Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди ҷаҳондори душманпарвар ббхшоиндгӣ , дӯсти бахшои бмҳрбонӣ .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند جهاندار دشمن پرور ببخشایندگی، دوست بخشای بمهربانی.

Сأл соил пурсед прсндаҳ эй бъзоби воқеъ ( 1 ) аз азобӣ ки бӯданӣасту афтоданӣ .

سَأَلَ سائِلٌ پرسید پرسنده‌ای بِعَذابٍ واقِعٍ (۱) از عذابی که بودنی است و افتادنی.

ЛлкоФрини ногрўидгонро лӣси ?лаи дофеъ ( 2 ) .

لِلْکافِرینَ ناگرویدگان را لَیْسَ لَهُ دافِعٌ (۲).

Ман аллоҳи онро бози дорандаеу бози пас баранда Эй нест аз худои ъзу ҷли зии алмъорҷ ( 3 ) он худованди сифатҳои баланд ва атоҳои бшкўаҳ .

مِنَ اللَّهِ آن را باز دارنده‌ای و باز پس برنده‌ای نیست از خدای عزّ و جلّ ذِی الْمَعارِجِ (۳) آن خداوند صفتهای بلند و عطاهای بشکوه.

Търҷи алмлоӣкаҳу алрўҳи إлиаҳи басӯи ӯ бар мешавад Фриштгону Ҷабраили фии явми кони миқдораи хумсин أлФи сана ( 4 ) дар рӯзӣ ки андозаи он панҷоҳ ҳазор сол буд .

تَعْرُجُ الْمَلائِکَةُ وَ الرُّوحُ إِلَیْهِ بسوی او بر می‌شود فریشتگان و جبرئیل فِی یَوْمٍ کانَ مِقْدارُهُ خَمْسِینَ أَلْفَ سَنَةٍ (۴) در روزی که اندازه آن پنجاه هزار سال بود.

Фосбри сброи ҷмило ( 5 ) ту шикебе кун шикебе кардани некӯ .

فَاصْبِرْ صَبْراً جَمِیلًا (۵) تو شکیبایی کن شکیبایی کردن نیکو.

إнҳми ирўнаҳи бъидо ( 6 ) эшон он рӯзро нобӯданӣ май бенанд .

إِنَّهُمْ یَرَوْنَهُ بَعِیداً (۶) ایشان آن روز را نابودنی می‌بینند.

Ва нароҳ қрибо ( 7 ) ва мо онро бӯданӣ мебайнем , эшон он рӯзро давр май бенанду дайр ва мо онро наздик мебайнему зуд .

وَ نَراهُ قَرِیباً (۷) و ما آن را بودنی می‌بینیم، ایشان آن روز را دور می‌بینند و دیر و ما آن را نزدیک می‌بینیم و زود.

Явми ткўни алсмоءи колмҳл ( 8 ) он рӯз ки осмон аз бим чун дардӣ зят гардад , ё чун миси гудохта .

یَوْمَ تَکُونُ السَّماءُ کَالْمُهْلِ (۸) آن روز که آسمان از بیم چون دردی زیت گردد، یا چون مس گداخته.

Ва ткўни алҷболи колъҳн ( 9 )у кӯҳҳо чун пашм ранг карда буд аз ранги ранг .

وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ (۹) و کوه‌ها چون پشم رنگ کرده بود از رنگ رنگ.

Ва лои исӣли ҳмими ҳмимо ( 10 ) ва он рӯзи ҳечкас хешроу дӯстро напурсад .

وَ لا یَسْئَلُ حَمِیمٌ حَمِیماً (۱۰) و آن روز هیچکس خویش را و دوست را نپرسد.

Ибсрўнҳм бар дидори чашм ӯ медоранд мебинад ва напурсад аз бим . Юади алмҷрм дӯст дорад ва хоҳад кофар , луи иФтдии ман азоби иўмӣз ки хештанро бози хирад аз азоби он рӯзи ббниаҳ ( 11 ) .

یُبَصَّرُونَهُمْ بر دیدار چشم او میدارند می‌بیند و نپرسد از بیم. یَوَدُّ الْمُجْرِمُ دوست دارد و خواهد کافر، لَوْ یَفْتَدِی مِنْ عَذابِ یَوْمِئِذٍ که خویشتن را باز خرد از عذاب آن روز بِبَنِیهِ (۱۱).

Ва соҳбтаҳу أхиаҳ ( 12 ) бпсрони хешу бародари хеш .

وَ صاحِبَتِهِ وَ أَخِیهِ (۱۲) بپسران خویش و برادر خویش.

Ва Фсилтаҳи алтии тؤўиаҳ ( 13 )у хонадон ӯ ки ӯро медоштанд .

وَ فَصِیلَتِهِ الَّتِی تُؤْوِیهِ (۱۳) و خاندان او که او را می‌داشتند.

Ва ман фии алأрзи ҷмиъо ва ҳар ки дар замин касаст ҳамаи сами инҷиаҳ ( 14 ) то он вақт ки онро харид ӯро бурҳонед .

وَ مَنْ فِی الْأَرْضِ جَمِیعاً و هر که در زمین کس است همه ثُمَّ یُنْجِیهِ (۱۴) تا آن وقت که آن را خرید او را برهانید.

Куллан нест он ӯро ва набӯд на إнҳои лзӣ ( 15 ) он оташӣаст забонаи зан .

کَلَّا نیست آن او را و نبود نه إِنَّها لَظی‌ (۱۵) آن آتشی است زبانه زن.

Низоаи ллшўӣ ( 16 ) ки пӯст аз сари дркшд .

نَزَّاعَةً لِلشَّوی‌ (۱۶) که پوست از سر درکشد.

Тдъўои ман أдбру тўлӣ ( 17 ) мехоҳад ҳар касро ки пушт бар ҳақ гардонид дарин ҷаҳон ва аз фармонбардории баргашт .

تَدْعُوا مَنْ أَدْبَرَ وَ تَوَلَّی (۱۷) میخواهد هر کس را که پشت بر حق گردانید درین جهان و از فرمانبرداری برگشت.

Ва ҷамъи Фأўъӣ ( 18 )у мол гирд кард ва бибаст ва биниҳод .

وَ جَمَعَ فَأَوْعی‌ (۱۸) و مال گرد کرد و ببست و بنهاد.

إни алإнсони халқи ҳлўъо ( 19 ) мардумро ношикебу танг дил офариданду ҳарис .

إِنَّ الْإِنْسانَ خُلِقَ هَلُوعاً (۱۹) مردم را ناشکیبا و تنگ دل آفریدند و حریص.

إзои мисаи алшри ҷзўъо ( 20 ) чун бадв дарвешӣ расад , бадви зорндаҳ буд ношикеб .

إِذا مَسَّهُ الشَّرُّ جَزُوعاً (۲۰) چون بدو درویشی رسد، بدو زارنده بود ناشکیبا.

Ва إзои мисаи алхири мнўъо ( 21 ) ва чун некии мол бадв расад . Бози дорандау дареғи доранда буд .

وَ إِذا مَسَّهُ الْخَیْرُ مَنُوعاً (۲۱) و چون نیکی مال بدو رسد. باز دارنده و دریغ دارنده بود.

إлои алмслин ( 22 ) аллазӣнаи ҳам алии слотҳми доӣмўн ( 23 ) магари эшон

إِلَّا الْمُصَلِّینَ (۲۲) الَّذِینَ هُمْ عَلی‌ صَلاتِهِمْ دائِمُونَ (۲۳) مگر ایشان‌

Ки бар намози худ пояндагонанд ҳамеша .

که بر نماز خود پایندگان‌اند همیشه.

Ва аллазӣнаи фии أмўолҳми ҳақи маълум ( 24 ) ва эшон ки дар молҳои хеши ҳақӣ май бенанд .

وَ الَّذِینَ فِی أَمْوالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ (۲۴) و ایشان که در مالهای خویش حقّی می‌بینند.

Ллсоӣлу алмҳрўм ( 25 ) хоҳандароу дармондаро .

لِلسَّائِلِ وَ الْمَحْرُومِ (۲۵) خواهنده را و درمانده را.

Ва аллазӣнаи исдқўни биўми аддӣн ( 26 ) ва эшон ки бурузи растохези мигрўнд ва устувор медоранд .

وَ الَّذِینَ یُصَدِّقُونَ بِیَوْمِ الدِّینِ (۲۶) و ایشان که بروز رستاخیز میگروند و استوار میدارند.

Ва аллазӣнаи ҳам ман азоби рбҳми мшФқўн ( 27 ) ва эшон ки аз азоби худованд хеш метарсанд .

وَ الَّذِینَ هُمْ مِنْ عَذابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ (۲۷) و ایشان که از عذاب خداوند خویش می‌ترسند.

إни азоби рбҳми ғайри мأмўн ( 28 ) ки азоби худованди эшон на онаст ки аз он эмин бошанд .

إِنَّ عَذابَ رَبِّهِمْ غَیْرُ مَأْمُونٍ (۲۸) که عذاب خداوند ایشان نه آنست که از آن ایمن باشند.

Ва аллазӣнаи ҳам лФрўҷҳми ҳоФзўн ( 29 ) ва эшон ки фараҷҳои хешро гўшўононанд .

وَ الَّذِینَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حافِظُونَ (۲۹) و ایشان که فرجهای خویش را گوشوانان‌اند.

إлои алии أзўоҷҳми магар аз занони хеш . أўи мо маликати أимонҳм ё аз канизакони хеши Фإнҳми ғайри млўмин ( 30 ) ки эшон бар занону канизакони хеши биҷой сарзаниш нестанд .

إِلَّا عَلی‌ أَزْواجِهِمْ مگر از زنان خویش. أَوْ ما مَلَکَتْ أَیْمانُهُمْ یا از کنیزکان خویش فَإِنَّهُمْ غَیْرُ مَلُومِینَ (۳۰) که ایشان بر زنان و کنیزکان خویش بجای سرزنش نیستند.

Фмни абтғии вроءи злк ҳар ки афзӯн аз он ҷӯяд Фأўлӣки ҳам алъодўн ( 31 ) эшон онанд ки андозаи дргзорндгоннд .

فَمَنِ ابْتَغی‌ وَراءَ ذلِکَ هر که افزون از آن جوید فَأُولئِکَ هُمُ العادُونَ (۳۱) ایشان آنند که اندازه درگذارندگانند.

Ва аллазӣнаи ҳам лأмонотҳму ӯҳдаами роъўн ( 32 ) ва эшон ки амонати хешроу паймони хешро кўшндгоннд .

وَ الَّذِینَ هُمْ لِأَماناتِهِمْ وَ عَهْدِهِمْ راعُونَ (۳۲) و ایشان که امانت خویش را و پیمان خویش را کوشندگانند.

Ва аллазӣнаи ҳам бшҳодотҳми қоӣмўн ( 33 ) ва эшон ки гувоҳии хешро бпоӣ дорандагонанд .

وَ الَّذِینَ هُمْ بِشَهاداتِهِمْ قائِمُونَ (۳۳) و ایشان که گواهی خویش را بپای دارندگان‌اند.

Ва аллазӣнаи ҳам алии слотҳми иҳоФзўн ( 34 ) ва эшон ки бар намозҳои хеши ҳангоми кўшндгоннд .

وَ الَّذِینَ هُمْ عَلی‌ صَلاتِهِمْ یُحافِظُونَ (۳۴) و ایشان که بر نمازهای خویش هنگام کوشندگانند.

أўлӣки фии ҷиноти мкрмўн ( 35 ) эшон фардо дар биҳиштҳоианд навохтагон .

أُولئِکَ فِی جَنَّاتٍ مُکْرَمُونَ (۳۵) ایشان فردا در بهشتهای‌اند نواختگان.

Фмои ли аллазӣнаи кФрўои қблк чаҳ раседаст ин ногрўидгонро гирд бар гирди ту ?

فَما لِ الَّذِینَ کَفَرُوا قِبَلَکَ چه رسیدست این ناگرویدگان را گرد بر گرد تو؟

Мҳтъин ( 36 ) чашмҳо ниҳода дар ту .

مُهْطِعِینَ (۳۶) چشمها نهاده در تو.

Ани алимину ани алшмоли ъзин ( 37 ) аз рост ва аз чапи ту ҷўқи ҷўқ .

عَنِ الْیَمِینِ وَ عَنِ الشِّمالِ عِزِینَ (۳۷) از راست و از چپ تو جوق جوق.

أи итмъи кул амрӣ манеҳам май биўсд ҳар яке аз эшон أни идхли ҷинаи Наим ( 38 ) ки доранд ӯро дар биҳишти пари ноз .

أَ یَطْمَعُ کُلُّ امْرِئٍ مِنْهُمْ می‌بیوسد هر یکی از ایشان أَنْ یُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِیمٍ (۳۸) که دارند او را در بهشت پر ناز.

Куллан нест эшонро он нёўнди إнои хлқноҳми ммои иълмўни мо бёФридими эшонро аз ончӣ майдонанд .

کَلَّا نیست ایشان را آن نیاوند إِنَّا خَلَقْناهُمْ مِمَّا یَعْلَمُونَ ما بیافریدیم ایشان را از آنچه میدانند.

Флои أқсми брби алмшорқу алмғорб савганд мехӯрам бхдоўнди ду сӯй

فَلا أُقْسِمُ بِرَبِّ الْمَشارِقِ وَ الْمَغارِبِ سوگند میخورم بخداوند دو سوی‌

Ҷаҳони он сӯй ки рӯз барояду шаб ва он сӯй ки рӯз фурӯ шаваду шаб . إнои лқодрўн ( 40 ) ки мо тавоноӣам .

جهان آن سوی که روز برآید و شب و آن سوی که روز فرو شود و شب. إِنَّا لَقادِرُونَ (۴۰) که ما تواناییم.

Алӣ أн набадал хиро манеҳам ки азишон беҳтарии орем , ё эшонро ба аз он аз сар Фо биёфрианем . Ва мо нҳни бмсбўқин ( 41 ) ва мо дар ҳеҷ кори дрнмоним ва аз ҳечкас боз пас намонем .

عَلی‌ أَنْ نُبَدِّلَ خَیْراً مِنْهُمْ که ازیشان بهتری آریم، یا ایشان را به از آن از سر فا بیافرینیم. وَ ما نَحْنُ بِمَسْبُوقِینَ (۴۱) و ما در هیچ کار درنمانیم و از هیچکس باز پس نمانیم.

Фзрҳми гузори эшонро ихўзўо ки ҳам дар он нобакор гуфтан мебошанду илъбўо ва ҳам он бозӣ мекунанд ҳатто илоқўои иўмҳм то он рӯз ки рӯзи хеши бенанди алзии иўъдўн ( 42 ) он рӯз ки эшонро ваъда медиҳанд .

فَذَرْهُمْ گذار ایشان را یَخُوضُوا که هم در آن نابکار گفتن می‌باشند وَ یَلْعَبُوا و هم آن بازی میکنند حَتَّی یُلاقُوا یَوْمَهُمُ تا آن روز که روز خویش بینند الَّذِی یُوعَدُونَ (۴۲) آن روز که ایشان را وعده میدهند.

Явми ихрҷўни ман алأҷдоси он рӯз ки берун меоянд аз гӯрҳо сроъои зўдозўди кأнҳми إлии насби иўФзўн ( 43 ) гӯйӣ ки эшон бълмии ҳамеи штоўнд .

یَوْمَ یَخْرُجُونَ مِنَ الْأَجْداثِ آن روز که بیرون می‌آیند از گورها سِراعاً زودازود کَأَنَّهُمْ إِلی‌ نُصُبٍ یُوفِضُونَ (۴۳) گویی که ایشان بعلمی همی شتاوند.

Хошиъаи أбсорҳми Фрўшдаҳу фурӯи мондаи чашмҳои эшон аз бими трҳқҳми злаҳи хорӣ бар эшон нишаста . Злки алиўми алзии конўои иўъдўн ( 44 ) ин он рӯзаст ки дарин гетии эшонро ваъда медоданд .

خاشِعَةً أَبْصارُهُمْ فروشده و فرو مانده چشمهای ایشان از بیم تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌ خواری بر ایشان نشسته. ذلِکَ الْیَوْمُ الَّذِی کانُوا یُوعَدُونَ (۴۴) این آن روز است که درین گیتی ایشان را وعده میدادند.