Збс ки сӯхтаи доғи ҷудои ту маро

زبس که سوخته داغ جدایی تو مرا

Фусурдаи сохта дар ошнои ту маро

فسرده ساخته در آشنایی تو مرا

Чунин ки гарми вафои туам , аҷаб донам

چنین که گرم وفای توام، عجب دانم

Ки ноумед кунад бе вафоеи ту маро

که ناامید کند بی وفایی تو مرا

Фитодӣ эй дили ваҳшӣ ба дасти сангдилӣ

فتادی ای دل وحشی به دست سنگدلی

Бирав ки нест умеди раҳои ту маро

برو که نیست امید رهایی تو مرا

Дило дар оташи ҳиҷрон ба ҳоли ман раҳмӣ

دلا در آتش هجران به حال من رحمی

Ки сӯхти ҷони з муҳаббат физойӣ ту маро

که سوخت جان ز محبت فزایی تو مرا

Дило ба аҷз чу дар дасту пой ӯ уфтӣ

دلا به عجز چو در دست و پای او افتی

Хиҷолатаст з бедасту поеи ту маро

خجالت است ز بی دست و پایی تو مرا

Туро ба риндӣу мастии шинохтами майлӣ

ترا به رندی و مستی شناختم میلی

Куҷо фиреб диҳад порсоеи ту маро

کجا فریب دهد پارسایی تو مرا