Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди ҷаҳондори душманпарвар ббхшоиндгӣ , дӯсти бахшои бмҳрбонӣ .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند جهاندار دشمن پرور ببخشایندگی، دوست بخشای بمهربانی.

Ну алқлми бадвоту қалам ва мо истрўн ( 1 )у бончаҳи осмонён ва заминён нависанд .

ن وَ الْقَلَمِ بدوات و قلم وَ ما یَسْطُرُونَ (۱) و بآنچه آسمانیان و زمینیان نویسند.

Мо أнти бнъмаҳи рбки бмҷнўн ( 2 ) ту бо он некуӣ ки аз худованд туаст бо ту , девонаи нестӣ .

ما أَنْتَ بِنِعْمَةِ رَبِّکَ بِمَجْنُونٍ (۲) تو با آن نیکویی که از خداوند تو است با تو، دیوانه نیستی.

Ва إни лаки лأҷрои ғайри мамнӯн ( 3 ) ва турост муздии нокости ҳаргиз .

وَ إِنَّ لَکَ لَأَجْراً غَیْرَ مَمْنُونٍ (۳) و تراست مزدی ناکاست هرگز.

Фстбсру ибсрўн ( 5 ) ореи ту бинӣ ва эшон бенанд .

فَسَتُبْصِرُ وَ یُبْصِرُونَ (۵) آری تو بینی و ایشان بینند.

Ва إнки лаълии халқи азим ( 4 ) ва ту бар хуии бузургворӣ .

وَ إِنَّکَ لَعَلی‌ خُلُقٍ عَظِیمٍ (۴) و تو بر خویی بزرگواری.

Бأикми алмФтўн ( 6 ) ки девонау фитнаи расида аз шумо кист .

بِأَیِّکُمُ الْمَفْتُونُ (۶) که دیوانه و فتنه رسیده از شما کیست.

إни рбки ҳўи أълми худованд туаст ки ӯ доност . Бмни зли ани сиблатаи баҳр ки гумшуда аз роҳ ӯ . Ва ҳўи أълми болмҳтдин ( 7 ) ва ӯ доност боишон ки роҳ ёфтагонанд баҳақ .

إِنَّ رَبَّکَ هُوَ أَعْلَمُ خداوند تو است که او داناست. بِمَنْ ضَلَّ عَنْ سَبِیلِهِ بهر که گمشده از راه او. وَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِینَ (۷) و او داناست بایشان که راه یافتگان‌اند بحقّ.

Флои ттъи алмкзбин ( 8 ) нигари дурӯғи зани гаронро фармон набарӣ .

فَلا تُطِعِ الْمُکَذِّبِینَ (۸) نگر دروغ زن گران را فرمان نبری.

Вдўои луи тдҳни Фидҳнўн ( 9 ) дӯст медоранд ки ту фарои эшонгароӣ бчизӣ , то фарои ту гроинд .

وَدُّوا لَوْ تُدْهِنُ فَیُدْهِنُونَ (۹) دوست میدارند که تو فرا ایشان گرایی بچیزی، تا فرا تو گرایند.

Ва лои ттъ фармон мабар кули ҳлоФи азин ҳар савганди дурӯғи хораи маин ( 10 ) хор фаро доштае .

وَ لا تُطِعْ فرمان مبر کُلَّ حَلَّافٍ ازین هر سوگند دروغ خواره مَهِینٍ (۱۰) خوار فرا داشته‌ای.

Ҳамаз мардум накӯҳӣ мшоءи бнмим ( 11 ) сухани чинӣ .

هَمَّازٍ مردم نکوهی مَشَّاءٍ بِنَمِیمٍ (۱۱) سخن چینی.

Мноъи ллхир аз некии бози дорӣ . Мътди газофи корӣ , газофи гӯйӣ , носозгории أсим ( 12 ) плидгорӣ .

مَنَّاعٍ لِلْخَیْرِ از نیکی باز داری. مُعْتَدٍ گزاف‌کاری، گزاف گویی، ناسازگاری أَثِیمٍ (۱۲) پلیدگاری.

Ътли дурушти хуӣ . Баъд злк занем ( 13 ) бо он ҳамаи нодурусти аслии бадномӣ .

عُتُلٍّ درشت خویی. بَعْدَ ذلِکَ زَنِیمٍ (۱۳) با آن همه نادرست اصلی بدنامی.

أни кони зои молу Бенин ( 14 ) аз баҳри онкӣ касе бо мол буду писарон .

أَنْ کانَ ذا مالٍ وَ بَنِینَ (۱۴) از بهر آنکه کسی با مال بود و پسران.

إзои ттлии алайҳи оётно чун сухан мо бирав хонанд қоли أсотири алأўлин ( 15 ) гуяд : ки ин афсона пешинёнаст .

إِذا تُتْلی‌ عَلَیْهِ آیاتُنا چون سخن ما برو خوانند قالَ أَساطِیرُ الْأَوَّلِینَ (۱۵) گوید: که این افسانه پیشینیان است.

Снсмаҳи алии алхртўм ( 16 ) ореи фардо ӯро нишоне кунем бар рӯй .

سَنَسِمُهُ عَلَی الْخُرْطُومِ (۱۶) آری فردا او را نشانی کنیم بر روی.

إнои блўноҳми бёзмўдими мо эшонро комаи блўнои أсҳоби алҷнаҳи чунон ки бёзмўдими худовандони он бустонро إзи أқсмўои он гуҳ ки савганд хӯрданд ҳамагони лисрмнҳои мсбҳин ( 17 ) ки он миваи хурмоу ангури бибаранд ва бо заръ баҳам кунанд саҳаргоҳони наздики бом .

إِنَّا بَلَوْناهُمْ بیازمودیم ما ایشان را کَما بَلَوْنا أَصْحابَ الْجَنَّةِ چنان که بیازمودیم خداوندان آن بستان را إِذْ أَقْسَمُوا آن گه که سوگند خوردند همگان لَیَصْرِمُنَّها مُصْبِحِینَ (۱۷) که آن میوه خرما و انگور ببرند و با زرع بهم کنند سحرگاهان نزدیک بام.

Ва лои истснўн ( 18 ) ва нагуфтанд ки : агар худоӣ хоҳад !

وَ لا یَسْتَثْنُونَ (۱۸) و نگفتند که: اگر خدای خواهد!

ФтоФи алайҳои тоӣФи ман рбки гирди он бустони эшон гашти бшби гардандае ва бон расед рсндаҳ эй аз азоби худованди ту , ва ҳам ноӣмўн ( 19 ) ва эшон дар хоб .

فَطافَ عَلَیْها طائِفٌ مِنْ رَبِّکَ گرد آن بستان ایشان گشت بشب گردنده‌ای و بآن رسید رسنده‌ای از عذاب خداوند تو، وَ هُمْ نائِمُونَ (۱۹) و ایشان در خواب.

Фأсбҳти колсрим ( 20 ) он бустони заминии гашт чун шаби сиёҳи дарав на набот на об .

فَأَصْبَحَتْ کَالصَّرِیمِ (۲۰) آن بستان زمینی گشت چون شب سیاه درو نه نبات نه آب.

Фтнодўои мсбҳин ( 21 ) якдигарро овоз доданд наздики бом .

فَتَنادَوْا مُصْبِحِینَ (۲۱) یکدیگر را آواز دادند نزدیک بام.

أни ағдўои алӣ ҳрскм хезед аз хоб , бомдод кунед бар ҳрси хеш , إни кантами сормин ( 22 ) агар мечидан хоҳед .

أَنِ اغْدُوا عَلی‌ حَرْثِکُمْ خیزید از خواب، بامداد کنید بر حرث خویش، إِنْ کُنْتُمْ صارِمِینَ (۲۲) اگر می‌چیدن خواهید.

Фонтлқўо ва ҳам итхоФтўн ( 23 ) бо ҳам роз мекарданд дар роҳ ва мегуфтанд : أни лои идхлнҳои алиўми алайкуми мискин ( 24 ) мекушед ки ҳеҷ дарвеши имрӯз бар шумо дар он бустон дар наёяд .

فَانْطَلَقُوا وَ هُمْ یَتَخافَتُونَ (۲۳) با هم راز میکردند در راه و میگفتند: أَنْ لا یَدْخُلَنَّهَا الْیَوْمَ عَلَیْکُمْ مِسْکِینٌ (۲۴) میکوشید که هیچ درویش امروز بر شما در آن بستان در نیاید.

Ва ғдўои алии ҳуради қодирин ( 25 ) бомдод карданд бар оҳанги бад , чун наздик бустон омаданд ва дарвеш надиданд гуфтанд : ки : даст ёфтем !

وَ غَدَوْا عَلی‌ حَرْدٍ قادِرِینَ (۲۵) بامداد کردند بر آهنگ بد، چون نزدیک بستان آمدند و درویش ندیدند گفتند: که: دست یافتیم!

Флмои рأўҳо чун он бустонро диданд . Қолўои إнои лзолўн ( 26 ) гуфтанд : мо роҳ гум кардем .

فَلَمَّا رَأَوْها چون آن بستان را دیدند. قالُوا إِنَّا لَضَالُّونَ (۲۶) گفتند: ما راه گم کردیم.

Бали нҳни мҳрўмўн ( 27 ) , балки аз неъмат бебаҳра монадем .

بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ (۲۷)، بلکه از نعمت بی بهره ماندیم.

Қоли أўстҳм . Беҳинаи бародарон эшон гуфт : أи лами أқл лакам намегуфтам шуморо луи лои тсбҳўн ( 28 ) чаро худоиро пок нашносед , ?

قالَ أَوْسَطُهُمْ. بهینه برادران ایشان گفت: أَ لَمْ أَقُلْ لَکُمْ نمی‌گفتم شما را لَوْ لا تُسَبِّحُونَ (۲۸) چرا خدای را پاک نشناسید، ؟

Қолўои субҳон рбно гуфтанд : худованд мо покаст аз ситамкории إнои кнои золимин ( 29 ) мо стмкороним .

قالُوا سُبْحانَ رَبِّنا گفتند: خداوند ما پاکست از ستمکاری إِنَّا کُنَّا ظالِمِینَ (۲۹) ما ستمکارانیم.

Фأқбли бъзҳми алии баъзи итлоўмўн ( 30 ) рӯй фаро якдигар карданд бсрзнш кардан .

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلی‌ بَعْضٍ یَتَلاوَمُونَ (۳۰) روی فرا یکدیگر کردند بسرزنش کردن.

Қолўо ё вилно гуфтанд : эй ?вил ва дард задӣ бар мо إнои кнои тоғин ( 31 ) мо фармонбардории бгзоштим ва аз андозаи худ дар гузаштем .

قالُوا یا وَیْلَنا گفتند: ای ویل و درد زدی بر ما إِنَّا کُنَّا طاغِینَ (۳۱) ما فرمانبرداری بگذاشتیم و از اندازه خود در گذشتیم.

Ъсии рбнои أни ибдлнои хирои минҳо умед дорем ки магари аллоҳи моро бадал диҳад ба аз он إнои إлии рбнои роғбўн ( 32 ) мо бнёзу ҳоҷати хост бо худованди худ мигрдим .

عَسی‌ رَبُّنا أَنْ یُبْدِلَنا خَیْراً مِنْها امید داریم که مگر اللَّه ما را بدل دهد به از آن إِنَّا إِلی‌ رَبِّنا راغِبُونَ (۳۲) ما بنیاز و حاجت خواست با خداوند خود میگردیم.

Кзлки алъзоби чунин буд азоб . Ва лъзоби алохраҳи أкбру азоби охират мааст ӯро ки дар растохез азоб кунанд луи конўои иълмўн ( 33 ) агар мардумони донндӣ .

کَذلِکَ الْعَذابُ چنین بود عذاب. وَ لَعَذابُ الْآخِرَةِ أَکْبَرُ و عذاب آخرت مه است او را که در رستاخیز عذاب کنند لَوْ کانُوا یَعْلَمُونَ (۳۳) اگر مردمان دانندی.

إни ллмтқини парҳезгоронро аз ширк ъанд рбҳми ҷиноти алнъим ( 34 ) бнздики худованди эшон биҳиштҳои бо ноз ва зайдаст .

إِنَّ لِلْمُتَّقِینَ پرهیزگاران را از شرک عِنْدَ رَبِّهِمْ جَنَّاتِ النَّعِیمِ (۳۴) بنزدیک خداوند ایشان بهشتهای با ناز و زیدست.

أи Фнҷъли алмуслимӣни колмҷрмин ( 35 ) мо мусулмононро чун кофарон кунем ? .

أَ فَنَجْعَلُ الْمُسْلِمِینَ کَالْمُجْرِمِینَ (۳۵) ما مسلمانان را چون کافران کنیم؟.

Мо лакам чаҳ расед шуморо ? Киеви тҳкмўн ( 36 ) ин чист ки мегуед ва чаҳ ҳукмаст ки мекунед ?

ما لَکُمْ چه رسید شما را؟ کَیْفَ تَحْکُمُونَ (۳۶) این چیست که می‌گویید و چه حکم است که میکنید؟

أми лаками китоби фӣаи тдрсўн ( 37 ) ё шуморо нома Эйаст аз осмон ки андрў ҳаме хонед .

أَمْ لَکُمْ کِتابٌ فِیهِ تَدْرُسُونَ (۳۷) یا شما را نامه‌ای است از آسمان که اندرو همی خوانید.

إни лаками фӣаи лмои тхирўн ( 38 ) ки ҳаст шуморо дар он номаи ончӣ ҳукм кунед .

إِنَّ لَکُمْ فِیهِ لَما تَخَیَّرُونَ (۳۸) که هست شما را در آن نامه آنچه حکم کنید.

أми лаками أимони ълинои болиға ё шуморо савганд анасту паймон бар мо бўҷўби расидаи إлии явми алқёмаҳ то рӯзи қиёмати إни лаками лмои тҳкмўн ( 39 ) ки шумо рости ончии шумо ҳукм кунед .

أَمْ لَکُمْ أَیْمانٌ عَلَیْنا بالِغَةٌ یا شما را سوگند انست و پیمان بر ما بوجوب رسیده إِلی‌ یَوْمِ الْقِیامَةِ تا روز قیامت إِنَّ لَکُمْ لَما تَحْکُمُونَ (۳۹) که شما راست آنچه شما حکم کنید.

Слҳми أиҳми бзлк заъим пресс эшонро то кист азишон ки бадараст кардан он савганд миёнҷӣаст ?

سَلْهُمْ أَیُّهُمْ بِذلِکَ زَعِیمٌ پرس ایشان را تا کیست ازیشان که بدرست کردن آن سوگند میانجی است؟

أми ?лаами шурако ё эшон анбозон доранд бо ман , ё анбозон майдонанд марои Флиأтўои бшркоӣҳми гӯии эшонро то анбозони худ биоранду бози намоянд . إни конўои содиқин ( 41 ) агар мерост гӯйанд .

أَمْ لَهُمْ شُرَکاءُ یا ایشان انبازان دارند با من، یا انبازان میدانند مرا فَلْیَأْتُوا بِشُرَکائِهِمْ گوی ایشان را تا انبازان خود بیارند و باز نمایند. إِنْ کانُوا صادِقِینَ (۴۱) اگر می‌راست گویند.

Явми икшФи ани соқи он рӯз ки парда баркашанд аз соқ . Ва идъўни إлии алсҷўду халқро бо суҷуд хонанд Флои исттиъўн ( 42 ) ногрўидгон натавонанд ки суҷуд кунанд .

یَوْمَ یُکْشَفُ عَنْ ساقٍ آن روز که پرده برکشند از ساق. وَ یُدْعَوْنَ إِلَی السُّجُودِ و خلق را با سجود خوانند فَلا یَسْتَطِیعُونَ (۴۲) ناگرویدگان نتوانند که سجود کنند.

Хошиъаи أбсорҳми Фрўшдаҳи чашмҳои эшон аз бими трҳқҳми злаҳ бар рӯйҳои эшон нишаста хории биму навмидӣу қади конўои идъўни إлии алсҷўд ва ҳам солимун ва чун эшонро бо суҷуд хонд ва эшон бо саломат буданд ва пуштҳо нарм иҷобат накарданд .

خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ فروشده چشمهای ایشان از بیم تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ بر رویهای ایشان نشسته خواری بیم و نومیدی وَ قَدْ کانُوا یُدْعَوْنَ إِلَی السُّجُودِ وَ هُمْ سالِمُونَ و چون ایشان را با سجود خواند و ایشان با سلامت بودند و پشتها نرم اجابت نکردند.

Фзрнӣ ва ман икзби бҳзои алҳдис бо ман гузор ӯро ки дурӯғ май шимурди ин сухани снстдрҷҳми ман ҳайси лои иълмўн ( 44 ) оре фаро гирем эшонро пораи пора аз онҷо ки ндонанд .

فَذَرْنِی وَ مَنْ یُکَذِّبُ بِهذَا الْحَدِیثِ با من گذار او را که دروغ می‌شمرد این سخن سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَیْثُ لا یَعْلَمُونَ (۴۴) آری فرا گیریم ایشان را پاره پاره از آنجا که ندانند.

Ва أмлии ?лааму диранги даҳуми эшонро إни кидии матин ( 45 ) ки сози ман дар вохасту кори бурдборӣ бар ман фарох ва аз фардои бим на .

وَ أُمْلِی لَهُمْ و درنگ دهم ایشان را إِنَّ کَیْدِی مَتِینٌ (۴۵) که ساز من درواخ است و کار بردباری بر من فراخ و از فردا بیم نه.

أми тсӣлҳми أҷро ё бар расонӣдани ин пайғом азишон музд мехоҳӣ фаҳми ман мғрми мсқлўн ( 46 ) то эшонро аўом афтод аз баҳри ту ки гарони бори гаштанди أми ъндҳми алғиби фаҳми иктбўн ( 47 ) ё бнздик эшонаст илми ғайб то эшон менависанд .

أَمْ تَسْئَلُهُمْ أَجْراً یا بر رسانیدن این پیغام ازیشان مزد میخواهی فَهُمْ مِنْ مَغْرَمٍ مُثْقَلُونَ (۴۶) تا ایشان را اوام افتاد از بهر تو که گران بار گشتند أَمْ عِنْدَهُمُ الْغَیْبُ فَهُمْ یَکْتُبُونَ (۴۷) یا بنزدیک ایشان است علم غیب تا ایشان می‌نویسند.

Фосбри лҳкми рбк шикеб бош ҳукми худованди хешроу лои ткни ксоҳби алҳўт ва чун мард моҳӣ мабош . إзи нодайу ҳўи мкзўми он гуҳ ки моро хонд ва ӯ пари ғаму андҳгн .

فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ شکیبا باش حکم خداوند خویش را وَ لا تَکُنْ کَصاحِبِ الْحُوتِ و چون مرد ماهی مباش. إِذْ نادی‌ وَ هُوَ مَکْظُومٌ آن گه که ما را خواند و او پر غم و اندهگن.

Луи лои أн тадорука наамма ман раба агар на он будӣ ки дарёфт ӯро неъмати неки худоӣ аз худованд ӯ лнбзи болъроءи худованд ӯ ӯро аз шиками моҳии бҳомўни растохези афкандии рӯзи растохезу ҳўи мазмум ( 49 ) ва маломат бирав буд .

لَوْ لا أَنْ تَدارَکَهُ نِعْمَةٌ مِنْ رَبِّهِ اگر نه آن بودی که دریافت او را نعمت نیک خدایی از خداوند او لَنُبِذَ بِالْعَراءِ خداوند او او را از شکم ماهی بهامون رستاخیز افکندی روز رستاخیز وَ هُوَ مَذْمُومٌ (۴۹) و ملامت برو بود.

Фоҷтбоаҳ раба баркашид ӯро худованд ӯ ва гузин ӯ тоза кард Фҷълаҳи ман алсолҳин ( 50 ) ва ӯро аз шоистагони шоиста Эй кард .

فَاجْتَباهُ رَبُّهُ برکشید او را خداوند او و گزین او تازه کرد فَجَعَلَهُ مِنَ الصَّالِحِینَ (۵۰) و او را از شایستگان شایسته‌ای کرد.

Ва إни икоди аллазӣнаи кФрўо наздик бошед ва ком ёбед ки ногрўидгони лизлқўнки бأбсорҳми лмои смъўои аззикр туро бичишам базмин орандӣ ки қуръон шунаванд аз туу иқўлўни إнаҳи лмҷнўн ( 51 ) ва мегӯйанд расӯлро ки ӯ девонааст .

وَ إِنْ یَکادُ الَّذِینَ کَفَرُوا نزدیک باشید و کام یابید که ناگرویدگان لَیُزْلِقُونَکَ بِأَبْصارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّکْرَ ترا بچشم بزمین آرندی که قرآن شنوند از تو وَ یَقُولُونَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ (۵۱) و می‌گویند رسول را که او دیوانه است.

Ва мо ҳўи إлои зикри ллъолмин ( 52 ) ва нест ӯ магари овои ҷаҳонёну шарафи ду гетӣ .

وَ ما هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ (۵۲) و نیست او مگر آوای جهانیان و شرف دو گیتی.