Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Ақтрбти алсоъаҳ наздик омад растохез ,у аншқи алқмр ( 1 )у бози шикофти моҳ .

اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ نزدیک آمد رستاخیز، وَ انْشَقَّ الْقَمَرُ (۱) و باز شکافت ماه.

Ва إни ирўои оя ва агар чаҳ нишонеи бенанд аз мӯъҷизот ва корҳо бузург , иързўо рӯй гардонанд ,у иқўлўои саҳари мустамар ( 2 ) ва гӯйанд ин ҷодуӣаст шуданӣу табоҳи гаштанӣ .

وَ إِنْ یَرَوْا آیَةً و اگر چه نشانی بینند از معجزات و کارها بزرگ، یُعْرِضُوا روی گردانند، وَ یَقُولُوا سِحْرٌ مُسْتَمِرٌّ (۲) و گویند این جادویی است شدنی و تباه گشتنی.

Ва кзбўоу дурӯғ зан гирифтанд . Ва атбъўои أҳўоءҳм ва бар паии ҳўоءи худ рафтанд . Ва кули أмри мустақар ( 3 ) ва ҳар кории охири вари ҷои хеш ором гирад .

وَ کَذَّبُوا و دروغ‌زن گرفتند. وَ اتَّبَعُوا أَهْواءَهُمْ و بر پی هواء خود رفتند. وَ کُلُّ أَمْرٍ مُسْتَقِرٌّ (۳) و هر کاری آخر ور جای خویش آرام گیرد.

Ва лақади ҷоءҳми ман алأнбоء ва омад боишон аз ахбор , мо фӣаи мздҷр ( 4 ) онч дар он ҷой он ҳаст ки бон во истанд .

وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مِنَ الْأَنْباءِ و آمد بایشان از اخبار، ما فِیهِ مُزْدَجَرٌ (۴) آنچ در آن جای آن هست که بآن وا ایستند.

Ҳукмаи болиғаи сухании рост бар ҷои хеши расида ки бҳоҷти халқи сипарӣ , Фмои тғни алнзр ( 5 ) ва чаҳ бакор ояд огоҳкунандагону бими намояндагон .

حِکْمَةٌ بالِغَةٌ سخنی راست بر جای خویش رسیده که بحاجت خلق سپری، فَما تُغْنِ النُّذُرُ (۵) و چه بکار آید آگاه‌کنندگان و بیم نمایندگان.

Фтўли анҳуам рӯй гардон азишону фурӯи гузор . Явми идъи алдоъи он рӯз ки боз хонд бози хонандае , إлии шайъ ء накар бо чизеи душвори мункир .

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ روی گردان ازیشان و فرو گذار. یَوْمَ یَدْعُ الدَّاعِ آن روز که باز خواند باز خواننده‌ای، إِلی‌ شَیْ‌ءٍ نُکُرٍ با چیزی دشوار منکر.

Хшъои أбсорҳми фурӯи шикастау фурӯ шуда чашмҳо эшон , ихрҷўни ман алأҷдос берун оянд аз гўрҳоءи худ , кأнҳми ҷроди мунташир ( 7 ) гӯйӣ ки эшон малахонанд ки мепарокананд .

خُشَّعاً أَبْصارُهُمْ فرو شکسته و فرو شده چشمها ایشان، یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ بیرون آیند از گورهاء خود، کَأَنَّهُمْ جَرادٌ مُنْتَشِرٌ (۷) گویی که ایشان ملخان‌اند که می‌پراکنند.

Мҳтъини إлии алдоъи басӯии исрофил май штоўнд , чашмҳо давр бимонада , иқўли алкоФрўн ва ногрўидгон мегӯйанд ҳозои явми ъуср ( 8 ) инат рӯзии душвор .

مُهْطِعِینَ إِلَی الدَّاعِ بسوی اسرافیل می‌شتاوند، چشمها دور بمانده، یَقُولُ الْکافِرُونَ و ناگرویدگان می‌گویند هذا یَوْمٌ عَسِرٌ (۸) اینت روزی دشوار.

Кизбати қиблаами қавми Нӯҳи қавми Нӯҳ аз пеш , Фкзбўои ъбднои дурӯғ зан гирифтанд раҳеи моро ,у қолўои маҷнӯн ва гуфтанд ки девонааст ,у аздҷр ( 9 ) ва май трсониднд ӯро ва май ронданд .

کَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ قوم نوح از پیش، فَکَذَّبُوا عَبْدَنا دروغ زن گرفتند رهی ما را، وَ قالُوا مَجْنُونٌ و گفتند که دیوانه است، وَ ازْدُجِرَ (۹) و می‌ترسانیدند او را و می‌راندند.

Фдъо раба хонд худованди хешро , أнии мағлуб ки маро кам овараданду бози шикастанд , Фонтср ( 10 )ро кини каш .

فَدَعا رَبَّهُ خواند خداوند خویش را، أَنِّی مَغْلُوبٌ که مرا کم آوردند و باز شکستند، فَانْتَصِرْ (۱۰) را کین کش.

ФФтҳнои أбўоби алсмоءи бозгшодим дар ҳоءи осмонро . Бмоءи мнҳмр ( 11 ) бобии сахти бори бзўр .

فَفَتَحْنا أَبْوابَ السَّماءِ بازگشادیم در هاء آسمان را. بِماءٍ مُنْهَمِرٍ (۱۱) بآبی سخت بار بزور.

Ва Фҷрнои алأрз ва баргушодем заминро . Ъиўнои чашмаи чашма .

وَ فَجَّرْنَا الْأَرْضَ و برگشادیم زمین را. عُیُوناً چشمه چشمه.

Фолтқии алмоء баҳам омад ва дар ҳам расед об , алии أмри қади қадар ( 12 ) бар корӣу фурмоне боз андохтау сохта .

فَالْتَقَی الْماءُ بهم آمد و در هم رسید آب، عَلی‌ أَمْرٍ قَدْ قُدِرَ (۱۲) بر کاری و فرمانی باز انداخته و ساخته.

Ва ҳмлноаҳ ва бардоштем Нӯҳро алии зоти أлўоҳу дисир ( 13 ) бар киштӣ аз таҳтау меху расан .

وَ حَمَلْناهُ و برداشتیم نوح را عَلی‌ ذاتِ أَلْواحٍ وَ دُسُرٍ (۱۳) بر کشتی از تخته و میخ و رسن.

Тҷрии бأъинно ки мерафт бар об бар дидори ду айни мо . Ҷзоءи лмни кони куфр ( 14 ) подошро аз баҳри он ки бадв кофар шуданду носипос .

تَجْرِی بِأَعْیُنِنا که می‌رفت بر آب بر دیدار دو عین ما. جَزاءً لِمَنْ کانَ کُفِرَ (۱۴) پاداش را از بهر آن که بدو کافر شدند و ناسپاس.

Ва лақади тркноҳо оя гузоштем киштиро то нишоне буд дарин ҷаҳон аз нахустин кин кашӣдан мо , Фҳли ман мдкр ( 15 ) ҳеҷ пандпазир ҳаст . . ? .

وَ لَقَدْ تَرَکْناها آیَةً گذاشتیم کشتی را تا نشانی بود درین جهان از نخستین کین کشیدن ما، فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ (۱۵) هیچ پندپذیر هست..؟.

ФкиФи кони азобӣу назр ( 16 ) чун буд гирифтан ману саранҷоми трсонидни ман .

فَکَیْفَ کانَ عَذابِی وَ نُذُرِ (۱۶) چون بود گرفتن من و سرانجام ترسانیدن من.

Ва лақади исрнои алқуръони ллзкр осон кардем қуръони хонданроу ёд гирифтанро , Фҳли ман мдкр ( 17 ) ҳаст ҷӯяндаи илм .

وَ لَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ آسان کردیم قرآن خواندن را و یاد گرفتن را، فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ (۱۷) هست جوینده علم.

Кизбати оди дурӯғ зан гирифтанд од . ФкиФи кони азобӣу назр ( 18 ) чун буд гирифтан ману саранҷоми трсонидни ман .

کَذَّبَتْ عادٌ دروغ زن گرفتند عاد. فَکَیْفَ کانَ عَذابِی وَ نُذُرِ (۱۸) چون بود گرفتن من و سرانجام ترسانیدن من.

إнои أрслнои алайҳими риҳои срсро фурӯ кушодем вари эшон бодии сахту сард , фии явми наҳс дар рӯзӣ шавам мустамар ( 19 ) шар ӯ фарох ва шавам ӯ бар ҷой .

إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ رِیحاً صَرْصَراً فرو گشادیم ور ایشان بادی سخت و سرد، فِی یَوْمِ نَحْسٍ در روزی شوم مُسْتَمِرٍّ (۱۹) شرّ او فراخ و شوم او بر جای.

Тнзъи аннос май дркшиди мардумонро , кأнҳми أъҷози нахли мнқър ( 20 ) гӯйӣ ки эшон бенҳои хурмо бенонанд , аз замин барофтода .

تَنْزِعُ النَّاسَ می‌درکشید مردمان را، کَأَنَّهُمْ أَعْجازُ نَخْلٍ مُنْقَعِرٍ (۲۰) گویی که ایشان بنهای خرما بنان‌اند، از زمین برافتاده.

ФкиФи кони азобӣу назр ( 21 ) чун буд гирифтан ману бтрсонидни ман .

فَکَیْفَ کانَ عَذابِی وَ نُذُرِ (۲۱) چون بود گرفتن من و بترسانیدن من.

Ва лақади исрнои алқуръони ллзкр осон кардем ёди доштанро , Фҳли ман мдкр ( 22 ) ҳеҷ пандпазир ҳаст . . . ? .

وَ لَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ آسان کردیم یاد داشتن را، فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ (۲۲) هیچ پندپذیر هست...؟.

Кизбати самуди болнзр ( 23 ) дурӯғ зан гирифтанд самуди бими намоёнро .

کَذَّبَتْ ثَمُودُ بِالنُّذُرِ (۲۳) دروغ زن گرفتند ثمود بیم نمایان را.

Фқолўо гуфтанд أи бшрои мно воҳдо натабаъа бош як мард аз миёни мо он буд ки моро бар пас ӯ бояд рафту фармон ӯ бояд барад , إнои إзои лФии залолу сър ( 24 ) пас мо акнӯн дар хтооим ва дар беҳушӣ .

فَقالُوا گفتند أَ بَشَراً مِنَّا واحِداً نَتَّبِعُهُ باش یک مرد از میان ما آن بود که ما را بر پس او باید رفت و فرمان او باید برد، إِنَّا إِذاً لَفِی ضَلالٍ وَ سُعُرٍ (۲۴) پس ما اکنون در خطاایم و در بی‌هوشی.

أи أлқии аззикри алайҳи ман бинно аз миёни мо ҳама , рости ин пайғом бирав ӯ канданд , бали ҳўи каззоби أшр ( 25 ) на ки дурӯғ занӣаст бтри гирифта .

أَ أُلْقِیَ الذِّکْرُ عَلَیْهِ مِنْ بَیْنِنا از میان ما همه، راست این پیغام برو او کندند، بَلْ هُوَ کَذَّابٌ أَشِرٌ (۲۵) نه که دروغ‌زنی است بطر گرفته.

Сиълмўни ғдои ман алкзоби алأшр ( 26 ) ореи огоҳи ?шуанди фардо ки ин кист он дурӯғи зани бтри гирифта .

سَیَعْلَمُونَ غَداً مَنِ الْکَذَّابُ الْأَشِرُ (۲۶) آری آگاه شند فردا که این کیست آن دروغ زن بطر گرفته.

إнои мрслўои алноқаҳи мо фиристанда мода шутурем . Фитнаи ?лаами озмӯни эшонро , Фортқбҳми ту чашму ришони дору астбр ( 27 ) ва шикеб бош .

إِنَّا مُرْسِلُوا النَّاقَةِ ما فرستنده ماده شتریم. فِتْنَةً لَهُمْ آزمون ایشان را، فَارْتَقِبْهُمْ تو چشم و ریشان دار وَ اصْطَبِرْ (۲۷) و شکیبا باش.

Ва нбӣҳми أни алмоءи қисмаи бинҳм ва хабар кун эшонро ки об бар бахшаст миёни эшону миёни шутур . Кули шурби мҳтзр ( 28 ) ҳар насибии бон омаданӣанд .

وَ نَبِّئْهُمْ أَنَّ الْماءَ قِسْمَةٌ بَیْنَهُمْ و خبر کن ایشان را که آب بر بخش است میان ایشان و میان شتر. کُلُّ شِرْبٍ مُحْتَضَرٌ (۲۸) هر نصیبی بآن آمدنی‌اند.

Фнодўои соҳбҳм овоз доданду бози хонданди он марди хешро , Фтъотии Фъқр ( 29 ) дасти баради ноқаро ва пай зад .

فَنادَوْا صاحِبَهُمْ آواز دادند و باز خواندند آن مرد خویش را، فَتَعاطی‌ فَعَقَرَ (۲۹) دست برد ناقه را و پی زد.

ФкиФи кони азобӣу назр ( 30 ) чун буд гирифтан ману трсонидни ман .

فَکَیْفَ کانَ عَذابِی وَ نُذُرِ (۳۰) چون بود گرفتن من و ترسانیدن من.

إнои أрслнои алайҳими сиҳаҳи воҳида фурӯ кушодем вари эшон як бонг .

إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ صَیْحَةً واحِدَةً فرو گشادیم ور ایشان یک بانگ.

Фконўои кҳшими алмҳтзр ( 31 ) ҳамчун барги ризидаҳи сояу ан , ки сояу ани созандаи создгштнд .

فَکانُوا کَهَشِیمِ الْمُحْتَظِرِ (۳۱) همچون برگ ریزیده سایه و ان، که سایه و ان سازنده سازدگشتند.

Ва лақади исрнои алқуръони ллзкр осон кардему ёддоштро . Фҳли ман мдкр ( 32 ) ҳаст ҳеҷ пандпазир . . . ? .

وَ لَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ آسان کردیم و یادداشت را. فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ (۳۲) هست هیچ پندپذیر...؟.

Кизбати қавми лути болнзр ( 33 ) дурӯғ зан гирифтанд қавми лути трсонндаҳи хешроу огоҳ кардану бими намӯданро .

کَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ بِالنُّذُرِ (۳۳) دروغ زن گرفتند قوم لوط ترساننده خویش را و آگاه کردن و بیم نمودن را.

إнои أрслнои алайҳими ҳосбои мо фурӯ кушодем вари эшон санги борони إлои оли лути магари касони лут , нҷиноҳми бсҳр ( 34 ) бози рҳонидими эшонро ва аз миёни эшон берун барадем бохри шаб .

إِنَّا أَرْسَلْنا عَلَیْهِمْ حاصِباً ما فرو گشادیم ور ایشان سنگ باران إِلَّا آلَ لُوطٍ مگر کسان لوط، نَجَّیْناهُمْ بِسَحَرٍ (۳۴) باز رهانیدیم ایشان را و از میان ایشان بیرون بردیم بآخر شب.

Наамма ман ънднои бникўкорӣ аз наздики мо , кзлки нҷзии ман шукр ( 35 ) ҳамчунин подоши диҳеми сипоси дорро .

نِعْمَةً مِنْ عِنْدِنا بنیکوکاری از نزدیک ما، کَذلِکَ نَجْزِی مَنْ شَکَرَ (۳۵) همچنین پاداش دهیم سپاس دار را.

Ва лақади أнзрҳми бтштноу лути эшонро тарсонед аз бигрифтан мо , Фтморўои болнзр ( 36 ) пайкор карданд богоаҳкунандагон мо .

وَ لَقَدْ أَنْذَرَهُمْ بَطْشَتَنا و لوط ایشان را ترسانید از بگرفتن ما، فَتَمارَوْا بِالنُّذُرِ (۳۶) پیکار کردند بآگاه کنندگان ما.

Ва лақади роўдўаҳи ани заифаи лутро аз меҳмонон ӯ мево омухтанд .

وَ لَقَدْ راوَدُوهُ عَنْ ضَیْفِهِ لوط را از مهمانان او می‌وا آموختند.

Фтмснои أъинҳм нопидо кардем чашмҳо эшонро , Фзўқўои азобӣу назр ( 37 ) чашид азоби ману трсонидни ман .

فَطَمَسْنا أَعْیُنَهُمْ ناپیدا کردیم چشمها ایشان را، فَذُوقُوا عَذابِی وَ نُذُرِ (۳۷) چشید عذاب من و ترسانیدن من.

Ва лақади сбҳҳми бикра бомдод кард варишони бомдодон , азоби мустақар ( 38 ) азобии пояндаи ҷовид .

وَ لَقَدْ صَبَّحَهُمْ بُکْرَةً بامداد کرد وریشان بامدادان، عَذابٌ مُسْتَقِرٌّ (۳۸) عذابی پاینده جاوید.

Фзўқўои азобӣу назр ( 39 ) чашид азоби ману трсонидни ман .

فَذُوقُوا عَذابِی وَ نُذُرِ (۳۹) چشید عذاب من و ترسانیدن من.

Ва лақади исрнои алқуръони ллзкри Фҳли ман мдкр ( 40 ) осон кардем ин қуръону ёддоштро , ҳаст ҳеҷ пндпзирӣ . . . ? .

وَ لَقَدْ یَسَّرْنَا الْقُرْآنَ لِلذِّکْرِ فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ (۴۰) آسان کردیم این قرآن و یادداشت را، هست هیچ پندپذیری...؟.

Ва лақади ҷоءи оли фиръавни алнзр ( 41 ) омад бксони фиръавни огоҳкунандагон .

وَ لَقَدْ جاءَ آلَ فِرْعَوْنَ النُّذُرُ (۴۱) آمد بکسان فرعون آگاه کنندگان.

Кзбўои боётнои кулҳо дурӯғ зан гирифтанд бинишонҳоу суханони мо ҳама , Фأхзноҳми фарои гирифтеми эшонро , أхзи азизи муқтадир ( 42 ) чунонк сахти гири фарох тавон гирад .

کَذَّبُوا بِآیاتِنا کُلِّها دروغ زن گرفتند بنشانها و سخنان ما همه، فَأَخَذْناهُمْ فرا گرفتیم ایشان را، أَخْذَ عَزِیزٍ مُقْتَدِرٍ (۴۲) چنانک سخت گیر فراخ توان گیرد.

أи кФоркми хайри ман أўлӣкм бош ногрўидгони шумо баанд азишон ҳама , أми лаками броءаҳ ё шуморо броءаҳи номаи ист аз азоб . Фии алзбр ( 43 ) дар номҳо .

أَ کُفَّارُکُمْ خَیْرٌ مِنْ أُولئِکُمْ باش ناگرویدگان شما به‌اند ازیشان همه، أَمْ لَکُمْ بَراءَةٌ یا شما را براءة نامه‌ایست از عذاب. فِی الزُّبُرِ (۴۳) در نامها.

أми иқўлўни нҳни ҷамеъи мнтср ( 44 ) мегӯйанд моҳоам пуштем як дигарро кини каш , сиҳзми алҷмъи оре бар тозанд ва боз шикананд онҳоам пуштони анбӯҳро ,у иўлўни алдбр ( 45 )у пушти баргардонанд .

أَمْ یَقُولُونَ نَحْنُ جَمِیعٌ مُنْتَصِرٌ (۴۴) می‌گویند ما هام‌پشت‌ایم یک دیگر را کین کش، سَیُهْزَمُ الْجَمْعُ آری بر تازند و باز شکنند آن هام پشتان انبوه را، وَ یُوَلُّونَ الدُّبُرَ (۴۵) و پشت برگردانند.

Бали алсоъаҳи мўъдҳм балки растохези рӯзи ваъдаи эшону алсоъаҳи أдҳӣу أмр ( 46 )у растохези саъбтар ва бесомонтар ва талхтар аз ҳама .

بَلِ السَّاعَةُ مَوْعِدُهُمْ بلکه رستاخیز روز وعده ایشان وَ السَّاعَةُ أَدْهی‌ وَ أَمَرُّ (۴۶) و رستاخیز صعبتر و بی‌سامان‌تر و تلختر از همه.

إни алмҷрмини фии залолу сър ( 47 ) бидон дар бероҳӣанд ва дар беҳӯшӣу сбксорӣ .

إِنَّ الْمُجْرِمِینَ فِی ضَلالٍ وَ سُعُرٍ (۴۷) بدان در بی‌راهی‌اند و در بیهوشی و سبکساری.

Явми исҳбўни фии алнори он рӯз ки эшонро май кашанд дар оташ , алии вҷўҳҳм бар рӯйҳо эшон , зўқўои миси сқр ( 48 ) чашид зӯри захми дӯзах .

یَوْمَ یُسْحَبُونَ فِی النَّارِ آن روز که ایشان را می‌کشند در آتش، عَلی‌ وُجُوهِهِمْ بر رویها ایشان، ذُوقُوا مَسَّ سَقَرَ (۴۸) چشید زور زخم دوزخ.

إнои кули шайъи ءи хлқноаҳ бақадр ( 49 ) мо ҳар чизеро бёФридими бондозаҳу дониш .

إِنَّا کُلَّ شَیْ‌ءٍ خَلَقْناهُ بِقَدَرٍ (۴۹) ما هر چیزی را بیافریدیم باندازه و دانش.

Ва мо أмрнои إлои воҳида ва нест фармони мо магари яке , як сухан , як бор , клмҳи болбср ( 50 ) чун якто дидан ки нигаристан товад .

وَ ما أَمْرُنا إِلَّا واحِدَةٌ و نیست فرمان ما مگر یکی، یک سخن، یک بار، کَلَمْحٍ بِالْبَصَرِ (۵۰) چون یکتا دیدن که نگریستن تاود.

Ва лақади أҳлкнои أшёъкм ва ҳалок кардем чун шумоёни фаровон , Фҳли ман мдкр ( 51 ) ҳеҷ пандпазир ҳаст . . ? .

وَ لَقَدْ أَهْلَکْنا أَشْیاعَکُمْ و هلاک کردیم چون شمایان فراوان، فَهَلْ مِنْ مُدَّکِرٍ (۵۱) هیچ پندپذیر هست..؟.

Ва кули шайъи ءи Фълўаҳ ва ҳар кирдор ки карданд фии алзбр ( 52 ) он ҳама дар номҳои кирдор эшонаст нофаромӯш ва баришон навишта .

وَ کُلُّ شَیْ‌ءٍ فَعَلُوهُ و هر کردار که کردند فِی الزُّبُرِ (۵۲) آن همه در نامهای کردار ایشانست نافراموش و بریشان نوشته.

Ва кули сағиру кабӣри мсттр ( 53 ) ва ҳар хираду бузурги навишта .

وَ کُلُّ صَغِیرٍ وَ کَبِیرٍ مُسْتَطَرٌ (۵۳) و هر خرد و بزرگ نوشته.

إн аламтқин фии ҷиноту наҳр ( 54 ) парҳезгорон дар бҳштҳоонд ва дар ҷӯйҳо .

إِنَّ الْمُتَّقِینَ فِی جَنَّاتٍ وَ نَهَرٍ (۵۴) پرهیزگاران در بهشتهااند و در جویها.

Фии мақъади сидқ дар нишастангоҳи баростӣ рост нишинонро , ъанд млики муқтадир ( 55 ) бнздики подшоҳи фарохи тавон .

فِی مَقْعَدِ صِدْقٍ در نشستنگاه براستی راست نشینان را، عِنْدَ مَلِیکٍ مُقْتَدِرٍ (۵۵) بنزدیک پادشاه فراخ توان.