Гули хӯн бар сари хор мижаам тез омад
گل خون بر سر خار مژهام تیز آمد
Боз дар дили ғами он ғамза хўнриз омад
باز در دل غم آن غمزه خونریز آمد
Душманони боз ба номам чаҳ гунаҳ сохта анд
دشمنان باز به نامم چه گنه ساختهاند
Ки паёми ту ба сӯем гила омез омад
که پیام تو به سویم گلهآمیز آمد
Боз ҳар лаҳза ба ёд ту диҳад арбада Эй
باز هر لحظه به یاد تو دهد عربدهای
Оҳ кин май чаҳ балои арбада ангез омад
آه کاین می چه بلا عربدهانگیز آمد
Буд чун булҳавасонро сари зулфи ту ба даст
بود چون بوالهوسان را سر زلف تو به دست
Дили мо дар хами фитрок диловез омад
دل ما در خم فتراک دلاویز آمد
Мръии шукр ки то охири ҳасан ту набӯд
مرعی شکر که تا آخر حسن تو نبود
Ки чҳо бар сари мо зон хат нўхиз омад
که چها بر سر ما زان خط نوخیز آمد
Барис эй маргу зи маҳрӯмии васлами бурҳон
برس ای مرگ و ز محرومی وصلم برهان
Ки ба ҷони майлии бемори з парҳез омад
که به جان میلی بیمار ز پرهیز آمد