Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .
قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.
Ва алнҳори إзои таҷаллӣ ( 2 )у буруз ки равшан гардаду пайдо .
وَ النَّهارِ إِذا تَجَلَّی (۲) و بروز که روشن گردد و پیدا.
Ва аллили إзои иғшӣ ( 1 ) бшб ки дар сари ҷаҳонёни даройад .
وَ اللَّیْلِ إِذا یَغْشی (۱) بشب که در سر جهانیان درآید.
Ва мо халқи аззикру алأнсӣ ( 3 ) боФринши нару мода .
وَ ما خَلَقَ الذَّکَرَ وَ الْأُنْثی (۳) بآفرینش نر و ماده.
إни съикми лштӣ ( 4 ) ки кирдори шумо бас парокандаасту дўродўр аз якдигар .
إِنَّ سَعْیَکُمْ لَشَتَّی (۴) که کردار شما بس پراکنده است و دورادور از یکدیگر.
Фأмои ман أътӣ аммо он кас ки аз тану моли хеш ҳақ бидоду атқӣ ( 5 ) ва бипарҳезед .
فَأَمَّا مَنْ أَعْطی امّا آن کس که از تن و مال خویش حقّ بداد وَ اتَّقی (۵) و بپرهیزید.
Ва сидқи болҳснӣ ( 6 )у ваъдаи некӯ устувор дошт .
وَ صَدَّقَ بِالْحُسْنی (۶) و وعده نیکو استوار داشت.
Фснисраҳи ллисрӣ ( 7 ) оре ӯро сохта кунему осон .
فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْیُسْری (۷) آری او را ساخته کنیم و آسان.
Ва أмои ман бухлу астғнӣ ( 8 ) ва аммо он ки даст фурӯ гирифт ва худро бениёз дид .
وَ أَمَّا مَنْ بَخِلَ وَ اسْتَغْنی (۸) و امّا آن که دست فرو گرفت و خود را بینیاز دید.
Ва кизби болҳснӣ ( 9 )у ваъдаро дурӯғи шимурд .
وَ کَذَّبَ بِالْحُسْنی (۹) و وعده را دروغ شمرد.
Фснисраҳи ллъсрӣ ( 10 ) оре сохта кунему осони кори роҳи дӯзах ӯро .
فَسَنُیَسِّرُهُ لِلْعُسْری (۱۰) آری ساخته کنیم و آسان کار راه دوزخ او را.
Ва мо иғнии анҳу мола ва чаҳ суд дорад ва чаҳ бакор ояд ӯро мол ӯ ? إзои трдӣ ( 11 ) он гоҳ ки басар дар дӯзах уфтад !
وَ ما یُغْنِی عَنْهُ مالُهُ و چه سود دارد و چه بکار آید او را مال او؟ إِذا تَرَدَّی (۱۱) آن گاه که بسر در دوزخ افتد!
إни ълинои ллҳдӣ ( 12 ) бар мости огоҳ кардан .
إِنَّ عَلَیْنا لَلْهُدی (۱۲) بر ماست آگاه کردن.
Ва إни лнои ллохраҳу алأўлӣ ( 13 ) ва мо рости он гетӣ ва ин гетӣ .
وَ إِنَّ لَنا لَلْآخِرَةَ وَ الْأُولی (۱۳) و ما راست آن گیتی و این گیتی.
Фأнзрткм огоҳ кардем шуморо норо тлзӣ ( 14 ) аз оташии забонаи занон .
فَأَنْذَرْتُکُمْ آگاه کردیم شما را ناراً تَلَظَّی (۱۴) از آتشی زبانه زنان.
Ло ислоҳо насузад бони إлои алأшқӣ ( 15 ) .
لا یَصْلاها نسوزد بآن إِلَّا الْأَشْقَی (۱۵).
Алзии кизбу тўлӣ ( 16 ) магари он бадбахт ки дурӯғ зан гирифту баргашт .
الَّذِی کَذَّبَ وَ تَوَلَّی (۱۶) مگر آن بدبخت که دروغزن گرفت و برگشت.
Ва сиҷнбҳо ва аз оташ давр карда омад алأтқӣ ( 17 ) он парҳезгор .
وَ سَیُجَنَّبُهَا و از آتش دور کرده آمد الْأَتْقَی (۱۷) آن پرهیزگار.
Алзии иؤтии молаи он ки мол хеш медиҳад итзкӣ ( 18 ) бони покӣу ҳунарӣу некӯ номӣ меҷӯяд
الَّذِی یُؤْتِی مالَهُ آن که مال خویش میدهد یَتَزَکَّی (۱۸) بآن پاکی و هنری و نیکو نامی میجوید
Ва мо лأҳди ъндаҳ ман наамма ва нест ҳечкасро бнздик ӯ дастии тҷзӣ ( 19 ) ки онро подош мебояд кард .
وَ ما لِأَحَدٍ عِنْدَهُ مِنْ نِعْمَةٍ و نیست هیچکس را بنزدیک او دستی تُجْزی (۱۹) که آن را پاداش میباید کرد.
إлои абтғоءи ваҷҳи рабаи алأълӣ ( 20 ) магар ҷустани хушнӯдии худои хешро он бартари бузургвортар .
إِلَّا ابْتِغاءَ وَجْهِ رَبِّهِ الْأَعْلی (۲۰) مگر جستن خشنودی خدای خویش را آن برتر بزرگوارتر.
Ва лсўФи ирзӣ ( 21 )у оре хушнӯд гардад .
وَ لَسَوْفَ یَرْضی (۲۱) و آری خشنود گردد.