Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Сбҳи ллаҳи мо фии алсмоўот ва мо фии алأрз бпокӣ меситояд аллоҳро , ҳар чаҳ дар осмон ва дар заминаст . Ва ҳўи алъзиз ва ӯаст он тўонндаҳи тоўндаҳ ба ҳеҷ каси нмонндаҳи алҳким ( 1 ) рости кори рости дониш .

سَبَّحَ لِلَّهِ ما فِی السَّماواتِ وَ ما فِی الْأَرْضِ بپاکی میستاید اللَّه را، هر چه در آسمان و در زمین است. وَ هُوَ الْعَزِیزُ و او است آن تواننده تاونده به هیچ کس نماننده الْحَکِیمُ (۱) راست کار راست دانش.

Ҳўи алзии أхрҷи аллазӣнаи кФрўои ман أҳли алкитоб аллоҳ ӯст ки он ногрўидгон , аҳли таврот ,ро берун кард . Ман дёрҳм аз саройҳои хеш ва аз хон ва монҳои хеш . Лأўли алҳшри нахусти фароҳам овардани халқро , . Мо зннтми أни ихрҷўои шумо ҳаргизи нпндоштид ки эшон берун шаванд .

هُوَ الَّذِی أَخْرَجَ الَّذِینَ کَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْکِتابِ اللَّه اوست که آن ناگرویدگان، اهل تورات، را بیرون کرد. مِنْ دِیارِهِمْ از سرایهای خویش و از خان و مانهای خویش. لِأَوَّلِ الْحَشْرِ نخست فراهم آوردن خلق را،. ما ظَنَنْتُمْ أَنْ یَخْرُجُوا شما هرگز نپنداشتید که ایشان بیرون شوند.

Ва знўо ва эшон пиндоштанд . أнҳми монътҳми ҳсўнҳми ман аллоҳ ки ҳисорҳои эшон , эшонро нигаҳдорд аз худоӣ . Фأтоҳми аллоҳи ман ҳайси лами иҳтсбўо то омад боишон кору фармони худоӣ аз онҷо ки нбиўсиднду нпндоштнд . Ва қзФи фии қлўбҳми алръб ва дар дилҳои эшон афканди тарс . Ихрбўни биўтҳми хонаҳои хеш тиҳӣ мекарданд ва мефурӯ гузоштанд . Бأидиҳму أидии алмؤмнини бадастҳои хеш ва дастҳои гиравидагон . Фоътбрўо ё أўлии алأбсор ( 2 ) шигифтиро панд гиред эй зиракон .

وَ ظَنُّوا و ایشان پنداشتند. أَنَّهُمْ مانِعَتُهُمْ حُصُونُهُمْ مِنَ اللَّهِ که حصارهای ایشان، ایشان را نگهدارد از خدای. فَأَتاهُمُ اللَّهُ مِنْ حَیْثُ لَمْ یَحْتَسِبُوا تا آمد بایشان کار و فرمان خدای از آنجا که نبیوسیدند و نپنداشتند. وَ قَذَفَ فِی قُلُوبِهِمُ الرُّعْبَ و در دلهای ایشان افکند ترس. یُخْرِبُونَ بُیُوتَهُمْ خانه‌های خویش تهی میکردند و می‌فرو گذاشتند. بِأَیْدِیهِمْ وَ أَیْدِی الْمُؤْمِنِینَ بدستهای خویش و دستهای گرویدگان. فَاعْتَبِرُوا یا أُولِی الْأَبْصارِ (۲) شگفتی را پند گیرید ای زیرکان.

Ва луи лои أни кутуби аллоҳи алайҳими алҷлоءу ренеи он будӣ ки аллоҳ бар эшон навишта буд , биФтодн аз хону мон . Лъзбҳми фии алднёи эшонро дарин ҷаҳон азоб кардӣу ?лаами фии алохраҳи азоби алнор ( 3 ) ва эшонро дар он ҷаҳони азоб оташ баҷост .

وَ لَوْ لا أَنْ کَتَبَ اللَّهُ عَلَیْهِمُ الْجَلاءَ و رنه آن بودی که اللَّه بر ایشان نوشته بود، بیفتادن از خان و مان. لَعَذَّبَهُمْ فِی الدُّنْیا ایشان را درین جهان عذاب کردی وَ لَهُمْ فِی الْآخِرَةِ عَذابُ النَّارِ (۳) و ایشان را در آن جهان عذاب آتش بجاست.

Злки бأнҳми шоқўои аллоҳу расӯлаи он бон буд ки эшон хилоф карданд аз фармони худоӣу расӯл ӯ ва ман ишоқи аллоҳ ва ҳар ки ҷудо равад аз фармони худоӣ . Фإни аллоҳи шадиди алъқоб ( 4 ) аллоҳи сахт уқубатасту сахти гир .

ذلِکَ بِأَنَّهُمْ شَاقُّوا اللَّهَ وَ رَسُولَهُ آن بآن بود که ایشان خلاف کردند از فرمان خدای و رسول او وَ مَنْ یُشَاقِّ اللَّهَ و هر که جدا رود از فرمان خدای. فَإِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقابِ (۴) اللَّه سخت عقوبت است و سخت گیر.

Мо қтътми ман линаҳ ҳар чаҳ буриданд аз дарахтони хурмои линаҳ . أўи трктмўҳои қоимаи алии أсўлҳо ё гузоштед бар пои Фбإзни аллоҳ он бипасанд аллоҳ буду дастурӣ ӯ . Ва лихзии алФосқин ( 5 ) ва онро то дард зад ва расво кунад он фосиқонро .

ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِینَةٍ هر چه بریدند از درختان خرما لینة. أَوْ تَرَکْتُمُوها قائِمَةً عَلی‌ أُصُولِها یا گذاشتید بر پای فَبِإِذْنِ اللَّهِ آن بپسند اللَّه بود و دستوری او. وَ لِیُخْزِیَ الْفاسِقِینَ (۵) و آن را تا درد زد و رسوا کند آن فاسقان را.

Ва мо أФоءи аллоҳи алӣ расӯла манеҳам ва ҳар чиз ки аллоҳ аз моли эшон бо расӯл хеш гардонид .

وَ ما أَفاءَ اللَّهُ عَلی‌ رَسُولِهِ مِنْهُمْ و هر چیز که اللَّه از مال ایشان با رسول خویش گردانید.

Фмои أўҷФтми алайҳи ман хайлу лои рикоб ва шумо дар он на асб тохтед ва на уштур .

فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَیْهِ مِنْ خَیْلٍ وَ لا رِکابٍ و شما در آن نه اسب تاختید و نه اشتر.

Ва локини аллоҳи ислти русулаи алии ман ишоءи локин аллоҳ мегуморд пайғомбарони хешро бар он ки хоҳаду аллоҳи алии кули шайъи ءи қадир ( 6 ) . Ва аллоҳ бар ҳама чиз тавоност .

وَ لکِنَّ اللَّهَ یُسَلِّطُ رُسُلَهُ عَلی‌ مَنْ یَشاءُ لکن اللَّه می‌گمارد پیغامبران خویش را بر آن که خواهد وَ اللَّهُ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۶). و اللَّه بر همه چیز تواناست.

Мо أФоءи аллоҳи алии расӯлаи ман أҳли алқрӣ ҳар чаҳ аллоҳ бо расӯл хеш гардонид аз ҷаҳонён , Фллаҳу ллрсўли он хдоиросту расӯлро ,у лзии алқрбӣу хешовандони расӯлроу алитомӣу норсидон бепадарроу алмсокину ибни алсбилу даравишонроу роҳи гузарёнро кӣ лои икўни ?дулаи байни алأғнёءи мнкм то на ҳар ки дасти ёўд аз тавонгарон дар моли фии ء , ва мо отокм алрасул Фхзўаҳ ва ҳар чаҳ шуморо диҳад расӯли онро мегиред ва мо нҳокми анҳу Фонтҳўо ва ҳар чаҳ шуморо аз он боз занад боз шавед . Ва атқўои аллоҳ ва аз худоӣ бипарҳезед . إни аллоҳи шадиди алъқоб ( 7 ) ки аллоҳи сахт гираст .

ما أَفاءَ اللَّهُ عَلی‌ رَسُولِهِ مِنْ أَهْلِ الْقُری‌ هر چه اللَّه با رسول خویش گردانید از جهانیان، فَلِلَّهِ وَ لِلرَّسُولِ آن خدایراست و رسول را، وَ لِذِی الْقُرْبی‌ و خویشاوندان رسول را وَ الْیَتامی‌ و نارسیدان بی‌پدر را وَ الْمَساکِینِ وَ ابْنِ السَّبِیلِ و درویشان را و راه گذریان را کَیْ لا یَکُونَ دُولَةً بَیْنَ الْأَغْنِیاءِ مِنْکُمْ تا نه هر که دست یاود از توانگران در مال فی‌ء، وَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ‌ و هر چه شما را دهد رسول آن را میگیرید وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا و هر چه شما را از آن باز زند باز شوید. وَ اتَّقُوا اللَّهَ و از خدای بپرهیزید. إِنَّ اللَّهَ شَدِیدُ الْعِقابِ (۷) که اللَّه سخت گیر است.