Қуми аллили бшби хези намозро إлои қлило ( 2 ) магари андакӣ .

قُمِ اللَّیْلَ بشب خیز نماز را إِلَّا قَلِیلًا (۲) مگر اندکی.

Нисфаи нимӣ аз шаб . أў анқс манеҳ қлило ( 3 ) ё чизеи коҳ аз нимӣ андак .

نِصْفَهُ نیمی از شب. أَوِ انْقُصْ مِنْهُ قَلِیلًا (۳) یا چیزی کاه از نیمی اندک.

أў зад алайҳ ё чизеи афзой бар нимӣ . Ва ртли алқуръони тртило ( 4 )у қуръонро кушода ҳуруф хон .

أَوْ زِدْ عَلَیْهِ یا چیزی افزای بر نیمی. وَ رَتِّلِ الْقُرْآنَ تَرْتِیلًا (۴) و قرآن را گشاده حروف خوان.

إнои снлқии алейк қўлои сқило ( 5 ) мо меафканем бар ту сухании гиронмояи сангӣ .

إِنَّا سَنُلْقِی عَلَیْکَ قَوْلًا ثَقِیلًا (۵) ما می‌افکنیم بر تو سخنی گرانمایه سنگی.

إни ношӣаҳи аллили ин соъатҳои шаб ва ин хостни бшби ҳаии أшди втӣои созанда тараст . Ва أқўми қило ( 6 ) ва мувофиқ тараст ва растар андешидану хонданро .

إِنَّ ناشِئَةَ اللَّیْلِ این ساعتهای شب و این خاستن بشب هِیَ أَشَدُّ وَطْئاً سازنده‌تر است. وَ أَقْوَمُ قِیلًا (۶) و موافق ترست و راستر اندیشیدن و خواندن را.

إни лаки фии алнҳори сбҳои тўило ( 7 ) туро дар рӯзи хоброу шуғлро пардохтӣаст дароз .

إِنَّ لَکَ فِی النَّهارِ سَبْحاً طَوِیلًا (۷) ترا در روز خواب را و شغل را پرداختی است دراز.

Ва азкри исми рбки худованди хешро ном май бар ва ёд мекун . Ва тбтли إлиаҳи тбтило ( 8 )у бозу гусали бози гусастанӣ ӯро .

وَ اذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ خداوند خویش را نام می‌بر و یاد می‌کن. وَ تَبَتَّلْ إِلَیْهِ تَبْتِیلًا (۸) و باز و گسل باز گسستنی او را.

Раби алмшрқу алмғрби худованди ду нимаи ҷаҳони лои إлаҳи إло ҳў нест худои ҷуз ӯ . Фотхзаҳи вкило ( 9 ) ӯро миёнҷии гиру корсозии басанда .

رَبُّ الْمَشْرِقِ وَ الْمَغْرِبِ خداوند دو نیمه جهان لا إِلهَ إِلَّا هُوَ نیست خدای جز او. فَاتَّخِذْهُ وَکِیلًا (۹) او را میانجی گیر و کارسازی بسنده.

Ва асбри алии мо иқўлўн ва шикебе кун бар ончии душманони мигўинд .

وَ اصْبِرْ عَلی‌ ما یَقُولُونَ و شکیبایی کن بر آنچه دشمنان میگویند.

Ва аҳҷрҳми ҳҷрои ҷмило ( 10 )у фаро бар азишон Фробриднии некӯ бемудоҳина ва бемдоҷот .

وَ اهْجُرْهُمْ هَجْراً جَمِیلًا (۱۰) و فرا بر ازیشان فرابریدنی نیکو بی مداهنة و بی مداجات.

Ва зрнӣу алмкзбин ва бо ман гузори ин дурӯғи зани гирони أўлии алнъмаҳ ки худовандон нозанаду тани осонӣу мҳлҳми қлило ( 11 )у фарои гузори эшонро андакӣ аз рӯзгор .

وَ ذَرْنِی وَ الْمُکَذِّبِینَ و با من گذار این دروغ زن گیران أُولِی النَّعْمَةِ که خداوندان نازند و تن آسانی وَ مَهِّلْهُمْ قَلِیلًا (۱۱) و فرا گذار ایشان را اندکی از روزگار.

إни лдинои أнколои наздики мо дар ғайби эшонро бндҳосту ҷҳимо ( 12 )у оташии азим .

إِنَّ لَدَیْنا أَنْکالًا نزدیک ما در غیب ایشان را بندهاست وَ جَحِیماً (۱۲) و آتشی عظیم.

Ва тъомои зои ғуссау хӯришии гаулӯгиру ъзобои أлимо ( 13 )у азобӣ дард намой

وَ طَعاماً ذا غُصَّةٍ و خورشی گلوگیر وَ عَذاباً أَلِیماً (۱۳) و عذابی درد نمای‌

Явми трҷФи алأрзу алҷболи он рӯз ки замин биҷунбаду кӯҳҳо аз ҷойу канти алҷболи ксибои мҳило ( 41 )у кӯҳҳо рег шавад равон .

یَوْمَ تَرْجُفُ الْأَرْضُ وَ الْجِبالُ آن روز که زمین بجنبد و کوه‌ها از جای وَ کانَتِ الْجِبالُ کَثِیباً مَهِیلًا (۴۱) و کوه‌ها ریگ شود روان.

إнои أрслнои إликми рсўло мо фиристодем бшмои расӯлии шоҳдои алайкум то бар шумо гувоҳ буд комаи أрслнои إлии фиръавни рсўло ( 15 ) чунон ки фиристодем ба фиръавни расӯлӣ .

إِنَّا أَرْسَلْنا إِلَیْکُمْ رَسُولًا ما فرستادیم بشما رسولی شاهِداً عَلَیْکُمْ تا بر شما گواه بود کَما أَرْسَلْنا إِلی‌ فِرْعَوْنَ رَسُولًا (۱۵) چنان که فرستادیم به فرعون رسولی.

Фъсии фиръавн алрасул сар кашид фиръавн аз он расӯли Фأхзноаҳи أхзои вбило ( 16 ) фарои гирифтем ӯро фаро гирифтании гарон .

فَعَصی‌ فِرْعَوْنُ الرَّسُولَ سر کشید فرعون از آن رسول فَأَخَذْناهُ أَخْذاً وَبِیلًا (۱۶) فرا گرفتیم او را فرا گرفتنی گران.

ФкиФи ттқўни إни кФртм агар кофар шавед ва бар куфр боз истед чун парҳезед ?

فَکَیْفَ تَتَّقُونَ إِنْ کَفَرْتُمْ اگر کافر شوید و بر کفر باز ایستید چون پرهیزید؟

Иўмои иҷъли алўлдони шибо ( 17 ) аз бади он рӯз ки нўзодгонро аз модар бар ҷо пер кунад .

یَوْماً یَجْعَلُ الْوِلْدانَ شِیباً (۱۷) از بد آن روز که نوزادگان را از مادر بر جا پیر کند.

Алсмоءи мнФтр ба осмон шикофтанӣаст он рӯзи бсъбии он рӯзи кони ваъдаи мФъўло ( 18 ) ваъдаи аллоҳ бӯданӣаст ва карданӣ .

السَّماءُ مُنْفَطِرٌ بِهِ آسمان شکافتنی است آن روز بصعبی آن روز کانَ وَعْدُهُ مَفْعُولًا (۱۸) وعده اللَّه بودنی است و کردنی.

إни ҳзаҳи тазкираи ин пайғому сухан пандӣаст Фмни шоءи атхзи إлии рабаи сбило ( 19 ) то ҳар ки хоҳад басӯии худованди хеш роҳ гирад .

إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَةٌ این پیغام و سخن پندی است فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلی‌ رَبِّهِ سَبِیلًا (۱۹) تا هر که خواهد بسوی خداوند خویش راه گیرد.

إни рбк иълм медонад худованди ту أнки тқўм ки ту май хезии أднии ман сулсии аллил кам аз ду баҳр аз шабу нисфа ва кам аз нимӣ аз шабу сулса ва кам аз се яке аз шабу тоӣФаҳи ман аллазӣнаи мъку гуруҳеи азинон ки бо тавонаду аллоҳи иқдри аллилу алнҳору аллоҳи шабу рӯз бондозаҳ медонад ва медорад . Илми أни лн тҳсўаҳ донист аллоҳ ки шумо ин намоз шаб натавонед Фтоби алайкум аз шумо фурӯи ниҳоду узри шумо бъҷзи шумо бпзирФти Фоқрؤои мо тисри ман алқуръон мехонед ончӣ аз қуръон осонаст бар хонандагони илми أни сикўни мнкм маразӣ донист аллоҳ ки аз шумо беморон буду охрўни изрбўни фии алأрз ва донист ки аз шумо дигарон буд ки дар замин мераванд ибтғўни ман фазли аллоҳу фазл аллоҳ меҷӯянд . Ва охрўни иқотлўни фии сиблати аллоҳ ва дигарон буд ғозён ки дар сиблати аллоҳ бо душманон ӯ куштан мекунанд Фоқрؤои мо тиср манеҳ чандон ки бар шумо осон ояд мехонед аз қуръону أқимўои алслоаҳу намоз бпоӣ доред . Ва отўои алзкоаҳ ва зкоаҳ медиҳед . Ва أқрзўои аллоҳи қрзои ҳусноу кирдори некӯи наздики аллоҳ вом менаед ва мо тқдмўои лأнФскми ман хайр ва ҳар чаҳ пеш фаро фиристед аз некии хештанро . Тҷдўаҳ ъанд аллоҳи онро наздик ӯ боз ёбед ҳўи хирои он ба аз онкӣ кардеду أъзми أҷроу музди он ма аз онкии биўсидиду астғФрўои аллоҳ ва омурзиш хоҳед аз аллоҳи إни аллоҳи ғафури раҳим ( 20 ) ки аллоҳи омрзгорсту бахшоянда .

إِنَّ رَبَّکَ یَعْلَمُ میداند خداوند تو أَنَّکَ تَقُومُ که تو می‌خیزی أَدْنی‌ مِنْ ثُلُثَیِ اللَّیْلِ کم از دو بهر از شب وَ نِصْفَهُ و کم از نیمی از شب وَ ثُلُثَهُ و کم از سه یکی از شب وَ طائِفَةٌ مِنَ الَّذِینَ مَعَکَ و گروهی ازینان که با تواند وَ اللَّهُ یُقَدِّرُ اللَّیْلَ وَ النَّهارَ و اللَّه شب و روز باندازه میداند و می‌دارد. عَلِمَ أَنْ لَنْ تُحْصُوهُ دانست اللَّه که شما این نماز شب نتوانید فَتابَ عَلَیْکُمْ از شما فرو نهاد و عذر شما بعجز شما بپذیرفت فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ میخوانید آنچه از قرآن آسانست بر خوانندگان عَلِمَ أَنْ سَیَکُونُ مِنْکُمْ مَرْضی‌ دانست اللَّه که از شما بیماران بود وَ آخَرُونَ یَضْرِبُونَ فِی الْأَرْضِ و دانست که از شما دیگران بود که در زمین میروند یَبْتَغُونَ مِنْ فَضْلِ اللَّهِ و فضل اللَّه میجویند. وَ آخَرُونَ یُقاتِلُونَ فِی سَبِیلِ اللَّهِ و دیگران بود غازیان که در سبیل اللَّه با دشمنان او کشتن می‌کنند فَاقْرَؤُا ما تَیَسَّرَ مِنْهُ چندان که بر شما آسان آید میخوانید از قرآن وَ أَقِیمُوا الصَّلاةَ و نماز بپای دارید. وَ آتُوا الزَّکاةَ و زکاة میدهید. وَ أَقْرِضُوا اللَّهَ قَرْضاً حَسَناً و کردار نیکو نزدیک اللَّه وام می‌نهید وَ ما تُقَدِّمُوا لِأَنْفُسِکُمْ مِنْ خَیْرٍ و هر چه پیش فرا فرستید از نیکی خویشتن را. تَجِدُوهُ عِنْدَ اللَّهِ آن را نزدیک او باز یابید هُوَ خَیْراً آن به از آنکه کردید وَ أَعْظَمَ أَجْراً و مزد آن مه از آنکه بیوسیدید وَ اسْتَغْفِرُوا اللَّهَ و آمرزش خواهید از اللَّه إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِیمٌ (۲۰) که اللَّه آمرزگارست و بخشاینده.