Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Ва алъодёти збҳо ( 1 ) босбони ғозӣ ки ҳаме тозанду нафас ҳаме зананд боўоз дар тохтан .

وَ الْعادِیاتِ ضَبْحاً (۱) باسبان غازی که همی‌تازند و نفس همی‌زنند بآواز در تاختن.

Фолмўрёти қдҳо ( 2 ) он оташи афрӯзон аз санги бснбҳои хеш .

فَالْمُورِیاتِ قَدْحاً (۲) آن آتش افروزان از سنگ بسنبهای خویش.

Фأсрн ба нқъо ( 4 ) бар ҳомӯни душман гирд ангехтанд .

فَأَثَرْنَ بِهِ نَقْعاً (۴) بر هامون دشمن گرد انگیختند.

Фолмғироти сбҳо ( 3 )у бони ғораткунандагон ббомдод .

فَالْمُغِیراتِ صُبْحاً (۳) و بآن غارت کنندگان ببامداد.

Фўстн ба ҷмъо ( 5 ) ва дар миёни сарои душман фурӯ омаданд баҳам .

فَوَسَطْنَ بِهِ جَمْعاً (۵) و در میان سرای دشمن فرو آمدند بهم.

إни алإнсони лрбаҳи лкнўд ( 6 ) бойени савгандҳо ки мардуми худованди хешро носипосасту фурӯи моя .

إِنَّ الْإِنْسانَ لِرَبِّهِ لَکَنُودٌ (۶) باین سوگندها که مردم خداوند خویش را ناسپاس است و فرو مایه.

Ва إнаҳи алии злки лшҳид ( 7 )у мардум худ донад ки чунинаст ва дар хуии хеш гувоҳаст бар худ .

وَ إِنَّهُ عَلی‌ ذلِکَ لَشَهِیدٌ (۷) و مردم خود داند که چنین است و در خوی خویش گواه است بر خود.

Ва إнаҳи лҳби алхири лшдид ( 8 )у мардум аз баҳри дӯстии ин ҷаҳону дӯстии мол бахиласту фурӯи бастаи даст .

وَ إِنَّهُ لِحُبِّ الْخَیْرِ لَشَدِیدٌ (۸) و مردم از بهر دوستی این جهان و دوستی مال بخیل است و فرو بسته دست.

أи Фло иълм намедонад ин мардум ? إзои бъсри мо фии алқбўр ( 9 ) ки он гуҳ ки барангезанд ончӣ дар гўрҳост !

أَ فَلا یَعْلَمُ نمی‌داند این مردم؟ إِذا بُعْثِرَ ما فِی الْقُبُورِ (۹) که آن گه که برانگیزند آنچه در گورهاست!

Ва ҳсли мо фии алсдўр ( 10 )у фарои пеши оранд ва боз нигаранд ончӣ дар длҳост !

وَ حُصِّلَ ما فِی الصُّدُورِ (۱۰) و فرا پیش آرند و باز نگرند آنچه در دلهاست!

إни рбҳми баҳами иўмӣзи лхбир ( 11 ) ки худованди эшон боишон он рӯз доност ва аз эшон огоҳ .

إِنَّ رَبَّهُمْ بِهِمْ یَوْمَئِذٍ لَخَبِیرٌ (۱۱) که خداوند ایشان بایشان آن روز داناست و از ایشان آگاه.