فراوانی آمدندگان بآن و گروندگان گرد آن.

Ва алсқФи алмрФўъ ( 5 )у бойен коз бардошта осмони афрошта .

وَ السَّقْفِ الْمَرْفُوعِ (۵) و باین کاز برداشته آسمان افراشته.

إни азоби рбки лўоқъ ( 7 ) ки азоби худованди ту бӯданӣаст .

إِنَّ عَذابَ رَبِّکَ لَواقِعٌ (۷) که عذاب خداوند تو بودنی است.

Ва албҳри алмсҷўр ( 6 )у бони дарё аз об пар карда .

وَ الْبَحْرِ الْمَسْجُورِ (۶) و بآن دریا از آب پر کرده.

Мо ?лаи ман дофеъ ( 8 ) онро боз доранда нест .

ما لَهُ مِنْ دافِعٍ (۸) آن را باز دارنده نیست.

Явми тмўри алсмоءи мўро ( 9 ) он рӯз ки дар ҳам шӯрад ва дарҳам гардад осмони дарҳами гаштанӣ .

یَوْمَ تَمُورُ السَّماءُ مَوْراً (۹) آن روز که در هم شورد و درهم گردد آسمان درهم گشتنی.

Ва тсири алҷболи сиро ( 10 )у фаро рафтан ояд кӯҳҳо дар ҳаво рафтанӣ .

وَ تَسِیرُ الْجِبالُ سَیْراً (۱۰) و فرا رفتن آید کوه‌ها در هوا رفتنی.

Фўили иўмӣзи ллмкзбин ( 11 ) ?вили он рӯзи дурӯғи зани гиронро .

فَوَیْلٌ یَوْمَئِذٍ لِلْمُکَذِّبِینَ (۱۱) ویل آن روز دروغ زن گیران را.

Аллазӣнаи ҳам фии хавзи илъбўн ( 12 ) эшон ки дар дурӯғу нобакорӣу ботил мебозӣ кунанд .

الَّذِینَ هُمْ فِی خَوْضٍ یَلْعَبُونَ (۱۲) ایشان که در دروغ و نابکاری و باطل می‌بازی کنند.

Явми идъўни إлии нори ҷаҳаннами дуо ( 13 ) он рӯз ки эшонро ва меронанд рондании ботши дӯзах .

یَوْمَ یُدَعُّونَ إِلی‌ نارِ جَهَنَّمَ دَعًّا (۱۳) آن روز که ایشان را و می‌رانند راندنی بآتش دوزخ.

Ҳзаҳи алнори алтии кантами баҳои ткзбўн ( 14 ) ин он оташаст ки шумо май онро дурӯғ хондед .

هذِهِ النَّارُ الَّتِی کُنْتُمْ بِها تُکَذِّبُونَ (۱۴) این آن آتش است که شما می‌آن را دروغ خواندید.

أи Фсҳри ҳозо ҷодӯӣаст ину дурӯғии أми أнтми лои тбсрўн ( 15 ) ё шумо намебайнед .

أَ فَسِحْرٌ هذا جادوی است این و دروغی أَمْ أَنْتُمْ لا تُبْصِرُونَ (۱۵) یا شما نمی‌بینید.

Аслўҳо мерасед бони оташ ва месӯзед Фосбрўои أўи лои тсбрўо шикебе кунед ё накунед сўоء алайкум яксонаст бар шумо إнмои тҷзўни мо кантами тъмлўн ( 16 ) шуморо подош бон хоҳанд дод ки мекардед .

اصْلَوْها می‌رسید بآن آتش و می‌سوزید فَاصْبِرُوا أَوْ لا تَصْبِرُوا شکیبایی کنید یا نکنید سَواءٌ عَلَیْکُمْ یکسانست بر شما إِنَّما تُجْزَوْنَ ما کُنْتُمْ تَعْمَلُونَ (۱۶) شما را پاداش بآن خواهند داد که میکردید.

إн аламтқин фии ҷиноту Наим ( 17 ) парҳезгорон дар бҳштҳоонд бо нози вазид .

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَ نَعِیمٍ (۱۷) پرهیزگاران در بهشتهااند با ناز وزید.

Фокҳини шодону нозон , неки рӯзону миваи хорон .

فاکِهِینَ شادان و نازان، نیک روزان و میوه‌خواران.

Бмои отоҳми рбҳми бончаҳ аллоҳ дод эшонро . Ва вқоҳми рбҳми азоби алҷҳим ( 18 )у боздошт аз эшон азоби оташ .

بِما آتاهُمْ رَبُّهُمْ بآنچه اللَّه داد ایشان را. وَ وَقاهُمْ رَبُّهُمْ عَذابَ الْجَحِیمِ (۱۸) و بازداشت از ایشان عذاب آتش.

Мткӣин такя задагону бози хуфтагон , алии срри мсФўФаҳ бар тахтҳо бар канор .

مُتَّکِئِینَ تکیه زدگان و باز خفتگان، عَلی‌ سُرُرٍ مَصْفُوفَةٍ بر تختها بر کنار.

Ва зўҷноҳми бҳўри айн ( 20 ) ва бо эшон ҷуфт кунем сиёҳи чашмони фарохи чашмон .

وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِینٍ (۲۰) و با ایشان جفت کنیم سیاه چشمان فراخ چشمان.

Ва аллазӣнаи омнўо ва эшон ки гиравидагон буданд ,у атбъноҳми зрётҳми мо пас эшон фаро доштем ва дар эшон расонидеми фарзандони эшон бإимони أлҳқнои баҳами зритҳми бончаҳ гиравида буданд фарзандони эшонро дар падарони расонидем ҳар чанд ки дар салоҳу ибодат чун падарон набӯд , ва мо أлтноҳми ман ъмлҳми ман шайъи ء ва аз кирдори бҳинон чизе накостем . Кули амрии бмои касби раҳин ( 21 ) ҳар мардии бончаҳ худ кард гаравгонаст .

وَ الَّذِینَ آمَنُوا و ایشان که گرویدگان بودند، و اتبعناهم ذریاتهم ما پس ایشان فرا داشتیم و در ایشان رسانیدیم فرزندان ایشان بِإِیمانٍ أَلْحَقْنا بِهِمْ ذُرِّیَّتَهُمْ بآنچه گرویده بودند فرزندان ایشان را در پدران رسانیدیم هر چند که در صلاح و عبادت چون پدران نبود، وَ ما أَلَتْناهُمْ مِنْ عَمَلِهِمْ مِنْ شَیْ‌ءٍ و از کردار بهینان چیزی نکاستیم. کُلُّ امْرِئٍ بِما کَسَبَ رَهِینٌ (۲۱) هر مردی بآنچه خود کرد گروگانست.

Ва أмддноҳми бФокҳаҳ ва эшонро фароҳам пайвастем миваҳо ,у лаҳми ммои иштҳўн ( 22 ) ва ҳар гӯштӣ ки эшонро орзӯ буд .

وَ أَمْدَدْناهُمْ بِفاکِهَةٍ و ایشان را فراهم پیوستیم میوه‌ها، وَ لَحْمٍ مِمَّا یَشْتَهُونَ (۲۲) و هر گوشتی که ایشان را آرزو بود.

Итнозъўни фӣҳо кأсо меравонанд аз якдигар дар он сарои пироиҳои лои лағви фӣҳоу лои тأсим ( 23 )у дашному дурӯғи зан гирифтани якдигар на .

یَتَنازَعُونَ فِیها کَأْساً می‌روانند از یکدیگر در آن سرای پیرایهای لا لَغْوٌ فِیها وَ لا تَأْثِیمٌ (۲۳) و دشنام و دروغ زن گرفتن یکدیگر نه.

Ва итўФи алайҳим ва мегардад бар сари эшон ғулмони ?лаами ғуломони эшон , кأнҳми лؤлؤи макнун ( 24 ) гӯйӣ ки эшон марвориданд аз гирду олоиши кӯшида .

وَ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ و میگردد بر سر ایشان غِلْمانٌ لَهُمْ غلامان ایشان، کَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَکْنُونٌ (۲۴) گویی که ایشان مرواریدند از گرد و آلایش کوشیده.

Ва أқбли бъзҳми алии баъз рӯй фарои як дигар гардонанд итсоءлўн ( 25 ) як дигарро аз гузаштаҳо май пурсанад .

وَ أَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلی‌ بَعْضٍ روی فرا یک دیگر گردانند یَتَساءَلُونَ (۲۵) یک دیگر را از گذشته‌ها می‌پرسند.

Қолўои إнои кно қабл фии أҳлнои мушфиқин ( 26 ) гӯйанд мо ҳар чанд ки дар миёни касони хешу ҷаҳонёни хеш будем пеши бози тарснда будем .

قالُوا إِنَّا کُنَّا قَبْلُ فِی أَهْلِنا مُشْفِقِینَ (۲۶) گویند ما هر چند که در میان کسان خویش و جهانیان خویش بودیم پیش باز ترسنده بودیم.

Фмни аллоҳи ълинои сипоси ниҳоди аллоҳ бар моу вқонои азоби алсмўм ( 27 )у боздошт аз мо азоби оташ .

فَمَنَّ اللَّهُ عَلَیْنا سپاس نهاد اللَّه بر ما وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ (۲۷) و بازداشت از ما عذاب آتش.

إнои кнои ман қабл ндъўаҳи мо пешини бози михўондим ӯро إнаҳи ҳўи албри арраҳим ( 28 ) ки ӯ он навозанда меҳрбонаст .

إِنَّا کُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ ما پیشین باز میخواندیم او را إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِیمُ (۲۸) که او آن نوازنده مهربانست.

Фзкр ёд куну панди даҳ Фмои أнти бнъмаҳи рбки бкоҳну лои маҷнӯн ( 29 ) ки ту бони некуӣ ки худованди ту бо ту кард на ахтари гӯйӣ ва на девона .

فَذَکِّرْ یاد کن و پند ده فَما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِکاهِنٍ وَ لا مَجْنُونٍ (۲۹) که تو بآن نیکویی که خداوند تو با تو کرد نه اختر گویی و نه دیوانه.

أми иқўлўн шоир мегӯйанд шеър гӯйаст нтрбс ба риби алмнўн ( 30 ) чашми буруз ӯ ниҳодаем ва дар афтод ҷаҳон .

أَمْ یَقُولُونَ شاعِرٌ می‌گویند شعر گوی است نَتَرَبَّصُ بِهِ رَیْبَ الْمَنُونِ (۳۰) چشم بروز او نهاده‌ایم و در افتاد جهان.

Қул трбсўои гӯии чашм бар ҳам наед бурузи ман Фإнии мъкми ман алмтрбсин ( 31 ) ки ман чашм бар ҳам ниҳодами бурузи шумо .

قُلْ تَرَبَّصُوا گوی چشم بر هم نهید بروز من فَإِنِّی مَعَکُمْ مِنَ الْمُتَرَبِّصِینَ (۳۱) که من چشم بر هم نهادم بروز شما.

أми тأмрҳми أҳломҳми бҳзои хирадҳои эшон эшонро бойени сухани миФрмоид , أми ҳам қавми тоғўн ( 32 ) балки эшон қавмӣанд нопоки шӯх аз андозаи берун .

أَمْ تَأْمُرُهُمْ أَحْلامُهُمْ بِهذا خردهای ایشان ایشان را باین سخن میفرماید، أَمْ هُمْ قَوْمٌ طاغُونَ (۳۲) بلکه ایشان قومی‌اند ناپاک شوخ از اندازه بیرون.

أми иқўлўни тқўлаҳи мигўинд ӯ фарои ниҳоди ин сухан ва ӯ фарои сохт ин қуръони бали лои иؤмнўн на сохт ки эшон бнмӣ гараванд .

أَمْ یَقُولُونَ تَقَوَّلَهُ میگویند او فرا نهاد این سخن و او فرا ساخت این قرآن بَلْ لا یُؤْمِنُونَ نه ساخت که ایشان بنمی‌گروند.

Флиأтўои бҳдис мислаи إни конўои содиқин ( 34 ) гӯй то сухании оранд ҳамчун ин сухан агар мерост гӯйанд .

فَلْیَأْتُوا بِحَدِیثٍ مِثْلِهِ إِنْ کانُوا صادِقِینَ (۳۴) گوی تا سخنی آرند همچون این سخن اگر می‌راست گویند.

أми хлқўои ман ғайри шайъи ءи офарӣдаи гаштанд бе ҳеҷ офаридагори أми ҳам алхолқўн ( 35 ) ё худро худ овараданд .

أَمْ خُلِقُوا مِنْ غَیْرِ شَیْ‌ءٍ آفریده گشتند بی‌هیچ آفریدگار أَمْ هُمُ الْخالِقُونَ (۳۵) یا خود را خود آوردند.

أми хлқўои алсмоўоту алأрз ё осмону замин эшон офариданд бали лои иўқнўн ( 36 ) балки эшон бегумон намебошанд .

أَمْ خَلَقُوا السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ یا آسمان و زمین ایشان آفریدند بَلْ لا یُوقِنُونَ (۳۶) بلکه ایشان بی‌گمان نمی‌باشند.

أми ъндҳми хзоӣни рбк ё наздик эшонаст хазонаҳои худованди ту أми ҳам алмситрўн ( 37 ) ё эшон подшоҳони андўи комкорон бар коми хеш .

أَمْ عِنْدَهُمْ خَزائِنُ رَبِّکَ یا نزدیک ایشانست خزانه‌های خداوند تو أَمْ هُمُ الْمُصَیْطِرُونَ (۳۷) یا ایشان پادشاهان اندو کامکاران بر کام خویش.

أми ?лаами силами истмъўни фӣа ё эшонро нрдўонист ки босмони ниўшнд бар он .

أَمْ لَهُمْ سُلَّمٌ یَسْتَمِعُونَ فِیهِ یا ایشان را نردوانیست که بآسمان نیوشند بر آن.

Флиأти мстмъҳми бслтони мубин ( 38 ) гӯй то ниўшндаҳи эшон босмон ҳуҷҷатӣ дорад ошкоро .

فَلْیَأْتِ مُسْتَمِعُهُمْ بِسُلْطانٍ مُبِینٍ (۳۸) گوی تا نیوشنده ایشان بآسمان حجتی دارد آشکارا.

أми ?лаи албноту лаками албнўн ( 39 ) ё ӯро духтарон ва шуморо писарон .

أَمْ لَهُ الْبَناتُ وَ لَکُمُ الْبَنُونَ (۳۹) یا او را دختران و شما را پسران.

أми тсӣлҳми أҷро ё аз эшон муздӣ мехоҳӣ фаҳми ман мғрми мсқлўн ( 40 ) ки эшон аз товони музди гарони боринд .

أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً یا از ایشان مزدی میخواهی فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ (۴۰) که ایشان از تاوان مزد گران‌بارند.

أми ъндҳми алғиб ё наздик эшонаст дониши он чиз ки аз халқ ниҳонаст , фаҳми иктбўн то эшон бигӯянд ва аз он хабар диҳанд .

أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ یا نزدیک ایشانست دانش آن چیز که از خلق نهانست، فَهُمْ یَکْتُبُونَ تا ایشان بگویند و از آن خبر دهند.

أми иридўни кидо ё дастоне месозанду сози баданаоне .

أَمْ یُرِیدُونَ کَیْداً یا دستانی میسازند و ساز بدنهانی.

Фолзини кФрўои ҳам алмкидўн ( 42 ) эшон ки ногрўидгонанд зери соз аллоҳанду дармондаи соз наоне ӯ .

فَالَّذِینَ کَفَرُوا هُمُ الْمَکِیدُونَ (۴۲) ایشان که ناگرویدگان‌اند زیر ساز اللّه‌اند و درمانده ساز نهانی او.

أми ?лаами إлаҳи ғайри аллоҳ ё эшонро хдоӣисти ҷуз аз аллоҳ , субҳони аллоҳи ъмои ишркўн ( 43 ) покии худоиро аз он анбозон ки эшон мигўинд .

أَمْ لَهُمْ إِلهٌ غَیْرُ اللَّهِ یا ایشان را خدائیست جز از اللَّه، سُبْحانَ اللَّهِ عَمَّا یُشْرِکُونَ (۴۳) پاکی خدای را از آن انبازان که ایشان میگویند.

Ва إни ирўои ксФои ман алсмоءи соқто ва агар порае бенанд ки аз осмон фурӯ уфтад , иқўлўои саҳоби мркўм ( 44 ) гӯйанд ин меғӣаст тӯй бар тӯии афканда .

وَ إِنْ یَرَوْا کِسْفاً مِنَ السَّماءِ ساقِطاً و اگر پاره‌ای بینند که از آسمان فرو افتد، یَقُولُوا سَحابٌ مَرْکُومٌ (۴۴) گویند این میغی است توی بر توی افکنده.

Фзрҳм ҳатто илоқўои гузори эшонро то пеш ояд эшонроу бенанд , иўмҳми алзии фӣаи исъқўн ( 45 ) он рӯз ки дар он рӯз бар рӯй бар азоб уфтанд .

فَذَرْهُمْ حَتَّی یُلاقُوا گذار ایشان را تا پیش آید ایشان را و بینند، یَوْمَهُمُ الَّذِی فِیهِ یُصْعَقُونَ (۴۵) آن روز که در آن روز بر روی بر عذاب افتند.

Явми лои иғнии анҳуам он рӯз ки суд надорад эшонро кидҳми шиӣои дстонҳо ки эдар май созанди ҳеҷ ,у лои ҳам инсрўн ( 46 ) ва эшонро ёр нарасанд ва ёрӣ ндиҳанд .

یَوْمَ لا یُغْنِی عَنْهُمْ آن روز که سود ندارد ایشان را کَیْدُهُمْ شَیْئاً دستانها که ایدر می‌سازند هیچ، وَ لا هُمْ یُنْصَرُونَ (۴۶) و ایشان را یار نرسند و یاری ندهند.

Ва إни ллзини злмўои ъзобо ва ин ситамкорон бар хештанро азобӣаст дуни злки пеш аз азоби дӯзах ,у локини أксрҳми лои иълмўн ( 47 ) локини бештар эшон намедонанд .

وَ إِنَّ لِلَّذِینَ ظَلَمُوا عَذاباً و این ستمکاران بر خویشتن را عذابی است دُونَ ذلِکَ پیش از عذاب دوزخ، وَ لکِنَّ أَکْثَرَهُمْ لا یَعْلَمُونَ (۴۷) لکن بیشتر ایشان نمی‌دانند.

Ва асбри лҳкми рбк , шикебе кун ҳукми худованди хештанроу чашми дори кори бргзордн ӯро , Фإнки бأъинно , ки ту бар дидори ду чашми мое ,у сбҳи бҳмди рбк . Ва худованди хешро биситой бпокӣ , ҳайни тқўм ( 48 ) , он гуҳ ки аз хоб бархезӣ .

وَ اصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ، شکیبایی کن حکم خداوند خویشتن را و چشم دار کار برگزاردن او را، فَإِنَّکَ بِأَعْیُنِنا، که تو بر دیدار دو چشم مایی، وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّکَ. و خداوند خویش را بستای بپاکی، حِینَ تَقُومُ (۴۸)، آن گه که از خواب برخیزی.

Ва ман аллили Фсбҳаҳу бшб намоз кун ӯро ва ба беайбӣ ёд кун ,у إдбори алнҷўм ( 49 ) ва пас рӯй ба нопидое ниҳодани ситорагон .

وَ مِنَ اللَّیْلِ فَسَبِّحْهُ و بشب نماز کن او را و به بی‌عیبی یاد کن، وَ إِدْبارَ النُّجُومِ (۴۹) و پس روی به ناپیدایی نهادن ستارگان.