Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Ҳилли أтии алӣ алإнсон бош вромд бар мардуми ҳайни ман алдҳри ҳангомӣ аз гетии лами икни шиӣои мзкўро ( 1 ) ки ӯ чизе ёд кардау ёд карданӣ набӯд .

هَلْ أَتی‌ عَلَی الْإِنْسانِ باش ورآمد بر مردم حِینٌ مِنَ الدَّهْرِ هنگامی از گیتی لَمْ یَکُنْ شَیْئاً مَذْکُوراً (۱) که او چیزی یاد کرده و یاد کردنی نبود.

إнои хлқнои алإнсони бёФридими мо ин мардумро ман нутфаи أмшоҷ аз нутфае омехтаи нбтлиаҳи мо май озмоӣим ӯро Фҷълноаҳи смиъои бсиро ( 2 ) ӯро шунавоӣ бино кардем .

إِنَّا خَلَقْنَا الْإِنْسانَ بیافریدیم ما این مردم را مِنْ نُطْفَةٍ أَمْشاجٍ از نطفه‌ای آمیخته نَبْتَلِیهِ ما می‌آزمائیم او را فَجَعَلْناهُ سَمِیعاً بَصِیراً (۲) او را شنوایی بینا کردیم.

إнои ҳдиноаҳи алсбили мо роҳ намудем мардумро ва бар роҳ доштем . إмои шокроу إмои кФўро ( 3 ) ҳар якеро роҳӣ намудем , аз ду роҳ , ё сипоси дор ё носипос .

إِنَّا هَدَیْناهُ السَّبِیلَ ما راه نمودیم مردم را و بر راه داشتیم. إِمَّا شاکِراً وَ إِمَّا کَفُوراً (۳) هر یکی را راهی نمودیم، از دو راه، یا سپاس دار یا ناسپاس.

إнои أътдно ллкоФрин сохтем мо кофаронро слослу أғлолоу съиро ( 4 ) занҷирҳо ва ғулҳоу оташ .

إِنَّا أَعْتَدْنا لِلْکافِرِینَ ساختیم ما کافران را سَلاسِلَ وَ أَغْلالًا وَ سَعِیراً (۴) زنجیرها و غلها و آتش.

إни алأброри ишрбўни некон ва меҳрбонон меошоманд ман кأс аз ҷомии кони мизоҷҳо коФўро ( 5 ) . Ҷомӣ ки омиғи он кофураст .

إِنَّ الْأَبْرارَ یَشْرَبُونَ نیکان و مهربانان می‌آشامند مِنْ کَأْسٍ از جامی کانَ مِزاجُها کافُوراً (۵). جامی که آمیغ آن کافور است.

Айнан ишрби баҳои ибоди аллоҳ аз чашмае ки меошоманд аз он бандагони аллоҳи иФҷрўнҳои тФҷиро ( 6 ) меравонанд он рўониднӣ .

عَیْناً یَشْرَبُ بِها عِبادُ اللَّهِ از چشمه‌ای که می‌آشامند از آن بندگان اللَّه یُفَجِّرُونَها تَفْجِیراً (۶) می‌روانند آن روانیدنی.

ИўФўни болнзри пазируфтаҳо ва дар дил кардаҳо мигзорнду ихоФўни иўмо ва метарсанд аз рӯзии кони шараи мсттиро ( 7 ) ки бади он рӯз ҳар ҷоеу баҳр касе расад .

یُوفُونَ بِالنَّذْرِ پذیرفته‌ها و در دل کرده‌ها میگزارند وَ یَخافُونَ یَوْماً و می‌ترسند از روزی کانَ شَرُّهُ مُسْتَطِیراً (۷) که بد آن روز هر جایی و بهر کسی رسد.

Ва итъмўни алтъоми алии ҳуба ва таом диҳанд дар вақти ниёзу танагии мскиноу итимоу أсиро ( 8 ) дарвешро , ва бепадарро ,у зиндонӣу гирифторро . إнмои нтъмкми лўҷаҳи аллоҳ : шуморо ки таом медиҳем аз баҳр худо медиҳем , умеди дидору подош ӯро . Ло наред мнкми ҷзоءу лои шкўро ( 9 ) : аз шумо подош наме хоҳем ва на сипоси дорӣ ва на боз гуфт .

وَ یُطْعِمُونَ الطَّعامَ عَلی‌ حُبِّهِ و طعام دهند در وقت نیاز و تنگی مِسْکِیناً وَ یَتِیماً وَ أَسِیراً (۸) درویش را، و بی پدر را، و زندانی و گرفتار را. إِنَّما نُطْعِمُکُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ: شما را که طعام میدهیم از بهر خدا میدهیم، امید دیدار و پاداش او را. لا نُرِیدُ مِنْکُمْ جَزاءً وَ لا شُکُوراً (۹): از شما پاداش نمی‌خواهیم و نه سپاس داری و نه باز گفت.

إнои нхоФи ман рбнои мо май тарсим аз худованди хеши иўмои ъбўсои қмтриро ( 10 ) дар рӯзии турши саъби сахт .

إِنَّا نَخافُ مِنْ رَبِّنا ما می‌ترسیم از خداوند خویش یَوْماً عَبُوساً قَمْطَرِیراً (۱۰) در روزی ترش صعب سخت.

Фўқоҳми аллоҳ боз дошт аллоҳ азишон шари злки алиўми бади он рӯзу лқоҳми нзраҳу срўро ( 11 ) ва эшонро дод тозагӣ рӯйу шодии дил .

فَوَقاهُمُ اللَّهُ باز داشت اللَّه ازیشان شَرَّ ذلِکَ الْیَوْمِ بد آن روز وَ لَقَّاهُمْ نَضْرَةً وَ سُرُوراً (۱۱) و ایشان را داد تازگی روی و شادی دل.

Ва ҷзоҳми бмои сбрўо ва подош дод эшонро бшкибоиӣ ки мекарданд ҷинау ҳриро ( 12 ) биҳишту ҷомаи ҳарир .

وَ جَزاهُمْ بِما صَبَرُوا و پاداش داد ایشان را بشکیبایی که می‌کردند جَنَّةً وَ حَرِیراً (۱۲) بهشت و جامه حریر.

Мткӣини фӣҳо алии алأроӣк такя задагон дар он биҳишт бар ҳиҷлаҳо лои ирўни фӣҳо шмсоу лои змҳриро ( 13 ) на офтоби бенанд дар он ва на сармо .

مُتَّکِئِینَ فِیها عَلَی الْأَرائِکِ تکیه زدگان در آن بهشت بر حجله‌ها لا یَرَوْنَ فِیها شَمْساً وَ لا زَمْهَرِیراً (۱۳) نه آفتاب بینند در آن و نه سرما.

Ва дониаҳи алайҳими зилолҳо наздик боишон сояҳои ону зллти қтўФҳои тзлило ( 14 ) ва чидани миваҳо дастҳоро наздику осон .

وَ دانِیَةً عَلَیْهِمْ ظِلالُها نزدیک بایشان سایه‌های آن وَ ذُلِّلَتْ قُطُوفُها تَذْلِیلًا (۱۴) و چیدن میوه‌ها دستها را نزدیک و آسان.

Ва итоФи алайҳим ва мегардонанд бар сарҳои эшон бониаҳи ман Фзаҳи перояҳои симину أкўоби канти қўориро ( 15 )у перояҳо аз обгина .

وَ یُطافُ عَلَیْهِمْ و می‌گردانند بر سرهای ایشان بِآنِیَةٍ مِنْ فِضَّةٍ پیرایه‌های سیمین وَ أَکْوابٍ کانَتْ قَوارِیرَا (۱۵) و پیرایه‌ها از آبگینه.

Қўорирои ман Фзаҳи обгинаҳоӣ ки гӯйӣ симаст қдрўҳои тқдиро ( 16 ) боист эшон бар андозаи шароб рост кардаанд .

قَوارِیرَا مِنْ فِضَّةٍ آبگینه‌هایی که گویی سیم است قَدَّرُوها تَقْدِیراً (۱۶) بایست ایشان بر اندازه شراب راست کرده‌اند.

Ва исқўни фӣҳо кأсо май ошомоннди эшонро май аз ҷоми кони мизоҷҳо знҷбило ( 17 ) омиғи он мезанҷабиласт .

وَ یُسْقَوْنَ فِیها کَأْساً می‌آشامانند ایشان را می از جام کانَ مِزاجُها زَنْجَبِیلًا (۱۷) آمیغ آن می‌زنجبیل است.

Айнан фӣҳо тсмии слсбило ( 18 ) чашма Эйаст дар биҳишт ки онро слсбил хонанд .

عَیْناً فِیها تُسَمَّی سَلْسَبِیلًا (۱۸) چشمه‌ای است در بهشت که آن را سلسبیل خوانند.

Ва итўФи алайҳим ва бхдмт мегардад бар эшон валадони ғуломоне чун кӯдакони навзоди мхлдўни оростагони ҷовиди ҷавони إзои рأитҳм чун эшонро бинии ҳсбтҳми лؤлؤои мнсўрои пиндорӣ ки марвориданд штраҳи гусаста ва дар биҳишти пароканда .

وَ یَطُوفُ عَلَیْهِمْ و بخدمت می‌گردد بر ایشان وِلْدانٌ غلامانی چون کودکان نوزاد مُخَلَّدُونَ آراستگان جاوید جوان إِذا رَأَیْتَهُمْ چون ایشان‌ را بینی حَسِبْتَهُمْ لُؤْلُؤاً مَنْثُوراً پنداری که مرواریداند شطره گسسته و در بهشت پراکنده.

Ва إзои раъйати сам ва чун бинии онҷои раъйати нъимоу маликои кбиро ( 20 ) нози бинӣу подшоҳии ҷовид .

وَ إِذا رَأَیْتَ ثَمَّ و چون بینی آنجا رَأَیْتَ نَعِیماً وَ مُلْکاً کَبِیراً (۲۰) ناز بینی و پادشاهی جاوید.

Олияами зӯрин ҷомаи эшон сёби сндси Хизри ҷомаҳои сндси сабзу إстбрқу дебои ситабру ҳалвои أсоўри ман Фзаҳ ва зевар кунанд барояшони дстинаҳҳои симину сқоҳми рбҳму ошомоннди эшонро худованди эшон шробои тҳўро ( 21 ) шаробии пок .

عالِیَهُمْ زورین جامه ایشان ثِیابُ سُندُسٍ خُضْرٌ جامه‌های سندس سبز وَ إِسْتَبْرَقٌ و دیبای ستبر وَ حُلُّوا أَساوِرَ مِنْ فِضَّةٍ و زیور کنند برایشان دستینه های سیمین وَ سَقاهُمْ رَبُّهُمْ و آشامانند ایشان را خداوند ایشان شَراباً طَهُوراً (۲۱) شرابی پاک.

إни ҳозои кони лаками ҷзоءи ин шуморо подошасту кони съикми мшкўро ( 22 )у ранҷ ки мебарадед пазируфтау писандида ва ин подоши спосдории он .

إِنَّ هذا کانَ لَکُمْ جَزاءً این شما را پاداش است وَ کانَ سَعْیُکُمْ مَشْکُوراً (۲۲) و رنج که می‌بردید پذیرفته و پسندیده و این پاداش سپاسداری آن.

إнои нҳни нзлнои алейк алқуръони тнзило ( 23 ) мо ки моӣим , фурӯ фиристодем бар ту ин қуръони фурӯ фиристоданӣ .

إِنَّا نَحْنُ نَزَّلْنا عَلَیْکَ الْقُرْآنَ تَنْزِیلًا (۲۳) ما که مائیم، فرو فرستادیم بر تو این قرآن فرو فرستادنی.

Фосбри лҳкми рбк шикебе кун доварӣ кардании худованди хешро баном ӯу ло ттъ манеҳам осмои أўи кФўро ( 24 ) ва азишон на бузаи кори дурӯғи занро фармон бар , ва на носипоси ногиравидаро .

فَاصْبِرْ لِحُکْمِ رَبِّکَ شکیبایی کن داوری کردنی خداوند خویش را بنام او وَ لا تُطِعْ مِنْهُمْ آثِماً أَوْ کَفُوراً (۲۴) و ازیشان نه بزه‌کار دروغ زن را فرمان بر، و نه ناسپاس ناگرویده را.

Ва азкри исми рбк ва ёд кун худованди хешро баном ӯ бикрау أсило ( 25 ) бомдоду шабонгоҳ .

وَ اذْکُرِ اسْمَ رَبِّکَ و یاد کن خداوند خویش را بنام او بُکْرَةً وَ أَصِیلًا (۲۵) بامداد و شبانگاه.

Ва ман аллили Фосҷди ?ла ва аз шаби лухтӣ намоз кун ӯроу сбҳаҳи Лайлои тўило ( 26 ) ва шабҳои дароз ӯро парасту стоӣ .

وَ مِنَ اللَّیْلِ فَاسْجُدْ لَهُ و از شب لختی نماز کن او را وَ سَبِّحْهُ لَیْلًا طَوِیلًا (۲۶) و شبهای دراز او را پرست و ستای.

إни ҳؤлоءи иҳбўни алъоҷлаҳи эшон ин ҷаҳони шитобандаро дӯст медоранду изрўни вроءҳми иўмои сқило ( 27 )у пеши хешро рӯзӣ гарон мегузоранд фаромӯш карда .

إِنَّ هؤُلاءِ یُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ ایشان این جهان شتابنده را دوست می‌دارند وَ یَذَرُونَ وَراءَهُمْ یَوْماً ثَقِیلًا (۲۷) و پیش خویش را روزی گران می‌گذارند فراموش کرده.

Нҳни хлқноҳм мо офаридем эшонроу шдднои أсрҳму офариниши эшон сахт бибастем то офаринишу андомон бар ҷой май буд . Ва إзои шӣно ва агар хоҳеми бдлнои أмсолҳми тбдило ( 28 ) эшонро бчўни эшон ҷуз аз эшон бадал кунем .

نَحْنُ خَلَقْناهُمْ ما آفریدیم ایشان را وَ شَدَدْنا أَسْرَهُمْ و آفرینش ایشان‌ سخت ببستیم تا آفرینش و اندامان بر جای می‌بود. وَ إِذا شِئْنا و اگر خواهیم بَدَّلْنا أَمْثالَهُمْ تَبْدِیلًا (۲۸) ایشان را بچون ایشان جز از ایشان بدل کنیم.

إни ҳзаҳи тазкираи ин пайғом ёд кардӣаст Фмни шоءи атхзи إлии рабаи сбило ( 29 ) то ҳар ки хоҳад басӯии худованди хеш роҳӣ гирад .

إِنَّ هذِهِ تَذْکِرَةٌ این پیغام یاد کردی است فَمَنْ شاءَ اتَّخَذَ إِلی‌ رَبِّهِ سَبِیلًا (۲۹) تا هر که خواهد بسوی خداوند خویش راهی گیرد.

Ва мо тшоؤни إлои أни ишоءи аллоҳ ва нахоҳед магар ки аллоҳ хоҳад إни аллоҳи кони ълимои ҳкимо ( 30 ) аллоҳ доноӣаст рости дониши ростгор .

وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللَّهُ و نخواهید مگر که اللَّه خواهد إِنَّ اللَّهَ کانَ عَلِیماً حَکِیماً (۳۰) اللَّه دانایی است راست دانش راستگار.

Идхли ман ишоءи фии раҳмата май дар орад ӯро ки хоҳад дар бахшоиши хешу алзолмини أъди ?лаами ъзобои أлимо ( 31 )у ситамкоронро сохт азобӣ дард намой .

یُدْخِلُ مَنْ یَشاءُ فِی رَحْمَتِهِ می‌در آرد او را که خواهد در بخشایش خویش وَ الظَّالِمِینَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً أَلِیماً (۳۱) و ستمکاران را ساخت عذابی درد نمای.