Қавлаи таъолии бисмии аллоҳи арраҳмони арраҳим « бисмии аллоҳ » калимаи самоъҳо ғзоءи арвоҳи алъобдин , зиёи асрори алъорФин , блоءи мҳҷи алмридин , дўоءи кули фақиру қӣри мискин .

قوله تعالی بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیمِ «بسم اللَّه» کلمة سماعها غذاء ارواح العابدین، ضیاء اسرار العارفین، بلاء مهج المریدین، دواء کلّ فقیر و قیر مسکین.

Номи худовандӣ ки муъминонро дил дораст ,у дӯстонро вафодор , мурӣдонро меҳрдораст ,у осӣонро омрзгор . Дар зот бе назираст ва дар сифот беёр , фазлаш бисёру карамаш бешумор , зебои сунъу ширини гуфтор , олами алосрору маъюбонро харидор . Худовандӣ ки бози роз ӯ дилҳои дӯстон шикор кард ,у ончӣ аз кул кун бапушед бар обу хок ошкор кард . Дилҳои муъминони бнўри маърифат бо зиё кард . Забонҳошони бнтқи шаҳодат гуё кард .

نام خداوندی که مؤمنان را دل دارست، و دوستان را وفادار، مریدان را مهردار است، و عاصیان را آمرزگار. در ذات بی‌نظیرست و در صفات بی‌یار، فضلش بسیار و کرمش بی‌شمار، زیبا صنع و شیرین گفتار، عالم الاسرار و معیوبان را خریدار. خداوندی که باز راز او دلهای دوستان شکار کرد، و آنچه از کلّ کون بپوشید بر آب و خاک آشکار کرد. دلهای مؤمنان بنور معرفت با ضیاء کرد. زبانهاشان بنطق شهادت گویا کرد.

Бар аъзоъу арқони ранги дӯстӣ пайдо кард . Ва ончӣ кард бо муъмин бсзо кард . Худ мегуяд ҷли ҷалола :у أлзмҳми калимаи алтқўӣу конўои أҳқи баҳоу أҳлҳои қавла : أлҳокми алткосри хитоби танбеҳ ва тақрираст . Мегуяд : эй фарзанди одами бнсбӣ ки ани қариб мунқатиъ мешавад чаҳ фахри оре ? ва бар касрати адади хуишону молу ҷоҳи сар май афрозӣ ?у бон ки туро муҳлат додаанду хлиъи алъзори фарои гузашта , ғарра шудае ?

بر اعضاء و ارکان رنگ دوستی پیدا کرد. و آنچه کرد با مؤمن بسزا کرد. خود میگوید جلّ جلاله: وَ أَلْزَمَهُمْ کَلِمَةَ التَّقْوی‌ وَ کانُوا أَحَقَّ بِها وَ أَهْلَها قوله: أَلْهاکُمُ التَّکاثُرُ خطاب تنبیه و تقریر است. میگوید: ای فرزند آدم بنسبی که عن قریب منقطع میشود چه فخر آری؟ و بر کثرت عدد خویشان و مال و جاه سر می‌افرازی؟ و بآن که ترا مهلت داده‌اند و خلیع العذار فرا گذشته، غرّه شده‌ای؟

Ва то бчҳори девори лаҳад дар он мисраи ғурбату маҳал ваҳдат нарисӣ ҳеҷ мебоз нагардӣ ?

و تا بچهار دیوار لحد در آن مصرع غربت و محلّ وحدت نرسی هیچ می‌باز نگردی؟

Ва узрӣ менахоҳӣ ? беҳазарӣ аз онкӣ бехабарӣ ! ҳеҷ роҳи бслоҳу фалоҳ худ менабарӣ , аз онкии масти ҳирсу шаҳват шудае ! куллан сўФи тълмўни сам куллан сўФи тълмўни ореи бадоне ва дар кор худ бибинӣ он рӯз ки донистан ва дидан суд надорад ,у тавбау узри хости ҳеҷ бакор наёяд .

و عذری می‌نخواهی؟ بی‌حذری از آنکه بی‌خبری! هیچ راه بصلاح و فلاح خود می‌نبری، از آنکه مست حرص و شهوت شده‌ای! کَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ ثُمَّ کَلَّا سَوْفَ تَعْلَمُونَ آری بدانی و در کار خود ببینی آن روز که دانستن و دیدن سود ندارد، و توبه و عذر خواست هیچ بکار نیاید.

Куллан луи тълмўни илми алиқин агарат « илми алиқин » ва « айни алиқин » будӣ ки ақабаи марги бамӣ бояд гузошт . Васор сафари қиёмати бамӣ бояд сохт , ҳамоно ки тафохуру ткоср дар молу адади турои камтар будӣу рағбати бтоъту ибодати бештарӣ будӣ .

کَلَّا لَوْ تَعْلَمُونَ عِلْمَ الْیَقِینِ اگرت «عِلْمَ الْیَقِینِ» و «عَیْنَ الْیَقِینِ» بودی که عقبه مرگ بمی‌باید گذاشت. و سار سفر قیامت بمی‌باید ساخت، همانا که تفاخر و تکاثر در مال و عدد ترا کمتر بودی و رغبت بطاعت و عبادت بیشتری بودی.

Лтрўни алҷҳими сами лтрўнҳои айни алиқини ин лоами лоам қисмаст . Раби Алъоламин қисм ёд мекунад ва мегуяд : ҳқо ки шумо бандагони ҳама дӯзах хоҳед дид ба айни алиқини дӣданӣ бегумон ва бе ҳеҷ шак . Ҳамонаст ки онҷо гуфт :у إни мнкми إлои воридҳо муъмин бинад бар гузаргоҳ , кофар бабанд ва ӯро қароргоҳ . Мустафо ( с ) гуфт : « хайри мо алқии фии алқлби алиқину алиқини алоямони каллау ани аллоҳи таъолии бқстаҳу адлаи ҷаъли алрўҳу алФрҳи фии алиқину алрзоу ҷаъли илоҳаму алҳзни фии алшку алсхт . »

لَتَرَوُنَّ الْجَحِیمَ ثُمَّ لَتَرَوُنَّها عَیْنَ الْیَقِینِ این لام لام قسم است. ربّ العالمین قسم یاد می‌کند و میگوید: حقّا که شما بندگان همه دوزخ خواهید دید به عَیْنَ الْیَقِینِ دیدنی بی‌گمان و بی‌هیچ شک. همانست که آنجا گفت: وَ إِنْ مِنْکُمْ إِلَّا وارِدُها مؤمن بیند بر گذرگاه، کافر ببند و او را قرارگاه. مصطفی (ص) گفت:«خیر ما القی فی‌ القلب الیقین و الیقین الایمان کلّه و انّ اللَّه تعالی بقسطه و عدله جعل الرّوح و الفرح فی الیقین و الرّضا و جعل الهمّ و الحزن فی الشّکّ و السّخط.»

Гуфто : беҳтарини тухмӣ ки дар сина муъмин рехтанд тухм яқинаст . Ва ҳамагии имон яқинаст . Ва яқини имонро ҳснӣ ҳсинаст ,у муъминро ҳаблӣ матинаст . Ва ҳақи ҷли ҷалолаи боҷамоли лутфу камоли карами бФзл бемайлу адл беҷавру лутф беиллат ҳар чаҳ рӯҳу роҳат буду амну фароғат буд ,у шодӣу тараб буд , ҳама дар ямини яқину равзаи ризо таъбия кард .

گفتا: بهترین تخمی که در سینه مؤمن ریختند تخم یقین است. و همگی ایمان یقین است. و یقین ایمان را حصنی حصین است، و مؤمن را حبلی متین است. و حقّ جلّ جلاله باجمال لطف و کمال کرم بفضل بی‌میل و عدل بی‌جور و لطف بی‌علّت هر چه روح و راحت بود و امن و فراغت بود، و شادی و طرب بود، همه در یمین یقین و روضه رضا تعبیه کرد.

Бози бҳкм беғаразу илм бетӯҳмат ҳар чаҳ андӯҳу накбат буду ранҷу меҳнат , ҳама дар шаку нописанд таъбия кард . Ва гуфтаанд ки : яқинро се рукнаст : « илми алиқин »у айни алиқину ҳақи алиқин . Илми алиқини бсинаҳ фурӯ ояд айни алиқини басар фурӯ ояд . Ҳақи алиқини бҷон фурӯ ояд . Илми алиқини тақрир имон кунад . Айни алиқини ихлосро нишон диҳад . Ҳақи алиқин бо ҳақи маърифати афканд . Тӯбо касеро ки дар олами илми алиқин қадам дорад . Зулфӣ касеро ки аз аёни айни алиқин асарӣ бинад . Ҳасанӣ касеро ки аз ҳақиқати ҳақи алиқин хабарӣ ёбад .

باز بحکم بی‌غرض و علم بی‌تهمت هر چه اندوه و نکبت بود و رنج و محنت، همه در شکّ و ناپسند تعبیه کرد. و گفته‌اند که: یقین را سه رکن است: «عِلْمَ الْیَقِینِ» و عَیْنَ الْیَقِینِ و حقّ الیقین. عِلْمَ الْیَقِینِ بسینه فرو آید عَیْنَ الْیَقِینِ بسر فرو آید. حقّ الیقین بجان فرو آید. عِلْمَ الْیَقِینِ تقریر ایمان کند. عَیْنَ الْیَقِینِ اخلاص را نشان دهد. حقّ الیقین با حقّ معرفت افکند. طوبی کسی را که در عالم عِلْمَ الْیَقِینِ قدم دارد. زلفی کسی را که از عیان عَیْنَ الْیَقِینِ اثری بیند. حسنی کسی را که از حقیقت حقّ الیقین خبری یابد.