Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

إзои алшмси кӯрат ( 1 ) он гуҳ ки хуршед дар гардонанд ва дар замин андозанд .

إِذَا الشَّمْسُ کُوِّرَتْ (۱) آن گه که خورشید در گردانند و در زمین اندازند.

Ва إзои алнҷўми анкдрт ( 2 ) ва он гуҳ ки ситорагон дар замин резанд .

وَ إِذَا النُّجُومُ انْکَدَرَتْ (۲) و آن گه که ستارگان در زمین ریزند.

Ва إзои алҷболи сират ( 3 ) ва он гуҳ ки кӯҳҳо брўоннд .

وَ إِذَا الْجِبالُ سُیِّرَتْ (۳) و آن گه که کوه‌ها بروانند.

Ва إзои алъшори ътлт ( 4 ) ва он гуҳ ки мода шутурон наҷӯянду нкўшнд .

وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ (۴) و آن گه که ماده شتران نجویند و نکوشند.

Ва إзои алўҳўши ҳашарат ( 5 ) ва он гуҳ ки даштёну кӯҳён аз ҷонварони пас он ки хоки гаштанди фароҳами оранд .

وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ (۵) و آن گه که دشتیان و کوهیان از جانوران پس آن که خاک گشتند فراهم آرند.

Ва إзои албҳори сҷрт ( 6 ) ва он гуҳ ки дарёҳо аз якдигар бар кунанд ва он гуҳ ки онро оташ кунанд .

وَ إِذَا الْبِحارُ سُجِّرَتْ (۶) و آن گه که دریاها از یکدیگر بر کنند و آن گه که آن را آتش کنند.

Ва إзои алнФўси завҷат ( 7 ) ва он гуҳ ки ҳар касеро бо ҳамкор ӯ ҷуфт кунанд .

وَ إِذَا النُّفُوسُ زُوِّجَتْ (۷) و آن گه که هر کسی را با همکار او جفت کنند.

Ва إзои алмўؤдаҳи сӣлт ( 8 ) ва он гуҳ ки духтари худ зинда дар гӯр карда бипурсанд : бأии занби қатлат ( 9 ) ки бача гуноҳ киштанд ӯро ? !

وَ إِذَا الْمَوْؤُدَةُ سُئِلَتْ (۸) و آن گه که دختر خود زنده در گور کرده بپرسند: بِأَیِّ ذَنْبٍ قُتِلَتْ (۹) که بچه گناه کشتند او را؟!

Ва إзои алсҳФи нашрат ( 10 ) ва он гуҳ ки номаҳои кирдорҳо боз кушода ояд .

وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ (۱۰) و آن گه که نامه‌های کردارها باز گشاده آید.

Ва إзои алсмоءи кштт ( 11 ) ва он гуҳ ки осмон аз зибр дар кашанд .

وَ إِذَا السَّماءُ کُشِطَتْ (۱۱) و آن گه که آسمان از زبر در کشند.

Ва إзои алҷҳими сърт ( 12 ) ва он гуҳ ки оташ барафрӯзанд ва неруӣ диҳанд .

وَ إِذَا الْجَحِیمُ سُعِّرَتْ (۱۲) و آن گه که آتش برافروزند و نیروی دهند.

Ва إзои алҷнаҳи أзлФт ( 13 ) ва он гуҳ ки биҳиштро наздики оранд .

وَ إِذَا الْجَنَّةُ أُزْلِفَتْ (۱۳) و آن گه که بهشت را نزدیک آرند.

Илмати нафаси мо أҳзрт ( 14 ) бидонад ҳар кас ки чаҳ оварад аз кирдор .

عَلِمَتْ نَفْسٌ ما أَحْضَرَتْ (۱۴) بداند هر کس که چه آورد از کردار.

Флои أқсм савганд мехӯрам болхнс ( 15 ) бони ситорагони бози истодагон .

فَلا أُقْسِمُ سوگند میخورم بِالْخُنَّسِ (۱۵) بآن ستارگان باز ایستادگان.

Ва аллили إзои ъсъс ( 17 )у бшби торик ки дар ояд .

وَ اللَّیْلِ إِذا عَسْعَسَ (۱۷) و بشب تاریک که در آید.

Алҷўори рости рўндгони алкнс ( 16 ) дар хонаҳои хеши шдндгон .

الْجَوارِ راست روندگان الْکُنَّسِ (۱۶) در خانه‌های خویش شدندگان.

Ва алсбҳи إзои танаффус ( 18 )у бомдод ки дами барзанад .

وَ الصُّبْحِ إِذا تَنَفَّسَ (۱۸) و بامداد که دم برزند.

إнаҳи лқўли расӯли Карим ( 19 ) ки он сухани расонӣдани фиристодае поки некӯии рост устувораст .

إِنَّهُ لَقَوْلُ رَسُولٍ کَرِیمٍ (۱۹) که آن سخن رسانیدن فرستاده‌ای پاک نیکوی راست استوار است.

Зии қувваи он бо неруӣ бузург ъанд зии алърши макин ( 20 ) бнздики худованд бо пойгоҳу ҷойгоҳ .

ذِی قُوَّةٍ آن با نیروی بزرگ عِنْدَ ذِی الْعَرْشِ مَکِینٍ (۲۰) بنزدیک خداوند با پایگاه و جایگاه.

Матоъи вайро фармон бурдор сами أмин ( 21 ) бнздики аллоҳи устувор .

مُطاعٍ وی را فرمان بردار ثَمَّ أَمِینٍ (۲۱) بنزدیک اللَّه استوار.

Ва мо соҳбкми бмҷнўн ( 22 ) ва ин марди шумо на девонааст .

وَ ما صاحِبُکُمْ بِمَجْنُونٍ (۲۲) و این مرد شما نه دیوانه است.

Ва лақад роаҳ дид ӯ , ӯро болأФқи улмубин ( 23 ) бони ҳомӯни ошкор эй фарох .

وَ لَقَدْ رَآهُ دید او، او را بِالْأُفُقِ الْمُبِینِ (۲۳) بآن هامون آشکار ای فراخ.

Ва мо ҳўи алии алғиби бзнин ( 24 ) ва ӯ бони ваҳй ки дар ниҳони бовести бахилу дареғ доранда нест аз шумо .

وَ ما هُوَ عَلَی الْغَیْبِ بِضَنِینٍ (۲۴) و او بآن وحی که در نهان باوست بخیل و دریغ دارنده نیست از شما.

Ва мо ҳўи бқўли шайтони раҷим ( 25 ) ва ин сухани дев ронда нест ва дев оварад .

وَ ما هُوَ بِقَوْلِ شَیْطانٍ رَجِیمٍ (۲۵) و این سخن دیو رانده نیست و دیو آورد.

Фأини тзҳбўн ( 26 ) куҷо мешавед ? !

فَأَیْنَ تَذْهَبُونَ (۲۶) کجا میشوید ؟!

إни ҳўи إлои зикри ллъолмин ( 27 ) нест ин сухан ва ин нома ва ин пайғоми магар ёд кардӣ ҷаҳонёнро .

إِنْ هُوَ إِلَّا ذِکْرٌ لِلْعالَمِینَ (۲۷) نیست این سخن و این نامه و این پیغام مگر یاد کردی جهانیان را.

Лмни шоءи мнкми أни истқим ( 28 ) онро ки хоҳад аз шумо ки бар тоъату роҳ рост боистад .

لِمَنْ شاءَ مِنْکُمْ أَنْ یَسْتَقِیمَ (۲۸) آن را که خواهد از شما که بر طاعت و راه راست بایستد.

Ва мо тшоؤни إлои أни ишоءи аллоҳи раби Алъоламин ( 29 ) ва худ нахоҳед магари ончӣ худо хоҳад худованди ҷаҳонён .

وَ ما تَشاؤُنَ إِلَّا أَنْ یَشاءَ اللَّهُ رَبُّ الْعالَمِینَ (۲۹) و خود نخواهید مگر آنچه خدا خواهد خداوند جهانیان.