Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

« таборак » бузургасту бузургвор ва бо баракати худованд дар кирдигорӣу корсозии алзии бедаи алмалик ӯ ки бадаст ӯст подшоҳӣ .

«تَبارَکَ» بزرگست و بزرگوار و با برکت خداوند در کردگاری و کارسازی الَّذِی بِیَدِهِ الْمُلْکُ او که بدست اوست پادشاهی.

Ва ҳўи алии кули шайъи ءи қадир ( 1 ) ва ӯ бар ҳама чиз тавоност .

وَ هُوَ عَلی‌ کُلِّ شَیْ‌ءٍ قَدِیرٌ (۱) و او بر همه چیز تواناست.

Алзии халқи аламуту алҳёҳ ӯ ки бёФриди маргӣу зиндагонӣ .

الَّذِی خَلَقَ الْمَوْتَ وَ الْحَیاةَ او که بیافرید مرگی و زندگانی.

Либлўкми أикми أҳсн амалан то биёзмоед шуморо ки кист аз шумо накукортару ҳўи алъзизи алғФўр ( 2 ) ва ӯст ки тавонаду товад аммо май пӯшаду миомрзд .

لِیَبْلُوَکُمْ أَیُّکُمْ أَحْسَنُ عَمَلًا تا بیازماید شما را که کیست از شما نکوکارتر وَ هُوَ الْعَزِیزُ الْغَفُورُ (۲) و اوست که تواند و تاود امّا می‌پوشد و میآمرزد.

Алзии халқи сабъи самовоти тбоқо ӯ ки бёФриди ҳафт осмони тибқи тибқи зибри якдигари мотарӣ фии халқи арраҳмони ман тафовут набинӣ дар офариниши рҳмни чизеи Фрўшдаҳ то чизеи дарме бояд Форҷъи албсри чашми хешу нгрстни хеши бони бози гардон . Ҳиллтарӣ ман Фтўр ( 3 ) то худ ҳеҷ шикофии бинӣ дар осмон ё кушодӣ ? .

الَّذِی خَلَقَ سَبْعَ سَماواتٍ طِباقاً او که بیافرید هفت آسمان طبق طبق زبر یکدیگر ما تَری‌ فِی خَلْقِ الرَّحْمنِ مِنْ تَفاوُتٍ نبینی در آفرینش رحمن چیزی فروشده تا چیزی درمی‌باید فَارْجِعِ الْبَصَرَ چشم خویش و نگرستن خویش بآن باز گردان. هَلْ تَری‌ مِنْ فُطُورٍ (۳) تا خود هیچ شکافی بینی در آسمان یا گشادی؟.

Сами арҷъи албсри Кретин бози чашми хеш ва нигаристан хеши бози ори дигари бора . Инқлби إлики албср бо пас ояд бо ту чашм аз нигаристану айб ҷустан « хосӣо » кам омада ва бо пас мондау ҳўи ҳсир ( 4 ) ва ӯ мондау бози истода .

ثُمَّ ارْجِعِ الْبَصَرَ کَرَّتَیْنِ باز چشم خویش و نگریستن خویش باز آر دیگر باره. یَنْقَلِبْ إِلَیْکَ الْبَصَرُ با پس آید با تو چشم از نگریستن و عیب جستن «خاسِئاً» کم آمده و با پس مانده وَ هُوَ حَسِیرٌ (۴) و او مانده و باز ایستاده.

Ва лақади ?зинаи алсмоءи алднё бмсобиҳ биёростем осмони пешини бчроғҳоу ҷълноҳои рҷўмои ллшётини онро чунон кардем то бон шаётин ронанд аз дар осмону أътднои ?лаами азоби алсъир ( 5 ) ва сохтем эшонро азоби оташ .

وَ لَقَدْ زَیَّنَّا السَّماءَ الدُّنْیا بِمَصابِیحَ بیاراستیم آسمان پیشین بچراغها وَ جَعَلْناها رُجُوماً لِلشَّیاطِینِ آن را چنان کردیم تا بآن شیاطین رانند از در آسمان وَ أَعْتَدْنا لَهُمْ عَذابَ السَّعِیرِ (۵) و ساختیم ایشان را عذاب آتش.

Ва ллзини кФрўои брбҳми азоби ҷаҳаннам ва эшон рост ки бнгрўиднди бхдоўнди хеши азоби дӯзаху бӣси алмсир ( 6 )у бади ҷойгоҳ ки дӯзахаст .

وَ لِلَّذِینَ کَفَرُوا بِرَبِّهِمْ عَذابُ جَهَنَّمَ و ایشان راست که بنگرویدند بخداوند خویش عذاب دوزخ وَ بِئْسَ الْمَصِیرُ (۶) و بد جایگاه که دوزخ است.

إзои أлқўои фӣҳо чун эшонро дроФкннд дар оташи смъўои лҳои шҳиқои оташро овозӣ шунаванд зишти саъбу ҳаии тФўр ( 7 ) ва он меҷӯшад .

إِذا أُلْقُوا فِیها چون ایشان را درافکنند در آتش سَمِعُوا لَها شَهِیقاً آتش را آوازی شنوند زشت صعب وَ هِیَ تَفُورُ (۷) و آن میجوشد.

Ткоди тамизи ман алғиз хоҳад ки пора пора гардад аз хашм . Клмои أлқии фӣҳо фавҷ ҳар гуҳ ки гуруҳеро дар он афкананд сأлҳм хзнтҳо бипурсад эшонро азоби созони дӯзах . أи лами иأткми нзир ( 8 ) наомад бшмои ҳеҷ огоҳкунанда ?у трсонндаҳ

تَکادُ تَمَیَّزُ مِنَ الْغَیْظِ خواهد که پاره پاره گردد از خشم. کُلَّما أُلْقِیَ فِیها فَوْجٌ هر گه که گروهی را در آن افکنند سَأَلَهُمْ خَزَنَتُها بپرسد ایشان را عذاب سازان دوزخ. أَ لَمْ یَأْتِکُمْ نَذِیرٌ (۸) نیامد بشما هیچ آگاه کننده؟ و ترساننده‌

Қолўои балии қади ҷоءно нзир гӯйанд : оре омад бмои огоҳкунандае . Фкзбнои дурӯғи зани гирифтем ӯроу қлно мо назул аллоҳи ман шайъи ءу гуфтеми аллоҳи ҳеҷ чиз фурӯ нафиристод إни أнтми إлои фии залоли кабӣр ( 9 ) нестед шумо магар дар гумроҳии бузург .

قالُوا بَلی‌ قَدْ جاءَنا نَذِیرٌ گویند: آری آمد بما آگاه کننده‌ای. فَکَذَّبْنا دروغ زن گرفتیم او را وَ قُلْنا ما نَزَّلَ اللَّهُ مِنْ شَیْ‌ءٍ و گفتیم اللَّه هیچ چیز فرو نفرستاد إِنْ أَنْتُمْ إِلَّا فِی ضَلالٍ کَبِیرٍ (۹) نیستید شما مگر در گمراهی بزرگ.

Ва қолўои лу кно насамъ ва гӯйанд : агар мо мешунидем чунонк зиракон шунаванд . أў наақл ё мо дар меёфтем чунон ки муъминон дарёбанд мо кнои фии أсҳоби алсъир ( 10 ) мо дар дӯзахён наме будем .

وَ قالُوا لَوْ کُنَّا نَسْمَعُ و گویند: اگر ما می‌شنیدیم چنانک زیرکان شنوند. أَوْ نَعْقِلُ یا ما در می‌یافتیم چنان که مؤمنان دریابند ما کُنَّا فِی أَصْحابِ السَّعِیرِ (۱۰) ما در دوزخیان نمی‌بودیم.

ФоътрФўои бзнбҳми бгноаҳи хеш иқрор кунанд . Фсҳқои лأсҳоби алсъир ( 11 ) даврии боди дӯзахёнро .

فَاعْتَرَفُوا بِذَنْبِهِمْ بگناه خویش اقرار کنند. فَسُحْقاً لِأَصْحابِ السَّعِیرِ (۱۱) دوری باد دوزخیان را.

إни аллазӣнаи ихшўни рбҳми болғиби эшон ки метарсанд аз худованди хеши нодидаи ?лаами мғФраҳу أҷри кабӣр ( 12 ) эшонро омурзишасту музди бузургвор .

إِنَّ الَّذِینَ یَخْشَوْنَ رَبَّهُمْ بِالْغَیْبِ ایشان که می‌ترسند از خداوند خویش نادیده لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَ أَجْرٌ کَبِیرٌ (۱۲) ایشان را آمرزش است و مزد بزرگوار.

Ва أсрўои қўлкми أўи аҷҳрўо ба ниҳон доред сухани хеш ё ошкорои ббонги إнаҳи алӣами бзоти алсдўр ( 13 ) ки худоӣ доност баҳр чаҳ дар длҳост .

وَ أَسِرُّوا قَوْلَکُمْ أَوِ اجْهَرُوا بِهِ نهان دارید سخن خویش یا آشکارا ببانگ إِنَّهُ عَلِیمٌ بِذاتِ الصُّدُورِ (۱۳) که خدای داناست بهر چه در دلهاست.

أи лои иълми ман халқ надонад ӯ ки дили офарид ки дар дил чист ё раҳеи офарид ки ҳол ӯ чист ?у ҳўи аллтиФи алхбир ( 14 ) ва ӯст борӣки дони дурбини огоҳу доно .

أَ لا یَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ نداند او که دل آفرید که در دل چیست یا رهی آفرید که حال او چیست؟ وَ هُوَ اللَّطِیفُ الْخَبِیرُ (۱۴) و اوست باریک دان دوربین‌ آگاه و دانا.

Ҳўи алзии ҷаъли лаками алأрз злўло ӯст ки шуморо замини бёФриди фурӯи дасту фармонбардори Фомшўои фӣ мнокбҳо меравед дар канорҳои ону клўои ман ризқау михўрид аз рӯзӣ ӯу إлиаҳи алншўр ( 15 ) ва бархест аз гӯр рафтани рости басӯи ӯ .

هُوَ الَّذِی جَعَلَ لَکُمُ الْأَرْضَ ذَلُولًا اوست که شما را زمین بیافرید فرو دست و فرمانبردار فَامْشُوا فِی مَناکِبِها میروید در کنارهای آن وَ کُلُوا مِنْ رِزْقِهِ و میخورید از روزی او وَ إِلَیْهِ النُّشُورُ (۱۵) و برخاست از گور رفتن راست بسوی او.

أи أмнтми ман фии алсмоء эмин мебошед азу ки дар осмони أни ихсФи бкми алأрз ки дар замини фурӯи баради шуморо Фإзои ҳаии тмўр ( 16 ) он гуҳи замини шуморо гирданд .

أَ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّماءِ ایمن می‌باشید ازو که در آسمان أَنْ یَخْسِفَ بِکُمُ الْأَرْضَ که در زمین فرو برد شما را فَإِذا هِیَ تَمُورُ (۱۶) آن گه زمین شما را گرداند.

أми أмнтми ман фии алсмоء ё эмин бошед азу ки дар осмони أни ирсли алайкуми ҳосбо ки фурӯи кушояд бар шумо снгборони Фстълмўни Киеви нзир ( 17 ) оре бидонед ки чун буд ончии митрсонидм аз он .

أَمْ أَمِنْتُمْ مَنْ فِی السَّماءِ یا ایمن باشید ازو که در آسمان أَنْ یُرْسِلَ عَلَیْکُمْ حاصِباً که فرو گشاید بر شما سنگباران فَسَتَعْلَمُونَ کَیْفَ نَذِیرِ (۱۷) آری بدانید که چون بود آنچه میترسانیدم از آن.

Ва лақади кизби аллазӣнаи ман қиблаам дрўғзн гирифтанд эшон ки пеш аз эшон буданд пайғамбарони марои ФкиФи кони накир ( 18 ) чун буд ва чун дидӣ нишони нохушнӯдии ман .

وَ لَقَدْ کَذَّبَ الَّذِینَ مِنْ قَبْلِهِمْ دروغزن گرفتند ایشان که پیش از ایشان بودند پیغمبران مرا فَکَیْفَ کانَ نَکِیرِ (۱۸) چون بود و چون دیدی نشان ناخشنودی من.

أу лами ирўои إлии алтири Фўқҳм наме бенанд ва наменигаранд мурғи зибри эшон софот парво кардау густаронидау иқбзну бози пари фароҳами оранд париданро мо имскҳни إлои арраҳмони нигаҳи нмидорди онро чунон магари рҳмни إнаҳи бакули шайъи ءи басир ( 19 ) ки ӯ баҳама чиз биносту доно .

أَ وَ لَمْ یَرَوْا إِلَی الطَّیْرِ فَوْقَهُمْ نمی‌بینند و نمی‌نگرند مرغ زبر ایشان صافَّاتٍ پروا کرده و گسترانیده وَ یَقْبِضْنَ و باز پر فراهم آرند پریدن را ما یُمْسِکُهُنَّ إِلَّا الرَّحْمنُ نگه نمیدارد آن را چنان مگر رحمن إِنَّهُ بِکُلِّ شَیْ‌ءٍ بَصِیرٌ (۱۹) که او بهمه چیز بیناست و دانا.

أмни ҳозои алзӣ ҳў ҷанд лакам ё он кист ки шуморо сипоҳаст инсркми ман дуни арраҳмон ки шуморо ёрӣ диҳад агар аллоҳи ёрии надиҳади إни алкоФрўни إлои фии ғурур ( 20 ) нестанд ногрўидгони магар дар фиреб .

أَمَّنْ هذَا الَّذِی هُوَ جُنْدٌ لَکُمْ یا آن کیست که شما را سپاهست یَنْصُرُکُمْ مِنْ دُونِ الرَّحْمنِ که شما را یاری دهد اگر اللَّه یاری ندهد إِنِ الْکافِرُونَ إِلَّا فِی غُرُورٍ (۲۰) نیستند ناگرویدگان مگر در فریب.

أмни ҳозои алзии ирзқкм ё он кист ки шуморо рӯзӣ диҳад إни أмски ризқа агар аллоҳи рӯзии худ боз гирад бали лҷўои фии ътўу нФўр ( 21 ) нест ҷузи онкӣ май стиҳнд дар шухӣ ва дар рамидан .

أَمَّنْ هذَا الَّذِی یَرْزُقُکُمْ یا آن کیست که شما را روزی دهد إِنْ أَمْسَکَ رِزْقَهُ اگر اللَّه روزی خود باز گیرد بَلْ لَجُّوا فِی عُتُوٍّ وَ نُفُورٍ (۲۱) نیست جز آنکه‌ می‌ستیهند در شوخی و در رمیدن.

أи Фмни имшии мкбои алии виҷҳа ӯ ки нигунсор меравад бар рӯй хеш « аҳдӣ » роҳи рост тараст ва растар ватар أмни имшии суя ё ӯ ки равад росту бчми алии сироти мустақӣм ( 22 ) бар роҳи рост .

أَ فَمَنْ یَمْشِی مُکِبًّا عَلی‌ وَجْهِهِ او که نگونسار میرود بر روی خویش «اهدی» راه راست‌تر است و راستر و تر أَمَّنْ یَمْشِی سَوِیًّا یا او که رود راست و بچم عَلی‌ صِراطٍ مُسْتَقِیمٍ (۲۲) بر راه راست.

Қул ҳўи алзии أншأкми пайғомбари ман гӯй ӯ онаст ки бёФриди шуморо пас онкӣ набӯдеду ҷаъли лаками алсмъу алأбсору алأФӣдаҳ ва шуморо гӯши офариду шунавоӣу чашму бенаӣу дили қлилои мо тшкрўн ( 23 ) чун андаки бозодӣ ва спосдорӣ мебошед .

قُلْ هُوَ الَّذِی أَنْشَأَکُمْ پیغامبر من گوی او آنست که بیافرید شما را پس آنکه نبودید وَ جَعَلَ لَکُمُ السَّمْعَ وَ الْأَبْصارَ وَ الْأَفْئِدَةَ و شما را گوش آفرید و شنوایی و چشم و بینایی و دل قَلِیلًا ما تَشْکُرُونَ (۲۳) چون اندک بآزادی و سپاسداری می‌باشید.

Қул ҳўи алзии зрأкми фӣ алأрз бигӯ ӯ онаст ки бёФриди шуморо дар замину إлиаҳи тҳшрўн ( 24 ) ва шуморо пеш ӯ хоҳанд барад .

قُلْ هُوَ الَّذِی ذَرَأَکُمْ فِی الْأَرْضِ بگو او آنست که بیافرید شما را در زمین وَ إِلَیْهِ تُحْشَرُونَ (۲۴) و شما را پیش او خواهند برد.

Ва иқўлўни маттии ҳозои алўъди إни кантами содиқин ( 25 )у мигўинд кӣ ин ҳангоми растохез ки агар рост мегуед ?

وَ یَقُولُونَ مَتی‌ هذَا الْوَعْدُ إِنْ کُنْتُمْ صادِقِینَ (۲۵) و میگویند کی این هنگام رستاخیز که اگر راست می‌گویید؟

Қул إнмо алълм ъанд аллоҳ бигӯ дониш ончӣ мепурсед наздики хдоист .

قُلْ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ بگو دانش آنچه می‌پرسید نزدیک خدایست.

Ва إнмои أнои нзири мубин ( 26 ) ва ман дарин миёни огоҳкунандае ошкороом .

وَ إِنَّما أَنَا نَذِیرٌ مُبِینٌ (۲۶) و من درین میان آگاه کننده‌ای آشکاراام.

Флмои рأўаҳи зулфа чун онро бенанд аз наздики сиӣти вуҷӯҳи аллазӣнаи кФрўои бади андӯҳу бим пайдо шавад дар рӯйҳои ногрўидгон «у қил » ва гӯйанд эшонро . Ҳозои алзии кантам ба тдъўн ( 27 ) ин он рӯзаст ва он кор ки онро дар он гетӣ аз мо мебоз хостед ва меҷустед .

فَلَمَّا رَأَوْهُ زُلْفَةً چون آن را بینند از نزدیک سِیئَتْ وُجُوهُ الَّذِینَ کَفَرُوا بد اندوه و بیم پیدا شود در رویهای ناگرویدگان «و قیل» و گویند ایشان را. هذَا الَّذِی کُنْتُمْ بِهِ تَدَّعُونَ (۲۷) این آن روز است و آن کار که آن را در آن گیتی از ما می‌باز خواستید و می‌جستید.

Қул أ рأитм бигӯ чаҳ байнед إни أҳлкнии аллоҳ ва ман маъаӣ агар аллоҳ маро бимиранд ва ҳар ки бо ман أўи рҳмно ё бибахшоед бар мо Фмни иҷири алкоФрини ман азоби أлим ? он кист ки бзинҳор дорад кофаронро аз азоб дард намой ?

قُلْ أَ رَأَیْتُمْ بگو چه بینید إِنْ أَهْلَکَنِیَ اللَّهُ وَ مَنْ مَعِیَ اگر اللَّه مرا بمیراند و هر که با من أَوْ رَحِمَنا یا ببخشاید بر ما فَمَنْ یُجِیرُ الْکافِرِینَ مِنْ عَذابٍ أَلِیمٍ‌ ؟ آن کیست که بزینهار دارد کافران را از عذاب درد نمای؟

Қул ҳўи арраҳмон омно бигӯ ӯст он рҳмн ки бгрўидим бовау алайҳи тўклноу пушт бова боз кардем Фстълмўни ман ҳўи фии залоли мубин ( 29 ) оре огоҳ шавед ки он кист ки дар гумроҳӣ ошкораст .

قُلْ هُوَ الرَّحْمنُ آمَنَّا بگو اوست آن رحمن که بگرویدیم باو وَ عَلَیْهِ تَوَکَّلْنا و پشت باو باز کردیم فَسَتَعْلَمُونَ مَنْ هُوَ فِی ضَلالٍ مُبِینٍ (۲۹) آری آگاه شوید که آن کیست که در گمراهی آشکار است.

Қул أ рأитм бигӯ чаҳ байнед . إни أсбҳи моؤкми ғўро агар ин оби шумо ҳангомӣ дар замин фурӯ шавад Фмни иأтикми бмоءи муайян ( 30 ) он кист ки шуморо оби оради ошкоро бар рӯй замини равону пайдо .

قُلْ أَ رَأَیْتُمْ بگو چه بینید. إِنْ أَصْبَحَ ماؤُکُمْ غَوْراً اگر این آب شما هنگامی در زمین فرو شود فَمَنْ یَأْتِیکُمْ بِماءٍ مَعِینٍ (۳۰) آن کیست که شما را آب آرد آشکارا بر روی زمین روان و پیدا.