Қавлаи таъолӣ : бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳими баноми худованди фарохи бахшоиши меҳрбон .

قوله تعالی: بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ بنام خداوند فراخ بخشایش مهربان.

Алқоръаҳи мо алқоръаҳи рӯзи растохези рӯз бар кӯбанда ва чаҳ бар кӯбанда !

الْقارِعَةُ مَا الْقارِعَةُ روز رستاخیز روز بر کوبنده‌ و چه بر کوبنده !

Ва мо أдроки мо алқоръаҳ ( 2 ) ва ту чаҳ доне ки он чаҳ бар кӯбандааст ? !

وَ ما أَدْراکَ مَا الْقارِعَةُ (۲) و تو چه دانی که آن چه بر کوبنده است؟!

Явми икўни анноси колФроши алмбсўс ( 3 ) он рӯз ки мардумон аз ҳавли растохез чун парвона бошанд афкандау пароканда .

یَوْمَ یَکُونُ النَّاسُ کَالْفَراشِ الْمَبْثُوثِ (۳) آن روز که مردمان از هول رستاخیز چون پروانه باشند افکنده و پراکنده.

Ва ткўни алҷболи колъҳни алмнФўш ( 4 )у кӯҳҳо чун пашм зада дар ҳаво шуда .

وَ تَکُونُ الْجِبالُ کَالْعِهْنِ الْمَنْفُوشِ (۴) و کوه‌ها چون پشم زده در هوا شده.

Фأмои ман сиқлати мавозина ( 6 ) ҳар ки гарон ояд тарозуӣ ӯ .

فَأَمَّا مَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ (۶) هر که گران آید ترازوی او.

Фҳўи фии айшаи розӣа ( 7 ) ӯ дар айшӣаст ки писандади онро .

فَهُوَ فِی عِیشَةٍ راضِیَةٍ (۷) او در عیشی است که پسندد آن را.

Ва أмо ман хуфт мавозина ( 8 ) ва аммо он кас ки тарозуӣ ӯ сабк ояд .

وَ أَمَّا مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ (۸) و امّا آن کس که ترازوی او سبک آید.

Фأмаҳи ҳоўиаҳ ( 9 ) нигунсор монаду бози гашт ӯ бо дӯзах .

فَأُمُّهُ هاوِیَةٌ (۹) نگونسار ماند و باز گشت او با دوزخ.

Ва мо أдроки мо ҳайа ( 10 ) ва ту чаҳ доне ки дӯзах чист ?

وَ ما أَدْراکَ ما هِیَهْ (۱۰) و تو چه دانی که دوزخ چیست؟

Нори ҳомӣа ( 11 ) оташии бғоити туфи расида !

نارٌ حامِیَةٌ (۱۱) آتشی بغایت تف رسیده!