Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Қул أўҳӣ إлӣ бигӯ ё Муҳамад огоҳӣ доданд марои أнаҳи астмъи нафари ман алҷн ки ниюшиданади гуруҳе аз париён . Фқолўои إнои смънои қроно аҷабо ( 1 ) гуфтанд ки : мо қуръонӣ шунидем шигифт .

قُلْ أُوحِیَ إِلَیَّ بگو یا محمد آگاهی دادند مرا أَنَّهُ اسْتَمَعَ نَفَرٌ مِنَ الْجِنِّ که نیوشیدند گروهی از پریان. فَقالُوا إِنَّا سَمِعْنا قُرْآناً عَجَباً (۱) گفتند که: ما قرآنی شنیدیم شگفت.

Иҳдии إлии алршд ки роҳ менамояд баростӣ . Фомно ба бгрўидими бон . Ва лн наширк брбнои أҳдо ( 2 ) ва анбоз нагирем бо худованди хеши ҳеҷ касе .

یَهْدِی إِلَی الرُّشْدِ که راه مینماید براستی. فَآمَنَّا بِهِ بگرویدیم بآن. وَ لَنْ نُشْرِکَ بِرَبِّنا أَحَداً (۲) و انباز نگیریم با خداوند خویش هیچ کسی.

Ва أнаҳи таъолии ҷади рбно бартарасту пок ва бузургвортар худованди мо мо атхзи соҳибау лои влдо ( 3 ) на зан гирифт бизанӣ ва на фарзанд .

وَ أَنَّهُ تَعالی‌ جَدُّ رَبِّنا برتر است و پاک و بزرگوارتر خداوند ما مَا اتَّخَذَ صاحِبَةً وَ لا وَلَداً (۳) نه زن گرفت بزنی و نه فرزند.

Ва أнаҳи кони иқўли сФиҳнои алии аллоҳи штто ( 4 ) ва он бихрди нобакори гӯии мо бар худоӣ медурӯғ гуфт .

وَ أَنَّهُ کانَ یَقُولُ سَفِیهُنا عَلَی اللَّهِ شَطَطاً (۴) و آن بیخرد نابکار گوی ما بر خدای می دروغ گفت.

Ва أнои знно ва мо чунон мепиндоштем أни лни тқўли алإнсу алҷни алии аллоҳи кзбо ( 5 ) ки одамӣу парӣ бар худоӣ дурӯғ нагӯяд .

وَ أَنَّا ظَنَنَّا و ما چنان می‌پنداشتیم أَنْ لَنْ تَقُولَ الْإِنْسُ وَ الْجِنُّ عَلَی اللَّهِ کَذِباً (۵) که آدمی و پری بر خدای دروغ نگوید.

Ва أнаҳи кони риҷоли ман алإнс ва мардоне буданд аз мардумони иъўзўни брҷоли ман алҷн ки фарёд мехостанд бамурдоне аз париён аз шар бидон эшон . Фзодўҳми рҳқо ( 6 ) париёнро ғалат афзуданду фиреб .

وَ أَنَّهُ کانَ رِجالٌ مِنَ الْإِنْسِ و مردانی بودند از مردمان یَعُوذُونَ بِرِجالٍ مِنَ الْجِنِّ که فریاد میخواستند بمردانی از پریان از شرّ بدان ایشان. فَزادُوهُمْ رَهَقاً (۶) پریان را غلط افزودند و فریب.

Ва أнҳми знўои комаи зннтму париён чунон пиндоштанд ки шумо пиндоштед .

وَ أَنَّهُمْ ظَنُّوا کَما ظَنَنْتُمْ و پریان چنان پنداشتند که شما پنداشتید.

أни лни ибъси аллоҳи أҳдо ( 7 ) ки аллоҳи ҳечкасро бпиғом нахоҳад фиристод .

أَنْ لَنْ یَبْعَثَ اللَّهُ أَحَداً (۷) که اللَّه هیچکس را بپیغام نخواهد فرستاد.

Ва أнои лмснои алсмоء ва мо дар осмон ҷустем Фўҷдноҳои млӣти ҳрсои шадидани осмонро пар карда ёфтем аз гўшўонони бзўру шҳбо ( 8 )у шохаҳои оташ .

وَ أَنَّا لَمَسْنَا السَّماءَ و ما در آسمان جستیم فَوَجَدْناها مُلِئَتْ حَرَساً شَدِیداً آسمان را پر کرده یافتیم از گوشوانان بزور وَ شُهُباً (۸) و شاخه‌های آتش.

Ва أнои кнои нқъди минҳои мқоъди ллсмъ ва мо брўзгор ншстгоҳҳо доштем дар дарҳои осмон ниюшиданро Фмни истмъи алон ҳар ки акнӯн ниўшд . Иҷди ?лаи шҳобои рсдо ( 9 ) хештанро шохи оташ дидбон ёбаду гўшўон .

وَ أَنَّا کُنَّا نَقْعُدُ مِنْها مَقاعِدَ لِلسَّمْعِ و ما بروزگار نشستگاهها داشتیم در درهای آسمان نیوشیدن را فَمَنْ یَسْتَمِعِ الْآنَ هر که اکنون نیوشد. یَجِدْ لَهُ شِهاباً رَصَداً (۹) خویشتن را شاخ آتش دیدبان یابد و گوشوان.

Ва أно ло надарӣ ва мо ндонем акнӯн أи шари أриди бмни фии алأрз ки боҳилли замини бадӣ хостаанд . أми أроди баҳами рбҳми ршдо ( 10 ) ё худованди эшон боишон некии хоста .

وَ أَنَّا لا نَدْرِی و ما ندانیم اکنون أَ شَرٌّ أُرِیدَ بِمَنْ فِی الْأَرْضِ که باهل زمین بدی خواسته‌اند. أَمْ أَرادَ بِهِمْ رَبُّهُمْ رَشَداً (۱۰) یا خداوند ایشان بایشان نیکی خواسته.

Ва أнои мнои алсолҳўн ва аз мо ҳаст гуруҳеи некон . Ва мнои дуни злк ва ҳаст аз мо ҷуз аз он кнои троӣқи қддо ( 11 ) мо ҷўқи ҷўқ будем аз ҳам ҷудо .

وَ أَنَّا مِنَّا الصَّالِحُونَ و از ما هست گروهی نیکان. وَ مِنَّا دُونَ ذلِکَ و هست از ما جز از آن کُنَّا طَرائِقَ قِدَداً (۱۱) ما جوق جوق بودیم از هم جدا.

Ва أнои знно ва мо дурусти бдонстиму яқин . أн лн нааҷз аллоҳи фии алأрз ки аз аллоҳ пеш нишинем дар замин . Ва лни нъҷзаҳи ҳрбо ( 12 ) ва натавонем ки азу гурезем .

وَ أَنَّا ظَنَنَّا و ما درست بدانستیم و یقین. أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِی الْأَرْضِ که از اللَّه پیش نشینیم در زمین. وَ لَنْ نُعْجِزَهُ هَرَباً (۱۲) و نتوانیم که ازو گریزیم.

Ва أнои лмои смънои алҳдӣ ва мо чун пайғом рост шунидем омно ба бгрўидими бони Фмни иؤмни брбаҳ ҳар ки бгрўиди бхдоўнди хеш . Флои ихоФи бхсоу лои рҳқо ( 13 ) гӯй матарс аз костани музду гирифтории бгноаҳ касе ё фармудани бакории нотавон .

وَ أَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدی‌ و ما چون پیغام راست شنیدیم آمَنَّا بِهِ بگرویدیم بآن فَمَنْ یُؤْمِنْ بِرَبِّهِ هر که بگروید بخداوند خویش. فَلا یَخافُ بَخْساً وَ لا رَهَقاً (۱۳) گوی مترس از کاستن مزد و گرفتاری بگناه کسی یا فرمودن بکاری ناتوان.

Ва أнои мнои алмслмўн ва ҳаст аз мо мусулмонону мнои алқостўн ва ҳаст аз мо кажи роҳон бар хештани ситамкорони Фмни أслм ҳар ки мусулмон шуду гардани ниҳоди Фأўлӣки тҳрўои ршдо ( 14 ) эшон онанд ки беҳина гузиданду ростии ҷустанд .

وَ أَنَّا مِنَّا الْمُسْلِمُونَ و هست از ما مسلمانان وَ مِنَّا الْقاسِطُونَ و هست از ما کژ راهان بر خویشتن ستمکاران فَمَنْ أَسْلَمَ هر که مسلمان شد و گردن نهاد فَأُولئِکَ تَحَرَّوْا رَشَداً (۱۴) ایشان آنند که بهینه گزیدند و راستی جستند.

أмои алқостўн ва аммо кжроҳону ситамкорон бар хўдконўои лҷҳнми ҳтбо ( 15 )

أَمَّا الْقاسِطُونَ‌ و امّا کژراهان و ستمکاران بر خودکانُوا لِجَهَنَّمَ حَطَباً (۱۵)

Эшон дӯзахро ҳизуманд .

ایشان دوزخ را هیزم‌اند.

Ва أни луи астқомўои алии алтриқаҳ ва агар эшон боистанд бар роҳи куфри лأсқиноҳми моءи ғдқо ( 16 ) мо эшонро оби давлат ва неъмат равонему айши фарохи хуши диҳем . ЛнФтнҳми фӣа то эшонро дар он озмоиш кунем . Ва ман иързи ани зикри раба ва ҳар ки аз ёди худованди хешу парастиши худованди хеш рӯй гирданд ислкаҳи ъзобои съдо ( 17 ) ӯро дар азобии афканди сахт .

وَ أَنْ لَوِ اسْتَقامُوا عَلَی الطَّرِیقَةِ و اگر ایشان بایستند بر راه کفر لَأَسْقَیْناهُمْ ماءً غَدَقاً (۱۶) ما ایشان را آب دولت و نعمت روانیم و عیش فراخ خوش دهیم. لِنَفْتِنَهُمْ فِیهِ تا ایشان را در آن آزمایش کنیم. وَ مَنْ یُعْرِضْ عَنْ ذِکْرِ رَبِّهِ و هر که از یاد خداوند خویش و پرستش خداوند خویش روی گرداند یَسْلُکْهُ عَذاباً صَعَداً (۱۷) او را در عذابی افکند سخت.

Ва أни алмсоҷди ллаҳу ҷои намози аллоҳи рост .

وَ أَنَّ الْمَساجِدَ لِلَّهِ و جای نماز اللَّه راست.

Флои тдъўои маъаи аллоҳи أҳдо ( 18 ) бо аллоҳи худоӣ дигар махонед .

فَلا تَدْعُوا مَعَ اللَّهِ أَحَداً (۱۸) با اللَّه خدای دیگر مخوانید.

Ва أнаҳи лмои қоми абди аллоҳи идъўаҳ ва чун бар пой хост бандаи худоӣ ва ӯро мехонд кодўои икўнўни алайҳи лбдо ( 19 ) наздик будед ки париёни вари афтодандӣ .

وَ أَنَّهُ لَمَّا قامَ عَبْدُ اللَّهِ یَدْعُوهُ و چون بر پای خاست بنده خدای و او را میخواند کادُوا یَکُونُونَ عَلَیْهِ لِبَداً (۱۹) نزدیک بودید که پریان ور افتادندی.

Қул إнмои أдъўо рабӣ бигӯ : ман худованди хешро хонаму пурситаму лои أшрк ба أҳдо ( 20 ) ва бо ӯ анбоз нагирам ҳечкас .

قُلْ إِنَّما أَدْعُوا رَبِّی بگو: من خداوند خویش را خوانم و پرستم وَ لا أُشْرِکُ بِهِ أَحَداً (۲۰) و با او انباز نگیرم هیچکس.

Қул إнии лои أмлки лаками зроу лои ршдо ( 21 ) гӯии бадаст ман нест , на подшоҳам ва натавонам шуморо на газандӣ ва на кории рост дар хуру бчм .

قُلْ إِنِّی لا أَمْلِکُ لَکُمْ ضَرًّا وَ لا رَشَداً (۲۱) گوی بدست من نیست، نه پادشاهم و نتوانم شما را نه گزندی و نه کاری راست در خور و بچم.

Қул إнии лни иҷирнии ман аллоҳи أҳд ( 22 ) гӯии маро аз худои кас нигаҳ надораду лни أҷди ман дунаи млтҳдо ( 23 ) ва наёбам фурӯд аз ӯ бозгштнгоҳӣ ва зинҳор ҷой .

قُلْ إِنِّی لَنْ یُجِیرَنِی مِنَ اللَّهِ أَحَدٌ (۲۲) گوی مرا از خدای کس نگه ندارد وَ لَنْ أَجِدَ مِنْ دُونِهِ مُلْتَحَداً (۲۳) و نیابم فرود از او بازگشتنگاهی و زینهار جای.

إлои блоғои ман аллоҳу рисолотаи магари расонӣдан аз аллоҳ ва оварад пайғом ӯ ва ман иъси аллоҳу расӯла ва ҳар ки сар кашад аз худоу расӯл ӯ Фإни ?лаи нори ҷаҳаннам ӯ рости оташи дӯзахи холидин фӣҳо أбдо ( 24 ) ҷовидон дар он .

إِلَّا بَلاغاً مِنَ اللَّهِ وَ رِسالاتِهِ مگر رسانیدن از اللَّه و آورد پیغام او وَ مَنْ یَعْصِ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ و هر که سر کشد از خدا و رسول او فَإِنَّ لَهُ نارَ جَهَنَّمَ او راست آتش دوزخ خالِدِینَ فِیها أَبَداً (۲۴) جاویدان در آن.

Ҳатто إзои рأўои мо иўъдўн то ончии эшонро ваъда медоданд ба бенанди Фсиълмўни ман أзъФи носрои оре огоҳ шаванд ки кист ки сусти ёртрсту أқли ъддо ( 25 )у андаки сипоҳтар .

حَتَّی إِذا رَأَوْا ما یُوعَدُونَ تا آنچه ایشان را وعده میدادند به بینند فَسَیَعْلَمُونَ مَنْ أَضْعَفُ ناصِراً آری آگاه شوند که کیست که سست‌یارترست وَ أَقَلُّ عَدَداً (۲۵) و اندک سپاه‌تر.

Қул إни أдрии гӯй ман надонам أи қариби мо тўъдўн ки ин растохез ки шуморо ваъда медиҳанд наздикаст أми иҷъли ?лаи рабии أмдо ё аллоҳи онро ҳангомии ниҳода ё дирангӣ .

قُلْ إِنْ أَدْرِی گوی من ندانم أَ قَرِیبٌ ما تُوعَدُونَ که این رستاخیز که شما را وعده میدهند نزدیکست أَمْ یَجْعَلُ لَهُ رَبِّی أَمَداً یا اللَّه آن را هنگامی نهاده یا درنگی.

Олами алғиби он донои ниҳони Флои изҳри алии ғайбаи أҳдо ( 26 ) огоҳ накунад аз ниҳони хеши ҳечкасро .

عالِمُ الْغَیْبِ آن دانای نهان فَلا یُظْهِرُ عَلی‌ غَیْبِهِ أَحَداً (۲۶) آگاه نکند از نهان خویش هیچکس را.

إлои ман артзии ман расӯли магари он расӯли писандидаи Фإнаҳи ислки ман байни идиаҳ ва ман халафа аллоҳ меронад пеши он расӯл ва аз пас ӯ рсдо ( 27 ) гўшўонон .

إِلَّا مَنِ ارْتَضی‌ مِنْ رَسُولٍ مگر آن رسول پسندیده فَإِنَّهُ یَسْلُکُ مِنْ بَیْنِ یَدَیْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ اللَّه میراند پیش آن رسول و از پس او رَصَداً (۲۷) گوشوانان.

Лиълми أни қади أблғўои рисолоти рбҳм то Муҳамади бидонад ки эшон ки пайғоми расониданд аз худованд ӯ расониданд . Ва أҳоти бмои лдиҳму аллоҳ худ доност бончаҳи наздики Фриштгонсту бончаҳи наздик шаётинасту أҳсии кули шайъи ءи ъддо ( 28 ) .

لِیَعْلَمَ أَنْ قَدْ أَبْلَغُوا رِسالاتِ رَبِّهِمْ تا محمد بداند که ایشان که پیغام رسانیدند از خداوند او رسانیدند. وَ أَحاطَ بِما لَدَیْهِمْ و اللَّه خود داناست بآنچه نزدیک فریشتگانست و بآنچه نزدیک شیاطین است وَ أَحْصی‌ کُلَّ شَیْ‌ءٍ عَدَداً (۲۸).

Ва худ дониста буд ҳар чизи пеш аз он чиз ва чанд он ва чун он .

و خود دانسته بود هر چیز پیش از آن چیز و چند آن و چون آن.