Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Ақрأи босам рбк бархон номи худованди хеши алзии халқ ( 1 ) онкии офарӣдаи офарӣда .

اقْرَأْ بِاسْمِ رَبِّکَ برخوان نام خداوند خویش الَّذِی خَلَقَ (۱) آنکه آفریده آفریده.

Халқи алإнсони ман ълқ ( 2 ) бёФриди мардумро аз хӯни баста .

خَلَقَ الْإِنْسانَ مِنْ عَلَقٍ (۲) بیافرید مردم را از خون بسته.

Ақрأ бархону рбки алأкрм ( 3 )у худованди ту он некӯкор .

اقْرَأْ برخوان وَ رَبُّکَ الْأَکْرَمُ (۳) و خداوند تو آن نیکوکار.

Алзии илми болқлм ( 4 ) ӯ ки дар омухти бқлм .

الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ (۴) او که در آموخت بقلم.

Илми алإнсони мо лами иълм ( 5 ) дар омухт дар мардуми ончӣ мардум надонист .

عَلَّمَ الْإِنْسانَ ما لَمْ یَعْلَمْ (۵) در آموخت در مردم آنچه مردم ندانست.

Куллан ҳқои إни алإнсони литғӣ ( 6 ) أни роаҳи астғнӣ ( 7 ) ки мардум нофармон шавад , чун бениёз шавад .

کَلَّا حقّا إِنَّ الْإِنْسانَ لَیَطْغی‌ (۶) أَنْ رَآهُ اسْتَغْنی‌ (۷) که مردم نافرمان شود، چون بی‌نیاز شود.

إни إлии рбки алрҷъӣ ( 8 ) бо худованд туаст бозгашт .

إِنَّ إِلی‌ رَبِّکَ الرُّجْعی‌ (۸) با خداوند تو است بازگشت.

أи раъйати алзӣ май бинии ин марди инҳӣ ( 9 ) ъбдои إзои слӣ ( 10 ) ки май боззнди раҳеро ки менамоз кунад ?

أَ رَأَیْتَ الَّذِی -می‌بینی این مرد- یَنْهی‌ (۹) عَبْداً إِذا صَلَّی (۱۰) که می‌ باز زَنَد  رهی را که  می‌نماز کند.

أи раъйати إни кони алии алҳдӣ ( 11 ) чаҳ бинӣ ва рин марди бароа ростаст ?

أَ رَأَیْتَ إِنْ کانَ عَلَی الْهُدی‌ (۱۱) چه بینی ورین مرد را که براه راست است ؟

أўи أмри болтқўӣ ( 12 )у прҳизидни миФрмоид аз носавобу бадӣ .

أَوْ أَمَرَ بِالتَّقْوی‌ (۱۲) و پرهیزیدن میفرماید از ناصواب و بدی.

أи раъйати إни кизбу тўлӣ ( 13 ) бинӣ ва рин марди дурӯғ зан мегирад май баргардад .

أَ رَأَیْتَ إِنْ کَذَّبَ وَ تَوَلَّی (۱۳) بینی [ای محمد] ورین  مرد دروغ‌زن میگیرد می‌  برگردد.

أи лами иълми бأни аллоҳи ирӣ ( 14 ) намедонад ки аллоҳ мебинад .

أَ لَمْ یَعْلَمْ بِأَنَّ اللَّهَ یَری‌ (۱۴) نمی‌داند که اللَّه می‌بیند.

Куллан ва дурӯғ нест , лӣни лами интаҳ агар ӯ азин нигараст боз на истад , лнсФъои болносиаҳ ( 15 ) фармойем то гиранд мӯии пеши сар ӯ .

کَلَّا [ او دروغ می پندارد] و دروغ نیست- لَئِنْ لَمْ یَنْتَهِ -اگر او ازین نگرست باز نه ایستد،- لَنَسْفَعاً بِالنَّاصِیَةِ (۱۵) فرماییم تا گیرند موی پیش سر او.

Носиаҳи козибаи хотӣаҳ ( 16 ) мӯии пешонии дурӯғи зани бадкор .

ناصِیَةٍ کاذِبَةٍ خاطِئَةٍ (۱۶) موی پیشانی دروغ‌زن بدکار.

Флидъи нодия ( 17 ) гӯии ёрону қавм хеш хон .

فَلْیَدْعُ نادِیَهُ (۱۷) گوی یاران و قوم خویش «خود را» خوان.

Сндъи алзбониаҳ ( 18 ) то мо Фриштгон азобгар хонем .

سَنَدْعُ الزَّبانِیَةَ (۱۸) تا ما فریشتگان عذابگر خوانیم.

Куллан на сазост лои ттъаҳ ӯро фармон мабару асҷду ақтрб ( 19 ) намоз куну наздики ой .

کَلَّا نه سزاست [ که او را فرمان برند]لا تُطِعْهُ -او را فرمان مبر- وَ اسْجُدْ وَ اقْتَرِبْ (۱۹) نماز کن و نزدیک آی.